Apart from their negative effects,

Apart from their negative effects, it is common knowledge that certain heavy metals (and in certain concentrations) play a posi- tive role on fish development. Nguyen et al. (2008) tested different combinations of Artemia enrichment with zinc and manganese (Mn) – both essential metals for fish – before feeding red sea bream (P. major) larvae and concluded that the presence of these metals acts beneficially to growth and skeletal deformities.
Environmental parameters such as water temperature, oxygen concentration, hardness, salinity, alkalinity and dissolved organic carbon may affect metal's toxicity to fish (Benaduce et al., 2008; Linbo et al., 2009; Sassi et al., 2010). Hypoxic conditions, tem- perature increase and acidification usually render the fish more susceptible to intoxication, whereas increase in mineral content (hardness and salinity) reduce metal toxicity (Witeska and Je- zierska, 2003). Moreover, interactions among various metals pre- sent in the water may also modify their toxicity and synergistic, additive or antagonistic effects may also occur (Witeska and Je- zierska, 2003). Bao et al. (2008) studied the synergistic toxic ef- fects of zinc pyrithione and copper to three marine species and concluded that in order to properly protect the marine life, water quality criteria should be established in such a way that would take into account the synergistic effects of the studied metals.
Besides heavy metals, fish populations encounter a number of other hazardous conditions. Murl Rolland (2000) states that there has been an unprecedented decline in commercial marine fisheries and in freshwater fish species world-wide, prompting a search for the causes of these declines and a growing concern for the future viability of fishery resources. Commercial fishery species have been subjected to tremendous pressure from overfishing which has caused rapid declines in some populations. Together with eutrophication, introduction of exotic species, habitat alterations, exposure to aquatic pollution, and (potentially) the effects of glo- bal climate change, it is apparent that fish populations are faced with a wide variety of stressors generated by human activity. Re- versal of the current decline in many fish populations and suc- cessful management in the future depends upon identifying the risks posed by all factors currently impacting the health and sur- vival of these populations.
In literature, there are a lot of available studies on other con- taminants such as selenium (Kennedy et al., 2000) and on nutri- tional aspects such as vitamins deficiencies (Darias et al., 2011; Mazurais et al., 2009) but there is little information on the effects of heavy metal poisoning accompanied by precise monitoring of the consequences on the fish. Although in the past years quite a few publications on the subject appeared, the effect of the differ- ent heavy metals on various fish species still needs to be studied more thoroughly. Moreover, the precise effect on fish deformities has not been studied since all studies – or most of them – examine their samples at hatching or a few days afterwards. Additionally, it is crucial to have – in a documented form – the exact concentra- tions (threshold), above which the heavy metal contamination poses a threat to the organism (reduction of welfare or death), to the fisheries and aquaculture industry (through fish that are

