The standard wax emulsion formula(W

The standard wax emulsion formula
(Warth, 1956) was carnauba wax (121 g), oleic
acid (37 g), TEA (22 g), distilled water (56 g) and
paraffin wax (48 g). The TEA was a viscous liquid,
the water was a polar solvent and the benzene
provided a non-polar solvent. The wax emulsion
was not dangerous to human skin and did not
damage clothing. The oleic acid was a liquid and
acted as a viscosity modifier. Preparation of the
emulsion was reported to be easy but was nonstable
and became rancid (Warth, 1956; Fox, 1974).
The melting points for rice bran and carnauba wax
are 82.5–86 °C and 76–84 °C, respectively, their
acid numbers are 0.4 and 2–10, respectively and
their saponification numbers are 73 and 78–88,
respectively. The rice bran is a brown color and
the carnauba wax is yellow. Rice bran wax (121
g) was weighed in a beaker and melted in boiling
water using a hotplate. Oleic acid was added at
90–95 °C and stirred with a homogenizer (IKAStirring
motor RW 20, Germany) at 600 rpm until
dark brown. Then, the TEA and 56 g of water were
added at 90–95 °C whilst stirring at 1,400 rpm until
a brown gel was formed. Next, the melted paraffin
wax (48 grams) was added at 90–95 °C followed
by hot water (90–95 °C). The water and melted
paraffin were stirred at 1,000 rpm. The mixture
was made to 20% concentration. RW with the most
stable formula from the experiment was selected
and prepared by diluting with heated water at
90–95 °C until the wax concentration was 20%
and it was then put in a water bath at 20 °C. It was
continuously stirred with a stirring rod until the
temperature was 45 °C and was then stored at room
temperature. The most stable formula had pH and
viscosity values near those of the standard formula
(pH 8.24 and viscosity 37.5 cp). The viscosity at
20% concentration was 68 cp. The carnauba wax
emulsion (CW) formula used was prepared by the
method described by Warth (1956). A mixture of
rice bran wax and carnauba wax (CR) at a ratio
of 50:50 was prepared using the formula and
method described by Mane (1991). A rice bran
wax emulsion (RW) was prepared. The mixtures
of RW and CW were chosen in order to utilize RW
produced in Thailand. The three formulas were
diluted with water to concentrations of 4, 6, 8 and
10%. Limes and sweet peppers were prepared
before waxing by washing with chlorine dioxide
at 60 ppm and 20 ppm, respectively. The diluted
emulsion, limes and sweet peppers were weighed,
immersed in emulsion and dried by fan at 30–35
°C for 6 min. The wax emulsion was weighed
after waxing and the loss at each concentration
was calculated as a percentage of the lime or sweet
pepper weight. The sweet peppers and limes were
placed on trays and stored at 22 °C and 40–50%
RH, and at 30–35 °C and 50-70% RH, respectively.
A 3 × 5 factorial completely randomized design
experiment was used, with the factors being the
different emulsions (CW, CR and RW) and the
concentration of wax emulsion (0%, 4%, 6%,

