If we could only keep the post offi

If we could only keep the post office, mother, we should be all right," said Herbert Carr, as he and his mother sat together in the little sitting room of the plain cottage which the two had occupied ever since he was a boy of five.
"Yes, Herbert, but I am afraid there won't be much chance of it."
"Who would want to take it from you, mother?"
"Men are selfish, Herbert, and there is no office, however small, that is not sought after."
"What was the income last year?" inquired Herbert.
Mrs. Carr referred to a blank book lying on the table in which the post-office accounts were kept, and answered:
"Three hundred and ninety-eight dollars and fifty cents."
"I shouldn't think that would be much of an inducement to an able-bodied man, who could work at any business."
"Your father was glad to have it."
"Yes, mother, but he had lost an arm in the war, and could not engage in any business that required both hands."
"That is true, Herbert, but I am afraid there will be more than one who will be willing to relieve me of the duties. Old Mrs. Allen called at the office to-day, and told me she understood that there was a movement on foot to have Ebenezer Graham appointed."
"Squire Walsingham's nephew?"
"Yes; it is understood that the squire will throw his influence into the scale, and that will probably decide the matter."
"Then it's very mean of Squire Walsingham," said Herbert, indignantly. "He knows that you depend on the office for a living."
"Most men are selfish, my dear Herbert."
"But he was an old schoolfellow of father's, and it was as his substitute that father went to the war where he was wounded."
"True, Herbert, but I am afraid that consideration won't weigh much with John Walsingham."
"I have a great mind to go and see him, mother. Have you any objections?"
"I have no objections, but I am afraid it will do no good."
"Mr. Graham ought to be ashamed, with the profits of his store, to want the post office also. His store alone pays him handsomely."
"Mr. Graham is fond of money. He means to be a rich man."
"That is true enough. He is about the meanest man in town."
A few words are needed in explanation, though the conversation explains itself pretty well.
Herbert's father, returning from the war with the loss of an arm, was fortunate enough to receive the appointment of postmaster, and thus earn a small, but, with strict economy, adequate income, until a fever terminated his earthly career at middle age. Mr. Graham was a rival applicant for the office, but Mr. Carr's services in the war were thought to give him superior claims, and he secured it. During the month that had elapsed since his death, Mrs. Carr had carried on the post office under a temporary appointment. She was a woman of good business capacity, and already familiar with the duties of the office, having assisted her husband, especially during his sickness, when nearly the whole work devolved upon her. Most of the village people were in favor of having her retained, but the local influence of Squire Walsingham and his nephew was so great that a petition in favor of the latter secured numerous signatures, and was already on file at the department in Washington, and backed by the congressman of the district, who was a political friend of the squire. Mrs. Carr was not aware that the movement for her displacement had gone so far.
It was already nine o'clock when Herbert's conversation with his mother ended, and he resolved to defer his call upon Squire Walsingham till the next morning.
About nine o'clock in the forenoon our young hero rang the bell of the village magnate, and with but little delay was ushered into his presence.
Squire Walsingham was a tall, portly man of fifty, sleek and evidently on excellent terms with himself. Indeed, he was but five years older than his nephew, Ebenezer Graham, and looked the younger of the two, despite the relationship. If he had been a United States Senator he could not have been more dignified in his deportment, or esteemed himself of greater consequence. He was a selfish man, but he was free from the mean traits that characterized his nephew.
"You are the Carr boy," said the squire, pompously, looking over his spectacles at Herbert, as he entered the door.
"My name is Herbert Carr," said Herbert, shortly. "You have known me all my life."
"Certainly," said the squire, a little ruffled at the failure of his grand manner to impose upon his young visitor. "Did I not call you the Carr boy?"
Herbert did not fancy being called the Carr boy, but he was there to ask a favor, and he thought it prudent not to show his dissatisfaction. He resolved to come to the point at once.
"I have called, Squire Walsingham," he commenced, "to ask if you will use your influence to have my mother retained in charge of the post office."
"Ahem!" said the squire, somewhat embarrassed. "I am not in charge of the post-office department."
"No, sir, I am aware of that; but the postmaster general will be influenced by the recommendations of people in the village."
"Very true!" said the squire, complacently. "Very true, and very proper. I do not pretend to say that my recommendation would not weigh with the authorities at Washington. Indeed, the member from our district is a personal friend of mine."
"You know how we are situated," continued Herbert, who thought it best to state his case as briefly as possible. "Father was unable to save anything, and we have no money ahead. If mother can keep the post office, we shall get along nicely, but if she loses it, we shall have a hard time."
"I am surprised that in your father's long tenure of office he did not save something," said the squire, in a tone which indicated not only surprise but reproof.
"There was not much chance to save on a salary of four hundred dollars a year," said Herbert, soberly, "after supporting a family of three."
"Ahem!" said the squire, sagely; "where there's a will there's a way. Improvidence is the great fault of the lower classes."
"We don't belong to the lower classes," said Herbert, flushing with indignation.
Squire Walmsgham was secretly ambitious of representing his district some day in Congress, and he felt that he had made a mistake. It won't do for an aspirant to office to speak of the lower classes, and the squire hastened to repair his error.
"That was not the term I intended to imply," he condescended to explain. "I meant to say that improvidence is the prevailing fault of those whose income is small."
"We haven't had much chance to be improvident!" said Herbert "We have had to spend all our income, but we are not in debt—that is, we have no debts that we are unable to pay."
"That is well," said Squire Walsingham, "but, my young constituent—I mean my young friend—I apprehend that you do not take a right view of public office. It is not designed to support a privileged class in luxury."
"Luxury, on four hundred a year!" replied Herbert.
