A decrease in flexibility of the sh

A decrease in flexibility of the shoulder and hip joints by
approximately 6 degrees per decade was observed across ages
55 to 86 years in both men and women. Analysis of age
subgroups shows that both shoulder and hip joints begin
to experience significant declines after 70 years. Physical
activity level did not explain a significant amount of the
variance in flexibility measures, and flexibility was not associated
with functional ability. While steeper gradients of
flexibility with age over certain thresholds may be indicated,
further analysis is warranted to discern whether the losses
in flexibility impact functional outcomes and the degree of
loss of range of motion that might relate to disability. In
particular, a more direct matching of specific limb range of
motion and meaningful functional outcome is needed, as
are longitudinal studies. Additionally, the specific type of
physical activity that may influence the age-related loss needs
to be further elucidated. Nevertheless, overall, in community dwelling
generally healthy older adults aged 55 to 85 years,
the age-related loss of flexibility appears to be small such that
the normal loss of joint range of motion (i.e., in the absence
of underlying clinical condition) is unlikely to neither impact
significantly on daily functions nor result in disability.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การลดลงของความยืดหยุ่นของไหล่และสะโพกข้อต่อโดย
ประมาณ 6 องศาต่อทศวรรษที่พบในวัย
55-86 ปีในทั้งชายและหญิง การวิเคราะห์อายุ
กลุ่มย่อยแสดงให้เห็นว่าทั้งสองไหล่และสะโพกข้อต่อเริ่มที่จะมีประสบการณ์
ลดลงอย่างมีนัยสำคัญหลังจาก 70 ปี ทางกายภาพ
ระดับกิจกรรมที่ไม่ได้อธิบายเป็นจำนวนมากของความแปรปรวน
ในมาตรการความยืดหยุ่นและความยืดหยุ่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับความสามารถใน
ทำงาน ในขณะที่การไล่ระดับสีที่สูงชันของ
ความยืดหยุ่นกับอายุกว่าเกณฑ์บางอย่างอาจถูกระบุ
วิเคราะห์ต่อไปคือการรับประกันที่จะแยกแยะว่าการสูญเสียความยืดหยุ่นใน
ส่งผลกระทบต่อผลการทำงานและระดับของการสูญเสียของ
ช่วงของการเคลื่อนไหวที่อาจจะเกี่ยวข้องกับความพิการ ใน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจับคู่ตรงมากขึ้นในช่วงขาที่เฉพาะเจาะจงของ
การเคลื่อนไหวและผลการทำงานที่มีความหมายเป็นสิ่งจำเป็นเป็น
การศึกษาระยะยาว นอกจากนี้ประเภทเฉพาะของ
กิจกรรมทางกายภาพที่อาจมีผลต่อการสูญเสียที่เกี่ยวข้องกับอายุความต้องการ
ที่จะอธิบายต่อไป แต่โดยรวมอยู่อาศัยในชุมชนผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดีโดยทั่วไป
อายุ 55-85 ปีที่ผ่านมา
การสูญเสียที่เกี่ยวข้องกับอายุของความยืดหยุ่นที่ดูเหมือนจะมีขนาดเล็กดังกล่าวที่
การสูญเสียปกติในช่วงของการเคลื่อนไหวร่วมกัน (เช่นในกรณีที่ไม่มี
