AbstractIn the past decade concern

Abstract
In the past decade concern has been raised through independent channels that nurses in Bangladesh do not provide active hands on care directly to patients as envisioned when the British nursing model was first introduced decades ago. The objective of the study was to observe the activities nurses engaged in during their working hours on major medical and surgical wards. A total of 24,587 min of nursing activities were recorded by three observers in 18 hospitals between the hours of 05.00 and 23.00 h over a 3 month period. These were compared with reports of the nurses about their activities, and indirectly with the activities outlined in the nursing curriculum. Nurses in government hospitals spent only 5.3% of their working time in direct contact with their patients. Paperwork and indirect patient care occupied nurses for 32.4% of their time while 50.1% fell under the category of unproductive time such as time away from the ward and chatting with other nurses. Hospital support workers and patients’ relatives acted as nurse surrogates. When asked how they spent their day, nurses reported what the curriculum specifies but not what was observed. As a consequence policy decisions have not consistently reflected this reality. By contrast, nurses in the hospitals outside the government system were found to spend 22.7% directly with patients. A deeper understanding of nurse's behaviour on the wards is required to determine the desired role of the nurse that will, in turn, feed into nursing policy and decisions related to resource allocation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อในทศวรรษผ่านมา ได้รับการเลี้ยงกังวลผ่านช่องอิสระว่า พยาบาลในบังกลาเทศไม่ให้ใช้มือในการดูแลโดยตรงกับผู้ป่วยจินตนาการเมื่อแบบพยาบาลอังกฤษก่อนถูกนำมาใช้หลายทศวรรษที่ผ่านมา วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือการ สังเกตกิจกรรมการพยาบาลผ่าตัด และส่วนร่วมในระหว่างชั่วโมงการทำงานในวิชาแพทย์เขตการปกครอง รวม 24,587 นาทีของกิจกรรมการพยาบาลได้รับการบันทึก โดยผู้สังเกตการณ์ 3 ในโรงพยาบาล 18 ระหว่างเวลา 05.00 23.00 h เป็นระยะเวลา 3 เดือน เหล่านี้ถูกเปรียบเทียบ กับรายงานของพยาบาลที่เกี่ยวกับกิจกรรมของพวกเขา และโดยทางอ้อม กับกิจกรรมที่ระบุไว้ในหลักสูตรพยาบาล พยาบาลในโรงพยาบาลรัฐบาลใช้เพียง 5.3% ของเวลาทำงานติดต่อโดยตรงกับผู้ป่วยของพวกเขา เอกสารและการดูแลผู้ป่วยทางอ้อมว่างพยาบาล 32.4% ของเวลาขณะที่ 50.1% ตกภายใต้ประเภทของก่อเวลาเช่นเวลาที่ผู้ป่วยและการสนทนากับพยาบาลอื่น ๆ โรงพยาบาลสนับสนุนเนื่อง surrogates พยาบาลญาติผู้ป่วยและผู้ปฏิบัติงาน เมื่อถามว่า พวกเขาใช้เวลาวัน พยาบาลรายงานหลักสูตรที่ระบุแต่ไม่สิ่งที่สังเกต ผล ตัดสินใจนโยบายได้ไม่อย่างต่อเนื่องสะท้อนให้เห็นความจริงนี้ โดยคมชัด พยาบาลในโรงพยาบาลนอกระบบรัฐบาลพบใช้ 22.7% โดยตรงกับผู้ป่วย ความเข้าใจลึกของพฤติกรรมของพยาบาลในเขตการปกครองจะต้องกำหนดบทบาทของพยาบาลซึ่งจะ จะ เป็นพยาบาลนโยบายและการตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับการจัดสรรทรัพยากร