Moral Courage in Healthcare: Acting

Moral Courage in Healthcare: Acting Ethically Even in the Presence of Risk

^ m d



Colonel John S. Murray, PhD, RN, USAF, NC

Abstract


Healthcare professionals often face complex ethical dilemmas in the workplace. Some professionals confront the ethical issues directly while others turn away. Moral courage helps individuals to address ethical issues and take action when doing the right thing is not easy. In this article the author defines moral courage, describes ongoing discussions related to moral courage, explains how to recognize moral courage, and offers strategies for developing and demonstrating moral courage when faced with ethical challenges

Citation: Murray, J.S., (Sept 30, 2010) "Moral Courage in Healthcare: Acting Ethically Even in the Presence of Risk" OJIN: The Online Journal of Issues in Nursing Vol. 15, No. 3, Manuscript 2.

DOI: 10.3912/OJIN.Vol15No03Man02

Key words: Moral courage, ethics, ethical dilemmas, developing moral courage, Code of Ethics for Nurses, Nursing’s Social Policy Statement, cultural diversity

"Stand up for what is right even if you stand alone." Anonymous

There are few articles addressing moral courage in today’s healthcare literature. Examples of unethical behaviors are seen today in academia, politics, sports, entertainment, banking, and the legal system (Gallup, 2009; Kidder, 2005; Murray, 2007a; 2007b; Zangaro, Yager & Proulx, 2009). Healthcare professionals working in clinical practice, education, research, and administration are not immune to these unethical behaviors. They face ethical dilemmas on a regular basis. Shortages in the numbers of clinicians to deliver patient care, inadequate staffing levels, cost containment measures, consolidation of healthcare organizations, and ineffective leadership have resulted in the escalation of ethical dilemmas nurses face today in healthcare environments (Clancy, 2003; Einarsen, Aasland & Skogstad, 2007; Murray, 2008; 2007a; Zangaro et al., 2009). How individuals respond to these ethical dilemmas depends on their previous experiences with unethical behavior, their individual personality traits, and their ethical values, as well as their knowledge of ethical principles (Clancy, 2003). Moral courage is needed to confront unethical behaviors. The following exemplar demonstrates moral courage in clinical practice.



Emily was a novice nurse employed at an academic medical center. Her peers respected her and described her as an attentive and meticulous nurse with strong work values. Over time Emily noted a behavior in the work setting that concerned her and conflicted with her ethical principles. She had observed her supervisor falsifying training records of nurses still on orientation so that these new nurses could begin earlier to work independently, thus improving staffing levels. When Emily brought this behavior to the attention of the more senior nurses on the unit, they explained that they experienced retaliation if they even mentioned this misconduct. After much deliberation, Emily felt that she had an ethical responsibility to take action and bring this matter to the attention of the hospital administration. As soon as she did this, her supervisor began to berate her in staff meetings, change her work schedule unfairly and without notice, withhold needed information, set unreasonable deadlines, and prevent her opportunities for professional advancement. Recognizing that nurses have an obligation to always demonstrate the highest professional and ethical standards, Emily sought guidance from the medical center’s nurse ethicist. This guidance and support helped her to stand firm and stay resolute in her determination to do what was right.



There are few articles addressing moral courage in today’s healthcare literature. What is available indicates a lack of moral courage on the part of healthcare professionals when they are faced with ethical challenges (Aultman, 2008). Sekerka and Bagozzi (2007) have encouraged healthcare organizations to promote ‘ethical fitness’ so as to increase providers’ level of moral courage in daily organizational activities. Healthcare agencies and professional organizations need to articulate, encourage adherence to, and act on shared values as they provide an environment in which moral behaviors are welcomed and expected. The challenge in today’s constantly changing healthcare environment is to be certain that professionals understand what moral courage is, why it is important for all settings in which they practice, teach, research, and/or lead, and how moral courage can be demonstrated when ethical challenges are confronted (Purtilo, 2000). In this article the author defines moral courage, describes ongoing discussions related to moral courage, explains how to recognize moral courage, and offers strategies for developing and demonstrating moral courage when faced with ethical challenges.

Moral Courage Defined

Scholars have debated the various meanings of ‘courage’ over the centuries. Ancient Greek philosophers, such as Plato and Aristotle, frequently used the term in reference to character on the battlefield. Plato and Aristotle discussed courage as a trait set aside for situations where individuals feared death. Aristotle specifically discussed courage in the context of being able to wage war while being mindful of the possibility of injury or death. To Aristotle, bravery was a virtue that enabled Greek soldiers to respond appropriately to the fear of the battle (Day, 2007; Lachman, 2007; Miller, 2005).

Morally courageous professionals persevere to stand up for what is right even when it means they may do so alone. While the ancient Greeks described courage as a desired response to physical danger, contemporary scholars more frequently address courage as the commitment to stand up for/act upon one’s ethical beliefs – an essential virtue for all healthcare professionals today (Clancy, 2003; Day, 2007; Kidder, 2005; Lachman, 2009; 2007a; Purtilo, 2000). This type of courage, called moral courage, is vital to the willingness of individuals to take hold of, and fully support, ethical responsibilities essential to professional values (Day, 2007). Moral courage is a highly esteemed trait displayed by individuals, who, despite adversity and personal risk, decide to act upon their ethical values to help others during difficult ethical dilemmas. These individuals strive to do the right thing, even when others chose a less ethical behavior, which may include taking no action at all (Lachman, 2009; 2007a; 2007b; Sekerka & Bagozzi, 2007). Morally courageous professionals persevere to stand up for what is right even when it means they may do so alone. The ultimate goal of morally courageous behavior is to put ethical principles into action and protect ethical values perceived to be at risk (Kidder, 2005; Purtilo, 2000; Secretan, 2009: SG Solutions, 2009).

