AbstractLittle is known about the b

Abstract
Little is known about the bioavailability of heavy metal contamination and its health risks after rice ingestion. This study aimed to determine bioavailability of heavy metal (As, Cd, Cu, Cr, Co, Al, Fe, Zn and Pb) concentrations in cooked rice and human Health Risk Assessment (HRA). The results found Zn was the highest (4.3 ± 0.1 mg/kg), whereas As showed the lowest (0.015 ± 0.001 mg/kg) bioavailability of heavy metal concentration in 22 varieties of cooked rice. For single heavy metal exposure, no potential of non carcinogenic health risks was found, while carcinogenic health risks were found only for As. Combined heavy metal exposures found that total Hazard Quotient (HQtotal) values for adult were higher than the acceptable range (HQTotal 1 × 10−4) for both adult and children. This study is done to understand that the inclusion of bioavailability heavy metal into HRA produces a more realistic estimation of human heavy metal exposure.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อน้อยมีชื่อเสียงเกี่ยวกับชีวปริมาณออกฤทธิ์ของการปนเปื้อนโลหะหนักและความเสี่ยงของสุขภาพหลังกินข้าว การศึกษานี้มุ่งกำหนดชีวปริมาณออกฤทธิ์ของความเข้มข้นของโลหะหนัก (เช่น Cd, Cu, Cr, Co, Al, Fe, Zn และ Pb) ในข้าวและมนุษย์สุขภาพความเสี่ยงประเมิน (HRA) ผลลัพธ์พบ Zn ได้สูงสุด (4.3 ± 0.1 mg/kg), ในขณะที่เป็นแสดงให้เห็นว่าต่ำที่สุด (0.015 ± 0.001 mg/kg) ชีวปริมาณออกฤทธิ์ของความเข้มข้นของโลหะหนักในพันธุ์ข้าว 22 สำหรับโลหะหนักเดียวแสง ไม่ศักยภาพของสุขภาพ carcinogenic ไม่พบ ในขณะที่ความเสี่ยงสุขภาพ carcinogenic พบเฉพาะสำหรับถ่ายเป็น Combined โลหะหนักพบว่า รวมค่าผลหารอันตราย (HQtotal) สำหรับผู้ใหญ่ได้มากกว่าช่วงยอมรับได้ (HQTotal < 1), ใน ขณะที่ค่าชีวิตเสี่ยงมะเร็ง (LCRTotal) รวมได้มากกว่าช่วงยอมรับได้ (ค่า LCRTotal > 1 × 10−4) สำหรับผู้ใหญ่และเด็ก การศึกษานี้แล้วเข้าใจว่า รวมของโลหะหนักที่ใช้เสริมเป็น HRA สร้างราคาประเมินที่สมจริงมากขึ้นของโลหะหนักที่มนุษย์สัมผัส

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับการดูดซึมของการปนเปื้อนโลหะหนักและมีความเสี่ยงต่อสุขภาพของตนหลังการกลืนกินข้าว การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดูดซึมของโลหะหนัก (ณ แคดเมียมทองแดงโครเมียม, Co, อัลเฟ, สังกะสีและตะกั่ว) ความเข้มข้นในข้าวสวยและสุขภาพของมนุษย์การประเมินความเสี่ยง (HRA) ผลการพบธาตุสังกะสีเป็นสูงสุด (4.3 ± 0.1 มก. / กก.) ในขณะที่แสดงให้เห็นว่าในฐานะที่เป็นที่ต่ำที่สุด (0.015 ± 0.001 มิลลิกรัม / กิโลกรัม) การดูดซึมของความเข้มข้นของโลหะหนักใน 22 สายพันธุ์ของข้าวหุงสุก สำหรับการเปิดรับโลหะหนักเดียวอาจเกิดขึ้นจากความเสี่ยงต่อสุขภาพที่ไม่ก่อมะเร็งไม่พบในขณะที่ความเสี่ยงต่อสุขภาพสารก่อมะเร็งที่พบเฉพาะในฐานะที่เป็น รวมเสี่ยงโลหะหนักพบว่าอันตรายรวมความฉลาดทาง (HQtotal) ค่าสำหรับผู้ใหญ่สูงกว่าช่วงที่ยอมรับได้ (HQTotal <1) ในขณะที่อายุการใช้งานความเสี่ยงโรคมะเร็งรวม (LCRTotal) ค่าสูงกว่าช่วงที่ยอมรับได้ (ค่า LCRTotal> 1 × 10 4) สำหรับทั้งผู้ใหญ่และเด็ก การศึกษาครั้งนี้จะทำที่จะเข้าใจว่าการรวมของการดูดซึมโลหะหนักเข้า HRA ผลิตการประเมินที่สมจริงมากขึ้นจากการสัมผัสโลหะหนักของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นามธรรม
เป็นที่รู้จักกันเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับปริมาณการปนเปื้อนของโลหะหนักและความเสี่ยงของสุขภาพข้าวหลังการกลืนกิน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณโลหะหนัก ( เช่น CD , ทองแดง , โครเมียม , CO , Al , Fe , Zn และ PB ) ความเข้มข้นในข้าวสุกและการประเมินความเสี่ยงด้านสุขภาพ ( ต่อ ) พบสังกะสีมีค่าสูงสุด ( 4.3  ±  0.1 รึเปล่ามิลลิกรัม / กิโลกรัม ) ส่วนที่พบต่ำสุด ( 0.015  ±  0001 ไหมมิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ) ปริมาณความเข้มข้นของโลหะหนักใน 22 พันธุ์ของข้าวที่หุงสุกแล้ว . เดียว โลหะหนัก การไม่มีศักยภาพของความเสี่ยงต่อสุขภาพปลอดสารก่อมะเร็งพบว่า ในขณะที่ความเสี่ยงสุขภาพสารก่อมะเร็งพบเฉพาะเช่น รวมรูป พบว่าโลหะหนักแบบอันตรายทั้งหมด ( hqtotal ) ค่าสำหรับผู้ใหญ่สูงกว่าช่วงที่ยอมรับได้ ( hqtotal รึเปล่า < ครั้งที่ 1 )ส่วนอายุการใช้งานความเสี่ยงโรคมะเร็งทั้งหมด ( lcrtotal ) มีค่าสูงกว่าช่วงที่ยอมรับได้ ( lcrtotal ค่า > 1  ×  10 − 4 ) สำหรับทั้งผู้ใหญ่และเด็ก การศึกษานี้ทำเพื่อให้เข้าใจรวมของการดูดซึมโลหะหนักในเกมที่สมจริงมากขึ้นของการผลิตประมาณโลหะหนักในมนุษย์