As of yet, a comprehensive model of

As of yet, a comprehensive model of the dynamic relationships between writing and
reading has not been developed. Although there is ample evidence that writing and reading are
indeed related—the proportion of shared variance between them has been found to range from
approximately 65-85% in multivariate correlational studies—they are far from being similar
enough to readily predict how development in one domain affects development in the other and
how to leverage instruction to foster knowledge, skill, and strategy transference between them
(see Fitzgerald & Shanahan, 2000). There is a growing body of evidence to suggest that teaching
transcription skills such as spelling and handwriting directly influences word recognition
proficiency, though teaching word reading may not have as strong an effect on text production
(e.g., Berninger, Abbott, Abbott, Graham, & Richards, 2002). More such research is needed to
inform theory and practice. Of course, any research that examines relationships between writing
and reading must reconcile findings with the instructional context, which serves to confoundthese relationships (Smagorinsky, 1987).
Similarly, the extant research has yet to fully evaluate potential explanatory factors for
individual responsiveness to writing instruction. Multivariate studies with advanced regression
modeling procedures are needed to ascertain the relative contributions of oral language ability,
reading ability, topic and genre knowledge, information processing skills (e.g., attention,
perception, and memory), transcription capabilities, strategic behavior, and motivation to
predicting achievement gains and long-term outcomes in writing, as well as to predicting eachother. This kind of information will be particularly helpful in developing specialized
interventions for non-responders who receive strong writing instruction in their general
education classrooms, non-native English speaking students, and older students who continue to
struggle with basic writing skills. Likewise, identifying instructional adaptations that are valid
and readily integrated into practice will go far in helping teachers, special educators, and other
education professionals maximize the writing potential of grade school children and youth.
Graham et al.’s (2003) research suggests that most classroom teachers implement few, if any,
adaptations, so it is imperative to more fully understand why teachers fail to adapt to meet the
needs of struggling writers, how they can effectively incorporate meaningful adaptations, and
which adaptations are likely to be parsimonious with process writing instruction and still reap the
greatest benefits for students.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยัง แบบครอบคลุมความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนแบบไดนามิก และอ่านได้ไม่ถูกพัฒนา มีหลักฐานเพียงพอที่จะเขียนและอ่านแน่นอนที่เกี่ยวข้องซึ่งได้พบสัดส่วนของความแปรปรวนร่วมระหว่างช่วงประมาณ 65-85% ในการศึกษาตัวแปรพหุ correlational — จะไกลอยู่เหมือนกันพอที่จะพร้อมทายผลกระทบของพัฒนาในหนึ่งโดเมนที่มีต่อการพัฒนาในอื่น ๆ และวิธีใช้คำแนะนำเพื่อเสริมสร้างความรู้ ทักษะ และกลยุทธ์โอนระหว่าง(ดูห้อง & Shanahan, 2000) มีร่างกายเติบโตหลักฐานแนะนำสอนให้transcription ทักษะการสะกดคำและเขียนด้วยลายมือโดยตรงมีผลต่อการรับรู้คำความชำนาญ แม้ว่า การสอนอ่านคำไม่อาจเป็นแรงการผลผลิตข้อความ(เช่น