I however had the front view of him

I however had the front view of him. We had three hours for this session, our media used could be whatever we wanted. I decided on a sandy background with black and white chalks. I'd drawn every inch of him focusing on the sharp crook of his nose, outlining his cheekbones, flicking in the dark shadows of his thick eyebrows. I loved drawing male figures opposed to women. Not for the obvious reason but the ridges and muscles of a mans body was more of a contrast to draw.

Eddie had been coming here for four weeks now and each session he would leave fifteen minutes before it would end. He never cast a glance or spoke to anyone. He showed no interest.

I spoke to him, well once. He was wandering the room after he'd dressed the first week and stared at my work for an immeasurable amount of time. "You like it?" I'd asked quietly.

He'd nodded, his grey eyes darting over the sketch of his face . "It's nice, yeah."

And because I was stupid and got nervous and socially awkward in situations like these I'd blurted out, "Is it something you'd hang up in your bedroom?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตามผมมีมุมมองด้านหน้าของเขา เรามีเวลา 3 ชั่วโมงสำหรับเซสชันนี้ เราสื่อที่ใช้อาจเป็นสิ่งที่เราต้อง ฉันตัดสินใจบนพื้นทรายมีสีดำและสีขาว chalks ผมได้ลากทุกตารางนิ้วของเขาเน้นคนคมของจมูกของเขา เค้าร่าง cheekbones ของเขา flicking ในเงามืดของเขาคิ้วหนา ฉันรักวาดรูปตัวเลขชายตรงข้ามกับผู้หญิง สำหรับเหตุผลชัดเจนแต่สันเขาและกล้ามเนื้อไม่มีบรุษร่างกายได้มากขึ้นของความคมชัดเมื่อต้องการวาดเอ็ดดี้ได้ถูกมาที่นี่สำหรับ 4 สัปดาห์ตอนนี้ และแต่ละรอบเวลาที่เขาจะปล่อยห้านาทีก่อนมันจะจบ เขาไม่เคยชำเลือง หรือพูดกับใคร เขาแสดงให้เห็นว่าไม่สนใจฉันได้พูดกับเขา ดีครั้ง เขาไม่หลงห้องหลังจากที่เขาแต่งตัวในสัปดาห์แรก และจ้องไปที่งานสำหรับจำนวนเวลาที่นี่ "คุณชอบไหม" ผมได้ถามอย่างเงียบ ๆเขาก็พยักหน้า ตาสีเทา darting ผ่านร่างของใบหน้าของเขา "ก็ดี ใช่"และเนื่องจากฉันไม่โง่ และมีประสาท และตกใจสังคมในสถานการณ์เช่นนี้ผมก็โพล่งออกมา "เป็นสิ่งที่คุณจะวางในห้องนอนของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันอย่างไรก็ตามมีมุมมองด้านหน้าของเขา เรามีสามชั่วโมงสำหรับเซสชันนี้ สื่อของเราที่ใช้อาจเป็นสิ่งที่เราต้องการ ฉันตัดสินใจบนพื้นทรายชอล์กขาวและดำ ผมจะวาดทุกนิ้วของเขาเน้นโค้งคมของจมูกของเขาที่มีโหนกแก้มของเขาสะบัด ในเงามืดของคิ้วที่หนาของเขา ผมชอบวาดรูปชายตัวเลขเทียบกับผู้หญิงไม่สำหรับเหตุผลที่ชัดเจน แต่สันเขาและกล้ามเนื้อของร่างกายมนุษย์มีมากกว่า ความคมชัด การวาด

เอ็ดดี้มาที่นี่เป็นเวลา 4 สัปดาห์แล้ว และแต่ละครั้งเขาจะทิ้ง 15 นาทีก่อนที่จะสิ้นสุด เขาไม่เคยโยนได้อย่างรวดเร็ว หรือพูดกับใคร เขาพบไม่มีดอกเบี้ย . . .

ฉันคุยกับเขาแล้วครั้งนึงเขาเดินอยู่ในห้องหลังจากที่เขาแต่งตัว สัปดาห์แรก และมองงานเป็นจำนวนที่มากมายของเวลา " คุณชอบมันมั้ย ? ฉันถามอย่าง

เขาก็พยักหน้า ดวงตาสีเทาของเขา darting ข้ามร่างของใบหน้าของเขา มันสวย ใช่ . . . "

เพราะผมโง่ และมีประสาทและอึดอัดกับสังคมในสถานการณ์แบบนี้ ผมจะพูดออกมา มันคือสิ่งที่คุณจะแขวนบนห้องนอนของเธอ