"I am speaking in general terms," said the squire, hastily. "I mean to say that I cannot recommend a person to office simply because he or she needs the income."
"No, sir, I know that; but my mother understands the duties of the office, and no complaint has been made that she does not make a good postmaster."
"Possibly," said the squire, non-commitally; "but I am opposed upon principle to conferring offices upon women. Men are more efficient, and better qualified to discharge responsible duties."
"Then, sir," said Herbert, his heart sinking, "I am to understand that you do not favor the appointment of my mother?"
"I should be glad to hear that your mother was doing well," said the squire, "but I cannot conscientiously favor the appointment of a woman to be postmaster of Wayneboro."
"That means that he prefers the appointment should go to his nephew," thought Herbert.
"If my mother were not competent to discharge the duties," he said, his face showing his disappointment in spite of himself, "I would not ask your influence, notwithstanding you were a schoolmate of father's, and he lost his arm while acting as your substitute."
"I have already said that I wish your mother well," said the squire, coloring, "and in any other way I am ready to help her and you. Indeed, I may be able to secure you a situation."
"Where, sir?"
"Mr. Graham needs a boy in his store, and I think he will take you on my recommendation."
"Is Tom Tripp going away?" asked Herbert.
"The Tripp boy is unsatisfactory, so Mr. Graham tells me."
Herbert knew something of what it would be to be employed by Mr. Graham. Tom Tripp worked early and late for a dollar and a half per week, without board, for a hard and suspicious taskmaster, who was continually finding fault with him. But for sheer necessity, he would have left Mr. Graham's store long ago. He had confided the unpleasantness of his position to Herbert more than once, and enlisted his sympathy and indignation. Herbert felt that he would not like to work for Mr. Graham at any price, more especially as it seemed likely that the storekeeper was likely to deprive his mother of her office and income.
"I should not like to work for Mr. Graham, sir," he said.
"It appears to me that you are very particular, young man," said Squire Walsingham.
"I would be willing to work for you, sir, but not for him."
"Ahem!" said the squire, somewhat mollified, "I will think of your case."
Herbert left the house, feeling that his mother's removal was only a matter of time.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถ้าเราเพียงสามารถเก็บไปรษณีย์ ย่า เราควร "กล่าวว่า คาร์เฮอร์เบิร์ต เป็นเขาและแม่ของเขานั่งกันในห้องนั่งเล่นเล็ก ๆ ของคอทเทจธรรมดาซึ่งทั้งสองได้ครอบครองนับตั้งแต่เขาเป็นเด็กห้า"ใช่ เฮอร์เบิร์ต แต่ฉันกลัวจะไม่มีโอกาสมากที่จะ""ที่ต้องการใช้จากคุณ แม่? ""คนเห็นแก่ตัว เฮอร์เบิร์ต และมีไม่ office ขนาดเล็กอย่างไรก็ตาม ที่ไม่ได้ขอหลังจากนั้น""อะไรคือรายได้ปี" ทูลเฮอร์เบิร์ตนางคาร์อ้างอิง: หนังสือว่างอยู่บนโต๊ะที่บัญชีสำนักงานหลังถูกเก็บไว้ และตอบ"สามร้อย และ - มุ่งดอลลาร์ และ 50 เซ็นต์""ไม่ควรคิดที่จะการ inducement เพื่อการ able-bodied คน สามารถทำงานในธุรกิจมากขึ้น""คุณพ่อยินดีจะ""ใช่ แม่ แต่เขาได้หายไปเป็นแขนในสงคราม และสามารถมีส่วนร่วมในธุรกิจที่ต้องใช้มือทั้งสองข้าง"" จริง เฮอร์เบิร์ต แต่ฉันกลัวจะมีมากกว่าหนึ่งจะยอมถอดผมหน้าที่ การ เดิมนางอัลเลนเรียกสำนักงานต่อวัน และบอกเธอเข้าใจว่า มีการเคลื่อนไหวเท้ามีเกรแฮม Ebenezer แต่งตั้ง ""Squire Walsingham หลาน""ใช่ มันเป็นที่เข้าใจ ว่า squire