The song is a role reversal perform

The song is a role reversal performed in the voice of a child-victim of an ephebophile / sexual predator. Dillon imagines the victim showing the abuser what it's like to be in the victim's shoes: “you’d be thirteen, I’d be thirty-five.” The roles are clearly reversed there, but the voice is still that of the abused child.

In the imaginary, switched role of the abuser, she clearly depicts the flippant, unthinking and selfish demeanor so typically characteristic of such abusers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพลงจะกลับบทบาททางเพศ / ดำเนินการในเสียงของเด็กเหยื่อของ ephebophile สัมผัส ดิลลอนจินตนาการ-เหยื่อแสดง abuser ที่อะไรมันจะเหมือนรองเท้าของเหยื่อ: "คุณจะ thirteen จะสามสิบห้า" บทบาทชัดเจนกลับมี แต่เสียงยังคงเป็นของเด็กที่ถูกทารุณกรรมในการจินตภาพ การเปลี่ยนบทบาทของ abuser ที่ เธอชัดเจนมีภาพที่ flippant, unthinking และเห็นแก่ตัวกิริยาท่าทางดังนั้นโดยทั่วไปลักษณะของ abusers ดังกล่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพลงที่เป็นบทบาทความผกผันดำเนินการในเสียงของเด็กที่ตกเป็นเหยื่อของ ephebophile / นักล่าทางเพศ ดิลลอนนึกเหยื่อแสดงทำร้ายสิ่งที่มันต้องการที่จะอยู่ในรองเท้าของเหยื่อ: "คุณต้องการจะสิบสามฉันจะสามสิบห้า." บทบาทจะกลับอย่างชัดเจนมี แต่เสียงก็ยังคงเป็นที่ของเด็กที่ถูกทารุณกรรม . ในจินตนาการเปลี่ยนบทบาทของทำร้ายเธอแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนทะลึ่ง, เกรงใจและการกระทำที่เห็นแก่ตัวดังนั้นลักษณะโดยทั่วไปของผู้ที่ทำร้ายดังกล่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพลงที่เป็นบทกลับแสดงเสียงของเด็กที่ตกเป็นเหยื่อของคนโรคจิต ephebophile / ดิลลอนคิดว่าเหยื่อแสดง กับสิ่งที่มันต้องการที่จะอยู่ในรองเท้าของเหยื่อ : " คุณจะอายุสิบสาม ผมสามสิบห้า " บทบาทอย่างชัดเจน กลับมี แต่เสียงยังคงเป็นที่ของเด็กที่ถูกกระทำรุนแรง

ในจินตนาการ เปลี่ยนบทบาทของคนร้าย ,เธออย่างชัดเจนแสดงให้เห็นหนะ . . ความว่างและเห็นแก่ตัวพฤติการณ์ดังนั้นโดยทั่วไปลักษณะของ abusers เช่น .