A single candle on the table at the

A single candle on the table at the back of the tavern flickered a light too weak to penetrate the heavy hood of a woman sitting alone, staring at the leaves swirling in her steaming cup of tea. She’d been sheltered all her young life from the roving bands of people whose old women wore clattering bangles up their arms and read the futures of gullible customers in tea leaves.

Despite her thorough education, Julia would have paid well, in that moment, for such a service.

Every head turned when Catherine entered. The red and white uniform was gone, but her drab hooded cloak failed to remove the disquieting sensation that a predator had stepped into the room. That heavy feeling did not waver despite the smile Catherine offered to Julia as she threaded through the tables to Julia’s booth, sweeping off her cloak to reveal a well-fitted dress true to the local style.

The serving-boy’s words stumbled like pebbles rolling downhill: “Good.. good even… how can I… would you like some… what can I…?”

Catherine stared the boy down, allowing him to stutter until he had found the end of a sentence. “Wine,” she said, a smile playing at one corner of her mouth.

“Right away… and you, ma’am? Can I get you more tea? Hey, aren’t you Jul…”

Catherine stepped close, one fingertip on the boy’s chin, turning his eyes back to her. “Red wine,” she murmured.

Julia exhaled a breath she hadn’t known she was holding as the serving-boy tripped away. “Oh great subterfuge, Cath. Let’s please be as memorable to our fellow patrons as much as possible.”

Catherine scoffed, feigning hurt. “You are so unkind. I am quite proud of my disguise. And look– buttons!” She winked, spreading her arms.

Julia laughed, but the sound was brittle, fighting not to become a sob. “Your disguise is as subtle as a hat on a tiger.”

Neither woman spoke while the wine was poured. Only after did Catherine lean forward in earnest. “She wants the twins, Lia, and you alive to make war before you can win it.”

Julia lifted her chin. “Gythia will aid me.”

Catherine shook her head. “Perhaps. Someday, if the time were right. But the Stormguard is here today. I couldn’t send word; I had Vyn on my shoulder the whole journey. He watches your family now.” Catherine clasped Julia’s shaking hand in hers. “This mission is happening tonight. The twins will come back with me to Mont Lille.”

Julia jerked her hand away and looked up at a cobwebby corner of the tavern. “No.”

Catherine’s spine straightened. “You know I would have it any other way if it could be. But you do not have a choice in this. I give my word, Lia, I watch over them.”

“No!” Julia insisted. “My sister would make a tyrant of Celeste in her image, and you could not stop her.”

Catherine opened her callused palms. “So? What do you propose? You and Ardan cannot defeat the Stormguard tonight, not even with my help. Those not surrounding your farm have barricaded every road out of Pompium. Once we have completed our mission, we will disappear. Lia. Your only option is to trust me.”

“The way my sister trusts you?”

Catherine’s eyes narrowed. “You and I have been friends since we were children.”

“We were all three friends when we were children.” A long silence once again wedged itself between them. At length, Julia sighed. “I will warn Ardan that the Stormguard may be closeby. The children will go about their routine as usual; nothing will seem amiss from the outside. I will help Ardan escape with the twins when you attack.”

“There is no escape through the Stormguard.”

“There is one way. A mage is never more powerful than at the time of death. When you take my life, I will pass my gift to him. He will make it through.”

Catherine gripped her wine glass, her voice cold as frost. “I will not do this.”

“Make a show of it. Create a diversion.”

Catherine’s eyes sparkled wet, her teeth clenched. “I cannot.”

“And then, run. There is nothing more for you in Mont Lille. The Stormguard will chase Ardan; you must escape to our friends in Gythia.”

The glass in her hands exploded, shards of tinkling rain skittering across the table top. The tavern went quiet as all heads turned to Catherine as blood shimmering with halcyon dripped from her fist. “Neither you nor your sister ever consider the weight of your demands,” Catherine choked out, blinking away unshed tears.

