You were a going to Hakuren Senior

You were a going to Hakuren Senior High. You were in your first year and you had a passion for drawing. You liked to draw all kinds of things, but lately you had found one thing you thoroughly enjoyed. Soccer. You loved to draw the poses of the strikers as they shot at the goal, the midfielders who gave magnificent passes, the defenders who gracefully stole the ball or even with force, and the goalkeeper's brave saves by diving and jumping. You loved it all. Though drawing the special technique was sometimes a little tough, but still amazing.

As you once again sat on a bench next to the soccer field and had a lovely view over the soccer players, your eyes fell on a certain light grey-haired forward, though he was a defender as well. Fubuki Shirou. Hakuren's ace. He was a year older than you and you had only met him once, when he, as a class representative, had come to your class to fetch you for your creativity. They had needed that for the school dance back then and you had gladly helped, but hadn't gone to the dance itself when it actually was. On the way to the board he had introduced himself and had asked for your name. Since you at first thought that you had done something bad, he had calmed you down and said that there was nothing to worry about. You had believed him and so now the entire school new about your drawings.

You tilted your head slightly as he ran towards the goal. You moved your legs a bit to be able to draw in your sketchbook properly and smiled slightly. There it was.. 'Wolf Legend'. It had become one of your favourite techniques so far. You sighed in amazement. You placed your hand under your chin and watched as the boy roared and the ball shot in the goal. Then you realized your stupidity.

"Ugh.. Stupid, stupid!" You pulled at your hair in annoyance. You were always so entranced by his shoots that you forgot the draw them. You would trade your soul to be able to forget about the beauty of them and to be able to draw them, but well.. you were rather fond of your soul.

