The results of the control tests in

The results of the control tests in Experiment 1 suggest that the existence of the soaking cagemate is important to generate the door-opening helping behavior. However, it is possible that the existence of the cagemate is simply enough to generate the behavior, i.e., it might not be necessary that the cagemate is in a distressed situation. To elucidate the importance of a cagemate being distressed, we investigated whether helper rats learned to open the door to allow the cagemate go through the partition when the cagemate was not in water.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลของการทดสอบการควบคุมในการทดลองที่ 1 แนะนำว่า การดำรงอยู่ของ cagemate แบบสำคัญในการสร้างลักษณะการทำงานช่วยเปิดประตู อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ว่า การดำรงอยู่ของ cagemate มีเพียงพอที่จะสร้างลักษณะการทำงาน เช่น มันอาจไม่จำเป็นว่า cagemate ที่อยู่ในสถานการณ์ที่เป็นทุกข์ได้ การ elucidate ความสำคัญของ cagemate ที่กำลัง เป็นทุกข์ เราตรวจสอบว่า ตัวช่วยหนูเรียนรู้การเปิดประตูให้ cagemate ไปถึงพาร์ติชันเมื่อ cagemate ไม่ได้อยู่ในน้ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลที่ได้จากการทดสอบการควบคุมในการทดลองที่ 1 แสดงให้เห็นว่าการดำรงอยู่ของ cagemate แบบที่มีความสำคัญในการสร้างประตูเปิดช่วยให้พฤติกรรม แต่ก็เป็นไปได้ว่าการดำรงอยู่ของ cagemate เป็นเพียงพอที่จะสร้างพฤติกรรมคือมันอาจจะไม่จำเป็นที่ cagemate อยู่ในสถานการณ์ที่มีความสุข เพื่ออธิบายความสำคัญของการ cagemate การมีความสุขที่เราตรวจสอบว่าผู้ช่วยหนูเรียนรู้ที่จะเปิดประตูเพื่อให้ cagemate ผ่านพาร์ทิชันเมื่อ cagemate ไม่ได้อยู่ในน้ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลของการควบคุมการทดสอบในการทดลองที่ 1 พบว่า การดำรงอยู่ของการแช่ cagemate เป็นสิ่งสำคัญที่จะสร้างประตูเปิดช่วยให้พฤติกรรม อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ว่า การมีอยู่ของ cagemate เป็นเพียงเพียงพอที่จะสร้างพฤติกรรม เช่น มันอาจจะไม่ได้จำเป็นว่า cagemate อยู่ในสถานการณ์ที่เป็นทุกข์เพื่อศึกษาความสำคัญของ cagemate เป็นทุกข์ เราได้เรียนรู้ว่าหนูช่วยเปิดประตูให้ cagemate ผ่านพาร์ทิชันเมื่อ cagemate ไม่ได้อยู่ในน้ำ