Moral courage is considered to be the pinnacle of ethical behavior; it requires a steadfast commitment to fundamental ethical principles despite potential risks, such as threats to reputation, shame, emotional anxiety, isolation from colleagues, retaliation, and loss of employment. Morally courageous individuals are prepared to face tough decisions and confront the uncertainties associated with their resolve to do the right thing despite the consequences they may face (Clancy, 2003; Kidder, 2005; Lachman, 2007a; 2007c; Miller, 2005; Peake, 2006).

Discussions Related to Moral Courage

While the Code of Ethics for Nurses encourages nurses to remain consistent with their own personal values, it also emphasizes the need for open discussion of differing ethical principles... It is important not to confuse moral courage with moral arrogance and moral certitude (moral certainty). Moral arrogance involves truly believing that one’s own moral stand or judgment is the only correct option regarding a controversial issue, even though others consider differing moral decisions or judgments to be morally acceptable (Gert, Culver, & Clouser, 2006). Morally arrogant individuals are condescending, dismissive of the thoughts of others, and primarily concerned with self (Baylis, 2007). Moral certitude (or certainty) is the term used to describe a very firm belief based on an inner conviction. Morally certain individuals believe that they are correct in their beliefs to the extent that they have no reservations whatsoever about the rightness of their beliefs. Moral arrogance and moral certitude inhibit the thoughtful assessment needed in ethical practice. These attitudes bring with them the risk of suppressing open dialogue and forthright deliberation regarding ethical issues. In contrast, professional and ethical principles, rather than personal preconceptions or unwavering preferences, should serve as the foundation of ethical decision making (Vaiani, 2009). The American Nurses Association (ANA) Code of Ethics for Nurses (2001) contains a common, shared set of ethical principles to guide nurses’ professional behavior. All nurses are encouraged to hold to these principles in their practice of professional nursing. While the Code of Ethics for Nurses encourages nurses to remain consistent with their own personal values, it also emphasizes the need for open discussion of differing ethical principles in a manner that does not consistently place one principle above another, thus avoiding the dangers of moral arrogance and moral certitude.

There is also much debate over the difference between public and private morals. The Code of Ethics for Nurses (ANA, 2001) addresses the distinction between public and private morals. Provision Five of the Code discusses wholeness of character whereby, in the course of becoming a professional nurse, nurses accept the values of the profession integrating them with their personal value system (ANA, 2001). Additionally, Nursing’s Social Policy Statement provides guidance regarding nursing’

