Table 1 shows the moisture content

Table 1 shows the moisture content in tested mangosteen fruit
parts, as well as the yield of fruit part and crude extracts of phenolics
(CP). The total phenolics (TPH) content may be reported per
fresh weight or dry matter of the fruit. Therefore, moisture contents
are provided here in order to aid the readers in comparing
our results with those in the published literature. The rind and skin
make up over 70% of the weight of mangosteen fruit. The yield of
CP ranged from 5.8% to 7.9% of fruit part weight. Extraction of rind
yielded a greater amount of extract than did skin. These values are
in good agreement with those reported by Okonogi, Duangrat,
Anuchpreeda, Tachakittirungrod, and Chowwanapoonpohn
(2007). The TPH values ranged from 9.3 to over 250 mg of gallic
acid equivalents per gramme of CP in the edible aril and skin,
respectively (Table 2). Gallic acid is a standard commonly used
for the quantification of phenolics extracted from plant materials.
The rind and skin contained over 20-fold more TPH than did the
edible aril. The TPH values reported here are somewhat lower than
those reported by others (Isabelle et al., 2010; Lim, Lim, & Tee,
2007; Maisuthisakui, Suttajit, & Pongsawatmanit, 2007; Okonogi
et al., 2007; Pothitirat et al., 2009). Numerous factors, such as varietal
and regional differences (Häkkinen & Törrönen, 2000), the degree
of ripeness (Mosel & Hermann, 1974), harvest time, as well as
the analytical procedure used for the extraction and quantification

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตารางที่ 1 แสดงชื้นลูกมังคุดที่ผ่านการทดสอบชิ้นส่วน ตลอดจนผลตอบแทนส่วนของผลไม้ และน้ำมันแยกของ phenolics(CP) เนื้อหารวม phenolics (TPH) อาจมีรายงานต่อน้ำหนักสดหรือเรื่องของผลไม้แห้ง เนื้อหาความชื้นดังนั้นมาที่นี่เพื่อช่วยผู้อ่านในการเปรียบเทียบผลของเรากับในเอกสารประกอบการเผยแพร่ แคบและผิวทำขึ้นกว่า 70% ของน้ำหนักของลูกมังคุด ผลตอบแทนของCP อยู่ในช่วง 5.8% จาก 7.9% ของน้ำหนักส่วนผลไม้ สกัดแคบผลมากกว่าจำนวนสารสกัดกว่าได้ผิว ค่าเหล่านี้ในข้อตกลงที่ดีกับผู้ที่รายงาน โดย Okonogi, DuangratAnuchpreeda, Tachakittirungrod และ Chowwanapoonpohn(2007) . เดอะ TPH ค่าอยู่ในช่วงจาก 9.3 การกว่า 250 มิลลิกรัมของ gallicเทียบเท่ากรดต่อ gramme ของ CP aril กินและผิวตามลำดับ (ตารางที่ 2) กรด gallic เป็นมาตรฐานใช้กันทั่วไปการนับของ phenolics ที่สกัดจากพืชวัสดุแคบและผิว 20-fold กว่า TPH มากกว่าไม่ได้อยู่aril กิน ค่า TPH รายงานที่นี่จะค่อนข้างต่ำกว่าที่รายงาน โดยผู้อื่น (Isabelle et al., 2010 ริม ริม & ที2007 Maisuthisakui, Suttajit, & Pongsawatmanit, 2007 Okonogiร้อยเอ็ด al., 2007 Pothitirat et al., 2009) ปัจจัยจำนวนมาก เช่นพันธุ์ความแตกต่างของภูมิภาค (Häkkinen & Törrönen, 2000), และระดับของ ripeness (Mosel & มันน์ 1974), เวลา การเก็บเกี่ยวตลอดจนกระบวนการวิเคราะห์ที่ใช้สำหรับการสกัดและการนับ