this summer day in the Capital City

this summer day in the Capital City, it has already turned cold in the evening, in the elegantly beautiful imperial garden, even the air carries a sweet scent of fragrant grass. Right now the palace lanterns are hung high, the already extraordinary scenery of the garden in the morning, because of the lighting, has an additional touch of enjoyable fun within peaceful seclusion, and above the crystal clear pond, the water sparkles under the lighting of the palace lanterns, a beautiful atmosphere like a fantasy has been formed within this entire garden.

The palace maids are either holding the lanterns, or carrying plates, or respectfully standing there, shuttling around the imperial garden, serving every women of noble status within the courtyard, by the thicket of trees, sat at the stone table inside the jade veranda, light chuckles and shallow frowns, smooth and pleasant speech[1], everywhere is overflowing with the cheerful chatting and laughter of women.

“Lady Consort Li, I see that you’ve been dazing off here the entire time, what are you thinking?” Thin robes exposing her shoulders, the speaker has an enchanting figure, extremely charming, her speech full of smiles as she approaches the beauty in a palace outfit, sitting by the pond.

Consort Li docilely raises her head, seeing the approaching person, she slowly stands, greeting: “So it’s [Older] Sister Consort Yin ah, I only feel that this pond looks particularly beautiful at night, thus lost in admiration.”

Sounding a few laughs, Consort Yin shows a look of awareness: “This pond indeed holds a different charm during night, but Consort Li……is not actually infatuated with the scenery of this pond right?”

“Sister must be joking.”

“Whether I am joking or not, Consort Li knows very well in your own heart, your mood, is it not the same as everyone else within this back palace?” Consort Yin is plain-spoken and straightforward, whatever she thinks she would immediately blurt out, she sends Consort Li an eye signal, the corner of her lips casting towards the side, pointing towards the person stood in the heart of the garden.

Consort Li follows her in looking, eyes also darkening, her original look of gentle grace, actually carrying a trace of distortion, a sort of resentment silently diffusing into the open air.

His majesty the Emperor once said: Obtaining the world is not the highest point of my life, obtaining Consort Ying has completed my lifelong aspiration.

Using those words to sum up Consort Ying’s doted situation is not at all an exaggeration. Ever since Consort Ying entered the palace, the Emperor’s eyes no longer held other people, towards the usual consorts this is natural, but even the Empress is not an exception.

“Such beauty like that, even the heavens and earth will be overshadowed by it ah.” Consort Yin says, with both envy and jealousy, her tone ceasing to be relaxed, and instead every word deep and heavy.

