The What: Language Goals and Priori

The What: Language Goals and Priorities
for Older Students and Adolescents

Because I am based in a hospital outpatient clinic, I
always ask to see the Individualized Education Plan (IEP) for
any school-age child or adolescent referred for language
assessment. It is interesting that a small number of goals
appear over and over again in these documents. Some of the
most frequent include 90% correct production of grammatical
morphemes; increase mean length of utterance (MLU); improve
sequencing; follow two-three part commands. The
popularity of these goals would seem to extend beyond my
state of Illinois; Kamhi (2014), in this forum, argues that a
narrow and prolonged focus on Brown’s 14 grammatical
morphemes is inappropriate, and he also questions the common
goal of targeting sequencing as an isolated processing
skill. Wallach (2010) referred to the goals of sequencing and
following two-three part commands as “mismatches frozen
in time” and went on to contrast these (and several others)
with goals that, in her view, stand a better chance of impacting
a student’s performance in the curriculum.
The single common feature shared by school-age children
with language disorders is that they are in school every
day and struggle with academic language in contexts of
listening, speaking, reading, and writing. The gap between
academic language and the language used to implement these
common IEP goals could not be greater. Although many of
these IEP goals could be accomplished with simple sentences,
academic texts by the middle grades contain a majority of
complex sentences. I recently looked at a fourth-grade science
textbook and examined the sentences in a randomly chosen
passage. Of 27 total sentences, only 12 were simple sentences
(one clause). The same exercise in a seventh-grade science
textbook revealed that only four of 32 sentences were simple.
Scott and Balthazar (2010) have written about the sentencelevel
grammatical characteristics of informational language(social sciences, history, science) and the resulting challenges
for school-age children and adolescents. The idea that different
school subjects use language in unique ways that result
in comprehension challenges has taken hold and is now
widely discussed as disciplinary literacy (see examples in
Fang, 2012). Indeed, the Common Core State Standards
(CCSS) recognize the content-specific nature of language
by posting separate standards for language arts, history/
social sciences, science, and technical subjects for Grades 6
through 12.
Intervention goals for children and adolescents with
language disorders should have a positive impact on their
performance in school. Curriculum relevancy is written into
IDEA regulations when determining eligibility for speechlanguage
services, and speech-language pathologists (SLPs)
