Places can be considered as things

Places can be considered as things that can be sensed rather than defined. Familiar
spaces become places where processes of individual and collective remembrance activate
a past that is lived and enacted, often in ritual, rather than represented (Dean & Millar
2005: 14). In this article, I reflect upon some of these conceptions of landscape with
reference to a rock art site in Tororo, Uganda. The site has lost its significance
archaeologically, but has acquired a new significance as a place of myth and ritual that

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สถานถือได้ว่าเป็นสิ่งที่สามารถจะทรง แทนที่กำหนด คุ้นเคย
ช่องว่างกลายเป็น สถานที่เรียกใช้กระบวนการของแต่ละคน และรวมรำลึก
อดีตที่อยู่อาศัย และ บัญญัติ ในพิธีกรรม มักจะ มากกว่าแสดง (&คณบดี Millar
2005:14) ในบทความนี้ ฉันครวญบางเหล่านี้ conceptions จัดภูมิทัศน์ด้วย
อ้างอิงไปยังไซต์ศิลปะหินใน Tororo ยูกันดานั้น มีการสูญเสียความสำคัญของเว็บไซต์
archaeologically แต่ได้รับความสำคัญใหม่ตามตำนานและพิธีกรรมที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สถานที่ถือได้ว่าเป็นสิ่งที่สามารถรู้สึกมากกว่าที่กำหนดไว้ คุ้นเคย
พื้นที่กลายเป็นสถานที่ที่กระบวนการแห่งความทรงจำบุคคลและส่วนรวมเปิดใช้งาน
ที่ผ่านมาที่มีการอาศัยอยู่และตรามักจะอยู่ในพิธีกรรมมากกว่าแทน (คณบดีและมิลลาร์
2005: 14) ในบทความนี้ผมสะท้อนให้เห็นถึงบางส่วนของแนวความคิดเหล่านี้ของภูมิทัศน์ที่มี
การอ้างอิงไปยังเว็บไซต์ของศิลปะหินใน Tororo, ยูกันดา เว็บไซต์ที่มีการสูญเสียความสำคัญของ
archaeologically แต่ได้รับความสำคัญเป็นสถานที่ใหม่ของตำนานและพิธีกรรมที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่ถือได้ว่าเป็นสิ่งที่สามารถสัมผัสได้มากกว่าที่กำหนด เป็นสถานที่ที่คุ้นเคย
กลายเป็นกระบวนการของแต่ละตัว และรวมถึงกระตุ้น
อดีตที่อาศัยอยู่ในพิธีกรรม และบังคับใช้ บ่อยๆ แทนที่จะแสดง ( ดีน&มิลลาร์
2548 : 14 ) ในบทความนี้ผมสะท้อนให้เห็นถึงบางส่วนของเหล่านี้มโนทัศน์ของแนวนอนกับ
การอ้างอิงถึงเว็บไซต์ศิลปะหินใน Tororo , ยูกันดาเว็บไซต์ที่ได้สูญเสียความสำคัญ
โบราณคดี แต่ได้รับความหมายใหม่เป็นสถานที่แห่งตำนานและพิธีกรรมที่