When two people talk about mathemat

When two people talk about mathematics problem solving, they may not be talking about
the same thing. The rhetoric of problem solving has been so pervasive in the mathematics
education of the 1980s and 1990s that creative speakers and writers can put a twist on
whatever topic or activity they have in mind to call it problem solving! Every exercise of
problem solving research has gone through some agony of defining mathematics problem
solving. Yet, words sometimes fail. Most people resort to a few examples and a few
nonexamples. Reitman (29) defined a problem as when you have been given the
description of something but do not yet have anything that satisfies that description.
Reitman's discussion described a problem solver as a person perceiving and accepting a
goal without an immediate means of reaching the goal. Henderson and Pingry (11) wrote
that to be problem solving there must be a goal, a blocking of that goal for the individual,
and acceptance of that goal by the individual. What is a problem for one student may not
be a problem for another -- either because there is no blocking or no acceptance of the goal. Schoenfeld (33) also pointed out that defining what is a problem is always relative
to the individual.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อคนสองคนพูดคุยเกี่ยวกับการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ พวกเขาอาจไม่ได้พูดถึงสิ่งเดียวกัน สำนวนของการแก้ปัญหาได้ดังนั้นชุมชนที่แพร่หลายในคณิตศาสตร์การศึกษาของแถบเอเชียที่ลำโพงที่สร้างสรรค์และผู้เขียนสามารถวางบิดบนหัวข้อสิ่งหรือกิจกรรมที่มีในจิตใจเรียกปัญหาแก้ ทุกสิทธิปัญหาวิจัยได้ไปผ่านความทุกข์บางอย่างกำหนดปัญหาคณิตศาสตร์แก้ปัญหา ยัง คำบางครั้งไม่ คนส่วนใหญ่รีสอร์ทตัวอย่างและกี่nonexamples Reitman (29) กำหนดปัญหาเป็นเมื่อคุณได้รับการคำอธิบายเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างแต่ทำยังไม่ได้มีอะไรที่เป็นไปตามคำอธิบายสนทนาของ Reitman อธิบายเป็นตัวแก้ปัญหาเป็นผู้ perceiving และยอมรับการเป้าหมายไม่ถึงเป้าหมายวิธีการทันที Henderson และ Pingry (11)ว่า จะ มีการแก้ปัญหาต้องเป้าหมาย การบล็อกที่เป้าหมายสำหรับแต่ละบุคคลและยอมรับเป้าหมายนั้นโดยแต่ละ อะไรคือปัญหาสำหรับนักเรียนหนึ่งอาจไม่เป็นปัญหาสำหรับอีก - ใดเนื่องจากไม่มีบล็อกหรือไม่ยอมรับเป้าหมาย Schoenfeld (33) ยังชี้ให้เห็นว่า การกำหนดปัญหาคืออะไรจะสัมพันธ์ให้บุคคล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อคนสองคนพูดคุยเกี่ยวกับการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ที่พวกเขาอาจจะไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับ
สิ่งเดียวกัน สำนวนของการแก้ปัญหาที่ได้รับเพื่อให้แพร่หลายในวิชาคณิตศาสตร์
ศึกษาของปี 1980 และปี 1990 ว่าลำโพงความคิดสร้างสรรค์และนักเขียนสามารถใส่บิดใน
สิ่งที่หัวข้อหรือกิจกรรมที่พวกเขามีในใจจะเรียกมันว่าการแก้ปัญหา! การออกกำลังกายของทุกคน
ในการแก้ปัญหาการวิจัยที่ได้ไปผ่านความทุกข์ทรมานของการกำหนดปัญหาคณิตศาสตร์บางคน
แก้ แต่บางครั้งคำพูดที่ล้มเหลว คนส่วนใหญ่หันไปใช้เป็นตัวอย่างและไม่กี่
nonexamples Reitman (29) กำหนดปัญหาเมื่อคุณได้รับ
รายละเอียดของบางสิ่งบางอย่าง แต่ยังไม่ได้มีอะไรที่น่าพอใจว่าคำอธิบาย.
อภิปราย Reitman อธิบายแก้ปัญหาเป็นคนที่เข้าใจและยอมรับ
เป้าหมายโดยไม่ต้องหมายถึงการได้ทันทีในการเข้าถึงเป้าหมาย . เฮนเดอ Pingry (11) เขียน
ว่าจะเป็นการแก้ปัญหาจะต้องมีเป้าหมายการปิดกั้นของเป้าหมายสำหรับบุคคลที่,
และการยอมรับของเป้าหมายที่เป็นรายบุคคล สิ่งที่เป็นปัญหาสำหรับนักศึกษาคนหนึ่งอาจจะไม่
เป็นปัญหาอีก - ทั้งเพราะไม่มีการปิดกั้นหรือรับเป้าหมายไม่มี Schoenfeld (33) นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่าการกำหนดสิ่งที่เป็นปัญหาอยู่เสมอเมื่อเทียบ
กับบุคคล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อคน 2 คนคุยกันเรื่องการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ พวกเขาอาจไม่ต้องพูดถึง
เหมือนกัน วาทะของการแก้ปัญหาที่ได้รับเพื่อให้แพร่หลายในคณิตศาสตร์
การศึกษาของปี 1980 และ 1990 โดยสร้างสรรค์และนักเขียนสามารถใส่เกลียว
ไม่ว่าหัวข้อหรือกิจกรรมที่พวกเขามีในจิตใจเรียกว่าการแก้ปัญหา ! การออกกำลังกาย
ทุกการแก้ปัญหาได้ผ่านความทรมานของการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์
. แต่ คำพูดบางครั้งก็ล้มเหลว คนส่วนใหญ่ใช้ตัวอย่างนิดหน่อย
nonexamples . ไรท์แมน ( 29 ) กำหนดปัญหาเป็นเมื่อคุณได้รับ
อธิบายอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่มีอะไรที่เข้าตา
ที่ได้อธิบายมาReitman ก็อภิปรายอธิบายแก้ปัญหาเป็นคนที่รับรู้และยอมรับทันที
เป้าหมายโดยไม่ต้องหมายถึงการไปถึงเป้าหมาย เฮนเดอร์สัน และ pingry ( 11 ) เขียน
ที่จะแก้ปัญหา ต้องมีเป้าหมาย มีการปิดกั้นของเป้าหมายสำหรับแต่ละ
และการยอมรับของเป้าหมายโดยบุคคล สิ่งที่เป็นปัญหาสำหรับนักเรียนที่อาจไม่ได้
เป็นปัญหาอีกเหมือนกัน เพราะไม่มีการปิดกั้นหรือไม่ การยอมรับของเป้าหมาย ชอนเฟลด์ ( 33 ) ยังชี้ให้เห็นว่า การกำหนดสิ่งที่เป็นปัญหาอยู่เสมอญาติ
กับแต่ละบุคคล