The Juneau Icefield Research Progra

The Juneau Icefield Research Program has monitored the outlet glaciers of the Juneau Icefield since 1942, including Mendenhall Glacier. The glacier has also retreated 1.75 miles (2.82 km) since 1958, when Mendenhall Lake was created, and over 2.5 miles (4.0 km) since 1500. The end of the glacier currently has a negative glacier mass balance and will continue to retreat in the foreseeable future.[4]

Given that average yearly temperatures are currently increasing, and the outlook is for this trend to continue, it is actually possible that the glacier might experience a period of stabilization or slight advance during its retreating march. This is because increasing amounts of warm, moist air will be carried up to the head of the icefield, where colder ambient temperatures will cause it to precipitate as snow. The increased amount of snow will feed the icefield, possibly enough to offset the continually increasing melting experienced at the glacier's terminus. However, this interesting phenomenon will fade away if temperatures continue to climb, since the head of the glacier will no longer have cold enough ambient temperatures to cause snow to precipitate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โปรแกรมวิจัย Icefield จูโนได้ตรวจสอบร้านธารน้ำแข็งของ Icefield จูโนตั้งแต่ 1942 รวม Mendenhall กลาเซียร์ ภูเขาน้ำแข็งยังมีสภาพระส่ำ 1.75 ไมล์ (2.82 กม.) ตั้งแต่ปี 1958 เมื่อสร้างเล Mendenhall และห่างตั้งแต่ 1500 กว่า 2.5 ไมล์ (4.0 กม.) จุดสิ้นสุดของธารน้ำแข็งในปัจจุบันมีดุลมวลกลาเซียร์ลบ และจะถอยในอนาคตอันใกล้ [4]ระบุว่าอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีจะเพิ่มขึ้นในขณะนี้ และ outlook สำหรับแนวโน้มนี้จะดำเนินต่อ ได้จริงว่า ธารน้ำแข็งที่อาจพบระยะสั่นไหวหรือล่วงหน้าเล็กน้อยในช่วงเดือนมีนาคมไป ทั้งนี้เนื่องจากที่เพิ่มขึ้นของอากาศร้อน ชื้นจะดำเนินถึงหัว icefield ที่ colder อุณหภูมิจะทำให้มันตกตะกอนเป็นหิมะ หิมะจำนวนเพิ่มขึ้นจะฟีด icefield อาจจะพอกับการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องละลายในสถานีของธารน้ำแข็ง อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์ที่น่าสนใจนี้จะจางหายไปหากปีน ตั้งแต่หัวของธารน้ำแข็งมีอุณหภูมิเย็นพออุณหภูมิทำให้เกิดหิมะตกตะกอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จูโนมโหฬารโครงการวิจัยที่ได้รับการตรวจสอบธารน้ำแข็งเต้าเสียบของจูโนมโหฬารตั้งแต่ปี 1942 รวมทั้ง Mendenhall Glacier ธารน้ำแข็งยังได้ถอย 1.75 ไมล์ (2.82 กิโลเมตร) ตั้งแต่ปี 1958 เมื่อ Mendenhall ทะเลสาบถูกสร้างขึ้นและมากกว่า 2.5 ไมล์ (4.0 กิโลเมตร) ตั้งแต่ 1500 ปลายของธารน้ำแข็งในปัจจุบันมีความสมดุลเชิงลบธารน้ำแข็งและจะยังคงต้องล่าถอยใน อนาคต. [4] ระบุว่าอุณหภูมิโดยเฉลี่ยต่อปีจะเพิ่มขึ้นในปัจจุบันและแนวโน้มสำหรับแนวโน้มนี้จะดำเนินต่อไปก็เป็นไปได้จริงว่าธารน้ำแข็งอาจพบระยะเวลาของการรักษาเสถียรภาพหรือล่วงหน้าเล็กน้อยในช่วงเดือนมีนาคมถอยของมัน นี้เป็นเพราะจำนวนที่เพิ่มขึ้นของความอบอุ่นอากาศชื้นจะดำเนินการขึ้นไปที่หัวของมโหฬารที่ที่อุณหภูมิที่หนาวเย็นจะทำให้เกิดการตกตะกอนเป็นหิมะ จำนวนเงินที่เพิ่มขึ้นของหิมะจะเลี้ยงมโหฬารที่อาจจะมากพอที่จะชดเชยการละลายเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องมีประสบการณ์ที่ปลายทางของธารน้ำแข็ง อย่างไรก็ตามปรากฏการณ์ที่น่าสนใจนี้จะจางหายไปหากอุณหภูมิยังคงปีนขึ้นไปตั้งแต่หัวของธารน้ำแข็งจะไม่ต้องอุณหภูมิเย็นพอที่จะทำให้เกิดการตกตะกอนหิมะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่จูโนไอซ์ฟิลด์มีการติดตามโครงการวิจัยที่เต้าเสียบธารน้ำแข็งของไอซ์ฟิลด์จูโนตั้งแต่ 1942 รวมทั้งเมนเดิ้นฮอลธารน้ำแข็ง ธารน้ำแข็งยังถอย 1.75 ไมล์ ( 2.82 กิโลเมตร ) ตั้งแต่ปี 1958 เมื่อเมนเดิ้นฮอลทะเลสาบที่ถูกสร้างขึ้น และกว่า 2.5 กิโลเมตร ( กม. 4 ) ตั้งแต่ 1500 ปลายของธารน้ำแข็งในปัจจุบันมีลบดุลมวลน้ำแข็งและจะยังคงถอยในอนาคตอันใกล้ . [ 5 ]ระบุว่าอุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่เพิ่มขึ้น และแนวโน้มสำหรับแนวโน้มนี้ต่อไป อาจจะเป็นธารน้ำแข็งอาจพบช่วงของเสถียรภาพหรือเล็กน้อยล่วงหน้าในระหว่างการล่าถอยของเดือนมีนาคม นี้เป็นเพราะการเพิ่มปริมาณของอากาศอบอุ่น ชุ่มชื้น จะแบกขึ้นที่หัวของไอซ์ฟิลด์ที่เย็นกว่าอุณหภูมิโดยรอบจะทำให้ตกตะกอนเป็นหิมะ เพิ่มปริมาณของหิมะจะป้อนไอซ์ฟิลด์ อาจจะเพียงพอที่จะชดเชยการอย่างต่อเนื่องเพิ่มประสบการณ์ที่ละลายของธารน้ำแข็งปลายทาง อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์นี้น่าสนใจจะค่อยๆ จางหายไป ถ้าอุณหภูมิยังคงปีนขึ้นไป เนื่องจากหัวของธารน้ำแข็ง จะไม่มี พอเย็น อุณหภูมิโดยรอบจะทำให้หิมะกับตะกอน