Julia swallowed against the knot in her throat. She took Catherine’s bleeding hands with all the patience she’d learned as a mother. “I am touched by your devotion, but I am not a person. I am an empire.” She pulled glass from Catherine’s palms, her voice a sing-song whisper. “If you deliver my children to my sister, she will make a monster of my daughter, put my son at the front lines of her military, and gain territory at the mouth of Gythia.” Blood and wine dribbled onto the floor as Julia cupped Catherine’s hands inside her own. Green light glowed, Julia’s healing power drawing strength from the halc

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เทียนเดียวบนโต๊ะด้านหลังโรงเตี๊ยม flickered ไฟอ่อนเกินไปจะเจาะหัวดูดหนักของผู้หญิงนั่งอยู่คนเดียว จ้องใบหมุนในถ้วยนึ่งของเธอชา เธอได้กำบังชีวิตของเธอหนุ่มจากวง roving คนเพศหญิงที่มีอายุสวมกำไล clattering ขึ้นแขน และอ่านล่วงหน้าของลูกค้าใจง่ายในชาใบแม้ มีการศึกษาอย่างละเอียด จูเลียจ่ายดี ในช่วงเวลานั้น สำหรับบริการดังกล่าวทุกหัวเปิดเมื่อป้อนแคทเธอรีน เครื่องแบบสีแดง และสีขาวก็หายไป แต่เสื้อคลุมหน้ากากของเธอเรียบไม่สามารถเอาความรู้สึกกระทบคัมภีร์ว่า predator ได้ก้าวเข้าสู่ห้องพัก ความรู้สึกที่หนักจึงไม่พลิ้วไหวแม้ มีรอยยิ้มที่แคทเธอรีนเสนอถึง Julia เธอเกลียวผ่านบูธของ Julia ตารางกวาดปิดเสื้อคลุมของเธอให้เหมาะกับชุดอเนกประสงค์ตามสไตล์ท้องถิ่นคำเสิร์ฟเด็กสะดุดเช่นก้อนกรวดกลิ้งดาวน์: "ดี... ดีแม้...ไรผมคุณต้องบาง...สิ่งที่ผมสามารถได้... ? "แคทเธอรีนจ้องเด็กลง อนุญาตให้เขา stutter จนกระทั่งเขาได้พบจุดสิ้นสุดของประโยค "ไวน์ เธอกล่าวว่า รอยยิ้มเล่นที่มุมหนึ่งของปาก"ตรง... และ คุณ สวามี ได้คุณชาเพิ่มเติม เฮ้ คุณ Jul. ... "แคทเธอรีนก้าวปิด หนึ่งนิ้วบนคางของเด็ก การเปิดตาของเขากลับไปกับเธอ "ไวน์แดง เธอ murmuredจูเลีย exhaled ลมหายใจเธอไม่รู้ดำรงเป็นเด็กเสิร์ฟที่ทำออกไป "โอ้ ดีอำพราง Cath. ขอโปรดได้เป็นประจำเพื่อลูกค้าของเราเพื่อนมากที่สุด"แคทเธอรีน scoffed, feigning เจ็บปวด "คุณได้โต้เถียงดังนั้น ผมค่อนข้างภูมิใจปลอมของฉัน และดู – ปุ่ม" เธอ winked แพร่แขนของเธอแม่หัวเราะ แต่เสียงก็เปราะ ต่อสู้ไม่ให้กลายเป็น การสบ "ของคุณปลอมตัวเป็นเป็นสีสันเป็นหมวกบนเสือ"พูดผู้หญิงไม่ในขณะที่ไวน์ถูกเท เท่านั้น หลังจากไม่แคทเธอรีนเอนไปข้างหน้าอย่างจริงจัง "เธอต้องฝาแฝด Lia และคุณมีชีวิตที่ทำก่อนที่คุณสามารถชนะสงคราม"แม่ยกคางของเธอ "Gythia จะช่วยฉัน"แคทเธอรีนส่ายหัวของเธอ "บางที สักวันหนึ่ง ถ้าเวลาเหมาะสม แต่ Stormguard อยู่ที่นี่แล้ว ฉันไม่สามารถส่งคำ ผม Vyn บนไหล่ของฉันเดินทาง เขานาฬิกาครอบครัวตอนนี้" แคทเธอรีน clasped ในเธอมือสั่นของ Julia "ภารกิจที่เกิดขึ้นคืนนี้ ฝาแฝดจะกลับมากับฉันเพื่อมอนท์ลี"Julia มือของเธอไปที่เครื่องราง และดูมุม cobwebby ของโรงเตี๊ยม "หมายเลข"แคทเธอรีนกระดูกสันหลังยืดให้ตรง "คุณรู้ผมก็คงมีวิธีอื่นถ้ามันอาจจะ แต่คุณไม่มีทางเลือกในการนี้ ฉันให้คำของฉัน Lia ฉันดูเหนือพวกเขา""ไม่" จูเลียยืนยัน "พี่จะทำให้ทรราชของเซเลสเต้ในภาพของเธอ และคุณไม่สามารถหยุดเธอ"แคทเธอรีนเปิดฝ่ามือหนังที่ด้านหนาของเธอ "ดังนั้น คุณเสนออะไร คุณและ Ardan ไม่สามารถปราบการ Stormguard คืนนี้ ไม่ได้ ด้วยช่วยฉัน ผู้ไม่รอบฟาร์มของคุณมี barricaded ทุกถนนจาก Pompium เมื่อเราเสร็จภารกิจของเรา เราจะหายไป Lia คุณจะไว้ใจผม""วิธีพี่เชื่อถือคุณ"ตาแคทเธอรีน narrowed "คุณและผมได้เพื่อนตั้งแต่เด็ก""ได้ทั้งหมดสามเพื่อนเมื่อเราเป็นเด็ก" เงียบนานอีกครั้งที่ซอกตัวเองพวกเขา ที่มีความยาว จูเลียถอนหายใจ "ฉันจะเตือน Ardan ว่า Stormguard ที่อาจจะใกล้ ๆ กัน เด็กจะไปเกี่ยวกับกิจวัตรประจำวันของพวกเขาตามปกติ ไม่มีอะไรจะดูเหมือนปกติจากภายนอก ฉันจะช่วยให้ Ardan หนีกับฝาแฝดเมื่อคุณโจมตี ""ไม่มีไม่หนีผ่านการ Stormguard""มีทางเดียว Mage ไม่มีประสิทธิภาพมากกว่าเวลาตาย เมื่อคุณใช้เวลาที่ชีวิตของฉัน ฉันจะผ่านของขวัญของฉันกับเขา เขาจะทำให้ผ่าน"แคทเธอรีนพิพากษาแก้วไวน์ของเธอ เสียงเย็นเป็นน้ำแข็ง "ฉันจะดำเนินการนี้""ทำให้การแสดงของมัน สร้างผัน"แคทเธอรีนตา sparkled เปียก ฟันของเธอกำ "ฉันไม่""แล้ว เรียกใช้ มีอะไรเพิ่มเติมสำหรับคุณในลีลล์มง Stormguard จะไล่ Ardan คุณต้องหลบหนีให้เพื่อนของเราใน Gythia นี้"แก้วในมือของเธอกระจาย ผลึกของ tinkling ฝน skittering ที่ด้านบนตาราง โรงเตี๊ยมไปเงียบหันไปแคทเธอรีนเป็นเลือดส่องแสงกับแฮลเซี่ยนหยดจากกำปั้นของเธอเป็นทั้งหมด "ใช่คุณหรือน้องสาวของคุณเคยพิจารณาน้ำหนักของความต้องการของคุณ แคทเธอรีนที่สำลัก กะพริบน้ำตาเก็บ unshedจูเลียกลืนกับปมในลำคอของเธอ เธอเอามือแคทเธอรีนมีเลือดออก ด้วยความอดทนทั้งที่เธอได้เรียนรู้เป็นแม่ "รู้สึกประทับการอุทิศตน แต่ไม่คน ผมอาณาจักร" เธอดึงแก้วจากปาล์มแคทเธอรีน เสียงของเธอกระซิบเพลงสิงห์ "ถ้าส่งเด็กให้น้องสาวของฉัน เธอจะทำให้สัตว์ประหลาดของลูกสาว วางลูกที่เส้นหน้าของเธอทหาร และได้รับดินแดนที่ปาก Gythia" เลือดและไวน์ dribbled ลงบนพื้นเป็นจูเลียคิดกันมือแคทเธอรีนภายในตนเอง แสงสีเขียวสวม รักษาอำนาจของ Julia วาดความแข็งแรงจากการ halc