are encouraged to address the CCSS in their clinical practice
(Blosser et al., 2012). The following sections emphasize
three broad types of language intervention goals with the
potential to make a difference in school performance: complexsentences (two or more clauses), verb structure, and
expository text.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อะไร: ภาษาเป้าหมายและลำดับความสำคัญสำหรับนักเรียนและวัยรุ่นเก่าเนื่องจากฉันกำลังใช้ในคลินิกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาล ฉันเสมอขอให้ดูจำนวนศึกษาแผน (IEP) สำหรับโรงเรียนวัยเด็กหรือวัยรุ่นที่เรียกว่าภาษาใด ๆการตรวจประเมิน มันเป็นที่น่าสนใจที่จำนวนประตูขนาดเล็กปรากฏบ่อย ๆ ในเอกสารเหล่านี้ บางบ่อยรวม 90% ผลิตที่ถูกต้องของไวยากรณ์morphemes เพิ่มความยาวเฉลี่ยของ utterance (MLU); ปรับปรุงลำดับ ทำตามคำสั่งสองสามส่วน ที่ความนิยมของเป้าหมายเหล่านี้จะดูเหมือนจะ ขยายนอกเหนือจากของฉันรัฐอิลลินอยส์ Kamhi (2014), ในฟอรั่มนี้ จนที่เป็นแคบ และเป็นเวลานานเน้นไวยากรณ์ของสีน้ำตาล 14morphemes ไม่เหมาะสม และเขายังถามทั่วไปเป้าหมายกำหนดเป้าหมายลำดับเป็นกระบวนการแยกทักษะการ Wallach (2010) เรียกว่าเป้าหมายของการจัดลำดับ และตามคำสั่งส่วนหนึ่งสองสามเป็น "แช่แข็ง mismatchesในเวลา" และได้ความคมชัดเหล่านี้ (และหลาย ๆ คน)มีเป้าหมายว่า ในมุมมองของเธอ ผลกระทบต่อโอกาสดีกว่าประสิทธิภาพของนักเรียนในหลักสูตรคุณลักษณะทั่วไปเดียวใช้ร่วมกัน โดยเด็กอายุโรงเรียนความเป็นที่อยู่ในโรงเรียนทุกวันและดิ้นรนศึกษาภาษาในบริบทของฟัง พูด อ่าน และเขียน ช่องว่างระหว่างศึกษาภาษาและภาษาที่ใช้ในการดำเนินการเหล่านี้เป้าหมายของ IEP ร่วมกันอาจไม่มาก ถึงแม้ว่าจำนวนมากเป้าหมายของ IEP เหล่านี้สามารถทำได้ ด้วยประโยคง่าย ๆส่วนใหญ่ประกอบด้วยข้อความทางวิชาการ โดยเกรดกลางประโยคซับซ้อน ฉันเพิ่งมองวิทยาศาสตร์เกรดสี่หนังสือ และประโยคในท่านสุ่มตรวจสอบพระธรรมตอนนี้ ประโยครวม 27, 12 เท่านั้นมีประโยคง่าย(ส่วนหนึ่ง) เหมือนออกกำลังกายศาสตร์เจ็ดชั้นหนังสือเปิดเผยว่า 4 เท่าของ 32 ประโยคได้ง่ายสก็อตและ Balthazar (2010) ได้เขียนเกี่ยวกับการ sentencelevelลักษณะทางไวยากรณ์ของภาษาให้ข้อมูล (สังคมศาสตร์ ประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์) และความท้าทายเกิดขึ้นโรงเรียนวัยเด็กและวัยรุ่น ความคิดที่แตกต่างกันเรื่องโรงเรียนใช้ภาษาในรูปแบบเฉพาะที่ได้ในความเข้าใจความท้าทายมีการค้าง และขณะนี้โจษขานเป็นหน่วยวัด (ดูตัวอย่างในฝาง 2012) มาตรฐานทั่วไปหลักรัฐจริง ๆ(CCSS) รู้จักลักษณะเฉพาะของเนื้อหาของภาษาโดยการลงรายการบัญชีมาตรฐานแยกต่างหากสำหรับศิลปะการใช้ภาษา ประวัติ /สังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และวิชาทางเทคนิคสำหรับเกรด 612จัดการเป้าหมายสำหรับเด็กและวัยรุ่นด้วยความควรมีผลกระทบในเชิงบวกของพวกเขาประสิทธิภาพการทำงานในโรงเรียน หลักสูตรราถูกเขียนลงในระเบียบความคิดกำหนดสิทธิสำหรับ speechlanguageบริการ และการพูดพูด (SLPs)ได้ CCSS ในปฏิบัติการทางคลินิก(Blosser et al., 2012) เน้นส่วนต่อไปนี้กว้างสามชนิดของภาษาเป้าหมายแทรกแซงด้วยการศักยภาพในการสร้างความแตกต่างในโรงเรียน: complexsentences (อย่าง น้อย 2 ประโยค), โครงสร้างกริยา และข้อ expository