Berninger, Abbott, Abbott เกรแฮม และ ริชาร์ด 2002) ต้องการวิจัยดังกล่าวมากขึ้นแจ้งให้ทราบทฤษฎีและปฏิบัติ แน่นอน วิจัยใด ๆ ที่ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและอ่านต้องกระทบพบกับบริบทสอน ซึ่งทำหน้าที่ในความสัมพันธ์ confoundthese (Smagorinsky, 1987)ในทำนองเดียวกัน การวิจัยยังยังไม่ได้ประเมินอย่างเต็มศักยภาพปัจจัยที่อธิบายการตอบสนองของแต่ละการเขียนคำสั่ง ศึกษาตัวแปรพหุกับถดถอยขั้นสูงจำเป็นต้องตรวจผลงานสัมพัทธ์ของความสามารถในการพูด วิธีการสร้างโมเดลอ่านความ หัวข้อและประเภทความรู้ ทักษะ (เช่น ความสนใจ การประมวลผลข้อมูลรับรู้ และหน่วยความจำ), ความสามารถในการ transcription พฤติกรรมเชิงกลยุทธ์ และเพื่อคาดการณ์กำไรความสำเร็จและผลระยะยาวในการเขียน เช่นเป็นคาดการณ์ eachother ข้อมูลชนิดนี้จะเป็นประโยชน์ในการพัฒนาเฉพาะการแทรกแซงไม่-responders ที่ได้รับคำสั่งเขียนแข็งแรงโดยทั่วไปของพวกเขาห้องเรียนการศึกษา เรียนพูดภาษาอังกฤษไม่ใช่พื้นเมือง และนักเรียนเก่าที่ยังต่อสู้กับทักษะการเขียนเบื้องต้น ในทำนองเดียวกัน ระบุท้องที่จัดการเรียนการสอนที่ถูกต้องรวมถึงพร้อมในทางปฏิบัติจะไปไกลในการช่วยให้ครูผู้สอน นักการศึกษาพิเศษ และอื่น ๆผู้เชี่ยวชาญศึกษาขยายศักยภาพการเขียนของเยาวชนและเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีเกรแฮมและ al. (2003) งานวิจัยแนะนำว่า ครูห้องเรียนส่วนใหญ่ใช้น้อย ถ้ามีท้อง ดังนั้นจึงยิ่งเข้าใจว่าทำไมครูไม่คล้อยตามความจำเป็นความต้องการของผู้เขียนที่ดิ้นรน วิธีที่พวกเขาได้อย่างมีประสิทธิภาพสามารถรวมท้องความหมาย และท้องที่มีแนวโน้มที่จะ parsimonious กับกระบวนการเขียนคำสั่ง และยังคง เรียบผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับนักเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่ยังเป็นรูปแบบที่ครอบคลุมของความสัมพันธ์แบบไดนามิกระหว่างการเขียนและการอ่านที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา
ถึงแม้จะมีหลักฐานเพียงพอว่าการเขียนและการอ่านจะแน่นอนที่เกี่ยวข้องกับสัดส่วนของความแปรปรวนที่ใช้ร่วมกันระหว่างพวกเขาได้พบว่าในช่วงตั้งแต่ประมาณ65-85% ในการหาความสัมพันธ์หลายตัวแปรการศึกษาที่พวกเขาอยู่ห่างไกลจากการเป็นที่คล้ายกันมากพอที่จะพร้อมคาดการณ์ว่าการพัฒนาในโดเมนผลต่อการพัฒนาในอื่น ๆ และวิธีการที่จะยกระดับการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมให้เกิดความรู้ทักษะและการเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์ระหว่างพวกเขา(ดูฟิตซ์เจอรัลด์และฮาน, 2000) มีร่างกายเจริญเติบโตของหลักฐานที่จะชี้ให้เห็นว่าการเรียนการสอนทักษะการถอดรหัสเช่นการสะกดและการเขียนด้วยลายมือที่มีอิทธิพลต่อโดยตรงจดจำคำความสามารถแต่การเรียนการสอนการอ่านคำอาจจะไม่ได้เป็นผลกระทบอย่างมากต่อการผลิตข้อความ(เช่น Berninger แอ๊บบอตแอ๊บบอต, เกรแฮมและ ริชาร์ด, 2002) การวิจัยดังกล่าวมากขึ้นเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อแจ้งทฤษฎีและการปฏิบัติ แน่นอนว่าการวิจัยที่จะตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการอ่านจะต้องเจรจาต่อรองผลการวิจัยกับบริบทของการเรียนการสอนซึ่งทำหน้าที่ในการ confoundthese ความสัมพันธ์ (Smagorinsky, 1987). ในทำนองเดียวกันการวิจัยเท่าที่มีอยู่ยังไม่ได้อย่างเต็มที่ในการประเมินปัจจัยที่อธิบายศักยภาพในการตอบสนองของบุคคลที่จะเขียนคำสั่ง. การศึกษาหลายตัวแปรที่มีการถดถอยขั้นสูงขั้นตอนการสร้างแบบจำลองที่มีความจำเป็นเพื่อยืนยันการมีส่วนร่วมของญาติของความสามารถทางภาษาในช่องปากสามารถในการอ่านหัวข้อและความรู้ประเภททักษะการประมวลผลข้อมูล(เช่นความสนใจการรับรู้และหน่วยความจำ) ความสามารถในการถอดรหัสพฤติกรรมเชิงกลยุทธ์และแรงจูงใจในการ คาดการณ์กำไรและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในระยะยาวในการเขียนเช่นเดียวกับการคาดการณ์ eachother