Positive accounting researchers see

Positive accounting researchers see the concept of risk as playing an important role. Put simply, companies which disclose less or which disclose information of a poor quality relative to other companies of similar size and risk characteristic are perceived by lenders as secretive and less forthcoming in disclosing information useful for decision purposes and thus are considered more risky. Conversely, the higher level of disclosure is argued to lead to a lower cost of debt capital (Hibbit, 2003). Thus, if a firm has entered into agreements with lenders, and these agreements involve accounting-based debt covenants, then the managers have an incentive to adopt accounting methods that relax the potential impact of the constraints (Deegan & Unerman, 2005). Therefore, more corporate social and environmental disclosure can lead to an increased possibility that the debt/equity ratio will increase (Banwarie,2011). And as a result firms can borrow more capital with the same owner’s equity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นักวิจัยบัญชีบวกดูแนวคิดของความเสี่ยงเป็นการเล่นมีบทบาทสำคัญ ใส่เพียง บริษัทที่เปิดเผยน้อย หรือที่เปิดเผยข้อมูลของคุณภาพไม่ดีเมื่อเทียบกับบริษัทอื่นขนาดใกล้เคียงกัน และลักษณะความเสี่ยงถือว่า โดยผู้ให้กู้เป็นความลับ และน้อยกว่ากำลังมาถึงในการเปิดเผยข้อมูลที่เป็นประโยชน์สำหรับการตัดสินใจจึง จะถือว่ามีความเสี่ยงมากขึ้น ในทางกลับกัน ระดับสูงเปิดเผยโต้เถียงเพื่อนำไปสู่ต้นทุนที่ต่ำกว่าทุนหนี้ (Hibbit, 2003) ดังนั้น ถ้าบริษัทได้เข้าสู่ข้อตกลงกับผู้ให้กู้ และข้อตกลงเหล่านี้เกี่ยวข้องกับพันธสัญญาหนี้ตามบัญชี แล้วผู้จัดการได้เพื่อจูงใจให้นำวิธีการบัญชีที่ผ่อนคลายผลกระทบของข้อจำกัด (Deegan & Unerman, 2005) ดังนั้น เปิดเผยต่อสังคม และสิ่งแวดล้อมขององค์กรมากขึ้นสามารถนำไปสู่โอกาสที่เพิ่มขึ้นที่อัตราส่วนหนี้สิน/ส่วนจะเพิ่มขึ้น (Banwarie, 2011) และเป็นผลให้ บริษัทสามารถยืมเงินทุนเพิ่มเติมกับส่วนของเจ้าของเดียวกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นักวิจัยบัญชีบวกเห็นแนวคิดของความเสี่ยงในขณะที่มีบทบาทสำคัญ ใส่เพียง บริษัท ที่เปิดเผยน้อยหรือที่เปิดเผยข้อมูลของญาติที่มีคุณภาพดีให้กับ บริษัท อื่น ๆ ที่มีขนาดใกล้เคียงกันและลักษณะความเสี่ยงที่มีการรับรู้โดยผู้ให้กู้เป็นความลับและที่กำลังจะมาน้อยลงในการเปิดเผยข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพื่อจุดประสงค์ในการตัดสินใจและทำให้ได้รับการพิจารณาความเสี่ยงมากขึ้น ในทางกลับกันในระดับที่สูงขึ้นของการเปิดเผยข้อมูลที่เป็นที่ถกเถียงกันนำไปสู่​​การลดค่าใช้จ่ายของเงินทุนหนี้ (Hibbit, 2003) ดังนั้นหาก บริษัท ได้ลงนามในข้อตกลงกับผู้ให้กู้และข้อตกลงเหล่านี้เกี่ยวข้องกับพันธสัญญาหนี้ตามบัญชีแล้วผู้จัดการมีแรงจูงใจที่จะนำมาใช้วิธีการบัญชีที่ผ่อนคลายผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นของข้อ จำกัด (ดีแกนและ Unerman 2005) ดังนั้นการเปิดเผยข้อมูลขององค์กรต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมมากขึ้นสามารถนำไปสู่​​ความเป็นไปได้เพิ่มขึ้นว่าอัตราส่วนหนี้สิน / ทุนจะเพิ่มขึ้น (Banwarie 2011) และเป็นผลให้ บริษัท สามารถยืมเงินทุนอื่น ๆ ที่มีส่วนได้เสียเป็นเจ้าของเดียวกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นักวิจัยบัญชีบวก เห็นแนวคิดของความเสี่ยงตามที่มีบทบาทสำคัญ ใส่เพียง บริษัท น้อยซึ่งเปิดเผยหรือเปิดเผยข้อมูลในคุณภาพเมื่อเทียบกับ บริษัท อื่น ๆ ขนาดใกล้เคียงกันและลักษณะความเสี่ยงการรับรู้โดยผู้ให้กู้เป็นความลับและเตรียมพร้อมในการเปิดเผยข้อมูลที่มีประโยชน์น้อยเพื่อวัตถุประสงค์การตัดสินใจจึงจะถือว่ามีความเสี่ยงมากขึ้นในทางกลับกัน ระดับที่สูงขึ้นของการเปิดเผยข้อมูลเป็นแย้งเพื่อนำไปสู่การลดต้นทุนของหนี้สิน ( hibbit , 2003 ) ดังนั้น หากบริษัทได้ป้อนเข้าไปในข้อตกลงกับผู้ให้กู้และข้อตกลงเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการบัญชีตามพันธสัญญาหนี้ แล้วผู้จัดการมีแรงจูงใจที่จะใช้วิธีการบัญชีที่ผ่อนคลาย ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นของข้อจำกัด ( ดีเกิ้น& unerman , 2005 ) ดังนั้นเพิ่มเติม บริษัท สังคม สิ่งแวดล้อม การเปิดเผยอาจทำให้เพิ่มความเป็นไปได้ว่า อัตราส่วนหนี้สินต่อทุนจะเพิ่มขึ้น ( banwarie , 2011 ) และเป็นผลให้ บริษัท สามารถยืมทุนกับหุ้นเหมือนเจ้าของ