จะโยนอิทธิพลของเขาลงในมาตราส่วน และที่อาจจะตัดสินใจเรื่องการ ""แล้วมันหมายความว่ามากของ Squire Walsingham, " กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต indignantly "เขารู้ว่า คุณขึ้นอยู่กับสำนักงานเพื่อการครองชีพ""ผู้ชายส่วนใหญ่จะเห็นแก่ตัว เฮอร์เบิร์ตรักของฉัน""แต่เขาถูก schoolfellow ตัวเก่าของพ่อ และก็เป็นของเขาแทนที่พ่อไปสงครามที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ""True เฮอร์เบิร์ต แต่ฉันกลัวว่า การพิจารณาจะไม่ชั่งน้ำหนักมากกับจอห์น Walsingham""ฉันมีจิตใจดีไป และดูเขา แม่ มีอุปสรรคใดๆ""ขัดข้องไม่ แต่ฉันกลัวจะทำไม่ดี""นายเกรแฮมควรจะละอายใจ ด้วยผลกำไรของร้านค้าของเขา ต้องการไปรษณีย์ยัง ร้านค้าของเขาคนเดียวจ่ายเขางาม""นายเกรแฮมได้เตรียมเงิน เขาหมายความว่า เป็นคนรวย""ที่เป็นความจริงพอ เขาได้เกี่ยวกับผู้ชาย meanest ในเมือง"คำสองสามคำมีความจำเป็นในการอธิบาย แม้ว่าการสนทนาอธิบายตัวเองสวยดีของเฮอร์เบิร์ต กลับจากสงครามมีการสูญเสียของแขน พ่อโชคดีพอที่ได้รับการนัดหมายของโพสมาสเตอร์ และจึง ได้รับ a ขนาดเล็ก แต่ มีเศรษฐกิจที่เข้มงวด รายได้ที่เพียงพอ จนกว่าไข้จบอาชีพของเขาเอิร์ทลี่ที่วัยกลางคน นายเกรแฮมผู้สมัครคู่แข่งสำหรับสำนักงาน แต่นายคาร์บริการในสงครามถูกคิดว่า ให้เขาเรียกร้องที่เหนือกว่า และเขามีความปลอดภัย ในช่วงเดือนที่มีผ่านไปตั้งแต่ตาย นางคาร์ได้ดำเนินในไปรษณีย์ภายใต้การนัดหมายที่ชั่วคราว เธอเป็นผู้หญิงของธุรกิจที่ดี และคุ้นเคยอยู่แล้วกับหน้าที่ของสำนักงาน มีความช่วยเหลือสามี โดยเฉพาะอย่างยิ่งไข้ของเขา เมื่อเกือบทั้งหมดทำงาน devolved เมื่อเธอ คนหมู่บ้านส่วนใหญ่ก็สามารถมีเธอเก็บไว้ แต่อิทธิพลท้องถิ่น Squire Walsingham และหลานชายถูกดีว่า ชื่อสามารถหลังลายเซ็นจำนวนมาก การรักษาความปลอดภัย และอยู่ในแฟ้มที่แผนกในวอชิงตัน และโดย congressman เขต ที่เป็นเพื่อนของ squire เมือง นางคาร์ไม่ทราบว่า การเคลื่อนย้ายสำหรับการย้ายของเธอหายไปไหนไกลได้แล้วเก้าโมง เมื่อสิ้นสุดการสนทนาของเฮอร์เบิร์ตกับแม่ของเขา เขาได้เลื่อนเขาโทรตาม Squire Walsingham จนถึงเช้าวันถัดไปประมาณเก้าโมงหาพระเอกหนุ่มของเรารังกริ่งเจ้าสัววิลเลจ และมีแต่ความล่าช้าเล็กน้อยถูก ushered ในสถานะของเขาSquire Walsingham คนสูง portly ห้า สิบ เงา และกรีซ ในเงื่อนไขที่ดีกับตัวเองได้ จริง ๆ เขาถูกแต่ห้าปีที่เก่ากว่าหลานชาย แกรแฮม Ebenezer และดู อายุของทั้งสอง แม้มีความสัมพันธ์ ถ้าเคยสวีสหรัฐอเมริกา เขาไม่สามารถได้รับเกียรติมากใน deportment ของเขา หรือยกย่องมากกว่าสัจจะตัวเอง เขาเป็นคนเห็นแก่ตัว แต่เขาเป็นอิสระจากลักษณะหมายถึงที่ลักษณะหลานชาย"คุณเป็นคาร์บอย กล่าว squire ผึ่งผาย มองผ่านแว่นตาของเขาที่เฮอร์เบิร์ต เขาใส่ประตู"ชื่อของฉันคือ เฮอร์เบิร์ตคาร์ กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต ในไม่ช้า "คุณได้รู้จักฉันทุกชีวิต""แน่นอน กล่าวว่า squire น้อย ruffled ที่ความล้มเหลวของท่วงท่าที่แกรนด์จะกำหนดเมื่อผู้เยี่ยมชมของหนุ่มสาว "ไม่ได้ผมไม่เรียกคุณบอยคาร์"เฮอร์เบิร์ตได้แฟนซีไม่ถูกเรียกว่าคาร์บอย แต่เขามีถามชอบ และเขาคิดว่า ระมัดระวังไม่ให้แสดงความไม่พอใจของเขา เขาได้มาจุดพร้อมกัน"ฉันได้เรียก Squire Walsingham เขาเริ่มต้น, "จะถามถ้า คุณจะใช้อิทธิพลของคุณให้แม่เก็บไว้หน้าที่ทำการไปรษณีย์""Ahem " กล่าว squire ค่อนข้างอาย "ฉันไม่รับผิดชอบแผนกสำนักงานหลัง""ไม่มี รัก ผมทราบว่า แต่โพสมาสเตอร์ทั่วไปจะมีผลมาจากข้อเสนอแนะของคนในหมู่บ้าน""ถูก ๆ " กล่าวว่า squire, complacently "ถูก ๆ และเหมาะสมมากขึ้น ผมไม่ทำเป็นพูดว่า คำแนะนำของฉันไม่ต้องชั่งน้ำหนักกับหน่วยงานที่วอชิงตัน แน่นอน สมาชิกจากอำเภอของเราเป็นเพื่อนส่วนตัวของฉัน""คุณรู้ว่าเราอยู่ เฮอร์เบิร์ต ผู้คิดว่า ควรระบุกรณีเขาสั้น ๆ ที่สุด อย่างต่อเนื่อง "พ่อไม่บันทึกอะไร และเราไม่มีเงินล่วงหน้า ถ้าแม่ให้ทำการไปรษณีย์ เราจะได้รับพร้อมดี แต่ถ้าเธอไม่ได้ เราจะมีเวลายาก""ฉันประหลาดใจว่า ในอายุงานยาวของพ่อของสำนักงาน เขาไม่ได้บันทึกสิ่ง กล่าวว่า squire