ของสภาพทางคลินิกที่ขีดเส้นใต้) ไม่น่าจะไม่ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ
ในการทำงานในชีวิตประจำวันและไม่ส่งผลให้เกิดความพิการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลดลงความยืดหยุ่นของไหล่และข้อต่อสะโพกโดย
ประมาณ 6 องศาต่อทศวรรษถูกสังเกตข้ามวัย
55-86 ปีทั้งชายและหญิง วิเคราะห์อายุ
กลุ่มย่อยแสดงว่า ทั้งไหล่และข้อต่อสะโพกเริ่ม
การลดอัตราการสำคัญหลัง 70 ปี จริง
ระดับกิจกรรมได้อธิบายความสำคัญจำนวน
ผลต่างในการวัดความยืดหยุ่น และมีความยืดหยุ่นไม่เกี่ยว
สามารถทำงาน ขณะที่ไล่ระดับสีชันของ
ยืดหยุ่น มีอายุมากกว่าขีดจำกัดบางอย่างอาจระบุ,
เพิ่มเติม warranted วิเคราะห์แยกแยะว่าการสูญเสีย
ในการยืดหยุ่นผลกระทบผลลัพธ์หน้าที่และระดับของ
สูญเสียช่วงของการเคลื่อนไหวที่อาจเกี่ยวข้องกับความพิการได้ ใน
โดยเฉพาะ การจับคู่ขึ้นตรงช่วงขาเฉพาะของ
เคลื่อนไหวและผลประโยชน์ทำงานเป็นสิ่งจำเป็น เป็น
เป็นการศึกษาระยะยาว นอกจากนี้ ตามชนิด
กิจกรรมทางกายภาพที่อาจส่งผลต่อความสูญเสียที่เกี่ยวข้องอายุ
เพื่อเพิ่มเติม elucidated อย่างไรก็ตาม รวม ในชุมชนที่อาศัย
โดยทั่วไปผู้ใหญ่คนเก่าสุขภาพอายุ 55-85 ปี,
เกี่ยวข้องอายุสูญเสียความยืดหยุ่นปรากฏมีขนาดเล็กที่
ขาดทุนปกติของช่วงร่วมของการเคลื่อนไหว (เช่น ในการขาดงาน
ของคลินิกโรค) ไม่น่าจะกระทบไม่
อย่างมีนัยสำคัญในทุกฟังก์ชันหรือผลลัพธ์ในความพิการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลดลงความยืดหยุ่นของข้อต่อไหล่สะโพกและโดย
ซึ่งจะช่วยประมาณ 6 องศาต่อปีพบว่าในช่วงวัย
55 ถึง 86 ปีทั้งชายและหญิง การวิเคราะห์ของอายุ
กลุ่มย่อยแสดงให้เห็นว่าทั้งสองข้อไหล่สะโพกและเริ่ม
เพื่อรับประสบการณ์ปฏิเสธอย่างมีนัยสำคัญหลังจาก 70 ปี ระดับ
ซึ่งจะช่วยการทำกิจกรรมทาง กายภาพ ไม่ได้อธิบายถึงจำนวนมากของ
ไม่เหมือนกันในมาตรการความยืดหยุ่นมีความยืดหยุ่นและไม่ได้เกี่ยวข้อง
เต็มไปด้วยประโยชน์ใช้สอยพร้อมด้วยความสามารถ ในขณะที่การไล่สีของ
ซึ่งจะช่วยแบกรับความคล่องตัวด้วยอายุมากกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำบางอย่างอาจมีการแสดง
การวิเคราะห์เพิ่มเติมจะได้รับประกันเป็นระยะเวลาในการหาความรู้ความเข้าใจไม่ว่าความเสียหายที่ส่งผลกระทบต่อความยืดหยุ่น
ในผลลัพธ์ที่เต็มไปด้วยประโยชน์ใช้สอยและได้รับปริญญาของ
ซึ่งจะช่วยการสูญเสียของการเคลื่อนไหวที่อาจจะเกี่ยวข้องกับความพิการ ใน
เฉพาะที่ตรงกันมากขึ้นโดยตรงของแขนขาเฉพาะกลุ่มของ
ตามมาตรฐานผลลัพธ์การเคลื่อนไหวและเต็มไปด้วยประโยชน์ใช้สอยมีความหมายเป็น
มีการศึกษาตามยาว นอกจากนี้บาง ประเภท ที่
ซึ่งจะช่วยในการทำกิจกรรมทาง กายภาพ ที่อาจมีผลต่อการสูญเสียอายุที่เกี่ยวข้องกับความต้องการ
ซึ่งจะช่วยเพิ่มเติมวรรรณ อย่างไรก็ตามโดยรวมแล้วในชุมชนอยู่อาศัยโดยทั่วไปแล้วผู้ใหญ่
ซึ่งจะช่วยรุ่นเก่ามี สุขภาพ ดีมีอายุ 55 ถึง 85 ปี
การสูญเสียอายุที่เกี่ยวข้องกับความยืดหยุ่นของจะปรากฏขึ้นให้มีขนาดเล็กเช่นที่
การสูญเสียโดยปกติของกลุ่มร่วมกันของการเคลื่อนไหว(เช่นในกรณีที่
ของ สภาพ ทางการแพทย์พื้นฐาน)คือไม่น่าจะเป็นไปได้ในการไม่ส่งผลกระทบต่อ
ซึ่งจะช่วยได้มากในการทำงานทุกวันและไม่ส่งผลในความพิการ