He glanced at the bathroom door whe

He glanced at the bathroom door where he knew Shin Hye was, listening to their conversation. Min Ho looked back at his manager and gave him a faint smile. ‘Thank you, hyung.’

His manager was quiet for a while, looking like he wanted to say something but was hesitating.

‘Min Ho-yah,’ he spoke after a long silence between them. ‘Il Woo said Shin Hye called him, looking for you. And that she…’ he paused, ‘…was worried.’

Min Ho pressed his lips together and looked down. ‘Kure?’ He replied meekly. Up until a few moments ago, he would have been happy to hear that Shin Hye was worried about him. But now that he messed things up again, he only felt sorry that even if he had been such a jerk, Shin Hye had gone to such lengths just to make sure he was okay.

His manager leaned forward and looked at Min Ho gloomily. ‘Look, kid. I know I’ve been hard on you these past few weeks. I just hate seeing you like this. If I knew that you were going to act like losing her was the end of the world, then I would have helped you keep her.’

Min Ho’s eyes wandered to the bathroom door again. She can’t hear this. He was about to speak but his manager kept going.

‘I know that you’re under a lot of stress and pressure. Even if you never told me the reason why you broke up with her, I understood. And I agreed with your decision because I had to look at it from the point of view of the agency. Even if I like Shin Hye, I knew that separating was what was best for her, too,’ he continued. His expression fell. ‘But now, after seeing you like this, I don’t think it’s healthy at all. You’re a mess, Min Ho-yah. And I have a bad feeling you’ll continue to be like this unless she–‘

‘Hyung,’ Min Ho cut him off, looking flustered. ‘Let’s talk about this some other time. It’s late.’

His manager creased his brows, wanting to talk some more, but soon let out a defeated sigh. ‘Arasso. You rest for now. You still have filming for Lotte tomorrow.’

Min Ho nodded his head and stood up to walk his manager out the door. Before he could go, Min Ho put a hand on the older man’s shoulder. ‘I’m really sorry about my behavior, hyung. I know it’s been hard on you. I’ll try my best to not act like an idiot from now on,’ he told him.

His manager looked up at him with sorry eyes. ‘I know it may not seem like it sometimes, but I care more about you than the agency. For your own sake, talk to her, Min Ho-yah. Try to tell her how you really feel. It’s never too late.’

Min Ho gave him a half-hearted smile. He wasn’t so sure about that.

When his manager was gone, Min Ho quietly walked to the bathroom and opened the door. Shin Hye, who stood right behind it, looked up at Min Ho.

He immediately dropped his gaze and stepped aside to let Shin Hye out. ‘He’s gone.’

Shin Hye didn’t respond and let herself out. As she kept walking to the direction of the door, Min Ho felt an urge to hold her back. But he wasn’t going to do that to her again. Shin Hye was right; he shouldn’t just give in to every impulse he feels. So as much as it pained him, he was going to have to let her go for now.

He was fully prepared to watch Shin Hye walk out of his pad, but she stopped by the door and turned around with a troubled expression on her face.

‘Those articles,’ she paused and looked down, her voice tentative. ‘Don’t let them get to you.’

‘Hmm,’ Min Ho nodded.

‘And don’t skip meals anymore. Please.’

Min Ho smiled weakly. ‘I haven’t since you wrote that note.'

Shin Hye looked up to meet his eyes. ‘Good. Take care of yourself, oppa.’

Oppa. Min Ho’s heart sank. He’d been waiting to hear her call him that again, but he didn’t know it would be to say goodbye. There was something so final in Shin Hye’s statement, in her voice, in her eyes. He was genuinely scared. That if she walked out now, she could be walking out of his life forever. His heart raced at the thought, and his desire to hold on to her felt stronger than ever. But with all his might, he fought it.

Because his manager was right – he was a mess, and he needed to figure out what it was that he really wanted. Every thought that had crossed his mind so far was selfish and short-sighted. He needed to fix that. Because Shin Hye deserved someone who was going to stand by his word, and who was willing to fight all odds just to be with her. And he needed to find out if he was that person before he confuses Shin Hye again. Before he hurts her again.