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากผลกระทบเชิงลบของพวกเขา มันเป็นความรู้ทั่วไปว่าบางโลหะหนัก (และ ในบางความเข้มข้น) มีบทบาทเกี่ยวกับ tive พัฒนาปลา เหงียน et al. (2008) ทดสอบ Artemia เพิ่มคุณค่าด้วยสังกะสีและแมงกานีส (Mn) – โลหะทั้งสองจำเป็นสำหรับปลาก่อนให้อาหารทะเลแดงอ่อนไท (พีใหญ่) รวมกัน และสรุปว่า การปรากฏตัวของโลหะเหล่านี้ทำหน้าที่อย่างการเจริญเติบโตและกระดูก deformitiesพารามิเตอร์ด้านสิ่งแวดล้อมเช่นอุณหภูมิของน้ำ ความเข้มข้นของออกซิเจน ความแข็ง ความเค็ม สภาพด่าง และอินทรีย์คาร์บอนละลายน้ำอาจมีผลต่อความเป็นพิษของโลหะไปตกปลา (Benaduce et al. 2008 Linbo et al. 2009 แซสซี่ et al. 2010) แปรเงื่อนไข tem-อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น และมักจะทำให้ปลาอ่อนแอมากขึ้นเพื่อมึนเมา ในขณะที่ยูเพิ่มแร่เนื้อหา (ความแข็งและเค็ม) ลดความเป็นพิษของโลหะ (Witeska และเจ zierska, 2003) นอกจากนี้ การโต้ตอบระหว่างโลหะต่าง ๆ ก่อนส่งน้ำยังอาจปรับเปลี่ยนความเป็นพิษของพวกเขา และผลเสริมฤทธิ์กัน สารเติมแต่ง หรือต่อต้านอาจเกิดขึ้น (Witeska และเจ zierska, 2003) เบ้า et al. (2008) ศึกษาการทำงานร่วมกันเป็นพิษ ef-fects ของ pyrithione สังกะสี และทองแดงพันธุ์ทะเลสาม และได้ข้อสรุปว่า เพื่อปกป้องชีวิตทางทะเล ถูกเกณฑ์คุณภาพน้ำควรจะสร้างในลักษณะที่ต้องคำนึงถึงการประสานโลหะศึกษานอกจากโลหะหนัก จำนวนปลาพบจำนวนของเงื่อนไขอื่น ๆ ที่เป็นอันตราย Murl Rolland (2000) อเมริกาว่า มีการลดลงเป็นประวัติการณ์ ในเรือประมงพาณิชย์ และพันธุ์ปลาน้ำจืดทั่วโลก แสดงกล่องโต้ตอบการค้นหาสาเหตุของภาวะเหล่านี้และความกังวลที่เพิ่มขึ้นสำหรับชีวิตในอนาคตของทรัพยากรประมง พันธุ์พาณิชย์ประมงผ่านการดันอย่างมากจาก overfishing ซึ่งทำให้เกิดการปฏิเสธอย่างรวดเร็วในประชากรบาง Eutrophication แนะนำสายพันธุ์แปลกใหม่ การเปลี่ยนแปลงที่อยู่อาศัย สัมผัสกับมลพิษทางน้ำ และ (อาจ) ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ glo ดุล ได้ชัดเจนว่า จำนวนปลาที่จะต้องเผชิญกับความเครียดที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ที่หลากหลาย Versal ใหม่ของการลดลงปัจจุบันจำนวนปลาและการจัดการยังแห cessful จำนวนมากในอนาคตขึ้นอยู่กับการระบุความเสี่ยงที่เกิดจากปัจจัยทั้งหมดในขณะนี้ได้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและประชากรเหล่านี้ vival sur-ในวรรณคดี มีจำนวนมากของการศึกษาอยู่ บนคอน taminants อื่น ๆ เช่นซีลีเนียม (เคนเนดี et al. 2000) และหากคุณ nutri ด้านเช่นขาดวิตามิน (Darias et al. 2011 Mazurais et al. 2009) แต่มีข้อมูลน้อยเกี่ยวกับผลกระทบของพิษโลหะหนักพร้อมกับตรวจสอบความแม่นยำของผลในปลา แม้ว่าในปีผ่านมา งานค่อนข้างน้อยในเรื่องปรากฏ ผลของโลหะหนักหูคอจมูกแตกสายพันธุ์ปลาต่าง ๆ ยังคงต้องการศึกษาเพิ่มเติมอย่างละเอียด นอกจากนี้ ผลแม่นยำ deformities ปลามีไม่การศึกษาตั้งแต่การศึกษาทั้งหมด – หรือส่วนใหญ่ของพวกเขา – ตรวจสอบตัวอย่างของพวกเขาที่ฟักไข่หรือหลังจากนั้นไม่กี่วัน นอกจากนี้ มันเป็นสิ่งสำคัญที่มี –ในรูปแบบเอกสาร – แน่นอน concentra ทุกระดับ (เขตแดน), ซึ่งการปนเปื้อนโลหะหนักเป็นภัยคุกคามชีวิต (ลดสวัสดิการหรือความตาย) การประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอุตสาหกรรม (โดย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกเหนือจากผลกระทบเชิงลบของพวกเขาก็เป็นที่รู้กันทั่วไปว่าโลหะหนักบางอย่าง (และในความเข้มข้นบางอย่าง) มีบทบาทเชิงบวกเกี่ยวกับการพัฒนาปลา เหงียน, et al (2008) การทดสอบชุดที่แตกต่างกันของการเพิ่มปริมาณอาร์ทีเมียด้วยสังกะสีและแมงกานีส (Mn) - ทั้งโลหะที่จำเป็นสำหรับปลา - ก่อนที่จะให้อาหารปลาทรายแดงทะเลสีแดง ( P. หลัก) ตัวอ่อนและสรุปได้ว่าการปรากฏตัวของโลหะเหล่านี้ทำหน้าที่ประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตและความพิกลพิการของโครงกระดูก
พารามิเตอร์สิ่งแวดล้อมเช่นอุณหภูมิน้ำความเข้มข้นของออกซิเจนความแข็งความเค็มและความเป็นด่างละลายอินทรีย์คาร์บอนอาจส่งผลกระทบต่อความเป็นพิษของโลหะปลา (Benaduce et al, 2008;. Linbo et al, 2009;.. Sassi et al, 2010) เงื่อนไข hypoxic, มีอุณหภูมิเพิ่มขึ้นและกรดมักจะทำให้ปลาอ่อนแอมากขึ้นเพื่อความมัวเมาในขณะที่การเพิ่มขึ้นของปริมาณแร่ธาตุ (ความแข็งและความเค็ม) ลดพิษของโลหะ (Witeska และ Je- zierska, 2003) นอกจากนี้ยังมีการโต้ตอบกันของโลหะชนิดต่างๆล่วงหน้าส่งในน้ำอาจปรับเปลี่ยนเป็นพิษและการทำงานร่วมกัน, สารเติมแต่งของพวกเขาหรือผลปฏิปักษ์อาจเกิดขึ้น (Witeska และ Je- zierska, 2003) เบ้า et al, (2008) การศึกษาการทำงานร่วมกัน fects ประสิทธิผลพิษ pyrithione สังกะสีและทองแดงสามพันธุ์สัตว์น้ำและได้ข้อสรุปว่าในการที่จะต้องปกป้องชีวิตทางทะเลเกณฑ์คุณภาพน้ำควรมีการจัดตั้งในลักษณะที่จะคำนึงถึงผลกระทบต่อการทำงานร่วมกันของ โลหะศึกษา.
นอกจากนี้โลหะหนักประชากรปลาพบจำนวนของสภาพที่เป็นอันตรายอื่น ๆ Murl โรแลนด์ (2000) กล่าวว่าได้มีการปรับตัวลดลงเป็นประวัติการณ์ในประมงทะเลในเชิงพาณิชย์และในปลาน้ำจืดทั่วโลกชนิดกระตุ้นให้ค้นหาสาเหตุของการลดลงเหล่านี้และความกังวลเพิ่มขึ้นสำหรับการมีชีวิตในอนาคตของทรัพยากรประมง สายพันธุ์ประมงพาณิชย์ได้รับภายใต้แรงกดดันอย่างมากจากการตกปลามากเกินไปซึ่งได้ก่อให้เกิดการลดลงอย่างรวดเร็วในประชากรบางส่วน ร่วมกับ eutrophication แนะนำของชนิดพันธุ์ต่างถิ่น, การปรับเปลี่ยนที่อยู่อาศัยการสัมผัสกับมลพิษทางน้ำและ (อาจ) ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ glo- Bal ก็เป็นที่ชัดเจนว่าประชากรปลาจะต้องเผชิญกับความหลากหลายของการเกิดความเครียดที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ Versal อีกครั้งจากการลดลงในปัจจุบันประชากรปลาจำนวนมากและการจัดการประสบความสำเร็จในอนาคตขึ้นอยู่กับการระบุความเสี่ยงที่เกิดจากปัจจัยทั้งหมดที่กำลังส่งผลกระทบต่อสุขภาพและการรอดชีวิตของประชากรเหล่านี้.
ในวรรณคดีมีจำนวนมากของการศึกษาที่มีอยู่ ในการปนเปื้อนอื่น ๆ เช่นซีลีเนียม (Kennedy et al, 2000.) และในด้าน tional nutri- เช่นวิตามินบกพร่อง (Darias et al, 2011;. Mazurais et al, 2009.) แต่มีข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับผลกระทบของ พิษโลหะหนักมาพร้อมกับการตรวจสอบที่ถูกต้องของผลที่ตามมาบนตัวปลา ถึงแม้ว่าในปีที่ผ่านมาค่อนข้างไม่กี่สิ่งพิมพ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ปรากฏผลกระทบของโลหะหนักที่แตกต่างในปลาชนิดต่าง ๆ ยังคงต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมอย่างละเอียด นอกจากนี้ผลที่แม่นยำในพิกลพิการปลายังไม่ได้รับการศึกษาตั้งแต่การศึกษาทั้งหมด - หรือส่วนใหญ่ของพวกเขา - ตรวจสอบตัวอย่างของพวกเขาในการฟักไข่หรือไม่กี่วันหลังจากนั้น นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญที่จะมี - ในรูปแบบเอกสาร - The tions แน่นอนเข้มข้น (เกณฑ์) ซึ่งอยู่เหนือการปนเปื้อนโลหะหนักเป็นภัยคุกคามต่อชีวิต (การลดลงของการจัดสวัสดิการหรือเสียชีวิต) ให้กับการประมงและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอุตสาหกรรม (ผ่าน ปลาที่มี