ในโทนสีที่ระบุไม่เพียงแต่แปลกใจแต่การติเตียน"มีไม่มากโอกาสที่จะบันทึกในเดือนสี่ร้อยดอลลาร์ปี กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต soberly "หลังจากการสนับสนุนครอบครัวของสาม""Ahem " กล่าวว่า squire, sagely "ไม่มีจะ มีวิธี Improvidence มีข้อบกพร่องมากของชนชั้นล่าง""เราไม่เป็นสมาชิกของชนชั้นล่าง กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต ลบกับ indignationSquire Walmsgham ทะเยอทะยานแอบแสดงเขตของเขาบางวันในสภา และเขารู้สึกว่า เขาได้ทำผิดพลาด มันจะไม่ทำการ aspirant ไปพูดของชนชั้นล่าง และ squire ที่ hastened การซ่อมแซมข้อผิดพลาดของเขาเขา "ที่ไม่ใช่คำที่ผมตั้งใจพูดเป็นนัย condescended อธิบาย "ฉันตั้งใจ จะบอกว่า improvidence ข้อบกพร่องเป็นผู้มีรายได้มีขนาดเล็ก""เราไม่เคยมีโอกาสมากที่จะ improvident " กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต "เรามีการใช้จ่ายรายได้ทั้งหมดของเรา แต่เราไม่เป็นหนี้ — นั่นคือ เราได้ไม่มีหนี้ที่เราไม่สามารถจ่าย""ก็ดี กล่าวว่า Squire Walsingham, " แต่ วิภาคหนุ่มของฉัน — ฉันหมายถึง เพื่อนหนุ่ม — ฉันกลัวนำไปว่า ใช้มุมขวาของสำนักงานสาธารณะ มันไม่ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนอภิสิทธิ์ชนในความหรูหรา""หรู ในสี่ร้อยปี" ตอบกลับเฮอร์เบิร์ต"ฉันกำลังพูดโดยทั่วไปเงื่อนไข กล่าวว่า squire รีบ "ฉันตั้งใจ จะบอกว่า ผมไม่สามารถแนะนำคนไปเพียง เพราะเขาหรือเธอต้องการรายได้""ไม่มี ที่รัก ฉันรู้ว่า แต่แม่เข้าใจหน้าที่ของสำนักงาน และร้องเรียนไม่ได้ที่เธอไม่ให้โพสมาสเตอร์ดี""อาจ กล่าวว่า squire ไม่ใช่-commitally "แต่ฉัน opposed เมื่อหลักการสำนักงาน conferring เมื่อผู้หญิง ผู้ชายจะมีประสิทธิภาพมากขึ้น และมีคุณสมบัติดีกว่าไล่หน้าที่รับผิดชอบ""แล้ว ที่รัก กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต หัวใจจม "ฉันเข้าใจว่า คุณไม่ชอบการนัดหมายของแม่ของฉัน""ผมควรจะดีใจที่จะได้ยินว่า แม่ทำดี ว่า squire "แต่ฉันไม่พักชอบแต่งหญิงจะ โพสมาสเตอร์ของ Wayneboro""ที่ หมายความว่า เขาต้องการนัดหมายควรไปหาหลานชาย คิดว่า เฮอร์เบิร์ต"ถ้าแม่ไม่มีอำนาจปลดหน้าที่ พูด ใบหน้าของเขาแสดงความผิดหวังของเขาแม้ว่าตนเอง "ฉันจะไม่ถามคุณอิทธิพล ถึงกระนั้น คุณอยู่ร่วมโรงเรียนของพ่อ และเสียแขนของเขาในขณะที่ทำหน้าที่แทนคุณ""ผมมีว่า ที่ ฉันต้องการคุณแม่ดี กล่าวว่า squire ระบายสี "และในลักษณะอื่นใด ผมพร้อมที่จะช่วยเธอและคุณ แน่นอน ฉันอาจปลอดภัยสถานการณ์""ที่ไหน ที่รัก""นายเกรแฮมต้องเป็นเด็กในร้านของเขา และฉันคิดว่า เขาจะนำคุณในการแนะนำของฉัน""ทอม Tripp กำลังเก็บ" ถามเฮอร์เบิร์ต"เด็ก Tripp อยู่เฉย ๆ เพื่อบอกนายเกรแฮม"เฮอร์เบิร์ตรู้บางสิ่งบางอย่างมันจะเป็นการทำงาน โดยนายเกรแฮม Tripp ทอมทำงานเช้า และดึกสำหรับเป็นดอลลาร์ครึ่งต่อสัปดาห์ ไม่มีบอร์ด สำหรับ taskmaster หนัก และน่าสงสัย ที่มีอย่างต่อเนื่องหาข้อบกพร่องกับเขา แต่สำหรับความจำเป็นที่แท้จริง เขาจะมีเหลือเก็บนายเกรแฮมนาน เขามีเปิดเผย unpleasantness ของเฮอร์เบิร์ตตำแหน่งของเขามากกว่าหนึ่งครั้ง และแซ indignation และเห็นใจของเขา เฮอร์เบิร์ตรู้สึกว่า เขาไม่ต้องการทำงานสำหรับนายเกรแฮมที่ราคาใด ๆ มากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเหมือนมีแนวโน้มว่า storekeeper ที่มีแนวโน้มที่จะไม่ได้ลูกของเธอสำนักงานและรายได้"ผมจะไม่ชอบทำงานนายเกรแฮม รัก เขากล่าวว่า"เหมือนกับผมว่า คุณเป็นคนที่มาก หนุ่ม กล่าวว่า Squire Walsingham"ฉันจะยินดีที่จะทำงาน สำหรับ คุณ ที่รัก แต่ไม่ใช่ สำหรับเขา""Ahem " กล่าวว่า squire, mollified ค่อนข้าง "ฉันจะคิดว่า กรณีของคุณ"เฮอร์เบิร์ตจากบ้าน รู้สึกว่า เอาของแม่ของเขาเป็นเพียงเรื่องของเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถ้าเราสามารถเก็บที่ทำการไปรษณีย์แม่ของเราควรจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง "เฮอร์เบิร์คาร์ในขณะที่เขาและแม่ของเขานั่งอยู่ด้วยกันในห้องนั่งเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ของกระท่อมธรรมดาที่ทั้งสองได้ครอบครองนับตั้งแต่เขายังเป็นเด็กของกล่าวว่า ห้า.