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อะไร:
เป้าหมายและความคาดหวังภาษาสำหรับผู้สูงอายุนักเรียนและวัยรุ่นเพราะผมอยู่ในคลินิกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลที่ผมมักจะถามเพื่อดูแผนปัจเจกศึกษา(IEP) สำหรับเด็กวัยเรียนหรือวัยรุ่นใดๆ เรียกว่าภาษาการประเมิน เป็นที่น่าสนใจเป็นจำนวนน้อยของเป้าหมายที่ปรากฏซ้ำแล้วซ้ำอีกในเอกสารเหล่านี้ บางส่วนของที่พบบ่อยมากที่สุด ได้แก่ 90% การผลิตที่ถูกต้องของไวยากรณ์ morphemes; เพิ่มความยาวเฉลี่ยของคำพูด (MLU); ปรับปรุงลำดับ; ตามสองหรือสามส่วนคำสั่ง นิยมของเป้าหมายเหล่านี้ก็ดูเหมือนจะขยายเกินของฉันรัฐอิลลินอยส์; Kamhi (2014) ในฟอรั่มนี้ระบุว่าโฟกัสแคบและเป็นเวลานานในบราวน์14 ไวยากรณ์morphemes ไม่เหมาะสมและเขายังถามที่พบเป้าหมายของการกำหนดเป้าหมายเป็นลำดับการประมวลผลที่แยกทักษะ วัล (2010) เรียกว่าเป้าหมายของการจัดลำดับและต่อไปนี้สองหรือสามคำสั่งส่วนหนึ่งเป็น"ไม่ตรงกันแช่แข็งในเวลา" และเดินตรงไปเพื่อความคมชัดเหล่านี้ (และอื่น ๆ หลาย ๆ คน) ที่มีเป้าหมายว่าในมุมมองของเธอยืนโอกาสที่ดีของผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของนักเรียนในหลักสูตร. คุณลักษณะส่วนเดียวใช้ร่วมกันโดยเด็กวัยเรียนที่มีความผิดปกติของภาษาที่พวกเขาอยู่ในโรงเรียนทุกวันและการต่อสู้กับภาษาทางวิชาการในบริบทของการฟังการพูดการอ่านและการเขียน ช่องว่างระหว่างภาษาทางวิชาการและภาษาที่ใช้ในการดำเนินการเหล่านี้เป้าหมายIEP ร่วมกันไม่ได้อาจจะมากขึ้น แม้ว่าจะมีหลายเป้าหมาย IEP เหล่านี้อาจจะประสบความสำเร็จด้วยประโยคง่ายๆตำราทางวิชาการโดยเกรดกลางประกอบด้วยส่วนใหญ่ของประโยคที่ซับซ้อน ฉันเพิ่งมองที่เป็นวิทยาศาสตร์ที่สี่เกรดตำราเรียนและตรวจสอบประโยคในการสุ่มเลือกทาง 27 ประโยครวมเพียง 12 เป็นประโยคง่ายๆ(หนึ่งข้อ) การออกกำลังกายที่เดียวกันในวิทยาศาสตร์เจ็ดชั้นตำราเรียนพบว่ามีเพียงสี่ 32 ประโยคได้ง่าย. สกอตต์และบัลธาซาร์ (2010) ได้เขียนเกี่ยวกับ sentencelevel ลักษณะไวยากรณ์ของภาษาในการให้ข้อมูล (สังคมศาสตร์ประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์) และความท้าทายที่เกิดขึ้นในโรงเรียนเด็กและวัยรุ่น -age ความคิดที่ว่าแตกต่างกันเรื่องโรงเรียนใช้ภาษาในรูปแบบที่ไม่ซ้ำกันที่ส่งผลให้เกิดความท้าทายในความเข้าใจได้ดำเนินการไว้และขณะนี้การกล่าวถึงอย่างกว้างขวางว่าเป็นความรู้ทางวินัย(ดูตัวอย่างในฝาง 2012) อันที่จริงมาตรฐานของรัฐแกนสามัญ(CCSS) รับรู้เนื้อหาลักษณะเฉพาะของภาษาโดยการโพสต์มาตรฐานที่แยกต่างหากสำหรับภาษาศิลปะประวัติศาสตร์/ สังคมศาสตร์วิทยาศาสตร์และวิชาทางเทคนิคสำหรับเกรด 6 ถึง 12 เป้าหมายการแทรกแซงสำหรับเด็กและวัยรุ่นที่มีภาษาความผิดปกติควรจะมีผลกระทบเชิงบวกของพวกเขาในการปฏิบัติงานในโรงเรียน หลักสูตรที่เกี่ยวข้องถูกเขียนลงในกฎระเบียบความคิดเมื่อพิจารณาคุณสมบัติที่เหมาะสมสำหรับ speechlanguage บริการและพยาธิวิทยาพูดภาษา (SLPs) ได้รับการสนับสนุนไปยังที่อยู่ CCSS ในการปฏิบัติทางคลินิกของพวกเขา(Blosser et al., 2012) ส่วนต่อไปนี้เน้นสามประเภทกว้างของเป้าหมายการแทรกแซงของภาษาที่มีศักยภาพที่จะสร้างความแตกต่างในประสิทธิภาพของโรงเรียน: complexsentences (สองคนหรือมากกว่าข้อ) โครงสร้างคำกริยาและข้อความอธิบาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีอะไร : ภาษาเป้าหมายและลำดับความสำคัญสำหรับนักเรียนเก่า และวัยรุ่น