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความกล้าหาญคุณธรรมในการดูแลสุขภาพ: ทำหน้าที่ตามหลักจริยธรรมแม้ในต่อหน้าของความเสี่ยง^ m d พันเอกจอห์น S. Murray ปริญญาเอก RN กองทัพ NC บทคัดย่อ ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพมักจะเผชิญกับ dilemmas ซับซ้อนด้านจริยธรรมในทำงาน ผู้เชี่ยวชาญบางเผชิญปัญหาจริยธรรมโดยตรงในขณะที่ผู้อื่นเกียดกัน ความกล้าหาญคุณธรรมช่วยบุคคลปัญหาจริยธรรม และดำเนินการเมื่อทำในสิ่งที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย ในบทความนี้ ผู้เขียนกำหนดความกล้าหาญคุณธรรม อธิบายสนทนาต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับความกล้าหาญคุณธรรม อธิบายวิธีการจดจำความกล้าหาญคุณธรรม และมีกลยุทธ์ในการพัฒนา และเห็นคุณธรรมความกล้าหาญเมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายจริยธรรม อ้างอิง: Murray เจเอส, (30 กันยายน 2010) "ความกล้าหาญคุณธรรมในการดูแลสุขภาพ: ทำหน้าที่ตามหลักจริยธรรมแม้ในต่อหน้าของความเสี่ยง" OJIN: สมุดรายวันในพยาบาล 15 ฉบับ 2 เลข 3 ออนไลน์ ดอย: 10.3912/OJINVol15No03Man02 คำสำคัญ: ความกล้าหาญคุณธรรม จริยธรรม จริยธรรม dilemmas พัฒนาคุณธรรมความกล้าหาญ รหัสจริยธรรมสำหรับพยาบาล คำแถลงนโยบายทางสังคมของพยาบาล ความหลากหลายทางวัฒนธรรม "ยืนเป็นแม้ว่าคุณยืนอยู่คนเดียว" ไม่ระบุชื่อ มีไม่กี่บทความแก้ปัญหาคุณธรรมความกล้าหาญในวรรณคดีสุขภาพวันนี้ ตัวอย่างของพฤติกรรมศีลธรรมจะเห็นวันนี้ใน academia การเมือง กีฬา บันเทิง ธนาคาร และระบบกฎหมาย (Gallup, 2009 Kidder, 2005 เมอร์เรย์ 2007a 2007b Zangaro, Yager และ Proulx, 2009) แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการทำงานในคลินิก การศึกษา วิจัย และการจัดการไม่สร้างพฤติกรรมศีลธรรมเหล่านี้ พวกเขาเผชิญกับ dilemmas จริยธรรมเป็นประจำ ในหมายเลข clinicians จัดส่งดูแลผู้ป่วย พนักงานระดับ ต้นทุนบรรจุมาตรการ ไม่เพียงพอรวมองค์กรสุขภาพ และความเป็นผู้นำไม่มีผลในการเลื่อนระดับของจริยธรรม dilemmas หน้าพยาบาลในระบบสุขภาพ (Clancy, 2003 วันนี้ Einarsen, Aasland & Skogstad, 2007 เมอร์เรย์ 2008 2007a Zangaro et al., 2009) วิธีการตอบสนองต่อบุคคลการ dilemmas จริยธรรมเหล่านี้ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของพวกเขาก่อนหน้านี้กับพฤติกรรมศีลธรรม ลักษณะของบุคลิกภาพส่วนบุคคล และค่าจริยธรรม ตลอดจนความรู้หลักจริยธรรม (Clancy, 2003) จำเป็นต้องใช้ความกล้าหาญคุณธรรมศีลธรรมพฤติกรรมเผชิญหน้า Exemplar ต่อไปนี้แสดงให้เห็นถึงคุณธรรมความกล้าหาญในทางปฏิบัติทางคลินิก เอมิลี่เป็นพยาบาลมือใหม่ทำงานที่ศูนย์การแพทย์การศึกษา เพื่อนของเธอยอมรับเธอ และอธิบายเธอเป็นพยาบาลเอาใจใส่ และพิถีพิถันกับค่าแรงงาน เวลา เอมิลี่สังเกตพฤติกรรมการทำงาน ที่เกี่ยวข้องของเธอขัดแย้งกับหลักจริยธรรมของเธอ เธอได้พบเธอ falsifying พยาบาลยังอยู่บนแนวการฝึกอบรมเพื่อให้พยาบาลใหม่เหล่านี้สามารถเริ่มต้นทำงานอิสระ ผู้ควบคุมงานจึง ปรับปรุงพนักงานระดับ เมื่อเอมิลี่มาลักษณะเช่นนี้ความสนใจของพยาบาลอาวุโสขึ้นบนหน่วย พวกเขาอธิบายว่า พวกเขามีประสบการณ์ต่างหากพวกเขาได้กล่าวถึงการประพฤตินี้ หลังจากบริษัทฯ มาก เอมิลี่รู้สึกว่า เธอมีความรับผิดชอบจริยธรรม การดำเนินการเรื่องนี้ให้ความสนใจการบริหารโรงพยาบาล ทันทีที่เธอทำอย่างนี้ ผู้ควบคุมงานของเธอเริ่มต้น berate ของเธอในการประชุมพนักงาน เปลี่ยนกำหนดการทำงานของเธอ unfairly ล่วงหน้า ระงับข้อมูลที่จำเป็น ตั้งสิ้น unreasonable และป้องกันโอกาสสำหรับความก้าวหน้าอาชีพของเธอ ยอมรับว่า พยาบาลมีหน้าที่แสดงให้เห็นถึงมาตรฐานวิชาชีพ และจริยธรรมสูงสุดเสมอ เอมิลี่ขอคำแนะนำจากศูนย์แพทย์พยาบาล ethicist คำแนะนำและสนับสนุนนี้ช่วย เธอได้ยืนอยู่ในความมุ่งมั่นของเธอจะทำอะไรถูกเด็ด มีไม่กี่บทความแก้ปัญหาคุณธรรมความกล้าหาญในวรรณคดีสุขภาพวันนี้ มีระบุขาดความกล้าหาญทางศีลธรรมในส่วนของผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพเมื่อพวกเขาจะต้องเจอกับความท้าทายจริยธรรม (Aultman, 2008) Sekerka และ Bagozzi (2007) ได้สนับสนุนให้องค์กรแพทย์เพื่อส่งเสริม 'จริยธรรมฟิต' เพื่อเพิ่มระดับของผู้ให้บริการของความกล้าหาญคุณธรรมในองค์กรกิจกรรมประจำวัน หน่วยแพทย์และองค์กรวิชาชีพต้องประกบ ติดกับ ความดำเนินการกับค่าที่ใช้ร่วมกัน ตามที่พวกเขาสร้างสิ่งแวดล้อมซึ่งพฤติกรรมคุณธรรมจะยินดี และคาดว่า ความท้าทายในสภาพแวดล้อมสุขภาพวันนี้ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเพื่อ ให้แน่ใจว่า ผู้เชี่ยวชาญเข้าใจความกล้าหาญคุณธรรมอะไร ทำไมจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการตั้งค่าทั้งหมดที่พวกเขาฝึก สอน วิจัย และ/หรือนำ และวิธีที่สามารถแสดงความกล้าหาญคุณธรรม เมื่อท้าทายจริยธรรมจะเผชิญ (Purtilo, 2000) ได้ ในบทความนี้ ผู้เขียนกำหนดความกล้าหาญคุณธรรม อธิบายสนทนาต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับความกล้าหาญคุณธรรม