Grammars evolve through usage and a

Grammars evolve through usage and also due to separations of the human population. With the advent of written representations, formal rules about language usage tend to appear also. Formal grammars are codifications of usage that are developed by repeated documentation over time, and by observation as well. As the rules become established and developed, the prescriptive concept of grammatical correctness can arise. This often creates a discrepancy between contemporary usage and that which has been accepted, over time, as being correct. Linguists tend to view prescriptive grammars as having little justification beyond their authors' aesthetic tastes, although style guides may give useful advice about standard language employment, based on descriptions of usage in contemporary writings of the same language. Linguistic prescriptions also form part of the explanation for variation in speech, particularly variation in the speech of an individual speaker (an explanation, for example, for why some people say "I didn't do nothing", some say "I didn't do anything", and some say one or the other depending on social context).
The formal study of grammar is an important part of education for children from a young age through advanced learning, though the rules taught in schools are not a "grammar" in the sense most linguists use the term, particularly as they are often prescriptive rather than descriptive.
Constructed languages (also called planned languages or conlangs) are more common in the modern day. Many have been designed to aid human communication (for example, naturalistic Interlingua, schematic Esperanto, and the highly logic-compatible artificial language Lojban). Each of these languages has its own grammar.
Syntax refers to linguistic structure above the word level (e.g. how sentences are formed)—though without taking into account intonation, which is the domain of phonology. Morphology, by contrast, refers to structure at and below the word level (e.g. how compound words are formed), but above the level of individual sounds, which, like intonation, are in the domain of phonology.[10] No clear line can be drawn, however, between syntax and morphology. Analytic languages use syntax to convey information that is encoded via inflection in synthetic languages. In other words, word order is not significant and morphology is highly significant in a purely synthetic language, whereas morphology is not significant and syntax is highly significant in an analytic language. Chinese and Afrikaans, for example, are highly analytic, and meaning is therefore very context-dependent. (Both do have some inflections, and have had more in the past; thus, they are becoming even less synthetic and more "purely" analytic over time.) Latin, which is highly synthetic, uses affixes and inflections to convey the same information that Chinese does with syntax. Because Latin words are quite (though not completely) self-contained, an intelligible Latin sentence can be made from elements that are placed in a largely arbitrary order. Latin has a complex affixation and simple syntax, while Chinese has the opposite.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไวยากรณ์มีวิวัฒนาการผ่านการใช้งานและยังเกิดจากการแยกของประชากรมนุษย์ กับการถือกำเนิดของการเป็นตัวแทนที่เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างเป็นทางการกฎระเบียบเกี่ยวกับการใช้ภาษาที่มีแนวโน้มที่จะยังปรากฏ ไวยากรณ์อย่างเป็นทางการ codifications ของการใช้งานที่มีการพัฒนาโดยเอกสารซ้ำในช่วงเวลาและจากการสังเกตเช่นกัน ที่ยอมรับว่าเป็นกฎระเบียบที่กลายเป็นและการพัฒนา,กำหนดแนวคิดของความถูกต้องทางไวยากรณ์ที่สามารถเกิดขึ้น นี้มักจะสร้างความแตกต่างระหว่างการใช้งานในปัจจุบันและสิ่งที่ได้รับการยอมรับเมื่อเวลาผ่านไปเป็นที่ถูกต้อง นักภาษาศาสตร์มีแนวโน้มที่จะดูไวยากรณ์กำหนดว่ามีเหตุผลน้อยเกินรสนิยมความงามผู้เขียนของพวกเขาแม้ว่าจะแนะนำรูปแบบอาจให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับการจ้างงานภาษามาตรฐาน,ขึ้นอยู่กับรายละเอียดของการใช้งานในงานเขียนร่วมสมัยของภาษาเดียวกัน ใบสั่งยาภาษาศาสตร์ยังเป็นส่วนหนึ่งของคำอธิบายสำหรับรูปแบบในการพูด, การเปลี่ยนแปลงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพูดของลำโพงแต่ละ (อธิบาย, เช่นสำหรับทำไมบางคนพูดว่า "ฉันไม่ได้ทำอะไร" บางคนบอกว่า "ผมไม่ได้ ทำอะไร "และบางคนบอกว่าหนึ่งหรืออื่น ๆ ขึ้นอยู่กับบริบททางสังคม).
