Descriptions of clients’ subjective

Descriptions of clients’ subjective experience of money management interventions have been limited to clients who have been assigned representative payees, usually those affiliated with clinical programs. Dixon and colleagues (Dixon, Turner, Krauss, Scott, & McNary, 1999) interviewed 54 clients and their case managers in a payee program based at a community mental health center concerning client attitudes toward the payee program. Overall satisfaction with the program was high, but the most satisfied clients were those who had been in the program for over a year. These high satisfaction ratings may have been associated with selective retention of satisfied clients. Tension in the client-payee relationship was reflected in the fact that case managers for 44% of clients reported that their client had been verbally abusive in connection with representative payee activities (Dixon et al., 1999). In a series of case reports, Brotman and Muller (1990) described the potential for boundary confusion when the client's payee was also the client's clinician. Some clients became agitated because of feeling engulfed, controlled, or overly dependent on the payee-therapist. Another explanation that has been offered for tension between client and payee-clinicians is that clients may feel that their clinician misused the financial control of being a payee to force the client to comply with treatment (Angell, Martinez, Mahoney, & Corrigan, 2007; Hanrahan et al., 2002). A substantial minority of clients for whom money manager and clinician functions are performed by different people (Shaner, Tucker, Roberts, & Eckman, 1999; Ries & Dyck, 1997) also report feeling coerced by their representative payees, although most clients report high overall satisfaction with the payee arrangement (Rosen, Desai, Bailey, Davidson, & Rosenheck, 2001).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำอธิบายของลูกค้าประสบการณ์ตามอัตวิสัยของการแทรกแซงจัดการเงินมีจำกัดลูกค้าที่ได้รับมอบหมายพนักงาน payees โดยทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับโปรแกรมคลินิก นดิกซัน และเพื่อนร่วมงาน (นดิกซัน Turner, Krauss สก็อต & McNary, 1999) สัมภาษณ์ 54 ลูกค้า และผู้บริหารกรณีในโปรแกรมให้แก่ผู้รับตามที่ศูนย์สุขภาพจิตชุมชนเกี่ยวกับเจตคติให้แก่ผู้รับโปรแกรมไคลเอนต์ โดยรวม ความพึงพอใจกับโปรแกรมได้สูง แต่ลูกค้าพึงพอใจมากที่สุดมีผู้ที่เคยใช้โปรแกรมสำหรับช่วงปี จัดอันดับความพึงพอใจสูงเหล่านี้อาจได้เกี่ยวข้องกับงานเก็บข้อมูลของลูกค้าพึงพอใจ ความตึงเครียดในความสัมพันธ์ลูกค้าผู้รับเงินที่ปรากฏในความเป็นจริงที่ผู้จัดการกรณี 44% ของลูกค้ารายงานว่า ความได้คำผรุสวาทวาจากับผู้รับเงินพนักงานกิจกรรม (นดิกซัน et al., 1999) ในชุดของรายงานกรณี Brotman และมูลเลอร์ (1990) อธิบายศักยภาพงงขอบเมื่อผู้รับเงินของลูกค้ายังเป็น clinician ของไคลเอ็นต์ ลูกค้าบางส่วนเป็น agitated เพราะรู้สึกสูง ๆ ควบคุม หรือมากเกินไปขึ้นอยู่กับการบำบัดโรคให้แก่ผู้รับ มีคำอธิบายอื่นที่ได้นำเสนอในความตึงเครียดระหว่างไคลเอนต์และ clinicians ให้แก่ผู้รับ ที่ลูกค้าอาจรู้สึกว่า clinician ความผิดการควบคุมทางการเงินของ ผู้จ่ายเพื่อบังคับให้ไคลเอนต์เพื่อให้สอดคล้องกับการรักษา (Angell มาติเน่ Mahoney และ Corrigan, 2007 Hanrahan และ al., 2002) ชนกลุ่มน้อยพบลูกค้าที่ทำหน้าที่จัดการและ clinician เงินคนอื่น (Shaner ทักเกอร์ โรเบิตส์ & Eckman, 1999 Ries & Dyck, 1997) ยัง รายงานความรู้สึกที่บีบบังคับ โดย payees ตัวแทนของพวกเขา แม้ว่าส่วนใหญ่ลูกค้ารายงานความพึงพอใจโดยรวมสูง โดยจัดให้แก่ผู้รับ (โร