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เทียนเดียวบนโต๊ะที่ด้านหลังของโรงเตี๊ยม flickered แสงอ่อนแอเกินไปที่จะเจาะดูดควันหนักของผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่คนเดียวเริ่มต้นที่ใบหมุนในถ้วยนึ่งของเธอชา เธอต้องการได้รับการปกป้องชีวิตสาวของเธอทั้งหมดจากวงดนตรีที่ท่องเที่ยวของคนที่มีหญิงชราสวมกระทบกำไลแขนของพวกเขาและอ่านฟิวเจอร์สของลูกค้าใจง่ายในใบชา. แม้จะมีการศึกษาอย่างละเอียดของเธอจูเลียจะได้จ่ายเงินกันในขณะนั้น สำหรับบริการดังกล่าว. ทุกศีรษะหันกลับมาเมื่อแคทเธอรีเข้ามา เครื่องแบบสีแดงและสีขาวก็หายไป แต่เธอคลุมด้วยผ้าคลุมสีน้ำตาลอมเหลืองล้มเหลวในการลบความรู้สึกคัมภีร์ที่ล่าได้ก้าวเข้ามาในห้อง ความรู้สึกว่าหนักไม่ลังเลใจแม้จะมีรอยยิ้มที่แคทเธอรีนำเสนอให้กับจูเลียขณะที่เธอ threaded ผ่านตารางบูธของจูเลียกวาดออกจากเสื้อคลุมของเธอเผยให้เห็นชุดที่ดีติดตั้งจริงกับสไตล์ท้องถิ่น. คำที่ให้บริการ-ของเด็กสะดุดเหมือนก้อนหินกลิ้งลงเนิน : "Good .. ดีแม้ ... ฉันจะ ... คุณต้องการบางอย่าง ... สิ่งที่ฉันสามารถ ... ?" แคทเธอรีจ้องเด็กลงปล่อยให้เขาพูดติดอ่างจนกระทั่งเขาได้พบในตอนท้ายของประโยค "ไวน์" เธอกล่าวว่ารอยยิ้มที่เล่นที่มุมหนึ่งของปากของเธอ. "ทันที ... และคุณแหม่ม? ฉันจะได้รับคุณชามากขึ้น? Hey, คุณไม่กรกฎาคม ... " แคทเธอรีก้าวใกล้หนึ่งปลายนิ้วที่คางของเด็กที่เปลี่ยนดวงตาของเขากลับไปหาเธอ "ไวน์แดง" เธอบ่นอยู่. จูเลียหายใจออกลมหายใจของเธอไม่เคยรู้จักกันเธอถูกจับในขณะที่การให้บริการเด็กสะดุดไป "โอ้อุบายที่ดี Cath Let 's โปรดเป็นที่น่าจดจำให้กับผู้อุปถัมภ์เพื่อนของเราให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้. " แคทเธอรีเยาะแกล้งเจ็บ "คุณเป็นเหี้ยมโหดดังนั้น ผมค่อนข้างความภาคภูมิใจของการปลอมตัวของฉัน และปุ่ม look-! "เธอขยิบตากระจายแขนของเธอ. จูเลียหัวเราะ แต่เสียงเป็นเปราะต่อสู้ไม่ให้กลายเป็นร้องไห้ "การปลอมตัวของคุณเป็นที่ลึกซึ้งเป็นหมวกเสือ." ผู้หญิงไม่พูดในขณะที่ไวน์เท แต่หลังจากไม่แคทเธอรียันไปข้างหน้าอย่างจริงจัง "เธอต้องการฝาแฝด Lia และคุณมีชีวิตอยู่เพื่อทำสงครามก่อนที่คุณจะสามารถชนะมัน." จูเลียยกคางของเธอ "Gythia จะช่วยฉัน." แคทเธอรีส่ายหัวของเธอ "บางที สักวันหนึ่งถ้าเวลาที่ถูกต้อง แต่ Stormguard อยู่ที่นี่ในวันนี้ ฉันไม่สามารถส่งคำ; ฉันมี Vyn บนไหล่ของฉันการเดินทางทั้ง เขามองครอบครัวของคุณในขณะนี้. "มือสั่นแคทเธอรีประสานจูเลียในเธอ "ภารกิจครั้งนี้ที่เกิดขึ้นในคืนนี้ ฝาแฝดทั้งสองจะกลับมาอยู่กับฉันไป Mont ลีล. " จูเลียกระชากมือของเธอออกไปและมองมาที่มุม