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สูตรอิมัลชันขี้ผึ้งมาตรฐาน
(Warth 1956) เป็น carnauba ขี้ผึ้ง (121 กรัม),
โอเลอิกกรด(37 กรัม) ชา (22 กรัม) น้ำกลั่น (56 กรัม)
และพาราฟิน(48 กรัม) ชาเป็นของเหลวหนืดน้ำเป็นตัวทำละลายที่ขั้วโลกและเบนซินให้ตัวทำละลายที่ไม่มีขั้ว อิมัลชันขี้ผึ้งก็ไม่เป็นอันตรายต่อผิวหนังของมนุษย์และไม่ได้สร้างความเสียหายเสื้อผ้า กรดโอเลอิกเป็นของเหลวและทำหน้าที่เป็นตัวปรับความหนืด การเตรียมความพร้อมของอิมัลชันมีรายงานว่าจะเป็นเรื่องง่าย แต่ก็ nonstable และกลายเป็นหืน (Warth 1956; ฟ็อกซ์ 1974). จุดหลอมสำหรับรำข้าวและ carnauba ขี้ผึ้งเป็น82.5-86 องศาเซลเซียสและ 76-84 องศาเซลเซียสตามลำดับของพวกเขาตัวเลขกรด 0.4 และ 2-10 ตามลำดับและหมายเลขสะพอของพวกเขา73 และ 78-88, ตามลำดับ รำข้าวเป็นสีน้ำตาลและสีcarnauba ขี้ผึ้งเป็นสีเหลือง ไขรำข้าว (121 กรัม) ได้รับการชั่งน้ำหนักในบีกเกอร์และละลายในการต้มน้ำร้อนใช้ กรดโอเลอิกถูกเพิ่มเข้ามาที่90-95 องศาเซลเซียสและกวนกับโฮโมจีไน (IKAStirring มอเตอร์ RW 20, เยอรมนี) ที่ 600 รอบต่อนาทีจนถึงสีน้ำตาลเข้ม จากนั้นชาและ 56 กรัมของน้ำเพิ่มที่90-95 องศาเซลเซียสขณะที่กวนที่ 1,400 รอบต่อนาทีจนกว่าเจลสีน้ำตาลที่ถูกสร้างขึ้น ถัดไปพาราฟินละลายขี้ผึ้ง (48 กรัม) ถูกบันทึกที่ 90-95 ° C ตามด้วยน้ำร้อน(90-95 ° C) น้ำและละลายพาราฟินถูกกวน 1,000 รอบต่อนาทีที่ ส่วนผสมที่ถูกสร้างขึ้นมากับความเข้มข้น 20% RW ที่มีมากที่สุดสูตรที่มีเสถียรภาพจากการทดลองได้รับการคัดเลือกและจัดทำโดยเจือจางด้วยน้ำอุ่นที่90-95 องศาเซลเซียสจนความเข้มข้นของขี้ผึ้งเป็น 20% และมันก็แล้วใส่ในอ่างน้ำที่ 20 ° C มันได้รับการขยับอย่างต่อเนื่องกับแกนจนกวนอุณหภูมิ45 องศาเซลเซียสและถูกเก็บไว้ในห้องที่อุณหภูมิ สูตรที่มีเสถียรภาพมากที่สุดมีค่า pH และค่าความหนืดที่อยู่ใกล้พวกสูตรมาตรฐาน(pH 8.24 และค่าความหนืด 37.5 ซีพี) ความหนืดที่ความเข้มข้น 20% เป็น 68 ซีพี ขี้ผึ้ง carnauba อิมัลชัน (CW) สูตรที่ใช้ถูกจัดทำขึ้นโดยวิธีการอธิบายโดยWarth (1956) ส่วนผสมของไขรำข้าวและ carnauba ขี้ผึ้ง (CR) ในอัตราส่วน 50:50 ถูกจัดทำขึ้นโดยใช้สูตรและวิธีการอธิบายโดยแผงคอ(1991) รำข้าวอิมัลชันขี้ผึ้ง (RW) ถูกจัดทำขึ้น ผสมของ RW และ CW ได้รับการแต่งตั้งเพื่อใช้ RW ผลิตในประเทศไทย ทั้งสามสูตรถูกเจือจางด้วยน้ำความเข้มข้นของ 4, 6, 8 และ 10% มะนาวและพริกหวานได้จัดทำก่อนที่จะแว็กซ์โดยการล้างด้วยคลอรีนไดออกไซด์ที่60 ppm และ 20 ppm ตามลำดับ เจือจางอิมัลชันมะนาวและพริกหวานถูกชั่งน้ำหนักแช่ในน้ำนมและอบแห้งด้วยพัดลมที่30-35 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 6 นาที อิมัลชันขี้ผึ้งถูกชั่งน้ำหนักหลังการแว็กซ์และการสูญเสียที่มีความเข้มข้นแต่ละที่คำนวณเป็นเปอร์เซ็นต์ของมะนาวหวานน้ำหนักพริกไทย พริกหวานและน้ำมะนาวถูกวางลงบนถาดและเก็บไว้ที่ 22 องศาเซลเซียสและ 40-50% RH และ 30-35 องศาเซลเซียสและ 50-70% RH ตามลำดับ. 3 × 5 ปัจจัยสมบูรณ์แบบสุ่มทดลองใช้กับปัจจัยที่เป็นอิมัลชันที่แตกต่างกัน (CW, CR และ RW) และความเข้มข้นของอิมัลชันขี้ผึ้ง(0%, 4%, 6%,

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มาตรฐานขี้ผึ้ง emulsion สูตร
( warth 2499 ) เป็นขี้ผึ้ง ( 121 กรัม ) , กรดโอเลอิก
( 37 กรัม ) , ชา ( 22 กรัม ) , น้ำ ( 56 กรัมและ
ขี้ผึ้งพาราฟิน ( 48 กรัม ) น้ำชาเป็นของเหลวข้น
น้ำตัวทำละลายมีขั้วและไม่มีขั้ว เบนซิน
ให้ละลาย . ขี้ผึ้งอิมัลชัน
ไม่เป็นอันตรายต่อผิวหนังมนุษย์ และไม่ได้
เสื้อผ้าเสียหาย กรดโอเลอิกเป็นของเหลวและ
ทำเป็นเพิ่มดัชนีความหนืด .การเตรียมอิมัลชัน
รายงานที่จะง่าย แต่ก็ nonstable
และกลายเป็นหืน ( warth 1956 ; สุนัขจิ้งจอก , 1974 )
จุดหลอมเหลวสำหรับน้ำมันรำข้าวและขี้ผึ้ง carnauba
เป็น 82.5 – 86 °องศาเซลเซียสและ 76 - 84 ° C ตามลำดับ ตัวเลขของกรด
เป็น 0.4 และ 2 – 10 ตามลำดับ และตัวเลขของพวกเขาและสปอนนิฟิเคชั่น

