The continuing loss of the world's

The continuing loss of the world's tropical forests is leading to massive environmental
disruptions, including an historically unprecedented rate of species extinction. Loss of
protective forest cover reduces the sustainable yield of watersheds which can lead to
alternating floods and water shortages. Deforestation also leads to depletion of soil
nutrients, to soil erosion, and to changes in local and, some evidence indicates, global
climate (U.S. Interagency Task Force on Tropical Forests, 1980).
These environmental disruptions increase the risk to human populations from both
natural and man-made disasters. Most directly affected are local populations in
developing countries--those populations most closely tied to the natural resource base
for their livelihood and economic development. The threats posed by loss of the tropical
forests range from the specter of short-term resource depletion to widespread ecological
catastrophes. Further, the continued depletion of the natural resource base decreases the
options for a long-term sustainable society.
Several recent studies have attempted the difficult task of inventorying the extent of
tropical forests and their rate of destruction (Persson, 1974; Sommer, 1976; Myers, 1980;
Lanly, 1983). Other studies have combined the results of inventories with other data in
!an attempt to understand deforestation in developing countries. Allen and Barnes (1985)
concluded that, in the short term, deforestation is the result of population growth and
agricultural expansion. They identified wood harvesting for fuel and export as long-term
factors affecting deforestation. Bowonder (1985-1986) stated that deforestation in
developing countries is mainly the result of poverty and underdevelopment.
Environmental planners and managers need to know the rate and extent of
deforestation for a given region and what conditions in the society lead to uncontrolled
anthropogenic deforestation. Also important is the location of deforestation in relation
to natural and cultural landscape variables. Understanding the relationship between
natural and cultural landscape variables and deforestation is an important step in
understanding the deforestation process. Better insight into tropical deforestation is
critical since deforestation has been called "the greatest tragedy that the Third World
has to face during this century" (Bowonder, 1985-1986, p. 171).
Two major research efforts have been undertaken to map tropical deforestation in
relation to natural and cultural landscape variables. In the 1970s remotely sensed data
were used in conjunction with geographic information system (GIS) analysis to develop
a model of land use change in northern Thailand. Nualchawee et al. (1981) used the
dependent variable--land cover (including six forest cover types and three agricultural
land cover types), and the independent variables--cultural features, transportation
networks, and physiographic features to develop a land cover change model. Forest land
cover maps were developed from remotely sensed data for six different dates. Two
different approaches were used to develop a multivariate, multi-temporal model of
deforestation patterns. The first was a Markov trend model used to project future land
use from trends in the recent past. This descriptive model could only indicate a general
trend, not provide detailed spatial land cover change information. It could not identify.
those areas with a higher probability of deforestation. The second methodology used
discriminant analysis to correlate the dependent variable "change in land cover" with
the independent variables slope, elevation, proximity to housing, proximity to rivers and
streams, and proximity to roads and trails. The authors concluded that the "results
provide encouragement that the approach can project the spatial occurrence and
alteration of shifting cultivation in tropical forests." (Nualchawee et al., 1981, p. 77).
Sader and Joyce (1985) used published maps depicting the dependent variable forest
area and the independent variables--life zone, soil class, slope class, and proximity to
transportation networks as inputs for a GIS analysis of deforestation in Costa Rica.
They proposed that the propensity of a forested area to be cleared of primary forest is a function of both biophysical characteristics of the landscape and human-related factors.
By quantifying these relationships, they sought to identify predictors of forest cover
change for four different time periods. The resulting tabular summaries revealed both
rates and trends of forest clearing over a period of 40 years ending in 1977. In general,
they found less deforestation had occurred: (1) in life zones with the lowest PET/P
(potential-evapotransportation/precipitation) ratios; (2) as the slope gradient increased;
(3) at locations not adjacent to roads and railroads; (4) on soils with moderate to strong
limitations for crop and pasture use; and (5) in areas assigned forest protection stat

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขาดทุนต่อเนื่องของป่าเขตร้อนของโลกเป็นผู้นำการใหญ่สิ่งแวดล้อมหยุดชะงัก รวมถึงอัตราเคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ของการสูญเสียพันธุ์ สูญเสียฝาครอบป้องกันป่าลดคอเขานั้นซึ่งจะนำไปสู่ผลอย่างยั่งยืนสลับน้ำท่วมและขาดแคลนน้ำ ตัดไม้ทำลายป่ายังนำไปสู่การลดลงของดินสารอาหาร การพังทลายของดิน และ การเปลี่ยนแปลงในท้องถิ่นและ หลักฐานบางอย่างบ่งชี้ โลกสภาพภูมิอากาศ (มั่นงานกองทัพสหรัฐในป่าเขตร้อน 1980)รบกวนสิ่งแวดล้อมเหล่านี้เพิ่มความเสี่ยงของประชากรมนุษย์จากทั้งสองภัยธรรมชาติ และมนุษย์สร้างขึ้น โดยตรงได้รับผลกระทบส่วนใหญ่คนในพัฒนาประเทศ - ประชากรเหล่านั้นอย่างใกล้ชิดมากที่สุดที่เชื่อมโยงกับฐานทรัพยากรธรรมชาติสำหรับการดำรงชีวิตและการพัฒนาเศรษฐกิจ ภัยคุกคามที่เกิดจากการสูญเสียของช่วงป่าจากหวาดของระยะสั้นลดลงของทรัพยากรเพื่อแพร่หลายระบบนิเวศหายนะ เพิ่ม ลดลงอย่างต่อเนื่องของลดฐานทรัพยากรธรรมชาติตัวเลือกสำหรับสังคมที่ยั่งยืนระยะยาวการศึกษาล่าสุดหลายพยายามของ inventorying ขอบเขตของงานป่าเขตร้อนและอัตราการทำลาย (Persson, 1974 ฤดูร้อน 1976 ไมเยอร์ 1980Lanly, 1983) การศึกษาอื่น ๆ รวมผลลัพธ์ของสินค้าคงเหลือกับข้อมูลอื่น ๆ ใน! ความพยายามที่เข้าใจการทำลายป่าในประเทศกำลังพัฒนา อัลเลนและ Barnes (1985)สรุปว่า ในระยะสั้น ตัดไม้ทำลายป่าเป็นผลของการเติบโตของประชากร และการขยายตัวทางการเกษตร พวกเขาระบุว่าการเก็บเกี่ยวไม้เชื้อเพลิง และส่งออกเป็นระยะยาวปัจจัยที่มีผลต่อการทำลาย Bowonder (1985-1986) ระบุว่า การทำลายป่าในประเทศกำลังพัฒนาเป็นส่วนใหญ่ผลของความยากจนและ underdevelopmentวางแผนสิ่งแวดล้อมและผู้จัดการต้องการทราบราคาและขอบเขตของทำลายป่าสำหรับพื้นที่ที่กำหนดและเงื่อนไขใดในสังคมทำให้ไม่สามารถควบคุมการการทำลายป่าที่มาของมนุษย์ นอกจากนี้ สำคัญเป็นที่ตั้งของการทำลายป่าในความสัมพันธ์ในการตัวแปรของภูมิทัศน์ธรรมชาติ และวัฒนธรรม การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรภูมิทัศน์ธรรมชาติ และวัฒนธรรมและการทำลายเป็นขั้นตอนสำคัญในเข้าใจกระบวนการตัดไม้ทำลายป่า เป็นการทำลายป่าเขตร้อนซึ้งยิ่งขึ้นสำคัญเนื่องจากมีการเรียกการทำลาย "โศกนาฏกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่โลกที่สามมีหน้าในศตวรรษนี้ " (Bowonder, 1985-1986, p. 171)วิจัยหลักสองได้รับการดำเนินการทำลายป่าเขตร้อนในความสัมพันธ์กับตัวแปรภูมิทัศน์ธรรมชาติ และวัฒนธรรม ในปี 1970 ที่รู้สึกจากระยะไกลใช้ร่วมกับการวิเคราะห์ข้อมูลทางภูมิศาสตร์ (GIS) ระบบการพัฒนาแบบจำลองของการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินในภาคเหนือ Nualchawee et al. (1981) ใช้การขึ้นอยู่กับตัวแปร - ฝาครอบที่ดิน (รวมถึงป่าหกครอบคลุมชนิดและ 3 เกษตรที่ดินประเภทปก), และตัว แปรอิสระ - คุณลักษณะทางวัฒนธรรม การขนส่งเครือข่าย และคุณสมบัติ physiographic การครอบที่ดินเปลี่ยนรุ่น ที่ดินป่าแผนที่ครอบคลุมได้ถูกพัฒนาขึ้นจากข้อมูลจากระยะไกลรู้สึกแตกต่างกันหกวัน สองวิธีต่างใช้ในการพัฒนารูปแบบตัวแปรพหุ ขมับหลายของรูปแบบการตัดไม้ทำลายป่า ครั้งแรกเป็นแบบแนวโน้มมาร์คอฟที่ใช้ที่ดินในอนาคตของโครงการใช้จากแนวโน้มในอดีตผ่านมา แบบจำลองนี้อธิบายอาจบ่งชี้ทั่วไปเท่านั้นแนวโน้ม ให้รายละเอียดเชิงพื้นที่ที่ดินฝาเปลี่ยนแปลงข้อมูล มันไม่สามารถระบุพื้นที่เหล่านั้น มีโอกาสของการทำลายป่า วิธีสองใช้การวิเคราะห์ discriminant จะเชื่อมโยงตัวแปรขึ้นอยู่กับ "เปลี่ยนในปกแผ่นดิน" ด้วยความลาดชันของตัวแปรอิสระ ยกระดับ การอยู่อาศัย ใกล้แม่น้ำ และกระแส และถนนและเส้นทาง ผู้เขียนสรุปว่า "ผลให้กำลังใจว่า วิธีการสามารถคาดเหตุการณ์เชิงพื้นที่ และในเปลี่ยนแปลงของการเลื่อนการเพาะปลูกในป่าเขตร้อน" (Nualchawee et al. 1981, p. 77)Sader และจอยซ์ (1985) ใช้การเผยแพร่แผนที่ภาพวาดป่าขึ้นอยู่กับตัวแปรที่ตั้งและตัวแปรอิสระ - โซนชีวิต ดินชั้น ชั้นลาด และการเครือข่ายการขนส่งเป็นอินพุตสำหรับการวิเคราะห์ GIS การทำลายป่าในคอสตาริกาพวกเขาเสนอว่า นิสัยชอบของพื้นที่ป่าไม้ต้องมีล้างป่าหลักมีทั้งลักษณะ biophysical ของภูมิทัศน์และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์โดยเชิงปริมาณความสัมพันธ์เหล่านี้ พวกเขาพยายามระบุทำนายปกป่าเปลี่ยนรอบระยะเวลาสำหรับสี่ เปิดเผยสรุปตารางผลลัพธ์ทั้งสองอัตราและแนวโน้มของป่าล้างในช่วง 40 ปีที่สิ้นสุดในปี 1977 ทั่วไปพวกเขาพบการตัดไม้ทำลายป่าน้อยได้เกิดขึ้น: (1) ในชีวิตโซน PET/P ต่ำอัตราส่วน (ศักยภาพ-evapotransportation/ฝน) (2) เป็นลาดชันเพิ่มขึ้น(3) ที่ไม่อยู่ติดกับถนนและรถไฟ สถาน (4) ในดินกับปานกลางถึงแข็งแรงข้อจำกัดสำหรับพืชและหญ้าใช้ และ (5) ในพื้นที่กำหนดสถิติป้องกันป่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสูญเสียอย่างต่อเนื่องของป่าเขตร้อนของโลกที่จะนำไปสู่สิ่งแวดล้อมขนาดใหญ่
หยุดชะงักรวมทั้งอัตราประวัติการณ์ในอดีตของสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์ การสูญเสีย
พื้นที่ป่าป้องกันลดอัตราผลตอบแทนที่ยั่งยืนของแหล่งต้นน้ำที่สามารถนำไปสู่การ
เกิดน้ำท่วมสลับและการขาดแคลนน้ำ ตัดไม้ทำลายป่ายังนำไปสู่การสูญเสียดิน
สารอาหารที่จะพังทลายของดินและการเปลี่ยนแปลงในท้องถิ่นและหลักฐานบางอย่างที่แสดงให้เห็นทั่วโลก
สภาพภูมิอากาศ (US ระหว่างกองเรือรบในป่าเขตร้อน, 1980).
การหยุดชะงักสิ่งแวดล้อมเหล่านี้จะเพิ่มความเสี่ยงให้กับประชากรมนุษย์ทั้งจาก
ธรรมชาติ และภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น ส่วนใหญ่ได้รับผลกระทบโดยตรงมีประชากรท้องถิ่นใน
ประเทศที่กำลังพัฒนา - ประชากรเหล่านั้นเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดที่สุดของฐานทรัพยากรธรรมชาติ
เพื่อการดำรงชีวิตและการพัฒนาทางเศรษฐกิจของประเทศ ภัยคุกคามที่เกิดจากการสูญเสียความร้อน
ป่าช่วงจากสางของการสูญเสียทรัพยากรระยะสั้นแก่ระบบนิเวศอย่างกว้างขวาง
หายนะ นอกจากนี้การลดลงอย่างต่อเนื่องของฐานทรัพยากรธรรมชาติลด
ตัวเลือกสำหรับสังคมที่ยั่งยืนในระยะยาว.
การศึกษาล่าสุดหลายคนได้พยายามที่ยากลำบากในการทำรายการสินค้าขอบเขตของ
ป่าเขตร้อนและอัตราการทำลาย (เพอร์สัน 1974; ซอมเมอร์ 1976; ไมเออร์, 1980;
Lanly, 1983) การศึกษาอื่น ๆ ได้รวมผลของสินค้าคงเหลือกับข้อมูลอื่น ๆ ใน
! ความพยายามที่จะเข้าใจตัดไม้ทำลายป่าในประเทศกำลังพัฒนา อัลเลนและบาร์นส์ (1985)
สรุปได้ว่าในระยะสั้นตัดไม้ทำลายป่าเป็นผลมาจากการเติบโตของประชากรและ
การขยายตัวทางการเกษตร พวกเขาระบุว่าการเก็บเกี่ยวไม้สำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงและการส่งออกเป็นระยะยาว
ปัจจัยที่มีผลต่อการทำลายป่า Bowonder (1985-1986) กล่าวว่าตัดไม้ทำลายป่าใน
ประเทศกำลังพัฒนาส่วนใหญ่เป็นผลมาจากความยากจนและล้าหลัง.
