The proof establishes ‘ 1+1 = 2 ’ a

The proof establishes ‘ 1+1 = 2 ’ as an item of mathematical knowledge or truth, according to the previous analysis, since the deductive proof provides a legitimate warrant for asserting the statement. Furthermore it is a priori knowledge, since it is asserted on the basis of reason alone.
However , what has not been made clear are the grounds for the assumptions made in the proof .The assumptions made are of two types : mathematical and logical assumptions .The mathematical assumptions used are the definition (D1 and D2) and the axioms (A1 and A2) .The logical assumptions are the rules of inference used

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลักฐานสร้าง ' 1 1 = 2' เป็นสินค้าที่มีความรู้ทางคณิตศาสตร์หรือความจริง ตามวิเคราะห์ก่อนหน้านี้ เนื่องจากพิสูจน์ deductive มีความถูกต้องตามกฎหมายรับประกันสำหรับกรรมสิทธิ์ยอด ก็รู้เป็น priori เนื่องจากมันเป็นคนตามเหตุผลเพียงอย่างเดียว.
อะไรไม่ได้ชัดเจนอย่างไรก็ตาม มีเหตุผลสมมติฐานในข้อพิสูจน์สมมติฐานที่ทำมีสองชนิด: สมมติฐานทางคณิตศาสตร์ และทางตรรกะสมมติฐานทางคณิตศาสตร์ที่ใช้เป็นคำนิยาม (ง 1 และ D2) และสัจพจน์ (A1 และ A2)สมมติฐานเชิงตรรกะเป็นกฎของข้อใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พิสูจน์ได้กำหนด '1 + 1 = 2' เป็นรายการของความรู้ทางคณิตศาสตร์หรือความจริงตามการวิเคราะห์ก่อนหน้านี้เนื่องจากหลักฐานอนุมานให้ใบสำคัญแสดงสิทธิที่ถูกต้องสำหรับการยืนยันคำสั่ง นอกจากนี้มันเป็นความรู้เบื้องต้นเพราะมันถูกกล่าวหาบนพื้นฐานของเหตุผลเพียงอย่างเดียว
แต่สิ่งที่ยังไม่ได้รับการทำที่ชัดเจนเป็นเหตุให้สมมติฐานในการพิสูจน์สมมติฐานได้โดยง่ายทำให้เป็นสองประเภท: สมมติฐานทางคณิตศาสตร์และตรรกะ สมมติฐานทางคณิตศาสตร์ที่ใช้เป็นคำนิยาม (D1 และ D2) และสัจพจน์ (A1 และ A2) ได้โดยง่ายสมมติฐานตรรกะมีกฎของการอนุมานที่ใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลักฐานการสร้าง ' 1 1 = 2 ' เป็นสินค้าของความรู้ทางคณิตศาสตร์ หรือ ความจริง ตามการวิเคราะห์ก่อนหน้านี้ เนื่องจากหลักฐานมีหมายค้นที่ถูกต้องสำหรับการนิรนัยข้อความ นอกจากนี้ระหว่างความรู้ เนื่องจากเป็นการกล่าวหาบนพื้นฐานของเหตุผลเท่านั้น .
แต่สิ่งที่ได้ไม่ชัดเจน มีพื้นที่สำหรับสมมติฐานในการพิสูจน์สมมติฐานที่ได้เป็นสองประเภท : คณิตศาสตร์และตรรกะทางคณิตศาสตร์ของสมมติฐาน สมมติฐานที่ใช้เป็นคำนิยาม ( D1 และ D2 ) และสัจพจน์ ( A1 และ A2 ) สมมติฐานเชิงตรรกะเป็นกฎของการอนุมานที่ใช้