อธิบายวิธีการจดจำความกล้าหาญคุณธรรม และมีกลยุทธ์ในการพัฒนา และเห็นคุณธรรมความกล้าหาญเมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายจริยธรรม ความกล้าหาญคุณธรรมที่กำหนด นักวิชาการได้ยังคงความหมายต่าง ๆ ของ 'ความกล้าหาญ' มากกว่าอื่น ๆ โบราณปรัชญากรีก เพลโตและอริสโตเติล มักใช้คำว่าอ้างอิงถึงอักขระในสนามรบ เพลโตและอริสโตเติลกล่าวถึงความกล้าหาญเป็นติดตั้งไว้สำหรับสถานการณ์ที่บุคคลกลัวตาย อริสโตเติลกล่าวถึงความกล้าหาญในบริบทของความสามารถในการสงครามก็คำนึงถึงความเป็นไปได้ของการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตโดยเฉพาะ กับอริสโตเติล ความกล้าหาญเป็นคุณธรรมที่เปิดใช้งานทหารกรีกตอบสนองอย่างเหมาะสมเพื่อความกลัวของการต่อสู้ (วัน 2007 Lachman, 2007 มิลเลอร์ 2005) ผู้เชี่ยวชาญด้านคุณธรรมกล้าหาญพากเพียรในการยืนเป็นแม้เมื่อหมายความว่า พวกเขาอาจทำคนเดียวดังนั้น ในขณะที่กรีกโบราณอธิบายความกล้าหาญเป็นการตอบสนองที่ระบุอันตรายทางกายภาพ นักวิชาการร่วมสมัยบ่อยความกล้าหาญเป็นความมุ่งมั่น / ยืนขึ้นสำหรับดำเนินการกับของจริยธรรมความเชื่อ – ความสำคัญคุณธรรมสำหรับอาชีพการแพทย์ทุกวันนี้ (Clancy, 2003 วัน 2007 Kidder, 2005 Lachman, 2009 2007a Purtilo, 2000) ความกล้าหาญ เรียกว่าความกล้าหาญคุณธรรม ชนิดนี้มีความสำคัญต่อความตั้งใจของบุคคลที่จะหยิบของ และทั้งหมด สนับสนุน จริยธรรมความรับผิดชอบที่สำคัญค่ามืออาชีพ (วัน 2007) ความกล้าหาญคุณธรรมติดสูงนับถือที่แสดง โดยบุคคล ที่ แม้ มีความทุกข์ยากและความเสี่ยงส่วนบุคคล ตัดสินใจที่จะดำเนินการกับค่าจริยธรรมเพื่อช่วยผู้อื่นในระหว่าง dilemmas จริยธรรมยาก ได้ บุคคลเหล่านี้พยายามทำสิ่งถูกต้อง แม้ผู้อื่นเลือกลักษณะจริยธรรมน้อย ซึ่งอาจรวมถึงกระทำการไม่ทั้งหมด (Lachman, 2009; 2007a; 2007b Sekerka & Bagozzi, 2007) ผู้เชี่ยวชาญด้านคุณธรรมกล้าหาญพากเพียรในการยืนเป็นแม้เมื่อหมายความว่า พวกเขาอาจทำคนเดียวดังนั้น เป้าหมายสูงสุดของพฤติกรรมคุณธรรมกล้าหาญจะวางหลักจริยธรรมในการดำเนินการ และป้องกันค่าจริยธรรมถือว่าเป็นความเสี่ยง (Kidder, 2005 Purtilo, 2000 Secretan, 2009: SG โซลูชั่น 2009) ความกล้าหาญคุณธรรมถือเป็นมุ่งจริยธรรม มันต้องมา steadfast หลักจริยธรรมพื้นฐานแม้จะเสี่ยง เช่นคามชื่อเสียง ความอัปยศ ความวิตกกังวลอารมณ์ แยกจากเพื่อนร่วมงาน ต่าง และสูญเสียการจ้างงาน บุคคลคุณธรรมกล้าหาญกำลังเตรียมที่จะเผชิญกับการตัดสินใจที่ยากลำบาก และการเผชิญหน้าที่ไม่แน่นอนเกี่ยวข้องกับการแก้ไขให้ทำในสิ่งที่ดีแม้ มีผลกระทบที่อาจเผชิญ (Clancy, 2003 Kidder, 2005 Lachman, 2007a 2007c มิลเลอร์ 2005 Peake, 2006) สนทนาที่เกี่ยวข้องกับความกล้าหาญคุณธรรม ในขณะที่รหัสจริยธรรมสำหรับพยาบาลสนับสนุนให้พยาบาลยังคงสอดคล้องกับค่าส่วนบุคคลของตนเอง มันเน้นจำเป็นสำหรับการเปิดอภิปรายหลักการจริยธรรมแตกต่างกัน... จะต้องไม่สับสนความกล้าหาญคุณธรรมจริยธรรมหยิ่งและ certitude จริยธรรม (ศีลธรรมแน่นอน) หยิ่งแรงเกี่ยวข้องอย่างแท้จริงเชื่อว่าตัวเองแรงยืน หรือพิพากษาเป็นตัวเลือกเท่านั้นที่ถูกต้องเกี่ยวกับปัญหาความขัดแย้ง แม้ผู้อื่นพิจารณาตัดสินคุณธรรมแตกต่างกันหรือคำพิพากษาจะ ยอมรับคุณธรรม (Gert, Culver, & Clouser, 2006) บุคคลที่มีชีวิตอย่างมีศีลธรรมมีวางตัว dismissive ความคิดของผู้อื่น และหลักเกี่ยวข้องกับตนเอง (Baylis, 2007) Certitude จริยธรรม (หรือความแน่นอน) เป็นคำที่ใช้เพื่ออธิบายการผนึกบริษัทมากขึ้นอยู่กับความเชื่อมั่นภายใน คุณธรรมบางคนเชื่อว่า พวกเขาถูกต้องในความเชื่อของตนเท่าที่มีการจองไม่ใด ๆ เกี่ยวกับ rightness ความเชื่อของพวกเขา หยิ่งคุณธรรมและคุณธรรม certitude ยับยั้งการประเมินเด่นที่จำเป็นต่อการปฏิบัติจริยธรรม ทัศนคติเหล่านี้มากับความเสี่ยงเมื่อเปิดเจรจาและสุขุมตรงไปตรงมาเกี่ยวกับจริยธรรม ในทางตรงกันข้าม ลักษณะไม่เปลี่ยนใจ หรือ preconceptions ส่วนบุคคลมากกว่า หลักการมืออาชีพ และจริยธรรม ควรทำหน้าที่เป็นรากฐานของจริยธรรมตัดสิน (Vaiani, 2009) รหัสจรรยาบรรณของสมาคมพยาบาลอเมริกัน (ANA) สำหรับพยาบาล (2001) ประกอบด้วยชุดทั่วไป ห้องจริยธรรมหลักคู่มือการลักษณะมืออาชีพพยาบาล พยาบาลทั้งหมดให้กดค้างไว้เพื่อหลักการเหล่านี้ในการปฏิบัติของพยาบาลวิชาชีพได้ ในขณะที่รหัสจริยธรรมสำหรับพยาบาลสนับสนุนให้พยาบาลยังคงสอดคล้องกับค่าส่วนบุคคลของตนเอง มันเน้นจำเป็นสำหรับการเปิดอภิปรายหลักจริยธรรมแตกต่างกันในลักษณะที่ไม่สม่ำเสมอวางหลักหนึ่งข้างอีก จึง หลีกเลี่ยงอันตรายของหยิ่งคุณธรรมและจริยธรรม certitude นอกจากนี้ยังมีถกเถียงกันมากกว่าความแตกต่างระหว่างศีลธรรมส่วนตัว และสาธารณะ รหัสจริยธรรมสำหรับพยาบาล (ANA, 2001) อยู่ความแตกต่างระหว่างศีลธรรมส่วนตัว และสาธารณะ สำรอง 5 รหัสกล่าวถึงว่าวของอักขระโดย ในหลักสูตรเป็น พยาบาล พยาบาลยอมรับค่าของอาชีพที่บูรณาการกับระบบค่าส่วนบุคคลของพวกเขา (ANA, 2001) นอกจากนี้ นโยบายสังคมของพยาบาลให้คำแนะนำเกี่ยวกับการพยาบาล '

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความกล้าหาญทางศีลธรรมในการดูแลสุขภาพ: รักษาการจริยธรรมแม้ในการแสดงตนของความเสี่ยง^ MD พันเอกจอห์นเอเมอเรย์, PhD, RN, USAF, NC บทคัดย่อผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพมักจะเผชิญกับประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมที่ซับซ้อนในการทำงาน ผู้เชี่ยวชาญบางคนเผชิญหน้ากับประเด็นทางจริยธรรมโดยตรงในขณะที่คนอื่น ๆ หันไป ความกล้าหาญทางศีลธรรมจะช่วยให้บุคคลในการแก้ไขปัญหาทางด้านจริยธรรมและดำเนินการเมื่อทำสิ่งที่ถูกต้องไม่ใช่เรื่องง่าย ในบทความนี้ผู้เขียนกำหนดความกล้าหาญทางศีลธรรมอธิบายการอภิปรายอย่างต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับความกล้าหาญทางศีลธรรมอธิบายถึงวิธีการที่จะรู้จักความกล้าหาญทางศีลธรรมและมีกลยุทธ์ในการพัฒนาและแสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญทางศีลธรรมเมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายทางจริยธรรมอ้างอิง: เมอเรย์, JS (30 กันยายน 2010) "ความกล้าหาญทางศีลธรรมในการดูแลสุขภาพ: รักษาการจริยธรรมแม้ในการแสดงตนของความเสี่ยง" Ojin: วารสารออนไลน์ของประเด็นในการพยาบาลฉบับที่ . 15, ฉบับที่ 3, ต้นฉบับ 2 DOI: 10.3912 / OJIN.Vol15No03Man02 คำสำคัญ: ความกล้าหาญทางศีลธรรมจริยธรรมประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมการพัฒนาความกล้าหาญทางจริยธรรมจรรยาบรรณสำหรับพยาบาล, นโยบายสังคมพยาบาลของความหลากหลายทางวัฒนธรรม"ยืนขึ้นสำหรับสิ่งที่เป็น ขวาแม้ว่าคุณจะยืนอยู่คนเดียว. " Anonymous มีบทความไม่กี่ที่อยู่ในความกล้าหาญทางจริยธรรมในวรรณคดีการดูแลสุขภาพวันนี้ ตัวอย่างของพฤติกรรมที่ผิดจรรยาบรรณจะเห็นวันนี้ในภาคการศึกษา, การเมือง, กีฬา, บันเทิง, การธนาคารและระบบกฎหมาย (Gallup 2009; คิดเดอร์ปี 2005 เมอร์เร 2007A; 2007B; Zangaro, Yager & Proulx, 2009) บุคลากรทางการแพทย์ที่ทำงานในการปฏิบัติทางคลินิกการศึกษาการวิจัยและการบริหารงานไม่ภูมิคุ้มกันเหล่านี้พฤติกรรมผิดจรรยาบรรณ พวกเขาต้องเผชิญกับประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมเป็นประจำ ขาดแคลนในจำนวนของแพทย์ในการส่งมอบการดูแลผู้ป่วยระดับการรับพนักงานไม่เพียงพอมาตรการควบคุมต้นทุนรวมขององค์กรด้านการดูแลสุขภาพและความเป็นผู้นำไม่ได้ผลมีผลในการเพิ่มของพยาบาลประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมเผชิญในวันนี้ในสภาพแวดล้อมการดูแลสุขภาพ (แคลนซี 2003; Einarsen, Aasland & Skogstad 2007; Murray, 2008; 2007A; Zangaro et al, 2009). วิธีบุคคลที่ตอบสนองต่อประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมเหล่านี้ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ก่อนหน้านี้ของพวกเขาที่มีพฤติกรรมผิดจรรยาบรรณลักษณะบุคลิกภาพของแต่ละบุคคลของพวกเขาและค่านิยมทางจริยธรรมของพวกเขาเช่นเดียวกับความรู้ของหลักการทางจริยธรรม (แคลนซี 2003) ความกล้าหาญทางศีลธรรมเป็นสิ่งจำเป็นที่จะเผชิญหน้ากับพฤติกรรมที่ผิดจรรยาบรรณ ตัวอย่างต่อไปนี้แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญทางจริยธรรมในการปฏิบัติทางคลินิก. เอมิลี่เป็นสามเณรพยาบาลลูกจ้างในศูนย์การแพทย์ทางวิชาการ เพื่อนร่วมงานของเธอเป็นที่เคารพของเธอและเธออธิบายว่าพยาบาลใส่ใจและพิถีพิถันกับค่าการทำงานที่แข็งแกร่ง เมื่อเวลาผ่านไปเอมิลี่ตั้งข้อสังเกตพฤติกรรมในการตั้งค่าการทำงานที่เกี่ยวข้องของเธอและขัดแย้งกับหลักการทางจริยธรรมของเธอ เธอได้สังเกตเห็นผู้บังคับบัญชาของเธอ falsifying บันทึกการฝึกอบรมของพยาบาลยังคงอยู่ในการวางแนวทางเพื่อให้พยาบาลใหม่เหล่านี้สามารถเริ่มต้นก่อนหน้านี้ในการทำงานอย่างอิสระดังนั้นการปรับปรุงระดับการรับพนักงาน เมื่อเอมิลี่นำพฤติกรรมนี้ถึงความสนใจของพยาบาลอาวุโสในหน่วยที่พวกเขาอธิบายว่าพวกเขามีประสบการณ์การตอบโต้หากพวกเขายังกล่าวถึงการประพฤติมิชอบนี้ หลังจากใคร่ครวญมากเอมิลี่รู้สึกว่าเธอมีความรับผิดชอบทางจริยธรรมที่จะดำเนินการและนำเรื่องนี้ไปให้ความสนใจในการบริหารโรงพยาบาล