Consort Li does not say anything after her, absentmindedly looking ahead. Consort Ying sits by the stone table, at the same table, other than the Empress, there are also a few women of the senior official families, and right now, all eyes seems to be set on Consort Ying alone, such glory equal to that of heaven and earth, making the other people on the table dejectedly overshadowed, the women in the entire garden are all put to shame.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วันในฤดูร้อนนี้ในเมืองหลวง แล้วการทำงานในตอนเย็น เย็นในสวนของพระราชวังสวยงามหรูหรา แม้อากาศมีกลิ่นหอมของหญ้าหอม อยู่วังมีแขวนโคมไฟสูง ทัศนียภาพสวนในตอนเช้า เนื่องจากไฟ วิสามัญแล้วได้สัมผัสการเพิ่มเติมความสนุกสนุกสนาน ใน พ.ศ.2450 และ ข้างบ่อ น้ำใส ปกน้ำแสงไฟโคมพาเลซ บรรยากาศสวยงามเช่นจินตนาการมีการเกิดขึ้นภายในสวนแห่งนี้ทั้งหมดแม่บ้านวังจะถือโคมไฟ หรือแบกแผ่น หรือกราบยืน ฮีทรอบสวนอิมพีเรียล เสิร์ฟผู้หญิงทุกโนเบิลสถานภาพภายในลาน โดยพงต้นไม้ นั่งอยู่ที่โต๊ะหินภายในวีรันดาหยก chuckles แสง และตื้น frowns เรียบ และเหนือเสียง [1], ทุกที่ล้นร่าเริงพูดคุยและเสียงหัวเราะของผู้หญิง"เลดี้มเหสี Li ผมเห็นว่า คุณเคยอึ้งปิดนี่ตลอดเวลา คิดอะไรอยู่" เสื้อคลุมบาง ๆ เผยให้เห็นไหล่ของเธอ ลำโพงมีรูปมีเสน่ห์ เสน่ห์มาก คำพูดของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มเธอใกล้ถึงความงามในชุดพาเลซ นั่งบ่อสมเด็จพระมเหสี Li docilely ยกเธอหัว เห็นคนใกล้ เธอค่อย ๆ ยืน อวยพร: "จึง [เก่า] น้องหยินมเหสี ah ผมเพียงรู้สึกว่า บ่อนี้ดูสวยงามโดยเฉพาะเวลากลางคืน จึง หายไปในชื่นชม"เสียงหัวเราะกี่ มเหสีหยินแสดงลักษณะของการรับรู้: "บ่อนี้ถือมีเสน่ห์แตกต่างกันแน่นอนในช่วงกลางคืน แต่หลี่มเหสี... ไม่จริงเห่อฉากของขวาบ่อนี้? ""น้องต้องล้อเล่น""ว่าฉันล้อเล่น หรือ ไม่ Li มเหสีรู้ดีในหัวใจของคุณเอง อารมณ์ คือมันไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ ภายในพระราชวังหลังนี้ สมเด็จพระมเหสียินเป็นพูดธรรมดา และตรงไปตรงมา ไม่ว่าเธอคิดว่า เธอจะ blurt ออกทันที ส่งมเหสี Li สัญญาณตา มุมของริมฝีปากของเธอหล่อด้าน ชี้ไปทางคนที่ยืนอยู่ในใจกลางของสวนสมเด็จพระมเหสี Li ตามเธอในมอง ตาเข้มยัง เธอดูต้นฉบับของพระคุณอ่อนโยน จริง ดำเนินการสืบค้นกลับของการบิดเบือน การเรียงลำดับของความไม่พอใจที่อยู่เบื้องหลังกระจายไปในอากาศเปิดพระจักรพรรดิเคยกล่าวไว้ว่า: รับโลกไม่ใช่จุดสูงสุดในชีวิตของฉัน ได้รับมเหสีหยิงเสร็จปณิธานตลอดชีวิตของฉันรวมถึงสมเด็จพระมเหสีหยิง doted สถานการณ์ที่ใช้คำเหล่านั้นจะไม่พูดเกินจริง นับตั้งแต่พระยิงใส่พระราชวัง ตาของจักรพรรดิไม่จัดคนอื่น ต่อพระปกติที่เป็นธรรมชาติ แต่แม้แต่คุณหญิงไม่ได้เป็นข้อยกเว้น"ความงามดังกล่าวเช่นนั้น แม้สวรรค์และโลกจะถูกต่อมัน ah" สมเด็จพระมเหสียินกล่าวว่า ด้วยความริษยาและความหึงหวง เสียงเธอหยุดผ่อนคลาย และแทนทุกคำที่ลึก และหนักพระหลี่พูดอะไรหลังจากเธอ ด้วยอาการเหม่อลอยมองไปข้างหน้า หยิงมเหสีตั้งอยู่บนโต๊ะหิน ที่ตารางเดียว อื่น ๆ กว่าจักรพรรดินี ยังมีผู้หญิงไม่กี่ของครอบครัวระดับสูงอย่างเป็นทางการ และขวาตอนนี้ ตาทั้งหมดดูเหมือนจะตั้งบนหยิงมเหสีเพียงอย่างเดียว เกียรติดังกล่าวเท่ากับว่า สวรรค์และโลก ทำให้คนอื่น ๆ บนโต๊ะต่อ dejectedly