cobwebby ของโรงเตี๊ยม "ไม่" กระดูกสันหลังของแคทเธอรียืด "คุณรู้ว่าฉันจะได้มันมีวิธีอื่น ๆ ถ้ามันอาจจะเป็น แต่คุณไม่ได้มีทางเลือกในเรื่องนี้ ผมให้คำ Lia ของฉันฉันดูมากกว่าพวกเขา. " " ไม่! "จูเลียยืนยัน "น้องสาวของฉันจะทำให้ทรราชของเซเลสเตในภาพของเธอและคุณไม่สามารถหยุดเธอ." แคทเธอรีเปิดฝ่ามือ callused เธอ "ดังนั้น? สิ่งใดที่คุณนำเสนอ? คุณและ Ardan ไม่สามารถเอาชนะ Stormguard คืนนี้ไม่ได้ด้วยความช่วยเหลือของฉัน ผู้ที่ไม่ได้โดยรอบฟาร์มของคุณได้ปิดกั้นถนนทุกคนออกจาก Pompium เมื่อเราได้เสร็จสิ้นภารกิจของเราเราจะหายไป Lia ตัวเลือกเดียวของคุณคือการเชื่อใจฉัน. " " วิธีที่น้องสาวของฉันไว้ใจคุณ? " ดวงตาของแคทเธอรีแคบ "คุณและฉันได้รับเพื่อนกันมาตั้งแต่เราเป็นเด็ก." "เรามีเพื่อนทั้งสามเมื่อเราเป็นเด็ก." ยาวเงียบอีกครั้งแทรกตัวเองระหว่างพวกเขา ที่มีความยาวจูเลียถอนหายใจ "ผมจะเตือน Ardan ว่า Stormguard อาจจะ closeby เด็กจะไปเกี่ยวกับการประจำของพวกเขาตามปกติ ไม่มีอะไรจะดูเหมือนผิดปกติจากภายนอก ฉันจะช่วยให้ Ardan หนีกับฝาแฝดเมื่อคุณโจมตี. " " มีการหลบหนีผ่าน Stormguard no. " " มีวิธีหนึ่งคือ ผู้วิเศษไม่เคยมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าในช่วงเวลาแห่งความตาย เมื่อคุณใช้ชีวิตของฉันฉันจะผ่านของขวัญของฉันกับเขา เขาจะทำให้มันผ่าน. " แคทเธอรีจับแก้วไวน์ของเธอเสียงของเธอเย็นน้ำค้างแข็ง "ผมจะไม่ทำเช่นนี้." "ทำให้การแสดงของมัน สร้างผัน. " ตาแคทเธอรีประกายเปียกฟันของเธอกำแน่น "ฉันไม่สามารถ." "แล้วเรียกใช้ ไม่มีอะไรที่มากขึ้นสำหรับคุณใน Mont ลีลล์เป็น Stormguard จะไล่ Ardan; คุณต้องหลบหนีไปยังเพื่อนของเราใน Gythia. " แก้วในมือของเธอระเบิดเศษใส skittering ฝนทั่วบนโต๊ะ โรงเตี๊ยมไปที่เงียบสงบเป็นหัวหันไปแคเธอรีนเป็นส่องแสงในเลือดที่มี Halcyon หยดจากกำปั้นของเธอ "ไม่ว่าคุณหรือน้องสาวของคุณเคยพิจารณาน้ำหนักของความต้องการของคุณ" แคทเธอรีสำลักออกกะพริบน้ำตายังไม่ตก. จูเลียกลืนกินกับปมในลำคอของเธอ เธอเอามือเลือดออกแคเธอรีนกับทุกความอดทนที่เธอจะได้เรียนรู้เป็นแม่ "ฉันสัมผัสได้ถึงความจงรักภักดีของคุณ แต่ผมไม่ได้เป็นคน ผมอาณาจักร. "เธอดึงแก้วจากฝ่ามือแคเธอรีนเสียงของเธอร้องเพลงเพลงกระซิบ "ถ้าคุณส่งลูก ๆ ของฉันกับน้องสาวของฉันที่เธอจะทำให้มอนสเตอร์ของลูกสาวของฉันใส่ลูกชายของฉันที่แนวหน้าของทหารของเธอและได้รับดินแดนที่ปาก Gythia ได้." เลือดและไวน์ไหลลงบนพื้นเป็นจูเลียป้อง แคเธอรีนมือภายในของเธอเอง ไฟสีเขียวเรืองแสง, ความแข็งแรงของการวาดภาพการรักษาอำนาจของจูเลียจาก halc