"ใช่เฮอร์เบิร์ แต่ฉันกลัวที่จะไม่มีโอกาสที่มากของมัน."
"ใครจะต้องการที่จะใช้จากคุณแม่?"
"ผู้ชายมีความเห็นแก่ตัว, เฮอร์เบิร์และมีสำนักงานไม่มี แต่มีขนาดเล็ก . ที่ไม่ได้ขอหลังจาก
"" สิ่งที่เป็นรายได้ของปีที่แล้ว "เฮอร์เบิร์ถาม.
นางคาร์เรียกว่าเป็นหนังสือที่ว่างเปล่านอนอยู่บนโต๊ะที่บัญชีหลังสำนักงานถูกเก็บไว้และตอบ:" สามร้อยเก้าสิบ ดอลลาร์แปดห้าสิบเซ็นต์. "" ฉันไม่คิดว่าควรจะเป็นมากจูงใจที่จะเป็นชายฉกรรจ์ที่สามารถทำงานในธุรกิจใด ๆ . "" คุณพ่อก็ดีใจที่จะมีมัน. "" ใช่แม่ แต่เขาต้องสูญเสียแขนในสงครามและไม่สามารถมีส่วนร่วมในการดำเนินธุรกิจที่จำเป็นต้องใช้มือทั้งสองข้างใด ๆ . "" นั่นเป็นความจริงเฮอร์เบิร์ แต่ผมเกรงว่าจะมีมากกว่าหนึ่งที่จะยินดีที่จะบรรเทาฉันของ หน้าที่ เก่านางอัลเลนที่เรียกว่าที่สำนักงานต่อวันและบอกผมว่าเธอเข้าใจว่ามีการเคลื่อนไหวในการเดินเท้าที่จะมี Ebenezer เกรแฮมได้รับการแต่งตั้ง "." หลานชายของนายวัลซิ่งแฮมหรือไม่? "" ใช่; มันเป็นที่เข้าใจว่าตุลาการจะโยนอิทธิพลของเขาในขนาดและที่อาจจะตัดสินใจเรื่องนี้. "" จากนั้นก็หมายถึงมากของนายวัลซิ่งแฮมกล่าวว่า "เฮอร์เบิร์ไม่พอใจ." เขารู้ว่าคุณขึ้นอยู่กับสำนักงานเพื่อการดำรงชีวิต . "" ผู้ชายส่วนใหญ่มีความเห็นแก่ตัวรักเฮอร์เบิร์ของฉัน. "" แต่เขาเป็น schoolfellow เก่าของพ่อและมันก็เป็นตัวแทนของเขาว่าพ่อไปทำสงครามที่เขาได้รับบาดเจ็บ. "" ทรูเฮอร์เบิร์ แต่ฉันกลัว การพิจารณาที่จะไม่หนักมากกับจอห์นวัลซิ่งแฮม. "" ผมมีความคิดที่ดีที่จะไปดูเขาแม่ คุณมีการคัดค้านใด ๆ ? "" ผมมีการคัดค้านไม่ แต่ผมเกรงว่ามันจะทำไม่ดี. "" นาย เกรแฮมควรจะละอายใจกับผลกำไรของร้านค้าของเขาต้องการที่ที่ทำการไปรษณีย์ยัง ร้านของเขาเพียงอย่างเดียวเขาจ่ายอย่างงาม. "" นาย เกรแฮมเป็นรักที่เงิน เขาหมายถึงการเป็นคนที่อุดมไปด้วย. "" นั่นเป็นความจริงพอ เขาเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนที่ต่ำต้อยในเมือง. "คำไม่กี่คำที่มีความจำเป็นในการอธิบายแต่การสนทนาอธิบายตัวเอง. สวยดีพ่อของเฮอร์เบิร์นกลับมาจากสงครามกับการสูญเสียแขนข้างหนึ่งที่โชคดีพอที่จะได้รับการแต่งตั้งจากนายไปรษณีย์ที่และทำให้มีรายได้เล็ก ๆ แต่ด้วยเศรษฐกิจที่เข้มงวดรายได้ที่เพียงพอจนไข้สิ้นสุดอาชีพโลกของเขาที่อายุกลาง. นายเกรแฮมเป็นผู้สมัครคู่แข่งสำหรับสำนักงาน แต่นายคาร์บริการในสงครามมีความคิดที่จะให้เขา การเรียกร้องที่เหนือกว่าและเขาได้มัน. ในช่วงเดือนที่ผ่านไปนับตั้งแต่การตายของเขานางคาร์ได้ดำเนินการเกี่ยวกับที่ทำการไปรษณีย์ภายใต้การแต่งตั้งชั่วคราว. เธอเป็นผู้หญิงของกำลังการผลิตธุรกิจที่ดีและคุ้นเคยกับการปฏิบัติหน้าที่ของสำนักงาน ได้ช่วยสามีของเธอโดยเฉพาะในช่วงเจ็บป่วยของเขาเมื่อเกือบงานทั้งเงินทองให้เธอ. ส่วนใหญ่ของหมู่บ้านคนอยู่ในความโปรดปรานของการมีการเก็บรักษาไว้ของเธอ แต่อิทธิพลในท้องถิ่นของนายวัลซิ่งแฮมและหลานชายของเขาเป็นที่ดีเพื่อให้การยื่นคำร้องใน ความโปรดปรานของการรักษาความปลอดภัยหลังลายเซ็นจำนวนมากและมีอยู่แล้วในแฟ้มที่แผนกในกรุงวอชิงตันและการสนับสนุนจากสมาชิกสภาคองเกรสของอำเภอที่เป็นเพื่อนทางการเมืองของตุลาการ นางคาร์ไม่ทราบว่าการเคลื่อนไหวเพื่อแทนที่เธอได้ไปไกล. the มันเป็นเวลาสามโมงแล้วเมื่อการสนทนาของเฮอร์เบิร์กับแม่ของเขาสิ้นสุดลงและเขาตัดสินใจที่จะเลื่อนการเรียกร้องของเขาเมื่อนายวัลซิ่งแฮมจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น. เกี่ยวกับเก้า