ผู้หญิงในสวนทั้งหมดมีทั้งหมดใส่ความอับอาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันนี้ในช่วงฤดูร้อนในเมืองหลวงได้มีการเปิดแล้วเย็นในตอนเย็นในสวน Imperial สวยงามหรูหราแม้อากาศดำเนินกลิ่นหอมหวานของหญ้าหอม ตอนนี้โคมไฟพระราชวังจะแขวนสูงทัศนียภาพที่ไม่ธรรมดาอยู่แล้วของสวนในตอนเช้าเพราะของแสงที่มีสัมผัสที่เพิ่มขึ้นของความสนุกสนุกภายในสันโดษที่เงียบสงบและเหนือคริสตัลบ่อชัดเจนปกคลุมน้ำภายใต้แสงไฟของ โคมไฟพระราชวังบรรยากาศที่สวยงามเหมือนจินตนาการได้รับการขึ้นภายในสวนทั้งหมดนี้. แม่บ้านวังมีทั้งถือโคมไฟ, หรือถือแผ่นหรือกราบยืนอยู่กลับไปกลับมารอบสวน Imperial ให้บริการผู้หญิงสถานะของโนเบิลทุกภายใน คอร์ทยาร์ดโดยพุ่มของต้นไม้, นั่งอยู่ที่โต๊ะหินภายในระเบียงหยกหัวเราะเบา ๆ แสงและขมวดคิ้วตื้นราบรื่นและน่ารื่นรมย์คำพูด [1], ทุกที่ล้นไปด้วยคุยร่าเริงและเสียงหัวเราะของผู้หญิง. "เลดี้มเหสีหลี่ผม เห็นว่าคุณได้รับการทำให้งงลงที่นี่ตลอดเวลาสิ่งที่คุณคิด? "เสื้อคลุมบาง ๆ เผยให้เห็นไหล่ของเธอลำโพงมีตัวเลขที่มีเสน่ห์, มีเสน่ห์มากคำพูดของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มขณะที่เธอเดินเข้ามาใกล้ในความงามของเครื่องแต่งกายที่พระราชวัง . นั่งอยู่ริมสระน้ำพระราชสวามี Li docilely ยกหัวของเธอเห็นคนเดินเข้ามาใกล้เธออย่างช้าๆยืนอวยพร "ดังนั้นจึงเป็น [เก่า] น้องสาวหม่อมหยิน ah, ฉันรู้สึกว่าบ่อนี้มีลักษณะที่สวยงามโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืนจึงหายไปในความชื่นชม . " ทำให้เกิดเสียงหัวเราะไม่กี่หม่อมหยินแสดงให้เห็นถึงลักษณะของการรับรู้" บ่อนี้แน่นอนถือเป็นเสน่ห์ที่แตกต่างกันในช่วงเวลากลางคืน แต่หม่อมลี่ ...... ไม่หลงที่มีทิวทัศน์ของบ่อนี้ได้จริง "? " น้องสาวจะต้องล้อเล่น " " ไม่ว่าฉันกำลังล้อเล่นหรือไม่มเหสีหลี่รู้ดีในหัวใจของคุณเองอารมณ์ของคุณมันไม่ได้เป็นเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ภายในพระราชวังนี้กลับมา? "หม่อมหยินเป็นธรรมดาพูดและตรงไปตรงสิ่งที่เธอคิดว่าเธอจะ ทันทีที่พูดโพล่งออกมาเธอส่งพระราชสวามี Li สัญญาณตามุมของริมฝีปากของเธอหล่อไปทางด้านข้างชี้ไปที่คนที่ยืนอยู่ในหัวใจของสวน. มเหสีหลี่ตามเธอในการมองตายังมืดลักษณ์เดิมของเธอที่อ่อนโยน . พระคุณจริงแบกร่องรอยของการบิดเบือนการเรียงลำดับของความไม่พอใจเงียบฟุ้งกระจายไปในอากาศเปิดพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระจักรพรรดิเคยกล่าวไว้ว่า: การได้รับโลกไม่ได้เป็นจุดที่สูงที่สุดในชีวิตของฉันได้รับพระราชสวามี Ying ได้เสร็จสิ้นการสำลักตลอดชีวิตของฉัน. ใช้เหล่านั้น คำที่จะสรุปสถานการณ์ลุ่มหลงพระราชสวามีของ Ying ไม่ได้เลยพูดเกินจริง นับตั้งแต่พระราชสวามี Ying ป้อนวังตาของจักรพรรดิไม่จัดคนอื่น ๆ ต่อโพ้นปกตินี้เป็นธรรมชาติ แต่แม้คุณหญิงไม่ได้เป็นข้อยกเว้น. "ความงามดังกล่าวเช่นนั้นแม้ฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินจะถูกบดบังด้วยความมัน อา. "หม่อมหยินกล่าวว่ามีทั้งความอิจฉาและความหึงหวงน้ำเสียงของเธอหยุดที่จะผ่อนคลายและแทนทุกคำพูดที่ลึกและหนัก. มเหสีหลี่ไม่ได้พูดอะไรหลังจากที่เธอใจลอยมองไปข้างหน้า หม่อมหญิงนั่งโต๊ะหินที่โต๊ะเดียวกันอื่น ๆ กว่าคุณหญิงยังมีผู้หญิงไม่กี่ของครอบครัวเจ้าหน้าที่อาวุโสและตอนนี้สายตาทุกดูเหมือนว่าจะตั้งอยู่บนหม่อมหญิงคนเดียวสง่าราศีดังกล่าวเท่ากับว่า ของสวรรค์และโลกทำให้คนอื่น ๆ บนโต๊ะบดบังคอตกผู้หญิงในสวนทั้งทุกความอับอาย