ต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อในทศวรรษที่ผ่านมาความกังวลได้รับการยกผ่านช่องทางอิสระที่พยาบาลในบังคลาเทศไม่ให้มือที่ใช้งานในการดูแลโดยตรงให้กับผู้ป่วยที่เป็นจินตนาการเมื่อรูปแบบการพยาบาลของอังกฤษเป็นครั้งแรกทศวรรษที่ผ่านมา วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือการสังเกตกิจกรรมพยาบาลร่วมในระหว่างชั่วโมงการทำงานของพวกเขาในหอผู้ป่วยที่สำคัญทางการแพทย์และศัลยกรรม ทั้งหมด 24,587 นาทีกิจกรรมการพยาบาลที่ถูกบันทึกไว้โดยสามผู้สังเกตการณ์ในโรงพยาบาล 18 ระหว่างเวลา 05.00 และ 23.00 ต่อชั่วโมงเป็นระยะเวลากว่า 3 เดือน เหล่านี้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับรายงานของพยาบาลเกี่ยวกับกิจกรรมของพวกเขาและทางอ้อมกับกิจกรรมที่ระบุไว้ในหลักสูตรการพยาบาล พยาบาลในโรงพยาบาลของรัฐใช้เวลาเพียง 5.3% ของเวลาในการทำงานของพวกเขาในการติดต่อโดยตรงกับผู้ป่วยของพวกเขา เอกสารและการดูแลผู้ป่วยทางอ้อมครอบครองพยาบาลสำหรับ 32.4% ของเวลาของพวกเขาในขณะที่ 50.1% ลดลงตามประเภทของเวลาที่อุดมสมบูรณ์เช่นเวลาออกไปจากหอผู้ป่วยและพูดคุยกับพยาบาลอื่น ๆ การสนับสนุนคนงานโรงพยาบาลและญาติผู้ป่วยที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนพยาบาล เมื่อถามว่าพวกเขาใช้เวลาวันของพวกเขา, พยาบาลรายงานสิ่งที่หลักสูตรระบุ แต่ไม่ใช่สิ่งที่เป็นข้อสังเกต ในฐานะที่เป็นผลมาจากการตัดสินใจในนโยบายยังไม่ได้สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นจริงนี้อย่างต่อเนื่อง ในทางตรงกันข้ามการพยาบาลในโรงพยาบาลที่อยู่นอกระบบของรัฐบาลพบว่า 22.7% ใช้จ่ายโดยตรงกับผู้ป่วย ความเข้าใจที่ลึกซึ้งของพฤติกรรมของพยาบาลในหอผู้ป่วยจะต้องกำหนดบทบาทของพยาบาลที่ต้องการที่จะหันป้อนเข้าสู่นโยบายการพยาบาลและการตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับการจัดสรรทรัพยากร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นามธรรม
ในทศวรรษที่ผ่านมาความกังวลถูกยกผ่านช่องทางอิสระที่หอผู้ป่วยในบังกลาเทศ อย่าให้มือในการดูแลผู้ป่วยโดยตรง เพื่อใช้งานเป็นวิสัยทัศน์เมื่อพยาบาลอังกฤษเป็นครั้งแรกที่ผ่านมา วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือ เพื่อสังเกตกิจกรรมพยาบาลร่วมในในระหว่างชั่วโมงการทำงานของพวกเขาในหอผู้ป่วยอายุรกรรมและศัลยกรรมที่ใหญ่ รวม 24ฉัน มิน กิจกรรมการพยาบาลที่ถูกบันทึกไว้โดยสามผู้สังเกตการณ์ 18 โรงพยาบาลระหว่างเวลา 17.00 น. ) และช่วง 3 เดือน เปรียบเทียบกับรายงานของพยาบาลเกี่ยวกับกิจกรรมของพวกเขา และทางอ้อม กับกิจกรรมที่ระบุไว้ในหลักสูตรพยาบาลศาสตร์ พยาบาลในโรงพยาบาลรัฐบาลจ่ายเพียง 5.3% ของเวลาการทำงานของพวกเขาในการติดต่อโดยตรงกับผู้ป่วยเอกสาร และดูแลผู้ป่วยทางอ้อมครอบครองพยาบาลร้อยละ 32.4 เวลาของพวกเขาในขณะที่ 50.1 % ตกอยู่ภายใต้หมวดหมู่ของไม่เวลา เช่น เวลาออกจากห้องสนทนากับพยาบาลอื่น ๆ พนักงานสนับสนุนโรงพยาบาล และญาติผู้ป่วยทำหน้าที่ตัวแทนพยาบาล เมื่อถามว่าพวกเขาใช้จ่ายวันของพวกเขา พยาบาลรายงานว่าหลักสูตรกำหนด แต่ไม่ได้อะไรมากนักโดยผลการตัดสินใจเชิงนโยบายได้ต่อเนื่อง สะท้อนความจริงนี้ได้ โดยคมชัด , พยาบาลในโรงพยาบาล นอกระบบของรัฐบาล พบว่าใช้เวลา 22.7 % โดยตรงกับผู้ป่วย ความเข้าใจที่ลึกของพยาบาลในหอผู้ป่วย พฤติกรรมจะต้องตรวจสอบบทบาทของ พยาบาล ที่ต้องการที่จะ เปิดป้อนเข้าไปในนโยบายและการตัดสินใจทางการพยาบาลที่เกี่ยวข้องกับการจัดสรรทรัพยากร .