You sighed and got up again. Time to head home. You put the sketchbook in your bag and stood up, stretching a little. You gave one last glance to the soccer field and then walked off.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณกำลังจะไป Hakuren อาวุโสสูง คุณอยู่ในปีแรกของคุณ และคุณมีความรักในการวาด คุณชอบวาดทุกสิ่ง แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้คุณได้พบสิ่งหนึ่งที่คุณต้องชอบ ฟุตบอล คุณชอบวาดโพสท่าของกองที่เป็นพวกเขายิง ที่เป้าหมาย midfielders ให้ผ่านสวยงาม กองหลังที่พร้อมขโมยลูก หรือแม้จะ มีแรง และบันทึกที่กล้าหาญของผู้รักษาประตู โดยการดำน้ำ และกระโดด คุณรักทั้งหมด แม้ว่า ภาพวาดเทคนิคพิเศษมีบางทนที่น้อย แต่ยัง ทึ่งอีกครั้งนั่งบนม้านั่งข้างสนามฟุตบอลด้าน และมีมุมมองดีกว่าผู้เล่นฟุตบอล ตาล้มในบางเบาสีเทา haired ไปข้างหน้า ว่าเขาเป็นกองหลังด้วย Fubuki Shirou Hakuren ของเอส เป็นปีที่เก่ากว่าคุณ และคุณมีเพียงพบเขาครั้ง เมื่อ เป็นตัวแทนของชั้นเรียน ได้มาไปเรียนของคุณจะนำมาใช้สำหรับความคิดสร้างสรรค์ของคุณ พวกเขาก็ต้องว่า เต้นโรงเรียน หลังจากนั้นและยินดีช่วย แต่ไม่ได้ไปเต้นเองเมื่อจริง ให้คณะกรรมการ เขาก็แนะนำตัวเอง และถามชื่อของคุณ เนื่องจากคุณครั้งแรกคิดว่า คุณได้ทำสิ่งที่ เลวร้าย เขามีคุณสงบ และกล่าวว่า ไม่มีอะไรต้องกังวลเกี่ยวกับ คุณก็เชื่อเขา และตอนนี้ทั้งโรงเรียนใหม่เกี่ยวกับภาพวาดของคุณคุณยืดศีรษะเล็กน้อยเขาวิ่งในเป้าหมาย คุณย้ายขาลงเล็กน้อยเพื่อให้สามารถวาดใน sketchbook ของคุณอย่างถูกต้อง และยิ้มเล็กน้อย มันมี... 'ดาวเคราะห์ตำนาน' มันได้กลายเป็นเทคนิคของคุณชื่นชอบอย่างใดอย่างหนึ่งจน คุณถอนหายใจในความประหลาดใจ คุณวางมืออยู่ใต้คางของคุณ และดูเหมือนเด็ก roared และลูกยิงในเป้าหมาย แล้ว คุณรู้ความโง่ของคุณ"Ugh ... โง่ โง่" คุณลากที่เส้นผมของคุณในความรำคาญ คุณเสมอได้ entranced โดยถ่ายภาพของเขาที่คุณลืมให้พวกเขา คุณจะค้าขายชีวิตของคุณจะสามารถลืมเกี่ยวกับความงามของพวกเขา และต้องวาดให้ได้ แต่ดี... คุณได้แต่แอบจิตใจของคุณคุณถอนหายใจ และมีค่าอีกครั้ง เวลาที่จะกลับบ้าน คุณใส่ sketchbook ที่ในกระเป๋าของคุณ และยืนขึ้น ยืดเล็กน้อย คุณให้ชำเลืองมองสุดท้ายสนามฟุตบอลแล้ว เดินออก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณเป็นไป Hakuren มัธยม คุณอยู่ในปีแรกของคุณและคุณมีความรักในการวาดภาพ คุณชอบที่จะวาดทุกสิ่ง แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้คุณได้พบสิ่งหนึ่งที่คุณมีความสุขได้อย่างทั่วถึง ฟุตบอล. คุณรักที่จะวาดการโพสท่าของพรีเมียร์ที่พวกเขายิงประตูฉานที่งดงามให้ผ่านป้อมปราการที่สง่างามขโมยลูกหรือแม้กระทั่งที่มีพลังและความกล้าหาญของผู้รักษาประตูที่จะบันทึกด้วยการดำน้ำและกระโดด คุณรักมันทั้งหมด แม้ว่าการวาดภาพเทคนิคพิเศษบางครั้งเป็นเพียงเล็กน้อยยาก แต่ยังคงน่าตื่นตาตื่นใจ. ในฐานะที่เป็นคุณเคยนั่งอีกครั้งบนม้านั่งข้างสนามฟุตบอลและมีมุมมองที่น่ารักมากกว่าผู้เล่นฟุตบอลที่ตาของคุณลดลงในบางสีเทาอ่อนมีผมข้างหน้า แม้ว่าเขาจะเป็นกองหลังได้เป็นอย่างดี Fubuki ชิโร่ เอซ Hakuren ของ เขาเป็นปีที่อายุมากกว่าคุณและคุณได้พบกับเขาอีกครั้งเพียง แต่เมื่อเขาเป็นตัวแทนชั้นได้มาถึงระดับของคุณเพื่อเรียกคุณสำหรับความคิดสร้างสรรค์ของคุณ พวกเขาจำเป็นต้องใช้สำหรับการเต้นรำที่โรงเรียนกลับมาแล้วและคุณได้ช่วยยินดี แต่ไม่ได้ไปเต้นของตัวเองเมื่อมันเป็นจริง เกี่ยวกับวิธีการที่คณะกรรมการที่เขาแนะนำตัวเองและได้ถามชื่อของคุณ เนื่องจากคุณตอนแรกคิดว่าคุณได้ทำสิ่งที่ไม่ดีที่เขาได้สงบลงและบอกว่ามีอะไรที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับ คุณเชื่อว่าเขาและดังนั้นตอนนี้ทั้งโรงเรียนใหม่ ๆ เกี่ยวกับภาพวาดของคุณ. คุณเอียงศีรษะของคุณเล็กน้อยขณะที่เขาวิ่งไปสู่เป้าหมาย คุณย้ายขาของคุณเล็กน้อยเพื่อให้สามารถวาดในสมุดของคุณอย่างถูกต้องและยิ้มเล็กน้อย มีมันเป็น .. 'หมาป่าตำนาน' มันได้กลายเป็นหนึ่งในเทคนิคที่คุณชื่นชอบเพื่อให้ห่างไกล คุณถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ คุณวางมือของคุณภายใต้คางของคุณและดูเป็นเด็กคำรามและลูกยิงในเป้าหมาย แล้วคุณจะตระหนักถึงความโง่เขลาของคุณ. "ฮึ .. โง่โง่!" คุณดึงผมของคุณในความรำคาญ คุณมักจะตะลึงได้โดยยอดเขาที่คุณลืมวาดพวกเขา คุณจะซื้อขายจิตวิญญาณของคุณที่จะสามารถที่จะลืมเกี่ยวกับความงามของพวกเขาและเพื่อให้สามารถที่จะดึงพวกเขา แต่ดี .. คุณค่อนข้างรักจิตวิญญาณของคุณ. คุณถอนหายใจและได้ขึ้นมาอีกครั้ง เวลาที่จะมุ่งหน้ากลับบ้าน คุณใส่สมุดไว้ในกระเป๋าของคุณและลุกขึ้นยืนยืดเล็ก ๆ น้อย ๆ คุณให้หนึ่งอย่างรวดเร็วสุดท้ายที่สนามฟุตบอลแล้วเดินออกไป