WE’VE SEEN HOW kids take to touchsc

WE’VE SEEN HOW kids take to touchscreens. To them, our unfathomably sophisticated smartphones and tablets are about as hard to figure out as a bucket full of blocks. It’s a little bit eerie, watching a youngster prod his or her way around an iPad; it makes you wonder if future generations will ever have a chance to foster any of the skepticism we feel towards cyborg enhancements and brain implants and other unsavory flavors of invasive, singularity-style computing. Hopefully they’ll grow into it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราได้เห็นว่าเด็กที่ใช้หน้าจอสัมผัส พวกเขา เราซับซ้อน unfathomably สมาร์ทโฟนและแท็บเล็ตได้ประมาณเป็นยากที่จะคิดออกเป็นกลุ่มที่เต็มรูปแบบของบล็อก จึงประหลาดหน่อย ดู youngster ที่กระทุ้งทางของเขา หรือเธอรอบ iPad มันทำให้คุณสงสัยว่า ถ้า คนรุ่นอนาคตจะเคยมีโอกาสที่จะส่งเสริมใด ๆ สงสัยเรารู้สึกหนักปรับปรุง และสมองเทียมและรสอื่น ๆ unsavory รุกราน ภาวะเอกฐานแบบคอมพิวเตอร์ หวังว่าพวกเขาจะเติบโตมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราได้เห็นวิธีการที่เด็กใช้เวลาในการทัชสกรีน ให้พวกเขามาร์ทโฟนที่มีความซับซ้อนและแท็บเล็ unfathomably ของเราเป็นเรื่องที่ยากที่จะคิดออกมาเป็นถังเต็มรูปแบบของบล็อก มันนิด ๆ หน่อย ๆ น่าขนลุก, ดูเจ้าหนูแยงทางของเขาหรือเธอรอบ iPad; มันทำให้คุณสงสัยว่าคนรุ่นอนาคตที่เคยจะมีโอกาสที่จะส่งเสริมให้เกิดความสงสัยใด ๆ ที่เรารู้สึกต่อการปรับปรุงหุ่นยนต์และการปลูกถ่ายสมองและรสชาติที่น่ารังเกียจอื่น ๆ ของการบุกรุกคอมพิวเตอร์เอกพจน์สไตล์ หวังว่าพวกเขาจะเติบโตเป็นมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราได้เห็นว่า เด็กใช้เวลากับ touchscreens . พวกเขา , มาร์ทโฟน unfathomably ของเราที่ซับซ้อนและยาเม็ดจะยากที่จะคิดออกเป็นถังเต็มของบล็อก มันประหลาดนิดหน่อย ดูเป็นหนุ่มแยงของเขาหรือเธอวิธีรอบ iPad ;มันทำให้คุณสงสัยว่าคนรุ่นหลังจะได้มีโอกาสที่จะส่งเสริมการใด ๆของความสงสัย เรารู้สึกต่อการปรับปรุงหุ่นยนต์และสมองเทียมและรสอื่น ๆที่น่ารังเกียจของคอมพิวเตอร์ลักษณะความเป็นเอกเทศ หวังว่าพวกเขาจะเติบโตเป็น .