So he replied with the only words he would allow himself to say for the time being. ‘Take care of yourself, too.’

Neither of them said anything more. He just watched as Shin Hye left without another glance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขา glanced ที่ประตูห้องน้ำซึ่งเขารู้ว่า Shin Hye ได้ ฟังการสนทนาของพวกเขา โฮจิมินห์นาทีมองไปที่ผู้จัดการของเขา และให้เขามีรอยยิ้มจาง ๆ ขอบคุณ hyung '

ผู้จัดการของเขาเงียบสงบในขณะ ดูเหมือนเขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูก hesitating

'นาทีโฮจิมินห์-yah ที่เขาพูดหลังจากเงียบยาวระหว่างกัน ' อิลวูกล่าวว่า Shin Hye เรียกเขา หาคุณ และที่เธอ... 'เขาหยุดชั่วคราว ... ห่วง.was .'

โฮจิมินห์นาทีกดริมฝีปากของเขาเข้าด้วยกัน และมองลงไป 'Kure ' เขาตอบกลับ meekly จนถึงบางช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาจะได้รับความสุขที่จะได้ยินว่า Shin Hye เป็นห่วงเขา แต่ที่เขายุ่งสิ่งอีก เขาเท่านั้นก็รู้สึกเสียใจว่า ถ้าเขาได้เช่น jerk, Shin Hye ได้ไปความยาวดังกล่าวเพื่อให้แน่ใจว่า เป็นไรกัน

ผู้จัดการของเขาก็เอนไปข้างหน้า และมองนาทีโฮ gloomily ' ดู เด็ก ฉันรู้ว่า ฉันเคยหนักในคุณเหล่านี้ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันเพียงแค่เกลียดเห็นคุณเช่นนี้ ถ้าผมรู้ว่า คุณกำลังจะทำเหมือนสูญเสียเธอสิ้นสุดของโลก แล้วฉันจะได้ช่วยให้เธอ '

นาทีโฮตาตัวที่เดินเข้าไปประตูห้องน้ำอีก เธอไม่ได้ยินเสียงนี้ กำลังจะพูด แต่ผู้จัดการของเขายังคงไป

"ฉันรู้ว่า คุณอยู่ภายใต้ความเครียดและความดัน แม้ว่าคุณไม่เคยบอกเหตุผลที่ทำไมคุณเทอมกับเธอ ฉันเข้าใจ และฉันตกลงกับการตัดสินใจเนื่องจากผมจะดูได้จากมุมมองของหน่วยงาน ถ้าชอบ Shin Hye ฉันรู้ว่า แยกเป็นสิ่งดีที่สุดสำหรับเธอ เกินไป เขาต่อ นิพจน์ของเขาตก ' แต่ตอนนี้ หลังจากที่คุณเห็นเช่นนี้ ฉันไม่คิดว่า มันเป็นสุขภาพที่ คุณระเบียบ Min โฮจิมินห์-yah และมีความรู้สึกไม่ดีที่คุณจะยังคงเป็นเช่นนี้จนกว่าเธอ- '

'Hyung โฮนาทีตัดเขาออก มองเกิดความสับสน ' พูดคุยเกี่ยวกับบางอื่น ๆ ขณะนี้ มาสาย '

เขาจัดการผ้าเป็นรอยย่นผู้ชมของเขา อยากพูดมากบ้าง แต่เร็ว ๆ นี้ให้ออกแยกกันแพ้ ' Arasso คุณพักผ่อนในขณะนี้ ยังมีถ่ายทำสำหรับ Lotte พรุ่งนี้ '

นาทีโฮ nodded ศีรษะของเขา และยืนขึ้นเดินผู้จัดการของเขาออกประตู ก่อนเขาอาจไป โฮจิมินห์นาทีวางมือบนไหล่ของคนรุ่นเก่า "ผมเสียใจจริง ๆ ที่เกี่ยวกับพฤติกรรมของฉัน hyung รู้ได้ยากกับคุณ จะพยายามดีที่สุดจะไม่ทำเหมือนคนบ้าจากนี้ เขาบอกว่า เขา

