Sterilisation procedure with DICA p

Sterilisation procedure with DICA proved to be better
for all three genotypes. In the case of first genotype sterilised
with DICA, 38.2% of uninfected plants were obtained. The
sterilisation of the second genotype was less successful and
only 24.7% explants survived the sterilisation with DICA,
whereas the percentage of non vital explants was the highest,
reaching 49.5%. We can conclude that the concentration of
DICA was too high, or time of treatment was too long for
this genotype. The most successful sterilisation was obtained
in the third genotype, where 86.9% uninfected and vital
explants were obtained. The percentage of contaminated and
non vital explants was much higher after the sterilisation
with sodium-hypochlorite for all three genotypes (Table 1).
Results show that successful induction of in vitro culture
dependents not only on sterilisation method used but it is
also very specific for each genotype. Valles (1987) sterilised
explants of 12 different rose genotypes and the number of
infected plants depended strongly on the genotype used.
In his study, the percentage of infected plants appeared in
range from 2.5 to 58.3%. The occurred infections of plant
material after chemical sterilisation can be caused by internal
infections (micro-organisms present inside the plant itself),
which can be reduced with the use of appropriate antibiotics.
Other reasons for later occurrence of infections could be
inaccurate work (non-sterile forceps or scalpels; working
surface not sterilised with 96 % alcohol; not sufficiently
sterilised nutrient media; etc.) (Pierik 1998). It is well known,
that the growth and proliferation of roses depend strongly on
cultivar (Kane 2000). Horn et al. (1988) reported that nodal
explants showed better results than shoot tips and that the
subcultured shoots with long internodes were more suitable
than subcultures from compact shoots with short internodes
(in means of growth, number, length and fresh weight of
newly obtained shoots).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กระบวนการฆ่าเชื้อ ด้วย DICA พิสูจน์จะดีกว่าสำหรับไทป์สามทั้งหมด ในกรณีแรกพันธุ์ sterilisedกับ DICA, 38.2% ของพืชที่ไม่ติดเชื้อได้รับ การฆ่าเชื้อของพันธุ์สองประสบความสำเร็จน้อย และฆ่าเชื้อ ด้วย DICA รอด explants 24.7% เท่านั้นในขณะที่เปอร์เซ็นต์ของไม่สำคัญ explants ถูกสุดถึง 49.5% เราสามารถสรุปที่ความเข้มข้นของDICA สูงเกินไป หรือเวลาของการรักษามียาวเกินไปสำหรับลักษณะทางพันธุกรรมนี้ ฆ่าเชื้อที่ประสบความสำเร็จได้รับในพันธุ์สาม ที่เคย 86.9% และมีความสำคัญexplants รับ เปอร์เซ็นต์ของการปนเปื้อน และexplants สำคัญไม่เป็นมากขึ้นหลังจากการฆ่าเชื้อกับการติดฉลากสำหรับไทป์สามทั้งหมด (ตารางที่ 1)ผลลัพธ์แสดงการเหนี่ยวนำที่ประสบความสำเร็จของการเพาะเป็นผู้อยู่ในอุปการะไม่เพียงแต่ในวิธีการฆ่าเชื้อที่ใช้นอกจากนี้เฉพาะสำหรับแต่ละลักษณะทางพันธุกรรม