o 'นาฬิกาในเช้าพระเอกหนุ่มสาวของเราสั่นกระดิ่งของเจ้าสัวหมู่บ้านและมี แต่ความล่าช้าเล็ก ๆ น้อย ๆ นำเข้าแสดงตนของเขา. นายวัลซิ่งแฮมเป็นสูงสง่าของคนห้าสิบเงาและเห็นได้ชัดในแง่ที่ดีกับตัวเอง อันที่จริงเขาเป็น แต่ห้าปีเก่ากว่าหลานชาย Ebenezer เกรแฮมและมองน้องของทั้งสองแม้จะมีความสัมพันธ์ ถ้าเขาเคยเป็นวุฒิสมาชิกของสหรัฐอเมริกาเขาอาจไม่ได้รับสง่างามมากขึ้นในพฤติกรรมของเขาหรือตัวเองนับถือผลมากขึ้น เขาเป็นคนที่เห็นแก่ตัว แต่เขาก็เป็นอิสระจากลักษณะหมายความว่าลักษณะหลานชายของเขา. "คุณเป็นเด็กคาร์" ตุลาการกล่าวว่าอย่างผึ่งผาย, มองผ่านแว่นตาของเขาที่เฮอร์เบิร์ในขณะที่เขาเดินเข้าไปในประตู. "ชื่อของฉันคือ เฮอร์เบิร์คาร์ "เฮอร์เบิร์กล่าวว่าในไม่ช้า "คุณได้รู้จักเราทุกชีวิตของฉัน." "แน่นอน" กล่าวว่าตุลาการที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าระทึกใจความล้มเหลวของลักษณะที่ยิ่งใหญ่ของเขาที่จะกำหนดเมื่อผู้เข้าชมสาวของเขา "ผมไม่ได้โทรหาคุณเด็กคาร์?" เฮอร์เบิร์แฟนซีไม่ได้ถูกเรียกว่าเด็กคาร์ แต่เขาอยู่ที่นั่นเพื่อขอความโปรดปรานและเขาคิดว่ามันระมัดระวังที่จะไม่แสดงความไม่พอใจของเขา เขาตัดสินใจที่จะมาถึงจุดในครั้งเดียว. "ผมได้เรียกนายวัลซิ่งแฮม" เขาเริ่ม "ที่จะถามว่าคุณจะใช้อิทธิพลของคุณที่จะมีแม่ของฉันยังคงอยู่ในความดูแลของสำนักงานการโพสต์." "อะแฮ่ม!" กล่าวว่าตุลาการค่อนข้างอาย "ผมไม่ได้อยู่ในความดูแลของกรมสำนักงานการโพสต์." "ไม่ครับผมทราบว่า แต่ไปรษณีย์ทั่วไปจะได้รับอิทธิพลจากคำแนะนำของคนในหมู่บ้าน". "จริงมาก!" กล่าวว่าตุลาการ, เอม "จริงมากและเหมาะสมมาก. ฉันไม่ได้หลอกที่จะบอกว่าคำแนะนำของฉันจะไม่ชั่งน้ำหนักกับหน่วยงานที่กรุงวอชิงตันดี. แท้จริงสมาชิกจากอำเภอของเราเป็นเพื่อนของฉัน." "คุณรู้ว่าวิธีการที่เราจะตั้งอยู่" ยังคงเฮอร์เบิร์ที่คิดว่าดีที่สุดในการระบุกรณีของเขาเป็นเวลาสั้น ๆ ที่เป็นไปได้ "พ่อไม่สามารถบันทึกอะไรและเราไม่มีเงินไปข้างหน้า. ถ้าแม่สามารถให้ที่ทำการไปรษณีย์เราจะได้รับพร้อมเป็นอย่างดี แต่ถ้าเธอสูญเสียมันเราจะมีช่วงเวลาที่ยาก." "ผมแปลกใจว่าในของคุณ วาระการดำรงตำแหน่งนานพ่อของสำนักงานเขาไม่ได้บันทึกบางสิ่งบางอย่าง "กล่าวว่าตุลาการในโทนซึ่งชี้ให้เห็นความประหลาดใจไม่เพียง แต่การตำหนิได้." มีโอกาสไม่มากที่จะประหยัดเงินเดือนของสี่ร้อยดอลลาร์ในปีนี้ "เฮอร์เบิร์เคร่งขรึมกล่าวว่า "หลังจากที่สนับสนุนครอบครัวของทั้งสาม." "อะแฮ่ม!" กล่าวว่าตุลาการที่รอบคอบ; "ที่มีจะมีวิธี. สะเพร่าเป็นความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ของคนชั้นต่ำ." "เราไม่ได้อยู่ในชั้นต่ำ" เฮอร์เบิร์ล้างด้วยความไม่พอใจ. กล่าวว่านายWalmsgham แอบมีความทะเยอทะยานเป็นตัวแทนของตำบลบางวัน ในสภาคองเกรสและเขารู้สึกว่าเขาได้ทำผิดพลาด มันจะไม่ทำเพื่อแสวงหาไปยังสำนักงานที่จะพูดถึงชั้นต่ำและตุลาการรีบซ่อมแซมความผิดพลาดของเขา. "นั่นคือไม่ได้ระยะที่ผมตั้งใจที่จะบ่งบอก" เขา condescended ที่จะอธิบาย "ผมหมายถึงว่าความสะเพร่าที่เป็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นของผู้ที่มีรายได้เล็ก ๆ ." "เราไม่ได้มีโอกาสมากที่จะเป็นสะเพร่า!" กล่าวว่าเฮอร์เบิร์ "เราได้มีการใช้จ่ายรายได้ทั้งหมดของเรา แต่เราไม่ได้อยู่ในหนี้ที่เรามีหนี้ไม่ว่าเราไม่สามารถที่จะจ่าย." "นั่นเป็นอย่างดี แต่ส่วนประกอบสาวของฉัน" นายวัลซิ่งแฮมกล่าวว่า " -i หมายถึงหนุ่มของเพื่อนผมเข้าใจว่าคุณไม่ได้ใช้มุมมองทางด้านขวาของสำนักงานสาธารณะ. มันไม่ได้ออกแบบมาเพื่อรองรับการเรียนได้รับการยกเว้นในความหรูหรา. "" หรูหราในสี่ร้อยปี! " ตอบเฮอร์เบิร์. "ผมพูดในแง่ทั่วไป" นายกล่าวว่าเร่งรีบ "ฉันหมายความว่าฉันไม่สามารถแนะนำคนที่สำนักงานเพียงเพราะเขาหรือเธอต้องการรายได้." "ไม่ครับผมรู้ว่า แต่แม่ของฉันมีความเข้าใจในการปฏิบัติหน้าที่ของสำนักงานและการร้องเรียนไม่ได้รับการทำว่าเธอ . ไม่ได้ทำให้ไปรษณีย์ดี "" อาจจะ "กล่าวว่าตุลาการไม่ commitally; "แต่ผมไม่เห็นด้วยเมื่อหลักการที่จะหารือสำนักงานเมื่อผู้หญิง. ผู้ชายจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นและมีคุณสมบัติที่ดีกว่าที่จะปฏิบัติหน้าที่ความรับผิดชอบ." "แล้วครับผมเข้าใจว่าคุณไม่เข้าข้าง" เฮอร์เบิร์จมหัวใจของเขากล่าวว่า " แต่งตั้งแม่ของฉันได้หรือไม่ "" ฉันควรจะดีใจที่ได้ทราบว่าคุณแม่ของคุณได้รับการทำดี "กล่าวว่าตุลาการ" แต่ฉันไม่สามารถเป็นเรื่องเป็นราวสนับสนุนการแต่งตั้งของผู้หญิงคนหนึ่งที่จะเป็นนายไปรษณีย์ของ Wayneboro. "" นั่นหมายความว่าเขาชอบ ได้รับการแต่งตั้งควรจะไปที่หลานชายของเขา "เฮอร์เบิร์คิด." ถ้าแม่ของฉันไม่ได้มีอำนาจในการปฏิบัติหน้าที่ "เขากล่าวว่าใบหน้าของเขาแสดงให้เห็นถึงความผิดหวังของเขาทั้งๆที่ตัวเองว่า" ฉันจะไม่ขอให้อิทธิพลของคุณแม้คุณเป็น ร่วมโรงเรียนของพ่อของเขาและเขาสูญเสียแขนของเขาในขณะที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของคุณ. "" ผมได้พูดไปแล้วว่าฉันขอให้คุณแม่ของคุณดี "กล่าวว่าตุลาการสี" และในลักษณะอื่นใดผมพร้อมที่จะช่วยให้เธอและคุณ อันที่จริงผมอาจจะไม่สามารถที่จะรักษาคุณสถานการณ์. "" ที่ไหนครับ? "" นายเกรแฮมต้องการเด็กผู้ชายคนหนึ่งในร้านของเขาและผมคิดว่าเขาจะนำคุณในคำแนะนำของฉัน. "" เป็นทอม Tripp จะไป? " ถามเฮอร์เบิร์. "เด็ก Tripp เป็นที่น่าพอใจดังนั้นนายเกรแฮมบอกฉัน." เฮอร์เบิร์รู้ว่าบางสิ่งบางอย่างของสิ่งที่มันจะได้รับการว่าจ้างโดยนายเกรแฮม ทอม Tripp ทำงานต้นและปลายสำหรับดอลลาร์และครึ่งต่อสัปดาห์โดยไม่ต้องรีด, เป็นนายงานหนักและน่าสงสัยที่ถูกอย่างต่อเนื่องค้นหาความผิดกับเขา แต่สำหรับความจำเป็นที่แท้จริงเขาจะต้องออกจากร้านนายเกรแฮมนานที่ผ่านมา เขาได้บอกความไม่ราบรื่นตำแหน่งของเขาที่จะเฮอร์เบิร์มากกว่าหนึ่งครั้งและขอความเห็นอกเห็นใจและความไม่พอใจของเขา เฮอร์เบิร์รู้สึกว่าเขาไม่ต้องการที่จะทำงานให้กับนายเกรแฮมที่ราคาใด ๆ มากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่มันดูเหมือนว่าภัณฑารักษ์มีแนวโน้มที่จะกีดกันแม่ของสำนักงานและรายได้ของเธอ. "ฉันไม่อยากจะทำงานให้กับนายเกรแฮม ครับ "เขากล่าว." มันปรากฏให้ฉันว่าคุณมีมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนหนุ่ม "นายวัลซิ่งแฮมกล่าวว่า." ผมจะยินดีที่จะทำงานให้คุณครับ แต่ไม่ได้สำหรับเขา. "" อะแฮ่ม! " กล่าวว่าตุลาการค่อนข้างสงบ "ผมจะคิดว่ากรณีของคุณ." เฮอร์เบิร์ออกจากบ้านรู้สึกว่าการกำจัดของแม่ของเขาเป็นเพียงเรื่องของเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถ้าเราสามารถเก็บไปรษณีย์ แม่ เราควรจะทั้งหมด , " กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต คาร์ ขณะที่เขาและแม่ของเขานั่งด้วยกันในกระท่อมน้อยนั่ง ห้องธรรมดา ซึ่งทั้งสองได้ครอบครองตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก 5 .