การศึกษาอย่างเป็นทางการของไวยากรณ์เป็นส่วนสำคัญของการศึกษาสำหรับเด็กจากวัยเด็กผ่านการเรียนรู้ขั้นสูงแม้ว่ากฎสอนในโรงเรียนไม่ได้เป็น "ไวยากรณ์" ในความหมายนักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้ระยะเวลาโดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขามักจะกำหนดมากกว่า บรรยาย. ภาษา
สร้าง (เรียกว่าภาษาที่วางแผนไว้หรือ conlangs) จะมีอยู่มากในวันที่ทันสมัยจำนวนมากได้รับการออกแบบมาเพื่อช่วยในการสื่อสารของมนุษย์ (เช่นภาษากลางยึดแผนผัง esperanto และสูง Lojban ภาษาตรรกะที่เข้ากันได้เทียม) แต่ละภาษาเหล่านี้มีไวยากรณ์ของตัวเอง. ไวยากรณ์
หมายถึงโครงสร้างทางภาษาเหนือระดับคำ (เช่นวิธีประโยคที่จะเกิดขึ้น) แม้ว่าจะไม่มีการคำนึงถึงน้ำเสียงบัญชีซึ่งเป็นโดเมนของ phonologyลักษณะทางสัณฐานวิทยาโดยคมชัดหมายถึงโครงสร้างและต่ำกว่าระดับคำ (เช่นวิธีคำประสมที่เกิดขึ้น) แต่เหนือระดับของเสียงแต่ละที่เช่นน้ำเสียงอยู่ในโดเมนของ phonology. [10] ไม่มีสายที่ชัดเจนสามารถ ถูกดึง แต่ระหว่างไวยากรณ์และลักษณะทางสัณฐานวิทยา การวิเคราะห์ภาษาใช้ไวยากรณ์ในการถ่ายทอดข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสผ่านผันในภาษาสังเคราะห์ในคำอื่น ๆ เรียงลำดับคำพูดไม่ได้เป็นอย่างมีนัยสำคัญและลักษณะทางสัณฐานวิทยาเป็นอย่างสูงที่มีความหมายในภาษาสังเคราะห์หมดจดในขณะที่ลักษณะทางสัณฐานวิทยาไม่ได้เป็นอย่างมีนัยสำคัญและไวยากรณ์มีความสำคัญอย่างมากในการวิเคราะห์ภาษา จีนและแอฟริกาใต้เช่นมีการวิเคราะห์อย่างมากและความหมายจึงเป็นมากขึ้นอยู่กับบริบท (ทั้งจะมีโทนเสียงบางส่วนและมีมากขึ้นในอดีตที่ผ่านมาดังนั้นพวกเขาจะกลายเป็นแม้แต่น้อยสังเคราะห์และอื่น ๆ "หมดจด" การวิเคราะห์ช่วงเวลา.) latin ซึ่งเป็นสังเคราะห์สูงใช้ affixes และโทนเสียงในการถ่ายทอดข้อมูลเดียวกันกับที่จีนจะมีไวยากรณ์ เพราะคำภาษาละตินจะค่อนข้าง (แม้ไม่สมบูรณ์) อยู่ในตัวเอง, ประโยคภาษาละตินเข้าใจสามารถทำจากองค์ประกอบที่จะถูกวางไว้ในการสั่งซื้อโดยพลส่วนใหญ่ละตินมี affixation ซับซ้อนและไวยากรณ์ที่เรียบง่ายในขณะที่จีนได้ตรงข้าม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Grammars พัฒนา ผ่านการใช้งาน และเนื่อง จากประโยชน์ของประชากรมนุษย์ กับการถือกำเนิดเป็นตัวแทนเป็นลายลักษณ์อักษร กฎอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการใช้ภาษามักปรากฏยัง Grammars อย่างเป็นทางเป็น codifications ของการใช้งานที่พัฒนา โดยเอกสารซ้ำช่วงเวลา และการสังเกตเช่น ตามกฎจะสร้าง และ พัฒนา เหมาะกับแนวคิดของความถูกต้องทางไวยากรณ์สามารถเกิดขึ้น นี้มักสร้างความขัดแย้งระหว่างใช้ร่วมสมัยที่ได้รับการยอมรับ ช่วงเวลา เป็นการถูกต้อง นักภาษาศาสตร์มักจะ ดู grammars prescriptive มีเหตุผลน้อยเกินรสนิยมความงามของผู้เขียนของพวกเขา แม้ว่าสไตล์แนะนำอาจให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับการจ้างงานภาษามาตรฐาน ตามคำอธิบายของการใช้ในงานเขียนร่วมสมัยของภาษาเดียวกัน สถานีตำรวจภาษาศาสตร์ยังฟอร์มหนึ่งอธิบายความผันแปรในการพูด โดยเฉพาะอย่างยิ่งผันแปรในการออกเสียงของลำโพงแต่ละตัว (อธิบาย ตัวอย่าง สำหรับเหตุผลบางคนพูดว่า "ฉันไม่ได้ทำอะไร" บางพูด "ฉันไม่ได้ทำอะไร" และบางส่วนพูดว่า หนึ่งหรืออื่น ๆ ตามบริบทสังคม)
การศึกษาทางไวยากรณ์เป็นส่วนสำคัญของการศึกษาสำหรับเด็กตั้งแต่เด็กผ่านการเรียนขั้นสูง แม้ว่าการสอนในโรงเรียนจะไม่ "ไวยากรณ์" ในแง่ นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้คำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมักรับมือ แทนคำอธิบาย
ภาษา (อาจเรียกว่าแผนภาษาปีศาจของ) อยู่ทั่วไปในสมัยที่สร้าง จำนวนมากได้ถูกออกแบบมาเพื่อช่วยให้มนุษย์สื่อสาร (เช่น naturalistic ภาษากลาง ภาษาโลกมัน และสูงตรรกะได้ประดิษฐ์ภาษา Lojban) แต่ละภาษามีไวยากรณ์ของตัวเอง
ไวยากรณ์หมายถึงโครงสร้างทางภาษาศาสตร์ระดับคำ (เช่นว่าประโยคจะเกิด) — แต่ ไม่พิจารณาข้อมูลบัญชี ซึ่งเป็นโดเมนของวารสารมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร โดยคมชัด สัณฐานวิทยา อ้างถึงโครงสร้างที่ และอยู่ ใต้ระดับคำ (เช่นวิธีผสมคำจะเกิดขึ้น), แต่ระดับของเสียง ที่ เช่นสำเนียง อยู่ในโดเมนของวารสารมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร[10] บรรทัดไม่ชัดเจนสามารถดึง ไร ไวยากรณ์และสัณฐานวิทยา โกดังภาษาใช้ไวยากรณ์ในการสื่อข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสผ่านผันคำภาษาสังเคราะห์ ในคำอื่น ๆ คำสั่งไม่สำคัญ และสัณฐานวิทยามีความสำคัญสูงในภาษาสังเคราะห์เพียงอย่างเดียว โดยสัณฐานวิทยาไม่สำคัญ และไวยากรณ์มีความสำคัญมากในภาษาสำหรับการสร้าง จีนและแอฟริกา เช่น โกดังสูง และความหมายจึงขึ้นอยู่มากบริบทกับ (ทั้งมี inflections บาง และมีมากกว่าในอดีต ดังนั้น พวกเขาจะกลายเป็นคู่หมดขึ้น "จด" และสังเคราะห์ได้น้อยเวลาผ่าน) ละติน ซึ่งเป็นการสังเคราะห์สูง ใช้ส่วนผนวกและ inflections เพื่อถ่ายทอดข้อมูลเดียวกันที่จีนไม่ มีไวยากรณ์ เนื่องจากคำละตินอยู่มาก (แม้ไม่ทั้งหมด) อยู่ในตัวเอง สามารถทำเป็นประโยคละติ intelligible จากองค์ประกอบที่อยู่ในใบสั่งที่กำหนดส่วนใหญ่ ละตินมี affixation ซับซ้อนและไวยากรณ์อย่างง่าย ในขณะที่จีนมีตรงข้าม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

grammars ค่อยเป็นค่อยไปโดยผ่านการใช้งานและยังเป็นเพราะมีค้าปลีกของประชากรของมนุษย์ได้ ด้วยการมาถึงของการรับรองเป็นลายลักษณ์อักษรกฎระเบียบอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการใช้ ภาษา มีแนวโน้มที่จะปรากฏขึ้นด้วย grammars อย่างเป็นทางการมี codifications ของการใช้งานที่ได้รับการพัฒนาขึ้นโดยเอกสารซ้ำในช่วงเวลาและโดยการสังเกตการณ์เป็นอย่างดี เป็นกฎที่กลายเป็นที่ยอมรับและการพัฒนาแนวความคิดกำหนดของความถูกต้องทางไวยกรณ์สามารถเกิดขึ้น โรงแรมแห่งนี้มักจะสร้างไม่ลงรอยกันระหว่างแบบร่วมสมัยและการใช้งานที่ได้รับการยอมรับมากกว่าเวลาที่อยู่ที่ถูกต้อง linguists มีแนวโน้มที่จะดู grammars กำหนดว่ามีการให้เหตุผลน้อยมากกว่ารสชาติความสวยงามของสไตล์คู่มือผู้เขียนแม้ว่าอาจจะให้คำปรึกษามีประโยชน์เกี่ยวกับการจ้างงาน ภาษา มาตรฐานใช้รายละเอียดของการใช้งานในงานเขียนแบบร่วมสมัยของ ภาษา แบบเดียวกันนี้ เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวติดตัวนอกจากนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของคำอธิบายสำหรับการเปลี่ยนแปลงในสุนทรพจน์,โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงในสุนทรพจน์ของแต่ละบุคคลลำโพง(คำอธิบาย,ตัวอย่างเช่นสำหรับทำไมบางคนพูดว่า"ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย",บางคนพูดว่า"ผมไม่ได้ทำอะไรเลย"",และบางคนพูดว่าหนึ่งหรือที่อื่นๆขึ้นอยู่กับบริบททางสังคม)..
การศึกษาอย่างเป็นทางการของโรงเรียนปอเนาะมีความสำคัญในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาสำหรับเด็กที่มีอายุตั้งแต่อายุยังน้อยที่ผ่านการเรียนรู้ขั้นสูงแม้ว่ากฎที่สอนในโรงเรียนไม่ได้"???"ในความรู้สึกที่ linguists ส่วนใหญ่จะใช้คำว่าโดยเฉพาะที่มีใบสั่งยามักมากกว่าความหมาย.
ภาษา สร้างขึ้น(ที่เรียกอีกอย่างว่า conlangs หรือ ภาษา มีการวางแผน)มีมากขึ้นในวันที่ทันสมัยจำนวนมากได้รับการออกแบบมาเพื่อช่วยการสื่อสารของมนุษย์(ตัวอย่างเช่นนานาชาติซึ่งมีลักษณะเป็นแผนทางธรรมชาติ ภาษากลาง และ ภาษา lojban เทียมเป็นตรรกะ - ใช้งานร่วมกันได้) แต่ละ ภาษา เหล่านี้ได้ไวยากรณ์ของตัวมันเอง.
ไวยากรณ์)หมายถึงโครงสร้าง ภาษา เหนือระดับคำ(เช่นว่าประโยคได้) - แม้จะไม่มีการเข้าไปในบัญชีเสียงซึ่งเป็นโดเมนของ phonologyรูปร่างลักษณะของหินโดยความเปรียบต่าง)หมายถึงโครงสร้างและด้านล่างระดับคำ(เช่นการผสมคำได้)แต่สูงกว่าระดับที่ของเสียงแบบเฉพาะรายที่ต้องการเสียงอยู่ในโดเมนของ phonology .[ 10 ]บรรทัดใสสะอาดไม่มีจะทำเป็นแต่ถึงอย่างไรก็ตามระหว่างและไวยากรณ์ ภาษา เชิงวิเคราะห์การใช้ไวยากรณ์การส่งข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสโดยใช้น้ำเสียงและ ภาษา ในทำจากเส้นใยสังเคราะห์ในคำอื่นๆคำว่าการสั่งซื้อจะไม่ได้มีนัยสำคัญและรูปร่างลักษณะของหินมีความสำคัญมากเป็นอย่างสูงใน ภาษา อย่างแท้จริงทำจากเส้นใยสังเคราะห์ที่มีความสำคัญมากในขณะที่รูปร่างลักษณะของหินไม่ได้ไวยากรณ์และมีความสำคัญมากเป็นอย่างสูงใน ภาษา เชิงวิเคราะห์ที่ จีนแอฟริกันและตัวอย่างเช่นมีเชิงวิเคราะห์เป็นอย่างสูงและความหมายก็คือเป็นอย่างมากจึงตามบริบทขึ้นอยู่กับ (ทั้งสองมี inflections บางส่วนและมีมากกว่าในอดีตจึงห้องพักได้รับการเป็นหรือไม่ใยสังเคราะห์และมากกว่า"อย่างแท้จริง"เชิงวิเคราะห์มากกว่าเวลา.)ละตินซึ่งเป็นผ้าใยสังเคราะห์เป็นอย่างสูงและใช้ปิด inflections เพื่อถ่ายทอดข้อมูลเดียวกันกับที่จีนไม่มีคำสั่ง เพราะคำว่าละตินมีขนาดค่อนข้าง(แม้ว่าจะไม่ได้อย่างสมบรูณ์แบบ)แบบบริการตัวเองที่เป็น ภาษา ละตินประโยคที่สามารถทำได้จากองค์ประกอบที่จะวางอยู่ที่ใดในการสั่งซื้อตาม อำเภอ ใจก็มาละตินมี affixation คอมเพล็กซ์ที่ไวยากรณ์และเรียบง่ายในขณะที่จีนมีอยู่ทางฝั่งด้านตรงข้ามกับที่