Desai, Bailey, Davidson, & Rosenheck, 2001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำอธิบายของลูกค้า 'ประสบการณ์ส่วนตัวของการแทรกแซงการจัดการเงินได้ถูก จำกัด ให้กับลูกค้าที่ได้รับมอบหมายเป็นตัวแทนผู้รับเงินมักจะผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโครงการด้านการแพทย์ ดิกสันและเพื่อนร่วมงาน (ดิกสันเทอร์เนออูสก็อตต์ & McNary, 1999) ให้สัมภาษณ์ลูกค้าและ 54 กรณีผู้จัดการของพวกเขาในโปรแกรมผู้รับเงินตามที่ศูนย์สุขภาพจิตชุมชนเกี่ยวกับทัศนคติของลูกค้าที่มีต่อโปรแกรมผู้รับเงิน ความพึงพอใจโดยรวมกับโปรแกรมที่อยู่ในระดับสูง แต่ลูกค้าพึงพอใจมากที่สุดคือผู้ที่ได้รับในโปรแกรมนานกว่าหนึ่งปี เหล่านี้คะแนนความพึงพอใจสูงอาจได้รับการที่เกี่ยวข้องกับการเก็บรักษาการเลือกของลูกค้ามีความพึงพอใจ ความตึงเครียดในความสัมพันธ์ลูกค้าผู้รับเงินได้สะท้อนให้เห็นในความจริงที่ว่ากรณีผู้จัดการ 44% ของลูกค้ารายงานว่าลูกค้าของพวกเขาได้รับด้วยวาจาที่ไม่เหมาะสมในการเชื่อมต่อกับกิจกรรมผู้รับเงินตัวแทน (ดิกสัน et al., 1999) ในชุดของรายงานกรณี Brotman และมุลเลอร์ (1990) อธิบายที่มีศักยภาพสำหรับความสับสนเขตแดนเมื่อผู้รับเงินของลูกค้ายังเป็นผู้เชี่ยวชาญในการรักษาของลูกค้า ลูกค้าบางรายก็กลายเป็นที่ไม่สบายใจเพราะความรู้สึกกลืนควบคุมหรือมากเกินไปขึ้นอยู่กับผู้รับเงิน-บำบัดโรค อีกสาเหตุหนึ่งที่ได้รับการเสนอให้ความตึงเครียดระหว่างลูกค้าและผู้รับเงินแพทย์คือว่าลูกค้าอาจจะรู้สึกว่าแพทย์ของพวกเขาในทางที่ผิดการควบคุมทางการเงินของการเป็นผู้รับเงินที่จะบังคับให้ลูกค้าเพื่อให้สอดคล้องกับการรักษา (เจลมาร์ติเนฮอนี่ย์และคอร์ริแกน, 2007; Hanrahan et al., 2002) ชนกลุ่มน้อยที่สำคัญของลูกค้าสำหรับผู้ที่ผู้จัดการเงินและการทำงานของแพทย์จะดำเนินการโดยคนที่แตกต่าง (Shaner ทักเคอร์, โรเบิร์ตและ Eckman 1999; Ries & Dyck, 1997) นอกจากนี้ยังมีรายงานความรู้สึกข่มขู่โดยผู้รับเงินที่เป็นตัวแทนของพวกเขาแม้ว่าลูกค้าส่วนใหญ่รายงานโดยรวมสูง ความพึงพอใจกับการจัดเรียงผู้รับเงิน (โรเซ็น Desai, เบลีย์เดวิดสันและ Rosenheck, 2001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำอธิบายของประสบการณ์ของลูกค้าแบบของการแทรกแซงการบริหารเงินที่ถูก จำกัด ให้กับลูกค้าที่ได้รับมอบหมายตัวแทนผู้รับเงิน โดยปกติผู้ที่เกี่ยวข้องกับ โปรแกรมคลินิก ดิกสันและเพื่อนร่วมงาน ( ดิกสัน เทอร์เนอร์ เคราส์ สก็อต mcnary & ,1999 ) สัมภาษณ์ 54 ลูกค้าและผู้จัดการกรณีผู้รับเงินของพวกเขาในโปรแกรมพื้นฐานที่ชุมชนศูนย์สุขภาพจิตที่เกี่ยวกับทัศนคติของลูกค้าที่มีต่อโปรแกรมผู้รับเงิน โดยรวมของโปรแกรมสูง แต่ลูกค้าพอใจมากที่สุด คือผู้ที่ได้รับในโปรแกรมมาเป็นปีแล้วการจัดอันดับความพึงพอใจสูงเหล่านี้อาจจะเกี่ยวข้องกับการเลือกของลูกค้าที่พอใจ ความตึงเครียดในความสัมพันธ์ของไคลเอ็นต์ผู้สะท้อนความจริงที่ว่าผู้จัดการกรณีสำหรับ 44 % ของลูกค้าที่รายงานว่าลูกค้าของพวกเขาได้ใช้วาจาที่ไม่เหมาะสมในการเชื่อมต่อกับกิจกรรมผู้รับเงินแทน ( ดิกสัน et al . , 1999 ) ในชุดของการรายงานกรณีบรอตเมิ่น และ มุลเลอร์ ( 1990 ) ที่อธิบายขอบเขตของความสับสนเมื่อผู้รับเงินของลูกค้าเป็น clinician ของไคลเอ็นต์ ลูกค้าบางคนก็ไม่สบายใจเพราะความรู้สึกกลืน ควบคุม หรือมากเกินไปขึ้นอยู่กับผู้รับเงินบำบัดคำอธิบายอื่นที่ได้รับการเสนอสำหรับความตึงเครียดระหว่างลูกค้าและผู้รับเงิน ซึ่งก็คือ ลูกค้าอาจรู้สึกว่าแพทย์ของพวกเขาในการควบคุมทางการเงินของการเป็นผู้รับเงินเพื่อบังคับให้ลูกค้าที่จะปฏิบัติตามการรักษา ( Angell , มาร์ติเนซ มาโฮนี่& Corrigan , 2007 ; แฮนเรอแฮน et al . , 2002 )ส่วนน้อยมากของลูกค้าที่ผู้จัดการเงินและทำการรักษาฟังก์ชันจะแสดงโดยคนที่แตกต่างกัน ( shaner ทักเกอร์ โรเบิร์ต &เอ็กเมิ่น , 1999 ; ries & Dyck , 1997 ) ได้รายงานความรู้สึกถูกบังคับจากผู้รับเงิน ตัวแทนของพวกเขา แม้ว่าลูกค้าส่วนใหญ่รายงานสูงโดยรวมพึงพอใจกับผู้จัด ( โรเซน เดซาย เบลี่ย์ เดวิดสัน & rosenheck , 2001 )