ผู้จัดการของเขามองค่าที่เขากับตาขออภัย ' ฉันรู้มันอาจไม่เหมือนมันบางครั้ง แต่ฉันสนใจมากเกี่ยวกับคุณมากกว่าหน่วยงานที่ สำหรับของสาเก พูดคุยกับเธอ Min โฮจิมินห์-yah พยายามบอกเธอว่าคุณรู้สึก ไม่สายเกินไป '

โฮจิมินห์นาทีให้เขายิ้ม half-hearted ไม่ได้เพื่อให้แน่ใจว่า

เมื่อผู้จัดการของเขาหายไป โฮจิมินห์นาทีเดินไปห้องน้ำ และเปิดประตู Shin Hye ที่ยืนอยู่ด้านหลัง มองค่า Min นทร์

เขาหลุดสายตาของเขา และขั้นบันไดไว้ให้ Shin Hye ออกทันที 'ได้ไป'

Shin Hye ไม่ตอบ และปล่อยให้ตัวเองออก ขณะที่เธอยังคงเดินไปตามทิศทางของประตู โฮจิมินห์นาทีรู้สึกกระตุ้นที่กุมเธอกลับ แต่ไม่ได้ไปทำกับเธออีกครั้ง ชิน Hye ถูก เขาไม่เพียงให้ในกระแสทุกเขารู้สึก ดังนั้นเท่าที่ pained เขา เขากำลังจะต้องปล่อยให้เธอไปทันที

กำลังเตรียมเต็มดู Shin Hye เดินออกของแผ่นของเขา แต่เธอหยุดตามประตู และเปิดสถานกับนิพจน์ปัญหาบนใบหน้าของเธอ

'ที่บทความ เธอหยุดชั่วคราว และมองลง เสียงของเธอแน่นอน 'อย่าปล่อยให้พวกเขาได้รับคุณ'

' อืมม' นาทีโฮพยักหน้า

' และไม่ข้ามอาหารอีกต่อไป โปรด '

Weakly โฮจิมินห์แล้วยิ้ม 'ฉันไม่ได้เนื่องจากคุณเขียนหมายเหตุว่า'

Shin Hye ดูให้ตรงกับตา ' ดี ดูแลตัวเอง oppa '

Oppa ใจกลางของโฮจิมินห์นาทีจม เขารอฟังเธอเรียกเขาที่อีกครั้ง แต่ไม่ทราบจะร่ำลา มีสิ่งสุดท้ายดังนั้นในงบ Shin Hye ในเสียงของเธอ ในสายตาของเธอ เขาจริงใจกลัว ว่า ถ้าเธอเดินออกมาตอนนี้ เธออาจจะเดินออกจากชีวิตของเขาตลอดไป หัวใจ raced ในความคิด และความปรารถนาของเขาเก็บสักหลาดของเธอแข็งแกร่งกว่าที่เคย แต่กับอาจของเขาทั้งหมด เขาสู้มัน

เพราะผู้จัดการของเขาถูก– เขาถูกระเบียบ และเขาจำเป็นต้องทราบอะไรก็ที่เขาอยาก ทุกความคิดที่มีข้ามจิตใจของเขาจนไม่เห็นแก่ตัว และสั้น sighted เขาต้องแก้ไขที่ เนื่องจาก Shin Hye สมควรคนที่กำลังยืนตามคำของพระองค์ และผู้กล้าเพื่อต่อสู้กับราคาทั้งหมดเพียงเพื่อจะ มีเธอ และเขาต้องค้นหาถ้าเขาเป็นคนที่ก่อนเขา confuses Shin Hye อีก ก่อนที่เขาเจ็บเธออีก

เพื่อให้ เขาตอบกลับ ด้วยคำเดียวที่เขาจะช่วยให้ตัวเองพูดใน 'ดูแลตัวเอง เกินไป'

ไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม เขาดูเป็น Shin Hye ซ้ายโดยรวดเร็วอีกด้วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขามองไปที่ประตูห้องน้ำที่เขารู้ว่าชินเฮได้รับการฟังการสนทนาของพวกเขา มินโฮหันกลับไปมองที่ผู้จัดการของเขาและทำให้เขามีรอยยิ้มจาง 'ขอบคุณพี่. ผู้จัดการของเขาเป็นที่เงียบสงบในขณะที่มองเหมือนเขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ลังเล'มินโฮร์รี่ "เขาพูดหลังจากที่เงียบมานานระหว่างพวกเขา 'Il วูกล่าวว่าชินเฮเรียกเขากำลังมองหาคุณ และบอกว่าเธอ ... "เขาหยุดชั่วคราว '... เป็นห่วง. มินโฮกดริมฝีปากของเขาร่วมกันและมองลงไป 'เคียว? เขาตอบอย่างอ่อนโยน จนถึงเวลาสักครู่ที่ผ่านมาเขาจะได้รับความสุขที่จะได้ยินว่าชินเฮเป็นห่วงเกี่ยวกับเขา แต่ตอนนี้ที่เขา messed ขึ้นอีกครั้งเขาเพียง แต่รู้สึกเสียใจที่แม้แต่ถ้าเขาได้รับการดังกล่าวกระตุก, ชินเฮได้ไปความยาวดังกล่าวเพียงเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่เป็นไรผู้จัดการของเขาโน้มตัวไปข้างหน้าและมองไปที่มินโฮอย่างเศร้าโศก 'ดูเด็ก ฉันรู้ว่าฉันได้รับอย่างหนักในไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาเหล่านี้ ฉันเกลียดการเห็นคุณเช่นนี้ ถ้าผมรู้ว่าคุณกำลังจะทำหน้าที่เหมือนการสูญเสียของเธอได้รับการสิ้นสุดของโลกแล้วฉันจะได้ช่วยคุณให้เธอ. ตาของมินโฮเดินไปที่ประตูห้องน้ำอีกครั้ง เธอไม่สามารถได้ยินเสียงนี้ ที่เขากำลังจะพูด แต่ผู้จัดการของเขาเก็บไป'ฉันรู้ว่าคุณอยู่ภายใต้จำนวนมากของความเครียดและความดัน แม้ว่าคุณจะไม่เคยบอกเหตุผลที่คุณเลิกกับเธอฉันเข้าใจ และผมเห็นด้วยกับการตัดสินใจของคุณเพราะผมต้องมองจากมุมมองของหน่วยงาน แม้ว่าผมจะชอบชินเฮ, ฉันรู้ว่าการแยกเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอเกินไป 'เขายังคง การแสดงออกของเขาลดลง 'แต่ตอนนี้หลังจากที่ได้พบคุณเช่นนี้ผมไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดีต่อสุขภาพเลย คุณระเบียบมินโฮ-yah และฉันมีความรู้สึกที่ไม่ดีคุณจะยังคงเป็นเช่นนี้ถ้าเธอ ' 'พี่' มินโฮตัดเขามองลน 'ขอพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้บางครั้งอื่น ๆ ที่จะสาย. ผู้จัดการของเขาจีบคิ้วของเขาต้องการที่จะพูดคุยบางอย่างมากขึ้น แต่เร็ว ๆ นี้ให้ออกถอนหายใจแพ้ 'Arasso คุณวางตัวสำหรับตอนนี้ คุณยังมีการถ่ายทำในวันพรุ่งนี้ Lotte. มินโฮพยักหน้าของเขาและลุกขึ้นยืนจะเดินผู้จัดการของเขาออกไปที่ประตู ก่อนที่เขาจะไปมินโฮใส่มือบนไหล่ของคนที่มีอายุมากกว่า 'ฉันขอโทษจริงๆเกี่ยวกับพฤติกรรมของพี่ของฉัน ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากที่คุณ ฉันจะลองของฉันดีที่สุดที่จะไม่ได้ทำหน้าที่เหมือนคนงี่เง่าจากนี้ไป "เขาบอกเขาเป็นผู้จัดการของเขาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาขอโทษ 'ฉันรู้ว่ามันไม่อาจดูเหมือนมันบางครั้ง แต่ฉันดูแลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคุณกว่าหน่วยงาน เพื่อประโยชน์ของคุณเองพูดคุยกับเธอมินโฮ-yah พยายามที่จะบอกเธอว่าคุณรู้สึกจริงๆ มันไม่สายเกินไป. มินโฮทำให้เขามีรอยยิ้มที่ไม่เต็มใจ เขาเป็นคนที่ไม่แน่ใจเกี่ยวกับว่าเมื่อผู้จัดการของเขาก็หายไป, มินโฮเงียบ ๆ เดินไปห้องน้ำและเปิดประตู ชินเฮที่ยืนอยู่ด้านหลังมันมองมาที่มินโฮเขาลดลงทันทีสายตาของเขาและก้าวไปข้างเพื่อให้ชินเฮออก 'เขาหายไป. ชินเฮไม่ตอบและปล่อยให้ตัวเองออกมา ขณะที่เธอยังคงเดินไปในทิศทางของประตู, มินโฮรู้สึกอยากที่จะถือหลังของเธอ แต่เขาก็ไม่อยากจะไปทำอย่างนั้นกับเธออีกครั้ง ชินเฮถูกต้อง; เขาจะไม่เพียง แต่ให้ในแรงกระตุ้นที่เขารู้สึกว่าทุก ดังนั้นเท่าที่มันเจ็บปวดเขาเขาก็จะต้องปล่อยเธอไปสำหรับตอนนี้เขาก็พร้อมอย่างเต็มที่ที่จะดูชินเฮเดินออกจากแผ่นของเขา แต่เธอหยุดที่ประตูและหันไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้ามีความสุขบนใบหน้าของเธอ . บทความเหล่านั้นเธอหยุดและมองลงไปเบื้องต้นเสียงของเธอ 'อย่าปล่อยให้พวกเขาได้รับกับคุณ. 'อืม' มินโฮพยักหน้า'และไม่ข้ามมื้ออาหารอีกต่อไป กรุณา. มินโฮยิ้มนิดหน่อย 'ฉันไม่ได้ตั้งแต่ที่คุณเขียนทราบว่า. ชินเฮมองขึ้นเพื่อตอบสนองความดวงตาของเขา 'ดี ดูแลตัวเอง, พี่. โอปป้า หัวใจมินโฮจม เขาต้องการได้รับการรอคอยที่จะได้ยินเสียงของเธอเรียกเขาว่าอีกครั้ง แต่เขาไม่ได้รู้ว่ามันจะเป็นที่จะบอกลา มีอะไรบางอย่างเพื่อให้สุดท้ายในงบชินเฮในเสียงของเธอในสายตาของเธอ เขาเป็นคนที่กลัวอย่างแท้จริง ว่าถ้าเธอเดินออกมาตอนนี้เธออาจจะเดินออกจากชีวิตของเขาตลอด หัวใจของเขาวิ่งที่คิดและความปรารถนาของเขาที่จะยึดมั่นในความรู้สึกของเธอมากขึ้นกว่าที่เคย แต่ทั้งหมดอาจจะของเขาเขาต่อสู้มันเพราะผู้จัดการของเขาถูกต้อง - เขาเป็นระเบียบและเขาต้องการที่จะคิดออกว่ามันคืออะไรที่เขาต้องการจริงๆ ความคิดที่ว่าได้ข้ามใจของเขาเพื่อให้ห่างไกลทุกคนเห็นแก่ตัวและสายตาสั้น เขาจำเป็นต้องใช้ในการแก้ไขปัญหาที่ เพราะชินเฮสมควรได้รับคนที่จะยืนตามคำพูดของเขาและผู้ที่ยินดีที่จะต่อสู้กับราคาทั้งหมดเพียงเพื่อจะได้อยู่กับเธอ และเขาต้องการที่จะพบว่าเขาเป็นคนนั้นก่อนที่เขาจะสร้างความสับสนชินเฮอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเจ็บเธออีกครั้งเขาจึงตอบด้วยคำเดียวที่เขาจะช่วยให้ตัวเองที่จะพูดในขณะนี้ 'ดูแลตัวเองได้อีกด้วย. อะไรทั้งของพวกเขากล่าวเพิ่มเติม เขาก็ดูเป็นชินเฮทิ้งไว้โดยไม่มีอย่างอื่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาเหลือบมองที่ประตูห้องน้ำที่เขารู้ว่าชินเฮกำลังฟังการสนทนาของพวกเขา มินโฮมองไปที่ผู้จัดการของเขาและให้เขายิ้มอ่อนๆ ' ขอบคุณครับ '

