Claire holds up her hands to show h

Claire holds up her hands to show her nails. " Don't they look awful!" she cries. "I so miss New York manicures." That's not all Claire misses about her other life in the U.S. For two years she has divided her life between her home town, Manchester, in the north of England, and Brooklyn, New York. She has an art gallery and a home in both places. She flies once a month, and spends about a month at a time in each.
“I dress differently in New York: pearls, contact lenses, no jeans, and I wear my hair up. Americans love the English accent, so I feel should act the part.” After work in New York, she may eat sushi in a trendy restaurant, but after work in Manchester she goes to a local restaurant for fish and chips. Her two home are similar, though. “In Brooklyn, I share a rooftop flat with an artist. I can actually see the sky!” She can see the same stars from her city-center loft in Manchester.
Claire loves her transatlantic lifestyle. Her husband travels a lot in his job, too. They met in Manchester and married in New York. “We’re not always in the same country, but our lives are going in the same direction!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แคลร์ถือได้ถึงมือของเธอที่จะแสดงให้เล็บของเธอ "ไม่พวกเขาดูน่ากลัว!" เธอร้องไห้ "ผมจึงพลาดทำเล็บนิวยอร์ก." ที่ไม่ทั้งหมดแคลร์คิดถึงเกี่ยวกับชีวิตอื่น ๆ ของเธอในสหรัฐอเมริกาเป็นเวลาสองปีที่เธอได้แบ่งชีวิตของเธอระหว่างเมืองที่บ้านของเธอ, แมนเชสเตอร์ในภาคเหนือของประเทศอังกฤษและ Brooklyn, New York เธอมีอาร์ตแกลเลอรี่และบ้านในสถานที่ทั้งสอง เธอบินเดือนละครั้งและใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนในช่วงเวลาในแต่ละ.
"ผมแต่งตัวแตกต่างกันในนิวยอร์ก: ไข่มุกคอนแทคเลนส์กางเกงยีนส์ไม่ได้และฉันสวมใส่ผมของฉันขึ้น ชาวอเมริกันที่รักสำเนียงอังกฤษดังนั้นฉันรู้สึกว่าควรจะทำหน้าที่เป็นส่วนหนึ่ง. "หลังจากที่ทำงานใน New York, เธออาจกินซูชิในร้านอาหารอินเทรนด์ แต่หลังจากที่ทำงานในแมนเชสเตอร์เธอไปที่ร้านอาหารท้องถิ่นสำหรับปลาและมันฝรั่งทอด สองที่บ้านของเธอจะคล้ายกัน แต่ "ใน Brooklyn, ร่วมกันฉันแบนบนดาดฟ้ากับศิลปิน ที่จริงผมสามารถมองเห็นท้องฟ้า! "เธอสามารถมองเห็นดาวเดียวกันจากลอฟท์ใจกลางเมืองของเธอในแมนเชสเตอร์.
แคลร์รักการดำเนินชีวิตของเธอข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก สามีของเธอเดินทางมากในงานของเขามากเกินไป พวกเขาได้พบกับแมนเชสเตอร์และแต่งงานในนิวยอร์ก "เราไม่ได้อยู่ในประเทศเดียวกัน แต่ชีวิตของเราจะไปในทิศทางเดียวกัน"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แคลร์ถือขึ้นมือของเธอเพื่อให้เล็บของเธอ . " พวกเขาดูไม่น่ากลัว ! เธอร้องไห้ " ผมคิดถึงนิวยอร์ก manicures . " นั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่แคลร์คิดถึงเกี่ยวกับชีวิตของเธอในสหรัฐอเมริกา สองปีที่เธอได้แบ่งชีวิตของเธอระหว่างเมืองบ้านเกิดของเธอ คือ แมนเชสเตอร์ ในภาคเหนือของประเทศอังกฤษและ Brooklyn , นิวยอร์ก เธอมีหอศิลป์ และบ้านอยู่ทั้งสองที่ เธอบินเดือนละครั้งแล้วใช้เวลาประมาณ 1 เดือนในเวลาในแต่ละ .
" ฉันแต่งตัวแตกต่างกันในนิวยอร์ก : ไข่มุก , เลนส์ , กางเกงยีนส์ และรวบผมขึ้น คนอเมริกันชอบสำเนียงภาษาอังกฤษ ผมรู้สึกว่าควรทำ หลังจากทำงานในนิวยอร์ก เธออาจจะกินปลาดิบในร้านอาหารยอดนิยม แต่หลังจากทำงานในแมนเชสเตอร์ เธอเดินไปที่ร้านอาหารท้องถิ่นสำหรับปลาและมันฝรั่งทอด เธอสองคนจะเหมือนกัน แม้ว่า " ในบรูคลินผมใช้ แฟลต บนดาดฟ้า กับศิลปิน ที่จริงผมสามารถเห็นท้องฟ้า " เธอจะเห็นดวงดาวเดียวกัน จากลอฟท์ในแมนเชสเตอร์ ซิตี้เซ็นเตอร์ .
แคลร์รักวิถีชีวิตที่ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเธอ สามีของเธอเดินทางมากในงานของเขาด้วย พวกเขาพบกันในแมนเชสเตอร์ และแต่งงานในนิวยอร์ก " เราไม่ได้อยู่ในประเทศเดียวกัน แต่ชีวิตของเราไปในทิศทางเดียวกัน "