2.2. ‘Best-practice’ modelThe ‘best

2.2. ‘Best-practice’ model
The ‘best-practice’ model advocates universalism, by arguing that all organizations
should have improved performance if they identify and adopt best practices in
the way they manage people, irrespective of context (Boxall and Purcell, 2000).
Pfeffer (1998) has identified seven best practices of employment security, selection
hiring, self-managed teams or teamworking, high pay contingent on company
performance, extensive training, reduction of status differences and sharing
information. Boxall and Purcell (2000) suggest that several problems with the model
include determining the goals and interests to be served between shareholders and
employees, especially if they are not in agreement. In addition, the authors argued
that if ‘best practice’ is supposed to give the organization a sustained competitive
advantage, then some firms would attain it, while others will be disadvantaged.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.2. แบบจำลอง 'ปฏิบัติ'แบบ 'ปฏิบัติ' สนับสนุนลัทธิ โดยใช้คำที่ทุกองค์กรควรมีการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานที่ระบุ และนำมาใช้ปฏิบัติในวิธีจะจัดการคน โดยไม่คำนึงถึงบริบท (Boxall และกเพอร์เซลล์ 2000)Pfeffer (1998) ได้ระบุว่า 7 แนวทางปฏิบัติของงานรักษาความปลอดภัย ตัวเลือกตนเองจ้าง บริหารทีม หรือ teamworking กองค่าจ้างสูงในบริษัทประสิทธิภาพ ครอบคลุมการฝึก อบรม การลดความแตกต่างของสถานะ และการใช้ร่วมกันข้อมูล Boxall และกเพอร์เซลล์ (2000) แนะนำที่เกี่ยวกับหลายแบบกำหนดเป้าหมายและผลประโยชน์การให้บริการระหว่างผู้ถือหุ้นรวม และพนักงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าไม่ได้อยู่ในข้อตกลง นอกจากนี้ โต้เถียงผู้เขียนที่ถ้า 'ฝึกฝน' ควรให้องค์กรแบบ sustained แข่งขันประโยชน์ แล้วบางบริษัทจะบรรลุนั้น ในขณะที่คนอื่น ๆ จะเป็นรอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.2 'ปฏิบัติที่ดีที่สุด' แบบ
'ปฏิบัติที่ดีที่สุด' รูปแบบการสนับสนุนสากลโดยให้เหตุผลว่าทุกองค์กร
ควรจะมีประสิทธิภาพการทำงานที่ดีขึ้นถ้าพวกเขาระบุและนำมาใช้ปฏิบัติที่ดีที่สุดใน
วิธีที่พวกเขาจัดการคนโดยไม่คำนึงถึงบริบท (Boxall และเพอร์เซลล์, 2000)
Pfeffer (1998) ได้ระบุเจ็ดปฏิบัติที่ดีที่สุดของการรักษาความปลอดภัยการจ้างงาน, การเลือก
การจ้างงาน, ทีมจัดการด้วยตนเองหรือ teamworking ภาระจ่ายสูงใน บริษัท
ประสิทธิภาพ, การฝึกอบรม, การลดลงของความแตกต่างสถานะและแบ่งปัน
ข้อมูล Boxall และเพอร์เซลล์ (2000) ชี้ให้เห็นว่าปัญหาที่มีหลายรูปแบบ
รวมถึงการกำหนดเป้าหมายและผลประโยชน์ที่จะได้รับระหว่างผู้ถือหุ้นและ
พนักงานโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าพวกเขาไม่ได้อยู่ในข้อตกลง นอกจากนี้ผู้เขียนที่ถกเถียงกันอยู่
ว่าถ้า 'ปฏิบัติที่ดีที่สุด' ควรจะให้องค์กรที่มีการแข่งขันอย่างยั่งยืน
ประโยชน์แล้วบาง บริษัท จะบรรลุมันในขณะที่คนอื่น ๆ จะได้รับการเสียเปรียบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.2 . ' รูปแบบปฏิบัติที่ดีที่สุด '
' ' สนับสนุนรูปแบบการปฏิบัติที่ดีที่สุด universalism โดยโต้เถียงว่า องค์กรควรมีการปรับปรุงประสิทธิภาพ
ถ้าพวกเขาสามารถระบุและใช้วิธีปฏิบัติที่ดีที่สุดใน
วิธีที่พวกเขาจัดการ โดยไม่คำนึงถึงบริบท ( boxall กับเพอร์เซล , 2000 ) .
เฟฟเฟอร์ ( 1998 ) ระบุมีเจ็ดวิธีปฏิบัติที่ดีที่สุดของการรักษาความปลอดภัยการจ้างงาน เลือก
เช่าทีมบริหารตนเองหรือกลุ่มสูง จ่ายโดยบริษัท
ประสิทธิภาพการฝึกอบรมที่กว้างขวาง การลดความแตกต่างของสถานะและการแบ่งปัน
ข้อมูล boxall กับเพอร์เซล ( 2000 ) ได้แนะนำว่า ปัญหาที่มีหลายรูปแบบ
รวมถึงการกําหนดเป้าหมายและความสนใจที่จะให้บริการระหว่างผู้ถือหุ้นและ
พนักงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากพวกเขาไม่ได้อยู่ในข้อตกลง นอกจากนี้ ผู้เขียนแย้ง
ถ้า ' ' คือการปฏิบัติที่ดีที่สุด ควรให้องค์กรมีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืน
แล้วบางบริษัทจะบรรลุมัน , ขณะที่คนอื่นจะไร้ประโยชน์