78 - 88 ตามลำดับ ในน้ำมันรำข้าวมีสีสีน้ำตาลและ
ขี้ผึ้งสีเหลืองไขรำข้าว ( 121
g ) ชั่งน้ำหนักในบีกเกอร์และละลายในน้ำเดือด
น้ำโดยใช้เครื่องวัด . กรดโอเลอิก ได้เพิ่มที่ 90 และ 95 องศา C
กวนกับโฮโมจิไนซ์ ( ikastirring
มอเตอร์ RW 20 , เยอรมนี ) ที่ 600 รอบต่อนาที จนถึง
สีน้ำตาลเข้ม แล้วชาและ 56 กรัมน้ำ
เพิ่มที่ 90 – 95 องศา C ในขณะที่กวนที่ 1400 รอบต่อนาที จนถึง
เจลสีน้ำตาลที่ถูกสร้างขึ้น ถัดไป , ละลายพาราฟิน
ขี้ผึ้ง ( 48 กรัม ) คือเพิ่มที่ 90 และ 95 องศา C ตาม
ด้วยน้ำร้อน ( 90 - 95 องศา C ) น้ำและละลาย
พาราฟินถูกกวน 1000 รอบต่อนาที ส่วนผสม
ได้ 20 % ความเข้มข้น RW ด้วยมากที่สุด

มีสูตรจากการทดลองและเจือจางด้วยน้ำอุ่นที่เตรียมไว้ที่ 90 - 95 องศา C
จนกว่าขี้ผึ้งความเข้มข้น 20 %
มันแล้วใส่ในน้ำอาบที่ 20 องศา มัน
กวนแบบต่อเนื่องกับกวนคันจนมีอุณหภูมิ 45 ° C
และเก็บที่อุณหภูมิห้อง

สูตรที่มีเสถียรภาพมากที่สุดมี pH ความหนืดและค่า

ใกล้ของสูตรมาตรฐาน ( pH 8.24 และความหนืด 37.5 CP ) ความหนืดที่
20% ของ CP 68 ที่ขี้ผึ้ง carnauba
อิมัลชัน ( CW ) สูตรที่ใช้ถูกเตรียมโดยวิธีบรรยายด้วย
warth ( 1956 ) ส่วนผสมของ
น้ำมันรำข้าว ขี้ผึ้งและขี้ผึ้ง ( CR ) ในอัตราส่วน 50 : 50
ของเตรียมการใช้สูตรและวิธีการบรรยายโดย
แผงคอ ( 1991 ) เป็นน้ำมันรำข้าว
ขี้ผึ้ง emulsion ( RW ) ที่เตรียมไว้ ส่วนผสม
ของ RW และ CW ถูกเลือกเพื่อใช้ RW
ผลิตในประเทศไทย 3 สูตรคือ
เจือจางด้วยน้ำให้ความเข้มข้น 4 , 6 , 8 และ 10
% มะนาวและพริกหวานเตรียม
ก่อนการแว็กซ์ โดยล้างด้วย
คลอรีนไดออกไซด์ที่ 60 ppm และ 20 ppm ตามลำดับ เจือจาง
อิมัลชัน , มะนาวและพริกหวานหนัก
แช่ในอิมัลชันและแห้งด้วยพัดลมที่ 30 – 35 ° C
6 นาที ขี้ผึ้งอิมัลชันคือหนัก
หลังจากแว็กซ์และการสูญเสียในแต่ละความเข้มข้น
คำนวณเป็นร้อยละของน้ำหนัก ปูน หรือพริกหวาน

พริกหวานและมะนาวมี
วางไว้บนถาดและเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 22 องศา C และ 40 – 50 %
RH และที่ 30 – 35 ° C และ 50-70 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ
3 × 5 การทดลองการทดลองใช้แผนการทดลองแบบสุ่มตลอด

กับปัจจัยที่เป็นอิมัลชันที่แตกต่างกัน ( CW CR และ RW ) และ
ความเข้มข้น ของขี้ผึ้งอิมัลชัน ( 0 % , 4 % , 4 %