You can use the #ifdef and #ifndef

You can use the #ifdef and #ifndef directives anywhere #if can be used. The #ifdef identifier statement is equivalent to #if 1 when identifier has been defined, and it is equivalent to #if 0 when identifier has not been defined or has been undefined with the #undef directive. These directives check only for the presence or absence of identifiers defined with #define, not for identifiers declared in the C or C++ source code.
These directives are provided only for compatibility with previous versions of the language. The defined( identifier ) constant expression used with the #if directive is preferred.
The #ifndef directive checks for the opposite of the condition checked by #ifdef. If the identifier has not been defined (or its definition has been removed with #undef), the condition is true (nonzero). Otherwise, the condition is false (0).
Microsoft Specific
The identifier can be passed from the command line using the /D option. Up to 30 macros can be specified with /D.
This is useful for checking whether a definition exists, because a definition can be passed from the command line. For example:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณสามารถใช้และ ifdef ## ifndef สั่งทุก#ถ้าสามารถใช้ #งบระบุ ifdef เทียบเท่ากับ#ถ้า 1 เมื่อระบุมีการระบุชัดเจนและเป็นที่เทียบเท่ากับ#ถ้า 0 เมื่อระบุยังไม่ได้รับการกำหนดไว้หรือได้รับไม่ได้กำหนดด้วย# undef สั่ง คำสั่งเหล่านี้ตรวจสอบสำหรับการมีหรือไม่มีของตัวระบุกำหนดด้วย#กำหนดไม่ระบุประกาศในคหรือแหล่งครหัส.
คำสั่งเหล่านี้จะให้เฉพาะสำหรับการทำงานร่วมกันกับรุ่นก่อนหน้าของภาษา ที่กำหนดไว้ (ระบุ) การแสดงออกอย่างต่อเนื่องที่ใช้กับ#ถ้าสั่งเป็นที่ต้องการ.
#การตรวจสอบคำสั่ง ifndef เพื่อตรงข้ามของเงื่อนไขการตรวจสอบโดย# ifdefถ้าระบุไม่ได้ถูกกำหนด (หรือคำนิยามที่ได้รับการลบออกด้วย undef #) เงื่อนไขเป็นจริง (เลข) มิฉะนั้นเงื่อนไขเป็นเท็จ (0). ไมโครซอฟท์

ระบุเฉพาะเจาะจงที่สามารถส่งผ่านจากบรรทัดคำสั่งใช้ / วันเลือก ได้ถึง 30 แมโครสามารถระบุได้ด้วย / วัน.
นี้เป็นประโยชน์สำหรับการตรวจสอบว่ามีความหมายอยู่แล้วเพราะความละเอียดสามารถส่งผ่านจากบรรทัดคำสั่ง ตัวอย่างเช่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณสามารถใช้คำสั่ง #ifdef และ #ifndef #if สามารถใช้ที่ใดก็ ยอดรหัส #ifdef จะเท่ากับ #if 1 เมื่อมีการกำหนดรหัส และมันจะเท่ากับ #if 0 เมื่อระบุไม่ได้กำหนด หรือได้รับไม่ได้กำหนด ด้วยคำสั่ง #undef คำสั่งเหล่านี้ตรวจสอบสำหรับการหรือตัวบ่งชี้ที่กำหนดกับ #define ไม่สำหรับรหัสประกาศใน C หรือ C แหล่งรหัส.
คำสั่งเหล่านี้มีให้เฉพาะสำหรับความเข้ากันได้กับรุ่นก่อนหน้านี้ของภาษา นิพจน์คงที่การกำหนด (รหัส) ที่ใช้กับคำสั่ง #if เป็นที่ต้องการ
คำสั่ง #ifndef ตรวจสอบความตรงข้ามของเงื่อนไขตรวจสอบ โดย #ifdef ถ้าไม่ได้กำหนดตัวบ่งชี้ (หรือข้อกำหนดของแล้วกับ #undef), เงื่อนไขเป็นจริง (nonzero) มิฉะนั้น เงื่อนไขเป็นเท็จ (0) .
เฉพาะ Microsoft
รหัสสามารถส่งผ่านจากบรรทัดคำสั่งที่ใช้เลือก /D สามารถระบุถึงแมโค 30 กับ /D.
นี้มีประโยชน์สำหรับการตรวจสอบว่า มีคำจำกัดความ เนื่องจากคำนิยามสามารถถูกส่งผ่านจากบรรทัดคำสั่ง ตัวอย่าง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณสามารถใช้ #ifdef และกฎระเบียบของ #ifndef #if ได้ทุกที่สามารถใช้ ประกาศตัวบ่งชี้ #ifdef นี้เท่ากับเป็นตัวระบุ #if 1 เมื่อได้รับการกำหนดไว้และเท่ากับเป็น #if 0 เมื่อตัวระบุไม่มีการกำหนดหรือมีการไม่ได้กำหนดพร้อมด้วยคำสั่ง #undef ได้ กฎระเบียบของเหล่านี้ทำการเช็คอินเฉพาะสำหรับการขาดงานหรือการมีอยู่ของตัวระบุที่กำหนดพร้อมด้วย #defineไม่ใช่สำหรับตัวบ่งชี้ประกาศใน C หรือ C ซอร์สโค้ด.
กฎระเบียบของเหล่านี้ได้รับการจัดให้บริการเฉพาะสำหรับความเข้ากันได้กับเวอร์ชันก่อนหน้านี้ของ ภาษา ที่กำหนดไว้(ตัวระบุ)การแสดงออกอย่างต่อเนื่องที่ใช้กับคำสั่งที่เป็นที่นิยม #if .ตรวจสอบ Directive #ifndef
สำหรับตรงข้ามกับที่ของ สภาพ ที่ได้รับการตรวจสอบโดย #ifdefหากตัวระบุที่ไม่ได้รับการกำหนดไว้(หรือความละเอียดของตนได้ถูกลบออกด้วย #undef ) สภาพ ที่เป็นจริง( nonzero ) หรือมิเช่นนั้นแล้ว สภาพ นั้นเป็นการแจ้งเตือนที่ผิดพลาด( 0 )..

ซึ่งจะช่วยระบุตัวบ่งชี้ Microsoft สามารถผ่านจากบรรทัดคำสั่งโดยใช้ตัวเลือก D / ได้ถึง 30 แมโครสามารถระบุได้ด้วย/ D .
ซึ่งจะเป็นประโยชน์สำหรับการตรวจสอบไม่ว่าจะความละเอียดที่มีอยู่แล้วเพราะความละเอียดที่สามารถผ่านจากบรรทัดคำสั่ง ตัวอย่างเช่น