The Surveys of Public Participation

The Surveys of Public Participation in the Arts (SPPAs), conducted for the National Endowment for the Arts, have shown a steady decline in the rates of adult attendance at most "benchmark" arts events--specifically, classical music and jazz concerts, musical and non-musical plays, opera, and ballet performances--as well as declines in other forms of adult arts participation, including personal creation or performance of art and adult arts education--since 1982. The reasons for these declines, and potential strategies to mitigate or reverse them, are of vital importance to American artists, cultural policymakers, arts organizations, and other stakeholders concerned about the future of American culture. An analysis of 1992 SPPA data found that "arts education was the strongest predictor of almost all types of arts participation (arts performance being the exception)." The present study analyzes data from four administrations of the SPPA--1982, 1992, 2002, and 2008--to address several important questions prompted by that finding. Findings of this study include: (1) Reported rates of childhood arts education declined significantly from 1982 to 2008; (2) Declines were substantial in childhood music, visual arts, and creative writing, while dance and theater increased slightly; (3) It is likely that the declines in music, visual arts, and creative writing represent, in large measure, reductions in in-school arts education; (4) Childhood arts education rose across most of the 20th century before declining in its final decades; (5) Childhood arts education has not been equally distributed by socioeconomic status (SES) or race. Its decline has been concentrated among low-income children and among African American and Hispanic children in particular; and (6) Arts education rates among young adults were extremely volatile during this same period. Appendix on methodology is included. (Contains 26 figures and 57 notes.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การสำรวจความคิดเห็นของประชาชนมีส่วนร่วมในศิลปะ (SPPAs), ดำเนินการมอบเงินชาติศิลปะ ได้แสดงลดลงมั่นคงในราคาผู้ใหญ่เข้าร่วมมากที่สุด "เปรียบ" ศิลปะกิจกรรม - เฉพาะ ดนตรี และคอนเสิร์ตแจ๊ส ดนตรี และ ดนตรีไม่ใช่ เล่น โอเปร่า และการแสดงบัลเล่ต์ - เป็นปฏิเสธในรูปแบบอื่น ๆ ของศิลปะผู้ใหญ่ร่วม รวมทั้งส่วนตัวหรือประสิทธิภาพการทำงานศิลปะและผู้ใหญ่ศิลปะศึกษา - ตั้งแต่พ.ศ. 2500 สาเหตุเหล่านี้ลดอัตรา และกลยุทธ์อาจจะลด หรือย้อนกลับได้ มีหัวใจศิลปินอเมริกัน ผู้กำหนดนโยบายวัฒนธรรม องค์กรศิลปะ และการเสียความกังวลเกี่ยวกับอนาคตของวัฒนธรรมอเมริกัน การวิเคราะห์ของ 1992 แบบข้อมูลพบว่า "การศึกษาศิลปะนั้นจำนวนประตูที่แข็งแกร่งของเกือบทุกชนิดของมีส่วนร่วมในศิลปะ (ศิลปะประสิทธิภาพการยกเว้น)" การศึกษานำเสนอวิเคราะห์ข้อมูลจากจัดการสี่ของแบบ - 1982, 1992, 2002 และ 2008 - อยู่หลายคำถามที่สำคัญรับแจ้งจากที่ค้นหา ผลการวิจัยของการศึกษานี้รวม: (1) รายงานพิเศษการศึกษาศิลปะเด็กปฏิเสธอย่างมีนัยสำคัญจากปี 1982 ถึง 2551 (2) ลดอัตราถูกพบในวัยเด็กเพลง ทัศนศิลป์ และ เขียนสร้างสรรค์ ในขณะที่เต้นรำและโรงละครเพิ่มขึ้นเล็กน้อย (3) ก็มีแนวโน้มว่า ลดอัตราในเพลง ภาพศิลปะ และการเขียนสร้างสรรค์แทน ในวัดใหญ่ ลดในการศึกษาศิลปะในโรงเรียน (4) เด็กศิลปะศึกษาโรสข้ามส่วนใหญ่ของศตวรรษ 20 ก่อนลดลงในทศวรรษสุดท้าย การศึกษาศิลปะเด็ก (5) ไม่เท่ากันกระจายแล้วสถานะประชากร (SES) หรือการแข่งขัน ปฏิเสธการได้เข้มข้นเด็กแนซ์ และ ระหว่างเด็กแอฟริกันอเมริกันและ Hispanic เฉพาะ และ (6) ศิลปะศึกษาราคาระหว่างผู้ใหญ่ก็ผันผวนมากในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ภาคผนวกเกี่ยวกับวิธีการรวมได้ (ประกอบด้วยเลข 26 และ 57 บันทึก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สำรวจการมีส่วนร่วมของประชาชนในศิลปะ (SPPAs) ดำเนินการสำหรับประชาชนบริจาคเพื่อศิลปะได้แสดงให้เห็นการลดลงอย่างต่อเนื่องในอัตราการเข้าร่วมประชุมของผู้ใหญ่ที่มากที่สุด "มาตรฐาน" เหตุการณ์ศิลปะ - โดยเฉพาะดนตรีคลาสสิกและคอนเสิร์ตแจ๊สดนตรี และบทละครที่ไม่ใช่ดนตรีละครและการแสดงบัลเล่ต์ - เช่นเดียวกับการลดลงในรูปแบบอื่น ๆ ของการมีส่วนร่วมศิลปะผู้ใหญ่รวมถึงการสร้างส่วนบุคคลหรือประสิทธิภาพของงานศิลปะและการศึกษาผู้ใหญ่ศิลปะ - ตั้งแต่ปี 1982 สาเหตุของการลดลงเหล่านี้และกลยุทธ์ที่มีศักยภาพ ที่จะลดหรือย้อนกลับพวกเขามีความสำคัญสำคัญให้ศิลปินชาวอเมริกันผู้กำหนดนโยบายทางวัฒนธรรมขององค์กรศิลปะและผู้มีส่วนได้เสียอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับอนาคตของวัฒนธรรมอเมริกัน การวิเคราะห์ข้อมูล SPPA 1992 พบว่า "ศิลปะการศึกษาเป็นปัจจัยบ่งชี้ที่แข็งแกร่งของเกือบทุกประเภทของการมีส่วนร่วมศิลปะ (ประสิทธิภาพศิลปะเป็นข้อยกเว้น)." การศึกษาครั้งนี้วิเคราะห์ข้อมูลจากสี่เข็มของ SPPA - 1982, 1992, 2002 และ 2008 - ที่จะตอบคำถามที่สำคัญหลายอย่างได้รับแจ้งจากการค้นพบว่า ผลการศึกษาครั้งนี้รวมถึง: (1) อัตราการรายงานของการศึกษาในวัยเด็กลดลงอย่างมีนัยสำคัญศิลปะ 1982-2008; (2) ลดลงเป็นอย่างมากในวัยเด็กดนตรีทัศนศิลป์และการเขียนเชิงสร้างสรรค์ในขณะที่เต้นรำและละครที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย (3) มีแนวโน้มว่าการลดลงในเพลงทัศนศิลป์และการเขียนเชิงสร้างสรรค์เป็นตัวแทนในการวัดขนาดใหญ่ลดลงในโรงเรียนการศึกษาศิลปะ; (4) การศึกษาในวัยเด็กของศิลปะเพิ่มขึ้นทั่วประเทศส่วนใหญ่ของศตวรรษที่ 20 ก่อนที่จะลดลงในช่วงทศวรรษสุดท้ายของตน (5) การศึกษาในวัยเด็กของศิลปะไม่ได้รับการกระจายอย่างเท่าเทียมกันโดยสถานะทางเศรษฐกิจสังคม (SES) หรือการแข่งขัน การลดลงที่ได้รับความเข้มข้นในหมู่เด็กมีรายได้ต่ำและในหมู่เด็กอเมริกันและสเปนแอฟริกันโดยเฉพาะอย่างยิ่ง; และ (6) อัตราการศึกษาศิลปะในหมู่เยาวชนมีความผันผวนอย่างมากในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ภาคผนวกเกี่ยวกับวิธีการจะรวม (มี 26 และ 57 ตัวเลขบันทึก.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การมีส่วนร่วมของประชาชนในศิลปะ ( sppas ) ดําเนินการสําหรับการบริจาคเพื่อศิลปะแห่งชาติ ได้แสดงการลดลงคงที่ในอัตราผู้ใหญ่ที่ร่วมมากที่สุด " มาตรฐาน " กิจกรรมศิลปะ -- โดยเฉพาะเพลงคลาสสิกและแจ๊ส คอนเสิร์ต ดนตรี และไม่เล่นดนตรี , โอเปร่า , บัลเล่ต์และการแสดง -- รวมทั้งการลดลง ในรูปแบบอื่น ๆของการมีส่วนร่วมของศิลปะผู้ใหญ่รวมทั้งการสร้างส่วนบุคคลหรือการทำงานศิลปะและการศึกษาศิลปะสำหรับผู้ใหญ่ -- ตั้งแต่ปี 1982 เหตุผลสำหรับการปฏิเสธเหล่านี้ และศักยภาพการบรรเทาหรือย้อนกลับ พวกเขามีความสําคัญสําคัญกับศิลปินอเมริกันวัฒนธรรมนโยบายขององค์กรศิลปะและประสบการณ์กังวลเกี่ยวกับอนาคตของวัฒนธรรมอเมริกันการวิเคราะห์ข้อมูล sppa 2535 พบว่า " การศึกษาศิลปะเป็นตัวที่แข็งแกร่งที่สุดของชนิดเกือบทั้งหมดของศิลปะ การมีส่วนร่วมในการแสดงเป็นข้อยกเว้น ) " การศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลจากสี่การบริหารของ sppa -- 1982 , 1992 , 2002 และ 2008 -- ที่อยู่หลายคำถามสำคัญแจ้งว่าหา ผลของการศึกษานี้ได้แก่( 1 ) รายงานอัตราการศึกษาศิลปะในวัยเด็กลดลงอย่างมากจากปี 2008 ( 2 ) ลดลงเป็นอย่างมากในเพลง วัยเด็ก ทัศนศิลป์ และการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ในขณะที่เต้นรำและโรงละครเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ; ( 3 ) ก็มีแนวโน้มที่ลดลงในดนตรี ทัศนศิลป์ และการเขียนเชิงสร้างสรรค์ เป็นตัวแทน ในวัดใหญ่ ซึ่งในการศึกษาศิลปะในโรงเรียน( 4 ) การศึกษาศิลปะในวัยเด็กที่โรสข้ามมากที่สุดของศตวรรษที่ 20 ก่อนที่จะลดลงในทศวรรษสุดท้าย และ ( 5 ) การศึกษาศิลปะในวัยเด็กได้เท่า ๆ กันกระจาย โดยสถานภาพทางเศรษฐกิจและสังคม ( SES ) หรือการแข่งขัน ปฏิเสธได้เข้มข้นในเด็กที่มีรายได้น้อยและในหมู่ชาวอเมริกัน และ สเปนเด็กโดยเฉพาะ ;และ ( 6 ) การศึกษาอัตราระหว่างหนุ่มสาวคือเปลี่ยนแปลงได้อย่างมากในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ภาคผนวก เรื่อง วิธีการรวม ( มี 26 ตัวเลข 57 บันทึก )