Sterilised โฮเต็ลวัลเลส (1987)explants 12 พันธุ์กุหลาบต่าง ๆ และจำนวนพืชติดเชื้อขึ้นอยู่อย่างยิ่งกับพันธุ์ที่ใช้ในการศึกษาของเขา เปอร์เซ็นต์ของพืชที่ติดเชื้อที่ปรากฏในช่วงจาก 2.5 58.3% การติดเชื้อที่เกิดขึ้นของโรงงานวัสดุหลังจากที่สารเคมีฆ่าเชื้ออาจมีสาเหตุจากภายในการติดเชื้อ (จุลินทรีย์แสดงภายในโรงงานเอง),ซึ่งสามารถลดการใช้ยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมอาจจะเป็นเหตุผลอื่น ๆ สำหรับการติดเชื้อในภายหลังทำงานไม่ถูกต้อง (ไม่เป็นหมันที่หนีบหรือเลนซ์ การทำงานพื้นผิวที่ไม่ sterilised กับแอลกอฮอล์ 96% ไม่เพียงพอsterilised สื่อสารอาหาร อื่น ๆ) (Pierik 1998) เป็นที่รู้จักว่า การเติบโตและการแพร่กระจายของกุหลาบขึ้นอย่างยิ่งในพันธุ์ (เคน 2000) ฮอร์น et al. (1988) รายงานดังกล่าวexplants แสดงให้เห็นผลลัพธ์ที่ดีกว่ายิงเคล็ดลับและที่หน่อ subcultured กับ internodes ยาวเหมาะสมกว่า subcultures จากยอดขนาดกะทัดรัดที่มี internodes สั้น(ในความเจริญเติบโต จำนวน ความยาว และน้ำหนักสดของใหม่รับถ่ายภาพ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขั้นตอนการทำหมันด้วย DICA พิสูจน์ให้เห็นว่าจะดีกว่า
สำหรับทั้งสามสายพันธุ์ ในกรณีของจีโนไทป์แรกที่ฆ่าเชื้อ
ด้วย DICA 38.2% ของพืชที่ไม่ติดเชื้อที่ได้รับ
การฆ่าเชื้อของยีนที่สองก็ประสบความสำเร็จน้อยลงและ
มีเพียง 24.7% ชิ้นรอดชีวิตจากการฆ่าเชื้อด้วย DICA,
ในขณะที่ร้อยละของชิ้นส่วนที่สำคัญไม่ใช่เป็นสูงสุด
ถึง 49.5% เราสามารถสรุปได้ว่ามีความเข้มข้นของ
DICA สูงเกินไปหรือเวลาของการรักษาเป็นเวลานานเกินไปสำหรับ
จีโนไทป์นี้ ฆ่าเชื้อที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดที่ได้รับ
ในลักษณะทางพันธุกรรมที่สามที่ 86.9% และไม่ติดเชื้อที่สำคัญ
ชิ้นที่ได้รับ ร้อยละของการปนเปื้อนและ
ชิ้นส่วนที่สำคัญที่ไม่สูงมากหลังจากการฆ่าเชื้อ
ด้วยโซเดียมไฮโปคลอไรต์สำหรับทั้งสามสายพันธุ์ (ตารางที่ 1).
ผลปรากฏว่าการเหนี่ยวนำที่ประสบความสำเร็จของวัฒนธรรมในหลอดทดลอง
อยู่ในความอุปการะไม่เพียง แต่ในวิธีการฆ่าเชื้อที่ใช้ แต่มันเป็น
ยังที่เฉพาะเจาะจงมากสำหรับ แต่ละจีโนไทป์ Valles (1987) ผ่านการฆ่าเชื้อ
ชิ้นจาก 12 สายพันธุ์กุหลาบที่แตกต่างกันและจำนวนของ
พืชที่ติดเชื้อขึ้นอย่างยิ่งบนจีโนไทป์ที่ใช้.
ในการศึกษาของเขาร้อยละของพืชที่ติดเชื้อที่ปรากฏใน
ช่วง 2.5-58.3% การติดเชื้อที่เกิดขึ้นของพืช
วัสดุหลังการฆ่าเชื้อสารเคมีอาจเกิดจากภายใน
การติดเชื้อ (จุลินทรีย์ปัจจุบันภายในโรงงานของตัวเอง)
ซึ่งสามารถลดลงได้ด้วยการใช้ยาปฏิชีวนะที่เหมาะสม.
เหตุผลอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นภายหลังจากการติดเชื้ออาจจะ
ทำงานไม่ถูกต้อง (ไม่ใช่ คีม -sterile หรือผ่าตัด; ทำงาน
พื้นผิวที่ไม่ผ่านการฆ่าเชื้อด้วยแอลกอฮอล์ 96%; ไม่เพียงพอ
ฆ่าเชื้อสื่อสารอาหาร ฯลฯ ) (Pierik 1998) เป็นที่ทราบกันดี
ว่าการเจริญเติบโตและการแพร่กระจายของดอกกุหลาบขึ้นอย่างยิ่งบน
พันธุ์ (เทอรีเคน 2000) ฮอร์น, et al (1988) รายงานว่าสำคัญ
ชิ้นแสดงให้เห็นผลลัพธ์ที่ดีกว่าเคล็ดลับการถ่ายภาพและที่
หน่อเลี้ยงที่มีปล้องยาวมีความเหมาะสมมากขึ้น
กว่าวัฒนธรรมจากหน่อขนาดเล็กที่มีปล้องสั้น
(ในความหมายของการเจริญเติบโตของจำนวนความยาวและน้ำหนักสด
หน่อใหม่ที่ได้รับ)