เพราะว่าฉันอยู่ในโรงพยาบาล คลินิก คลินิก ผม
เสมอขอดูแผนจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล ( IEP ) ใด ๆที่เด็กหรือวัยรุ่นวัยเรียน
เรียกว่าการประเมินภาษา

เป็นที่น่าสนใจว่าจำนวนเล็ก ๆของเป้าหมาย
ปรากฏซ้ำแล้วซ้ำอีกในเอกสารเหล่านี้ บางส่วนของ
ที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่ การผลิตที่ถูกต้อง 90% ของคำไวยากรณ์
; เพิ่มค่าเฉลี่ยความยาวของพระวาทะ ( mlu ) ; ปรับปรุง
ลำดับ ; ตาม สอง สาม ส่วนคำสั่ง
ความนิยมของเป้าหมายเหล่านี้ดูเหมือนจะขยายเกินสถานะของฉัน
Illinois ; kamhi ( 2014 ) ในบอร์ดนี้ ให้เหตุผลว่า เวลาที่แคบและโฟกัส

สีน้ำตาล 14 ไวยากรณ์คำไม่เหมาะสมและเขายังคำถามที่พบบ่อย
เป้าหมายของเป้าหมายการเป็นแยกการประมวลผล
ทักษะ วอลแลช ( 2010 ) หมายถึงเป้าหมายของลำดับต่อไปนี้สองสามส่วนคำสั่ง
เป็น " ความไม่แช่แข็ง
ในเวลา " และไปในความแตกต่างเหล่านี้ ( และอีกหลายคน )
กับเป้าหมายนั้น ในมุมมองของเธอยืนโอกาสที่ดีของการส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติงานของนักเรียนใน

หลักสูตรเดี่ยวทั่วไปคุณลักษณะที่ใช้ร่วมกันโดยเด็กวัยเรียน
ที่มีความผิดปกติทางภาษา คือ ว่า พวกเขาอยู่ในโรงเรียนทุก ๆวัน
และต่อสู้กับภาษาวิชาการในบริบทของ
การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน ช่องว่างระหว่าง
วิชาการภาษาและการใช้ภาษาที่จะใช้เขียนเป้าหมาย
ทั่วไปไม่อาจจะมากขึ้น แม้ว่าหลายของ
เป้าหมาย IEP เหล่านี้สำเร็จได้ด้วยประโยคง่ายๆ
วิชาการข้อความโดยระดับกลางประกอบด้วยส่วนใหญ่ของ
ประโยคซับซ้อน ผมเพิ่งดูเกรด 4 หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์
และตรวจประโยคสุ่มเลือก
ทางเดิน 27 ประโยคทั้งหมดเพียง 12 เป็นประโยคง่ายๆ
( ข้อหนึ่ง ) การออกกําลังกายเดียวกันใน ม. 1 วิทยาศาสตร์
ตำรา พบว่า เพียงสี่ของ 32 ประโยคง่ายๆ .
สก็อตและบัลธาซาร์ ( 2010 ) ได้เขียนเกี่ยวกับ sentencelevel
ไวยากรณ์ลักษณะของข้อมูลภาษา สังคมศาสตร์ ประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ) และผลความท้าทาย
สำหรับเด็กวัยเรียนและวัยรุ่น ความคิดที่ว่า เรียนวิชาต่าง ๆ การใช้ภาษาในรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์

ที่ผลความเข้าใจในความท้าทายที่ได้ถ่ายไว้ และตอนนี้
กันอย่างแพร่หลายกล่าวถึงเป็นวินัยการรู้หนังสือ ( ดูตัวอย่างใน
ฝาง , 2012 ) แน่นอน ทั่วไปหลักมาตรฐานของรัฐ
( แสดงให้เห็นเนื้อหาที่เฉพาะเจาะจง ) รู้จักธรรมชาติของภาษา
โดยโพสต์มาตรฐานแยกต่างหากสำหรับศิลป์ภาษา ประวัติศาสตร์ /
วิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ และวิชาเทคนิคเกรด 6

ผ่าน 12การแทรกแซงของเป้าหมายสำหรับเด็กและวัยรุ่นด้วย
ความผิดปกติทางภาษาควรจะมีผลกระทบเชิงบวกกับประสิทธิภาพของพวกเขา
ในโรงเรียน มีหลักสูตรที่เขียนลงในความคิดเมื่อการกำหนดสิทธิ
กฎระเบียบต่างๆ speechlanguage
และการพูดภาษาพยาธิวิทยา ( slps )
U อยู่แสดงให้เห็นในการปฏิบัติทางคลินิก
( บลอสเซอร์ et al . , 2012 )ส่วนต่อไปนี้เน้น
สามประเภทกว้างของการแทรกแซงของภาษาเป้าหมายที่มีศักยภาพ
เพื่อสร้างความแตกต่างในประสิทธิภาพของโรงเรียน : complexsentences ( สองคนหรือมากกว่าส่วน ) , โครงสร้างคำกริยาและ
ข้อความภาษาไทย .