Or some aversive stimulus will foll

Or some aversive stimulus will follow. See for example, Tolman (1932) and Humphreys (1939). A variation of this theme is the S-R-S view, which assumes that in the presence of Stimulus 1 the organism learns that if Response 1 is emitted, stimulus 2 will follow (see MacCorquodale & Meehi, 1953, 1954, Tolman, 1959).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หรือกระตุ้นบาง aversive จะทำตาม ดูตัวอย่าง โทลแมน (1932) และ Humphreys (1939) รูปแบบของชุดรูปแบบนี้เป็นมุมมอง S-R-S ซึ่งสันนิษฐานว่า ในต่อหน้าของ 1 กระตุ้น สิ่งมีชีวิตที่รู้ว่า ถ้าออกมาตอบสนอง 1 กระตุ้น 2 จะปฏิบัติตาม (ดู MacCorquodale และ Meehi, 1953, 1954 โทลแมน 1959)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หรือบางกระตุ้น aversive จะปฏิบัติตาม ดูตัวอย่าง Tolman (1932) และฮัมฟรีย์ (1939) การเปลี่ยนแปลงของรูปแบบนี้คือมุมมอง SRS ซึ่งสันนิษฐานว่าในการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิต 1 กระตุ้นเรียนรู้ว่าถ้าการตอบสนอง 1 ถูกปล่อยออกมากระตุ้น 2 จะตามมา (ดู MacCorquodale และ Meehi, 1953, 1954, Tolman, 1959)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หรือบาง aversive กระตุ้นจะปฏิบัติตาม เห็นตัวอย่าง โทลแมน ( 1932 ) และฮัมฟรีย์ ( 1939 ) รูปแบบของชุดรูปแบบนี้เป็นวิว s-r-s ซึ่งสันนิษฐานว่าอยู่ในสถานะของการกระตุ้นเศรษฐกิจ 1 สิ่งมีชีวิต เรียนรู้ว่าถ้าออกมากระตุ้นการตอบสนอง 1 , 2 จะตามไป ( ดู maccorquodale & meehi , 1953 , 1954 โทลแมน 1959 )