ชนิดของข้อมูลนี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการพัฒนาเฉพาะการแทรกแซงสำหรับการตอบสนองที่ไม่ได้รับการเขียนที่แข็งแกร่งในการเรียนการสอนทั่วไปของพวกเขาห้องเรียนการศึกษานักเรียนที่พูดภาษาอังกฤษที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาและนักเรียนเก่าที่ยังคงต่อสู้กับทักษะการเขียนขั้นพื้นฐาน ในทำนองเดียวกันการระบุการปรับตัวที่มีการเรียนการสอนที่ถูกต้องและบูรณาการได้อย่างง่ายดายในการปฏิบัติจะไปไกลในการช่วยให้ครูการศึกษาพิเศษและอื่น ๆ ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาเพิ่มศักยภาพการเขียนของเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีและเยาวชน. เกรแฮม et al. ของ (2003) การวิจัยแสดงให้เห็นว่า ส่วนใหญ่ครูใช้ไม่กี่ถ้ามีการปรับตัวจึงมีความจำเป็นมากขึ้นอย่างเต็มที่เข้าใจว่าทำไมครูไม่สามารถที่จะปรับตัวเพื่อตอบสนองความต้องการของนักเขียนที่ดิ้นรนวิธีที่พวกเขาได้อย่างมีประสิทธิภาพสามารถรวมการปรับตัวมีความหมายและที่ปรับตัวมีแนวโน้มที่จะประหยัดกับกระบวนการการเรียนการสอนการเขียนและยังคงเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับนักเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก็ยังเป็นโมเดลที่ครอบคลุมของความสัมพันธ์แบบไดนามิกระหว่างการเขียนและการอ่าน
ได้พัฒนา ถึงจะมีหลักฐานเพียงพอที่เขียนและอ่านอยู่
แน่นอนที่เกี่ยวข้องกับอัตราส่วนของความแปรปรวนร่วมกันระหว่างพวกเขาได้พบในช่วงจาก
ประมาณ 65-85% ใน multivariate นิพวกเขาจะห่างไกลจากการที่คล้ายกัน
พอที่จะคาดการณ์พร้อมวิธีการพัฒนาในหนึ่งโดเมนมีผลต่อการพัฒนาในด้านอื่นๆ และวิธีที่จะใช้ประโยชน์จากการเรียนการสอน
เพื่อเสริมสร้างความรู้ ทักษะ และกลยุทธ์ในการถ่ายโอนระหว่างพวกเขา
( เห็นฟิตซ์เจอรัลด์&แชเนอแฮน , 2000 ) มีการเติบโตในร่างกายของหลักฐานเพื่อแสดงให้เห็นว่าการสอน
ถอดความทักษะเช่นการสะกดและเขียนด้วยลายมือโดยตรงอิทธิพลความสามารถรับรู้
คําแม้ว่าการสอนอ่านคำอาจไม่แข็งแรงมีผลต่อ
การผลิตข้อความ ( เช่น berninger , Abbott , Abbott , เกรแฮม &ริชาร์ด , 2002 ) การวิจัยดังกล่าวเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อ
แจ้งทฤษฎีและการปฏิบัติ ของหลักสูตรใด ๆเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างการเขียนและการอ่านข้อมูล
ต้องกระทบกับบริบทการจัดการเรียนการสอน ซึ่งทำหน้าที่ในการ confoundthese ( smagorinsky ความสัมพันธ์ ,1987 ) .
ส่วนวิจัยเท่าที่มีอยู่ยังไม่ได้อย่างเต็มที่ประเมินปัจจัยที่อธิบายศักยภาพ
บุคคลการการเขียนการสอน การศึกษาแบบการถดถอยแบบขั้นตอนขั้นสูงกับ
ต้องการให้ญาติของความสามารถในการเขียนภาษาช่องปาก
ความสามารถในการอ่านหัวข้อความรู้ ทักษะและรูปแบบการประมวลผลข้อมูล ( เช่น , ความสนใจ ,
การรับรู้และหน่วยความจำ ) , ความสามารถในการถอดรหัสกลยุทธ์พฤติกรรมและแรงจูงใจที่จะ
ทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและผลกำไรในระยะยาวในการเขียนเช่นเดียวกับที่จะทำนายกัน . ชนิดของข้อมูลนี้จะเป็นประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพัฒนาผู้เชี่ยวชาญ
การแทรกแซงไม่ตอบสนองที่ได้รับการเขียนการสอนในชั้นเรียนการศึกษาทั่วไป
แข็งแรงของพวกเขาที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาพูดภาษาอังกฤษของนักเรียน และ นักศึกษารุ่นพี่ที่ยังคง
ต่อสู้กับทักษะพื้นฐานการเขียน อนึ่ง การดัดแปลงการสอนที่ถูกต้อง และบูรณาการสู่การปฏิบัติ
พร้อมจะไปไกลในการช่วยครู นักการศึกษาพิเศษและผู้เชี่ยวชาญ
ศึกษาเพิ่มศักยภาพของโรงเรียนระดับการเขียนของเด็ก และเยาวชน
เกรแฮม et al .' s ( 2003 ) การวิจัยชี้ให้เห็นว่าส่วนใหญ่ครูใช้ไม่กี่ถ้ามี
ดัดแปลง มันขวางมากขึ้น เข้าใจว่าทำไมครูล้มเหลวที่จะปรับตัวเพื่อตอบสนองความต้องการของนักเขียน
ดิ้นรน วิธีที่พวกเขาสามารถได้อย่างมีประสิทธิภาพรวมดัดแปลงมีความหมายและ
ซึ่งดัดแปลงมีแนวโน้มที่จะตระหนี่กับการเรียนการสอนและกระบวนการเขียน ยังเก็บเกี่ยว
ประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับนักเรียน