In this poem the poet describes his

In this poem the poet describes his experience of the sight of "a host of daffodils" during a lonely walk, the daffodils delight him with her beauty and "their sprightly dance". He says "they seem as numerous as the stars that shine in the sky"; He also remarks on the beauty of the lake nearby, but adds that even its sparkling waves are not so exuberant as the yellow daffodils "dancing in the breeze". Moreover, when he is sad, he thinks of daffodils "and then my heart with pleasure fills, and dances with the daffodils", that is to say, when his feelings are depressed, thinking of daffodils cheers him up

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในบทกวีนี้กวีอธิบายประสบการณ์ของเขาในสายตาของ "โฮสต์ของแดฟโฟดิว่า" ในช่วงเวลาเดินเหงาแดฟโฟดิสุขเขาด้วยความงามและ "การเต้นรำของพวกเขามีชีวิตชีวา" ของเธอ เขากล่าวว่า "พวกเขาดูเหมือนเป็นจำนวนมากเช่นดวงดาวที่ส่องแสงในท้องฟ้า"; นอกจากนี้เขายังพูดเกี่ยวกับความงามของทะเลสาบที่อยู่บริเวณใกล้เคียง แต่เสริมว่าแม้คลื่นประกายจะไม่ให้เจริญงอกงามเป็นแดฟโฟดิเหลือง "เต้นรำในสายลม" นอกจากนี้เมื่อเขาเป็นเรื่องน่าเศร้าที่เขาคิดว่าของแดฟโฟดิ "แล้วหัวใจของฉันมีความสุขเติมและเต้นรำกับแดฟโฟดิว่า" นั่นคือจะบอกว่าเมื่อความรู้สึกของเขามีความสุขคิดของแดฟโฟดิเชียร์เขาขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในกลอนบทนี้ กวีอธิบายประสบการณ์ของเขาในสายตาของ " โฮสต์ของดอก " ระหว่างเดินเหงา ดอกแดฟโฟดิลพอใจเขากับความงามของเธอและ " เต้นอย่างมีชีวิตชีวาของพวกเขา " เขากล่าวว่า " พวกเขาดูเหมือนเป็นจำนวนมากเป็นดาวที่ส่องแสงในท้องฟ้า " ; เขายังกล่าวชื่นชมความงามของทะเลสาบใกล้เคียง แต่เพิ่มว่า แม้คลื่นของประกายไม่คึกเหมือนเหลือง daffodils " เต้นรำในสายลม " นอกจากนี้ เมื่อเขาเศร้า เขาคิดดอก " แล้วหัวใจของฉันด้วยความสุขเติม และเต้นรำกับแดฟโฟดิล " กล่าวคือ เมื่อความรู้สึกหดหู่ คิดดอกที่เชียร์เขา