ทันทีที่เธอทำอย่างนี้ผู้บังคับบัญชาของเธอเริ่มที่จะด่าเธอในการประชุมเจ้าหน้าที่เปลี่ยนตารางเวลาการทำงานของเธอและเป็นธรรมโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้าระงับข้อมูลที่จำเป็นในการตั้งกำหนดเวลาที่ไม่มีเหตุผลและป้องกันไม่ให้โอกาสเธอสำหรับความก้าวหน้าในระดับมืออาชีพ ตระหนักว่าพยาบาลมีภาระที่จะต้องแสดงให้เห็นเสมอมาตรฐานวิชาชีพและจริยธรรมสูงสุด, เอมิลี่ขอคำแนะนำจากพยาบาลศูนย์การแพทย์ ethicist คำแนะนำนี้และการสนับสนุนช่วยให้เธอยืนมั่นคงและอยู่ในเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นของเธอที่จะทำสิ่งที่ถูกต้อง. มีบทความไม่กี่ที่อยู่ในความกล้าหาญทางจริยธรรมในวรรณคดีการดูแลสุขภาพวันนี้ สิ่งที่มีอยู่บ่งชี้ว่าการขาดความกล้าหาญทางจริยธรรมในส่วนของบุคลากรทางการแพทย์เมื่อพวกเขาจะต้องเผชิญกับความท้าทายทางจริยธรรม (Aultman 2008) Sekerka และ Bagozzi (2007) ได้รับการสนับสนุนองค์กรด้านการดูแลสุขภาพเพื่อส่งเสริม 'การออกกำลังกายจริยธรรม' เพื่อที่จะเพิ่มระดับของผู้ให้บริการของความกล้าหาญทางจริยธรรมในกิจกรรมขององค์กรในชีวิตประจำวัน หน่วยงานด้านการรักษาพยาบาลและองค์กรวิชาชีพต้องชัดเจนส่งเสริมการยึดมั่นและดำเนินการกับค่านิยมร่วมกันที่พวกเขาให้สภาพแวดล้อมที่พฤติกรรมจริยธรรมได้รับการต้อนรับและคาดว่า ความท้าทายในสภาพแวดล้อมการดูแลสุขภาพในปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาคือเพื่อให้แน่ใจว่ามืออาชีพที่เข้าใจในสิ่งที่มีความกล้าหาญทางศีลธรรมคือเหตุผลที่มันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการตั้งค่าทั้งหมดที่พวกเขาฝึกการสอนการวิจัยและ / หรือนำและวิธีการที่มีความกล้าหาญทางจริยธรรมสามารถแสดงให้เห็นเมื่อจริยธรรม ความท้าทายที่กำลังเผชิญหน้า (Purtilo, 2000) ในบทความนี้ผู้เขียนกำหนดความกล้าหาญทางศีลธรรมอธิบายการอภิปรายอย่างต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับความกล้าหาญทางศีลธรรมอธิบายถึงวิธีการที่จะรู้จักความกล้าหาญทางศีลธรรมและมีกลยุทธ์ในการพัฒนาและแสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญทางศีลธรรมเมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายทางจริยธรรม. ความกล้าหาญทางศีลธรรมที่กำหนดนักวิชาการถกเถียงหมายต่างๆของ ' ความกล้าหาญ 'กว่าศตวรรษ นักปรัชญากรีกโบราณเช่นเพลโตและอริสโตเติลคำที่ใช้บ่อยในการอ้างอิงถึงตัวละครในสนามรบ เพลโตและอริสโตเติลกล่าวถึงความกล้าหาญเป็นลักษณะการตั้งสำรองสำหรับสถานการณ์ที่ประชาชนกลัวตาย อริสโตเติลกล่าวถึงความกล้าหาญโดยเฉพาะในบริบทของความสามารถในการทำสงครามในขณะที่กำลังให้ความสนใจในความเป็นไปได้ของการบาดเจ็บหรือเสียชีวิต อริสโตเติล, ความกล้าหาญเป็นคุณธรรมที่ทำให้ทหารกรีกที่จะตอบสนองอย่างเหมาะสมเพื่อความกลัวของการต่อสู้ (วันที่ 2007; Lachman 2007; มิลเลอร์, 2005). ผู้เชี่ยวชาญทางด้านคุณธรรมความกล้าหาญอดทนที่จะลุกขึ้นยืนเพื่อสิ่งที่ถูกต้องแม้เมื่อมันหมายความว่าพวกเขา สามารถทำได้เพียงอย่างเดียว ในขณะที่ชาวกรีกโบราณที่อธิบายความกล้าหาญเป็นคำตอบที่ต้องการที่จะอันตรายทางกายภาพนักวิชาการร่วมสมัยมากขึ้นบ่อยอยู่ที่ความกล้าหาญเป็นความมุ่งมั่นที่จะยืนขึ้นสำหรับ / ปฏิบัติตามความเชื่อทางจริยธรรมของคน - คุณธรรมที่จำเป็นสำหรับทุกผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพในวันนี้ (แคลนซี 2003; วัน 2007 ; คิดเดอร์, 2005; Lachman 2009; 2007A; Purtilo, 2000) ประเภทของความกล้าหาญที่นี้เรียกว่าความกล้าหาญทางจริยธรรมมีความสำคัญต่อความตั้งใจของบุคคลที่จะใช้ถือของและการสนับสนุนอย่างเต็มที่ความรับผิดชอบทางจริยธรรมที่สำคัญกับค่านิยมทางวิชาชีพ (วัน 2007) ความกล้าหาญทางศีลธรรมเป็นลักษณะนับถืออย่างสูงแสดงโดยบุคคลที่แม้จะมีความทุกข์ยากและความเสี่ยงส่วนบุคคลตัดสินใจที่จะปฏิบัติตามค่านิยมทางจริยธรรมของพวกเขาที่จะช่วยให้คนอื่น ๆ ในช่วงประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมยาก บุคคลเหล่านี้มุ่งมั่นที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องแม้ในขณะที่คนอื่นเลือกพฤติกรรมที่มีจริยธรรมน้อยลงซึ่งอาจรวมถึงการดำเนินการที่ทุกคนไม่ (Lachman 2009; 2007A; 2007B; Sekerka & Bagozzi 2007) ผู้เชี่ยวชาญด้านความกล้าหาญทางศีลธรรมอดทนที่จะลุกขึ้นยืนเพื่อสิ่งที่ถูกต้องแม้เมื่อมันหมายความว่าพวกเขาสามารถทำได้เพียงอย่างเดียว เป้าหมายสูงสุดของพฤติกรรมที่กล้าหาญทางศีลธรรมคือการวางหลักการทางจริยธรรมในการดำเนินการและปกป้องคุณค่าทางจริยธรรมที่รับรู้ว่ามีความเสี่ยง (คิดเดอร์, 2005; Purtilo 2000; Secretan 2009: โซลูชั่นที่ SG, 2009). ความกล้าหาญทางศีลธรรมจะถือเป็นจุดสุดยอด ของพฤติกรรมทางจริยธรรม; มันต้องมีความมุ่งมั่นแน่วแน่ที่จะหลักการทางจริยธรรมพื้นฐานแม้จะมีความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นเช่นภัยคุกคามต่อชื่อเสียงความอัปยศความวิตกกังวลอารมณ์การแยกจากเพื่อนร่วมงาน, การตอบโต้และการสูญเสียของการจ้างงาน บุคคลที่กล้าหาญทางศีลธรรมมีการเตรียมที่จะเผชิญกับการตัดสินใจที่ยากลำบากและเผชิญหน้ากับความไม่แน่นอนที่เกี่ยวข้องกับการแก้ปัญหาของพวกเขาที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องแม้จะมีผลกระทบที่พวกเขาอาจต้องเผชิญกับ (แคลนซี 2003; คิดเดอร์, 2005; Lachman, 2007A; 2007c; มิลเลอร์, 2005; พีค 2006 ). การสนทนาที่เกี่ยวข้องกับคุณธรรมความกล้าหาญในขณะที่ประมวลจริยธรรมสำหรับพยาบาลส่งเสริมให้พยาบาลจะยังคงสอดคล้องกับค่านิยมของพวกเขาเองก็ยังเน้นความจำเป็นในการเปิดอภิปรายของหลักการทางจริยธรรมที่แตกต่างกัน ... มันเป็นสิ่งสำคัญไม่ให้เกิดความสับสนกับความกล้าหาญทางจริยธรรมศีลธรรม ความหยิ่งและความเชื่อมั่นทางศีลธรรม (ความเชื่อมั่นทางศีลธรรม) หยิ่งเกี่ยวข้องกับคุณธรรมอย่างแท้จริงเชื่อว่ายืนทางศีลธรรมของตัวเองหนึ่งหรือคำพิพากษาเป็นเพียงตัวเลือกที่ถูกต้องเกี่ยวกับปัญหาที่ถกเถียงกันถึงแม้ว่าคนอื่น ๆ พิจารณาที่แตกต่างกันในการตัดสินใจทางศีลธรรมหรือดุลยพินิจในการเป็นที่ยอมรับในทางศีลธรรม (Gert, นกพิราบและ Clouser 2006) ศีลธรรมบุคคลที่มีความหยิ่งวางตัว, ไยดีของความคิดของคนอื่น ๆ และส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับตัวเอง (Baylis 2007) ความเชื่อมั่นทางศีลธรรม (หรือความเชื่อมั่น) เป็นคำที่ใช้เพื่ออธิบายความเชื่อมั่นมากขึ้นอยู่กับความเชื่อมั่นภายใน ศีลธรรมบางคนเชื่อว่าพวกเขามีความถูกต้องในความเชื่อของพวกเขาเท่าที่พวกเขามีการจองใด ๆ เกี่ยวกับความถูกต้องของความเชื่อของพวกเขา หยิ่งคุณธรรมและความเชื่อมั่นทางศีลธรรมยับยั้งการประเมินความคิดที่จำเป็นในการปฏิบัติตามหลักจริยธรรม ทัศนคติเหล่านี้มากับพวกเขาความเสี่ยงของการระงับการเจรจาเปิดการพิจารณาและตรงไปตรงมาเกี่ยวกับประเด็นทางจริยธรรม ในทางตรงกันข้ามหลักการมืออาชีพและจริยธรรมมากกว่าอคติส่วนบุคคลหรือการตั้งค่าไม่เปลี่ยนแปลงควรทำหน้าที่เป็นรากฐานของการตัดสินใจเชิงจริยธรรม (Vaiani 2009) พยาบาลอเมริกันสมาคม (ANA) จรรยาบรรณสำหรับพยาบาล (2001) มีทั่วไปที่ใช้ร่วมกันชุดของหลักการทางจริยธรรมเพื่อเป็นแนวทางในพฤติกรรมของมืออาชีพพยาบาล หอผู้ป่วยทั้งหมดได้รับการสนับสนุนที่จะถือหลักการเหล่านี้ในการปฏิบัติตนของการพยาบาลที่เป็นมืออาชีพ ในขณะที่ประมวลจริยธรรมสำหรับพยาบาลส่งเสริมให้พยาบาลจะยังคงสอดคล้องกับค่านิยมของพวกเขาเองก็ยังเน้นความจำเป็นในการเปิดอภิปรายของหลักการทางจริยธรรมที่แตกต่างกันในลักษณะที่ไม่ได้วางหลักการหนึ่งดีกว่าอีกอย่างต่อเนื่องจึงหลีกเลี่ยงอันตรายจากความหยิ่งศีลธรรม และความเชื่อมั่นทางศีลธรรม. นอกจากนี้ยังมีการถกเถียงกันมากในช่วงความแตกต่างระหว่างศีลธรรมภาครัฐและเอกชน จรรยาบรรณสำหรับพยาบาล (ANA, 2001) อยู่ที่ความแตกต่างระหว่างศีลธรรมภาครัฐและเอกชน เผื่อห้าของรหัสกล่าวถึงความสมบูรณ์ของตัวละครโดยในหลักสูตรของการเป็นพยาบาลวิชาชีพ, พยาบาลยอมรับคุณค่าของอาชีพรวมไว้กับระบบคุณค่าของพวกเขาส่วนบุคคล (ANA, 2001) นอกจากนี้นโยบายสังคมของพยาบาลให้คำแนะนำเกี่ยวกับการพยาบาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความกล้าหาญในการดูแลสุขภาพ :
คุณธรรมจริยธรรมการแสดงแม้ในการแสดงตนของเสี่ยง






