While farm scale shapes the relatio

While farm scale shapes the relationships among land-laborcapital,
the goals and values of farmers are important influences
on management decisions (Born and Purcell, 2006). While some
small and medium scale farms may be incorporated, the agri-family
system found in many smaller farms (Bennett, 1982) is very
different from agribusiness models. These differences include the
ratio of dependent to non-dependent household members that
effects labor availability, and income needs are shaped by the individual
needs of household members.
Regardless of scale, barriers to adopting food safety practices
extend beyond time and money constraints. Very often they
include knowledge of appropriate practices, awareness of food
safety issues, and a lack of trust for regulatory agencies (Yapp and
Fairman, 2006). Experts have argued that one-size-fits-all approaches
cannot resolve the nuances that arise from specific food
safety concerns (Rangarajan et al., 2002; Cohen et al., 2001). DeLind
and Howard (2008) assert that a one-size-fits-all approach will
result in the expansion of large-scale centric farm policies that will
exacerbate problems by creating additional barriers for smaller
growers who generally are not sources for these problems (DeLind
and Howard, 2008). This uncertainty leads to farmer reluctance to
comply with voluntary standards that are perceived to show a lack
of support for small and medium-scale enterprises (Gerstenfeld
and Roberts, 2000).
2.2. Mental models and analy

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่ฟาร์มขนาดรูปร่างความสัมพันธ์ระหว่างดิน-laborcapitalเป้าหมายและค่านิยมของเกษตรกรมีอิทธิพลสำคัญในการจัดการการตัดสินใจ (บอร์นและเพอร์เซลล์ 2006) ขณะที่ในบางขนาดเล็ก และ ขนาดกลางสามารถรวมฟาร์ม เกษตรครอบครัวระบบพบในฟาร์มที่มีขนาดเล็กมาก (เบนเน็ตต์ 1982) เป็นอย่างมากแตกต่างจากรูปแบบธุรกิจการเกษตร ความแตกต่างเหล่านี้รวมถึงการอัตราส่วนของขึ้นไม่ขึ้นสมาชิกครัวเรือนที่มีผลแรงงานความพร้อมใช้งาน และรายได้ความต้องการมีรูปร่าง โดยแต่ละบุคคลความต้องการของสมาชิกในครัวเรือนโดยไม่คำนึงถึงขนาด อุปสรรคในการนำแนวทางปฏิบัติด้านความปลอดภัยอาหารขยายเกินข้อจำกัดของเวลาและเงิน บ่อยครั้งพวกเขารวมความรู้ของการปฏิบัติที่เหมาะสม การรับรู้ของอาหารปัญหาความปลอดภัย และการขาดความน่าเชื่อถือสำหรับหน่วยงานกำกับดูแล (Yapp และFairman, 2006) ผู้เชี่ยวชาญได้โต้เถียงว่า ใช่วิธีไม่สามารถแก้ไขความแตกต่างที่เกิดขึ้นจากอาหารเฉพาะกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัย (Rangarajan et al. 2002 โคเฮน et al. 2001) DeLindและฮาวเวิร์ด (2008) ยืนยันว่า จะใช้วิธีการใช่ส่งผลให้การขยายตัวของฟาร์มขนาดใหญ่เน้นนโยบายที่จะทำให้ปัญหารุนแรง โดยการสร้างอุปสรรคเพิ่มเติมสำหรับขนาดเล็กเกษตรกรที่จะไม่โดยทั่วไปสำหรับปัญหาเหล่านี้ (DeLindและฮา วเวิร์ด 2008) ความไม่แน่นอนนี้ไปสู่เกษตรกรเลี้ยงสอดคล้องกับมาตรฐานสมัครใจที่จะรับรู้จะแสดงการขาดการสนับสนุนสำหรับวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อม (Gerstenfeldและ โรเบิร์ต 2000)2.2. รุ่นจิตและเอาใว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่ขนาดฟาร์มรูปร่างความสัมพันธ์ระหว่างที่ดิน laborcapital ที่
เป้าหมายและค่านิยมของเกษตรกรมีอิทธิพลสำคัญ
ในการตัดสินใจการจัดการ (เกิดและเพอร์เซลล์ 2006) ในขณะที่บาง
ฟาร์มขนาดเล็กและขนาดกลางอาจจะรวมเกษตรครอบครัว
ระบบที่พบในฟาร์มขนาดเล็กจำนวนมาก (เบนเน็ตต์, 1982) เป็นอย่างมากที่
แตกต่างจากรูปแบบธุรกิจการเกษตร ความแตกต่างเหล่านี้รวมถึง
อัตราส่วนของขึ้นอยู่กับสมาชิกในครัวเรือนที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า
มีผลต่อความพร้อมแรงงานและความต้องการรายได้มีรูปทรงโดยแต่ละ
ความต้องการของสมาชิกในครัวเรือน.
โดยไม่คำนึงถึงระดับอุปสรรคในการนำปฏิบัติด้านความปลอดภัยอาหาร
ขยายเกินเวลาและเงิน จำกัด มากพวกเขามักจะ
รวมถึงความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติที่เหมาะสม, การรับรู้ของอาหาร
ปัญหาด้านความปลอดภัยและการขาดความไว้วางใจสำหรับหน่วยงานกำกับดูแล (Yapp และ
Fairman 2006) ผู้เชี่ยวชาญได้ถกเถียงกันอยู่ว่าหนึ่งขนาดเหมาะกับทุกวิธีการที่
ไม่สามารถแก้ไขความแตกต่างที่เกิดขึ้นจากอาหารที่เฉพาะเจาะจง
กังวลด้านความปลอดภัย (Rangarajan, et al., 2002;. โคเฮน, et al, 2001) DeLind
และโฮเวิร์ด (2008) ยืนยันว่าหนึ่งขนาดเหมาะกับทุกวิธีการที่จะ
ส่งผลให้เกิดการขยายตัวของขนาดใหญ่นโยบายฟาร์มศูนย์กลางว่าจะ
ทำให้รุนแรงปัญหาโดยการสร้างอุปสรรคเพิ่มเติมสำหรับขนาดเล็ก
เกษตรกรผู้ปลูกที่โดยทั่วไปจะไม่แหล่งที่มาของปัญหาเหล่านี้ (DeLind
และโฮเวิร์ด, 2008) ความไม่แน่นอนนี้นำไปสู่เกษตรกรไม่เต็มใจที่จะ
ปฏิบัติตามมาตรฐานสมัครใจที่มีการรับรู้ที่จะแสดงถึงการขาด
การสนับสนุนสำหรับองค์กรขนาดเล็กและขนาดกลาง (Gerstenfeld
และโรเบิร์ต, 2000).
2.2 แบบจำลองทางจิตและมีส่วน