the control effluent disposal to pr

the control effluent disposal to prevent disturbances to the reef ecology. Further research should be undertaken by the concerned government agencies to determine the precise carrying capacity of the parks, whether in terms of the maximum number of users or the intensity of use by various categories of users. Establishment of an ongoing program for monitoring changes in the levels of coral covers and in the species composition of corals, fishes, and other marine organisms would be a first step towards determining the carrying capacity of Phang Nga Bay. Information on user attitudes to congestion and apparent degradation within the marine parks is also recommended. A GIS database focusing on Phang Nga Bay region should be established. Information on the location and structure of the islands, marine community structures, location of moorings, and bottom features in certain areas of the marine parks should be stored in the database. This system provides a tool to measure the effects of changing usage patterns and will assist future management decisions, in particular those relating to the establishment of an artificial reef, the location of additional mooring buoys, and the need to preclude diving from certain areas to allow marine community structures (e.g. coral) to recover

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การควบคุมการกำจัดน้ำทิ้งเพื่อป้องกันการรบกวนกับระบบนิเวศปะการัง ควรจะดำเนินการวิจัยต่อไป โดยหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องเพื่อตรวจสอบแม่นยำความจุของสวน ไม่ว่าในแง่ ของจำนวนของผู้ใช้ หรือความเข้มของใช้ประเภทต่าง ๆ ของผู้ใช้ ของโปรแกรมอย่างต่อเนื่องสำหรับการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลง ในระดับของครอบคลุมปะการัง และองค์ประกอบชนิดของแนวปะการัง ปลา และสิ่งมีชีวิตทางทะเลอื่น ๆ จะเป็นก้าวแรกกำหนดความจุของอ่าวพังงา ยังมีการแนะนำข้อมูลเกี่ยวกับทัศนคติของผู้ใช้การแออัดและย่อยสลายที่ชัดเจนภายในอุทยานทางทะเล ควรสร้างฐานข้อมูล GIS เน้นภูมิภาคอ่าวพังงา ข้อมูลเกี่ยวกับสถานและโครงสร้างของเกาะ โครงสร้างชุมชนทะเล ตำแหน่งของดิสทิลเลอ และคุณลักษณะด้านล่างในบางพื้นที่ของอุทยานทางทะเลควรจัดเก็บในฐานข้อมูล ระบบนี้มีเครื่องมือวัดผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้งาน และจะช่วยตัดสินใจจัดการในอนาคต โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดตั้งเป็นปะการังเทียม ตำแหน่งของทุ่นจอดเรือเพิ่มเติม และต้องห้ามดำน้ำจากบางพื้นที่ให้ (เช่นปะการัง) การโครงสร้างชุมชนทางทะเลการกู้คืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกำจัดน้ำเสียการควบคุมเพื่อป้องกันการรบกวนระบบนิเวศแนวปะการัง นอกจากนี้การวิจัยควรจะดำเนินการโดยหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องในการกำหนดขีดความสามารถที่แม่นยำของสวนสาธารณะไม่ว่าจะเป็นในแง่ของจำนวนสูงสุดของผู้ใช้หรือความเข้มของการใช้งานโดยประเภทต่างๆของผู้ใช้ การจัดตั้งโครงการอย่างต่อเนื่องสำหรับการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในระดับของปะการังและครอบคลุมในองค์ประกอบชนิดของปะการังปลาและสิ่งมีชีวิตทางทะเลอื่น ๆ จะเป็นขั้นตอนแรกสู่การกำหนดขีดความสามารถของอ่าวพังงา ข้อมูลเกี่ยวกับทัศนคติของผู้ใช้เพื่อความแออัดและการย่อยสลายที่เห็นได้ชัดภายในอุทยานทางทะเลยังแนะนำ ฐานข้อมูล GIS มุ่งเน้นไปที่ภูมิภาคอ่าวพังงาควรมีการจัดตั้ง ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่และโครงสร้างของเกาะโครงสร้างชุมชนทะเลที่ตั้งของเรือและคุณสมบัติด้านล่างในบางพื้นที่ของอุทยานทางทะเลควรจะเก็บไว้ในฐานข้อมูล ระบบนี้จะให้เครื่องมือในการวัดผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้และจะช่วยให้การตัดสินใจการจัดการในอนาคตโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับสถานประกอบการของแนวปะการังเทียมที่ตั้งทุ่นจอดเรือที่เพิ่มขึ้นและความต้องการที่จะป้องกันไม่ให้ดำน้ำจากพื้นที่บางอย่างที่จะช่วยให้ โครงสร้างชุมชนทะเล (เช่นปะการัง) ที่จะกู้คืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ควบคุมน้ำทิ้งการกำจัดเพื่อป้องกันการรบกวนกับแนวปะการัง ระบบนิเวศ การวิจัยครั้งต่อไปควรดำเนินการโดยหน่วยงานของรัฐบาลที่เกี่ยวข้องเพื่อตรวจสอบแม่นยำแบกความจุของสวนสาธารณะ ไม่ว่าในแง่ของจำนวนสูงสุดของผู้ใช้ หรือ ความเข้มของการใช้ประโยชน์จากประเภทต่างๆของผู้ใช้การจัดตั้งโครงการต่อเนื่องเพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงในระดับของปะการังครอบคลุมและองค์ประกอบชนิดของปะการัง ปลา สิ่งมีชีวิตอื่น ๆและจะเป็นก้าวแรกของการกำหนดขีดความสามารถของอ่าวพังงา ข้อมูลเกี่ยวกับทัศนคติของผู้ใช้ congestion และการย่อยสลายชัดเจนภายในอุทยานทางทะเลยังแนะนำเป็นระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ฐานข้อมูลเน้นอ่าวพังงาเขตควรจะตั้งขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับที่ตั้งและโครงสร้างของหมู่เกาะ โครงสร้างชุมชนทางทะเล , ตำแหน่งอื่นๆ และด้านล่างมีบางพื้นที่ของอุทยานทางทะเล ควรเก็บไว้ในฐานข้อมูล ระบบนี้จะให้เครื่องมือในการวัดผลของการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้และจะช่วยในการตัดสินใจการบริหารจัดการในอนาคตโดยเฉพาะผู้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดตั้งปะการังเทียมเพิ่มเติม ที่ตั้งของเรือทุ่นและต้องดักคอดำน้ำจากบางพื้นที่เพื่อให้โครงสร้างชุมชนทางทะเล เช่น ปะการัง ) เพื่อกู้คืน