ผู้จัดการของเขาก็เงียบไปสักพัก เหมือนเขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ยังลังเลอยู่

'min โฮ ' เขาพูดหลังจากที่เงียบมานานระหว่างพวกเขา " อิลวูบอกว่า ชิน เฮ เรียกเขามาหาคุณและเธอ . . . . . . . " เขาหยุด . . . . . . เป็นห่วง . . .

มินโฮกดริมฝีปากของเขาเข้าด้วยกัน และมองลงไป ' คุเร ? ' เขาตอบอย่างขลาดๆ เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว เขาจะได้รับการยินดีที่จะได้ยินว่า ชิน เฮ เป็นห่วงเขา แต่ตอนนี้เขาสร้างเรื่องขึ้นมาอีกครั้ง เขารู้สึกเสียใจเท่านั้น ถ้าเขาโง่ ชินเฮไปเช่นความยาวเพื่อให้แน่ใจว่าเขาโอเค .

ผู้จัดการของเขาโน้มไปข้างหน้าและมองไปที่มินโฮ น้ำเสียงเศร้า ' ฟังนะ ไอ้หนู ฉันรู้ว่าฉันลำบากมากในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันชอบที่คุณเป็นแบบนี้ ถ้าฉันรู้ว่าเธอจะทำเหมือนเธอได้หายไปเป็นจุดจบของโลก แล้วผมจะได้ช่วยคุณให้หล่อน "

มินโฮหลับตาเดินเข้าห้องน้ำประตูอีกครั้ง ทำไมเขาไม่ได้ยินเสียงนี้อะไรที่เขากำลังจะพูด แต่ผู้จัดการของเขาไปเรื่อยๆ ครับ

ผมรู้ว่าเธอเครียดและกดดัน ถ้าคุณไม่เคยบอกฉัน ทำไมคุณถึงเลิกกับเธอ ฉันถึงได้เข้าใจ และผมเห็นด้วยกับการตัดสินใจของคุณ เพราะต้องมองจากมุมมองของหน่วยงาน แม้ว่าฉันชอบชินเฮ ฉันรู้ว่าแยกเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอด้วย’ เขากล่าวการแสดงออกของเขาก็ล้มลง ' แต่ตอนนี้ หลังจากที่เห็นเธอแบบนี้ ฉันคิดว่ามันไม่แข็งแรงเลย คุณระเบียบ มินโฮนี่ และฉันมีความรู้สึกไม่ดี คุณก็จะยังเป็นแบบนี้ถ้าเธอ– '

'hyung ' มินโฮตัดเขาดูสับสน . . ' เรามาคุยเรื่องนี้กันวันหลัง มันดึกแล้ว '

ผู้จัดการของเขายับของเขา คิ้ว อยากพูดมากกว่านี้ แต่เร็ว ๆนี้ปล่อยออกมาเสียทีเฮ้อ .' arasso . คุณไปพักผ่อนก่อน คุณยังได้ถ่ายทำ ลอตเต้ พรุ่งนี้ . . .

มินโฮพยักหน้าหัวของเขาและลุกขึ้นเดินผู้จัดการของเขา ออกจากประตู ก่อนที่เขาจะออกไป มินโฮเอามือวางบนไหล่พี่เค้า ' ฉันเสียใจจริงๆกับพฤติกรรมของฉัน พี่ ผมรู้ว่ามันยากสำหรับคุณ ผมจะพยายามไม่ทำตัวงี่เง่าอีก ' เขาบอกเขา .