M D Ph D พันเอกจอห์น เอส เมอร์เรย์ , ปริญญาเอก , RN , USAF , NC




เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพที่ซับซ้อนมักจะเผชิญประเด็นจริยธรรมในการทํางาน บางผู้เชี่ยวชาญด้านเผชิญหน้ากับปัญหาจริยธรรมโดยตรงในขณะที่คนอื่น ๆหันไปความกล้าหาญทางจริยธรรม ช่วยให้บุคคลเพื่อแก้ไขปัญหาจริยธรรมและลงมือทำ เมื่อทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ใช่ง่าย ในบทความนี้ผู้เขียนกำหนดความกล้าหาญทางจริยธรรม อธิบายการอภิปรายอย่างต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับความกล้าหาญทางจริยธรรม อธิบายวิธีการรับรู้ความกล้าหาญทางจริยธรรม และเสนอยุทธศาสตร์การพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรม แสดงให้เห็นถึงความกล้าเมื่อเผชิญกับความท้าทาย

อ้างอิง : เมอร์เรย์ เจ. เอส. ,( 30 กันยายน 2553 ) " คุณธรรมความกล้าหาญในการดูแลสุขภาพ : แสดงจริยธรรมในการปรากฏตัวของ ojin ความเสี่ยง " แม้ : วารสารออนไลน์ของปัญหาทางการพยาบาล เล่มที่ 15 , ฉบับที่ 3 , เลข 2



10.3912/ojin.vol15no03man02 ดอย : คำสำคัญ : คุณธรรมความกล้าหาญจริยธรรม ประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรม , การพัฒนาความกล้าหาญทางจริยธรรม จรรยาบรรณพยาบาล แถลงนโยบายสังคมพยาบาล

, ความหลากหลายทางวัฒนธรรม" ยืนขึ้นเพื่อสิ่งที่ถูกต้อง แม้ถ้าคุณยืนอยู่คนเดียว " นิรนาม

มีกี่บทความที่อยู่ในคุณธรรมความกล้าหาญในวรรณกรรมสุขภาพวันนี้ ตัวอย่างของพฤติกรรมที่ผิดจรรยาบรรณจะเห็นวันนี้ในสถาบันการศึกษา , การเมือง , กีฬา , บันเทิง , ธนาคาร , และระบบกฎหมาย ( Gallup , 2009 ; คิดเดอร์ , 2005 ; Murray , 2007a ; 2007b ; zangaro เยเกอร์& พรูลซ์ , 2009 )ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพในการปฏิบัติงาน การศึกษาวิจัยทางคลินิกและการบริหารไม่ได้มีภูมิคุ้มกันต่อพฤติกรรมเหล่านี้ผิดจรรยาบรรณ พวกเขาเผชิญวิกฤติจริยธรรมบนพื้นฐานปกติ ตรวจสอบหมายเลขของแพทย์ที่จะส่งมอบการดูแลผู้ป่วย ระดับพนักงานไม่เพียงพอ มาตรการควบคุมค่าใช้จ่าย รวมขององค์กรแพทย์และภาวะผู้นำ ( มีผลในการเพิ่มของประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมของพยาบาลในการดูแลสุขภาพหน้าวันนี้สภาพแวดล้อม ( แคลนซี , 2003 ; einarsen aasland & skogstad , 2007 ; Murray , 2008 ; 2007a ; zangaro et al . , 2009 ) วิธีการที่บุคคลที่ตอบสนองทางจริยธรรมเหล่านี้ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของตนกับพฤติกรรมที่ผิดจรรยาบรรณ ลักษณะบุคลิกภาพของบุคคล และค่านิยมทางจริยธรรมของพวกเขารวมทั้งความรู้ของหลักการทางจริยธรรม ( แคลนซี , 2003 ) ความกล้าหาญทางจริยธรรม คือ ต้องเผชิญหน้ากับพฤติกรรมศีลธรรม แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญทางจริยธรรมตามแบบอย่างในการปฏิบัติทางคลินิก .



เอมิลี่เป็นพยาบาลฝึกหัดเป็นพนักงานที่ศูนย์การแพทย์ทางวิชาการ เพื่อนของเธอที่เคารพของเธอและอธิบายเธอ ในฐานะที่ใส่ใจและพิถีพิถันกับงานพยาบาล ค่าแรงเวลาผ่านไป เอมิลี่ สังเกตพฤติกรรมในหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และขัดแย้งกับหลักจริยธรรมของเธอ เธอได้พบหัวหน้าของเธอปลอมบันทึกการฝึกพยาบาลยังให้พยาบาลใหม่เหล่านี้สามารถเริ่มต้นก่อนหน้านี้ที่จะทำงานอย่างอิสระ ดังนั้น การพัฒนาพนักงานระดับ เมื่อเอมิลี่เอาพฤติกรรมนี้ในความสนใจของอาวุโสพยาบาลในหน่วย