" ใช่ เฮอร์เบิร์ต แต่ผมเกรงว่า วอน ไม่มีโอกาสเท่าไหร่ "
" ใครอยากจะเอาไปจากแม่ ? "
" ผู้ชายเห็นแก่ตัว , เฮอร์เบิร์และไม่มีสำนักงานอย่างไรก็ตามขนาดเล็กที่ไม่แสวงหา "
" อะไรคือรายได้ต่อปี ? สอบถาม เฮอร์เบิร์ต
คุณนายคาร์อ้างถึงหนังสือที่ว่างเปล่าไว้บนโต๊ะที่สำนักงานการโพสต์บัญชีไว้ และตอบ :
" สามร้อยเก้าสิบแปดดอลลาร์ห้าสิบเซ็นต์ "
" ผมไม่คิดว่านั่นจะเป็นสิ่งจูงใจให้ชายฉกรรจ์ที่อาจทำงานในธุรกิจใด ๆ "
" พ่อดีใจได้ . "
" ใช่ค่ะแม่ แต่เขาต้องสูญเสียแขนไปในสงคราม และไม่ได้มีส่วนร่วมในธุรกิจใด ๆที่ต้องใช้ทั้งสองมือ "
" เป็นจริง เฮอร์เบิร์ต แต่ผมเกรงว่าจะมีมากกว่าหนึ่งคนที่จะยินดีที่จะช่วยฉัน ของหน้าที่ แก่คุณนายอัลเลนโทรมาที่สำนักงานในวันนี้และบอกฉันว่าเธอเข้าใจ ว่ามีการเคลื่อนไหวเท้ามี Ebenezer เกรแฮม แต่งตั้ง "
" เด็กรับใช้มองซิเออร์ หลานชาย " ?
" ใช่ มันคือเข้าใจว่า เด็กรับใช้จะโยนอิทธิพลของเขาในขนาดและอาจจะตัดสินใจเรื่องนี้ "
" แล้วมันหมายถึงของเจ้าหนูวอลซิงแฮม กล่าวว่า เฮอร์เบิร์ต เกรี้ยวกราด " . เขารู้ว่าคุณขึ้นอยู่กับสำนักงานอยู่ "
" ผู้ชายส่วนใหญ่เห็นแก่ตัวเฮอร์เบิร์ตที่รักของฉัน "
" แต่เขาก็มีเพื่อนที่โรงเรียนเก่าของพ่อ แต่มันแทนพ่อ จะไปรบที่ไหน เขาบาดเจ็บ . "
" จริง เฮอร์เบิร์ต แต่ผมกลัวว่า การพิจารณาจะไม่หนักมาก กับ จอห์น วอลซิงแฮม " .
" ฉันมีจิตใจที่ดีไปดูเขา แม่ คุณมีอะไรจะคัดค้าน ?
" ผมไม่คัดค้าน แต่ผมกลัวว่าจะไม่ดีแน่ . . . "
" คุณเกรแฮม ควรจะละอาย กับกำไรจากร้านของเขา เพื่อต้องการให้ไปรษณีย์ด้วย ร้านของเขาคนเดียว จ่ายให้เขาอย่างงาม "
" มิสเตอร์เกรแฮม รักเงิน เขาหมายถึงการเป็น เศรษฐี "
" ที่ถูกต้อง เขาเป็นผู้ชายที่เป็นในเมือง "
เพียงไม่กี่คำที่ใช้อธิบายถึงการสนทนาอธิบายตัวเองได้ดี .
พ่อเฮอร์เบิร์ต ,กลับมาจากสงครามกับการสูญเสียแขนถูกโชคดีพอที่จะได้รับการแต่งตั้งครับ และดังนั้นจึง ได้รับ เล็ก แต่ด้วยเศรษฐกิจที่เข้มงวด รายได้เพียงพอ จนกว่าไข้ยุติอาชีพโลกในวัยกลางคน นายเกรแฮมเป็นผู้สมัครคู่แข่งสำหรับสำนักงาน แต่การบริการของนายคาร์ในสงครามถูกคิดให้เขาอ้างว่า ที่เหนือกว่าและเขาปลอดภัยแล้วในช่วงเดือนที่ผ่านไปตั้งแต่การตายของคุณนายคาร์แบกบนไปรษณีย์ตามการนัดหมายชั่วคราว เธอเป็นผู้หญิงที่ความจุของธุรกิจที่ดี และคุ้นเคยกับหน้าที่ต้องช่วยสามีของเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาการป่วยของเขา เมื่อเกือบทั้งงานตกทอดให้แก่เธอ ส่วนใหญ่ของประชาชนอยู่ในความโปรดปรานของที่เธอเก็บไว้