ผู้จัดการของเขามองมาที่เขาด้วยครับตา " ผมรู้ว่ามันไม่อาจดูเหมือนมันในบางครั้ง แต่ฉันดูแลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคุณกว่าที่หน่วยงาน เพื่อประโยชน์ของคุณเอง คุยกับเธอ มิน โฮ นี่ พยายามที่จะบอกเธอว่าจริงๆแล้วคุณรู้สึกยังไง มันยังไม่สายเกินไป . . .

มินโฮให้ครึ่งใจยิ้ม เขาไม่ค่อยแน่ใจ

เมื่อผู้จัดการของเขาหายไป มินโฮค่อยๆเดินไปที่ห้องน้ำ เปิดประตูชินเฮ ที่ยืนอยู่ข้างหลังมันมองมินโฮ

เขาทิ้งสายตาของเขาทันที และก้าวเท้าไปด้านข้างเพื่อให้ชินเฮไป ' หายไป '

ชินเฮไม่ตอบสนอง และเอาตัวเองออกมา เมื่อเธอเดินไปถึงทิศทางของประตู มินโฮรู้สึกอยากที่จะกอดเธอกลับ แต่เขาจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว ชินเฮพูดถูกเขาไม่ควรให้ในทุกแรงกระตุ้นที่เขารู้สึก ดังนั้น เท่าที่ใจเขา เขาต้องปล่อยเธอไปนะ

เขาเตรียมจะดูชินเฮเดินออกจากแผ่นของเขา แต่เธอหยุดอยู่ที่ประตูและหันกลับมาด้วยสีหน้าที่กังวลบนใบหน้าของเธอ 'those บทความ

' เธอหยุดและมองลง เสียงแน่นอนของเธอ ' อย่าปล่อยให้พวกเขาได้รับคุณ 'hmm

,' มินโฮพยักหน้า

และอย่าอดอาหารอีกต่อไป กรุณา '

มินโฮยิ้มอย่างอ่อน . ' ฉันยังไม่ได้เนื่องจากคุณเขียน '

ชิน เฮ มองไปเจอสายตาของเขา . ' ดี ดูแลตัวเองด้วย พี่ . . .

พี่ ใจมั้ย มินโฮค่อยๆจมลง เขารอคอยที่จะได้ยินเธอเรียกชื่อเขาอีกครั้ง แต่เขาไม่คิดว่าจะกล่าวคำอำลา มีบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้สุดท้ายในคำให้การของชินเฮในเสียงของเธอ ในสายตาของเธอ เขาจะกลัว . ถ้าเธอเดินออกไปตอนนี้ เธออาจจะเดินออกจากชีวิตเขาไปตลอดกาล หัวใจของเขาวิ่งที่ความคิดและความปรารถนาของเขาที่จะรั้งเธอ รู้สึกแข็งแรงกว่าที่เคย แต่เขาได้ต่อสู้

เพราะผู้จัดการของเขาอยู่และเขาก็วุ่นวาย และเขาต้องการที่จะคิดออกว่ามันคืออะไรที่เขาต้องการจริงๆทุกความคิดที่ข้ามใจของเขาจนมันเห็นแก่ตัวและสายตาสั้น เขาต้องการที่จะแก้ไขมันได้ เพราะชินเฮ สมควร คนที่จะยืนตามพระวจนะของพระองค์ และผู้ที่ยินดีที่จะต่อสู้กับอัตราต่อรองทั้งหมดแค่เป็นกับเธอ และเขาต้องการที่จะหาออกถ้าเขาไหมว่าทำไมคนก่อนที่เขาจะสับสน ชินเฮอีก ก่อนที่เขาจะทำร้ายเธออีก

เขาตอบกลับมาด้วยถ้อยคำเท่านั้น เขาจะอนุญาตให้ตัวเองที่จะพูดในตอนนี้ ดูแลตัวเองด้วย '

ไม่มีใครกล่าวอะไรอีก เขายืนดูชินเฮไปโดยไม่เหลือบมองอีกคน