วางแผนสิ่งแวดล้อมและผู้จัดการจำเป็นต้องรู้อัตราและขอบเขตของการ
ตัดไม้ทำลายป่าเป็นพื้นที่ที่กำหนดและสิ่งที่เงื่อนไขในการเป็นผู้นำในสังคมที่ไม่สามารถควบคุมการ
ตัดไม้ทำลายป่าของมนุษย์ ที่สำคัญยังเป็นที่ตั้งของตัดไม้ทำลายป่าในความสัมพันธ์
กับตัวแปรภูมิทัศน์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรม ทำความเข้าใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง
ตัวแปรภูมิทัศน์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรมและการตัดไม้ทำลายป่าเป็นขั้นตอนสำคัญใน
การทำความเข้าใจขั้นตอนการตัดไม้ทำลายป่า เข้าใจดีขึ้นในการทำลายป่าเขตร้อน
ที่สำคัญตั้งแต่ตัดไม้ทำลายป่าได้รับการเรียกว่า "โศกนาฏกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่โลกที่สาม
ได้ที่จะเผชิญในช่วงศตวรรษนี้" (Bowonder, 1985-1986, น. 171).
สองพยายามในการวิจัยที่สำคัญได้รับการดำเนินการตัดไม้ทำลายป่าเขตร้อน map ใน
ความสัมพันธ์กับตัวแปรภูมิทัศน์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรม ในปี 1970 ข้อมูลจากระยะไกลรู้สึก
ถูกนำมาใช้ร่วมกับระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) การวิเคราะห์การพัฒนา
รูปแบบของการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในภาคเหนือของประเทศไทย Nualchawee et al, (1981) ที่ใช้
ขึ้นอยู่กับตัวแปร - สิ่งปกคลุมดิน (รวมถึงหกชนิดป่าปกและสามทางการเกษตร
ประเภทสิ่งปกคลุมดิน) และตัวแปรอิสระ - คุณลักษณะทางวัฒนธรรม, การขนส่ง
เครือข่ายและคุณสมบัติสัณฐานในการพัฒนาแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงสิ่งปกคลุมดิน ป่าที่ดิน
แผนที่ปกได้รับการพัฒนาจากข้อมูลจากระยะไกลรู้สึกหกวันที่แตกต่างกัน สอง
วิธีที่แตกต่างถูกนำมาใช้ในการพัฒนาหลายตัวแปรแบบหลายชั่วคราวของ
รูปแบบการตัดไม้ทำลายป่า อันแรกก็คือรูปแบบแนวโน้มมาร์คอฟใช้ในโครงการแลนอนาคต
การใช้งานจากแนวโน้มในอดีตที่ผ่านมา รุ่นนี้เป็นเพียงคำอธิบายอาจบ่งชี้ทั่วไป
แนวโน้มได้ให้รายละเอียดข้อมูลของการเปลี่ยนแปลงสิ่งปกคลุมดินเชิงพื้นที่ มันไม่สามารถระบุ.
พื้นที่เหล่านั้นมีโอกาสสูงขึ้นของการตัดไม้ทำลายป่า วิธีที่สองใช้ใน
การวิเคราะห์จำแนกความสัมพันธ์ขึ้นอยู่กับตัวแปร "การเปลี่ยนแปลงในสิ่งปกคลุมดิน" กับ
ตัวแปรอิสระความลาดชันสูงใกล้ชิดเพื่อที่อยู่อาศัยใกล้กับแม่น้ำและ
ลำธารและอยู่ใกล้กับถนนและเส้นทาง ผู้เขียนสรุปว่า "ผลการ
ให้กำลังใจว่าวิธีการที่สามารถฉายภาพเกิดขึ้นเชิงพื้นที่และ
การเปลี่ยนแปลงของการขยับการเพาะปลูกในป่าเขตร้อน." . (.. Nualchawee et al, 1981, หน้า 77)
Sader และจอยซ์ (1985) ใช้แผนที่ที่เผยแพร่ภาพวาดป่าขึ้นอยู่กับตัวแปร
ในพื้นที่และตัวแปรอิสระ - โซนชีวิตชั้นดินระดับความลาดชันและความใกล้ชิดกับ
เครือข่ายการขนส่งเป็นปัจจัยการผลิต สำหรับการวิเคราะห์ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการตัดไม้ทำลายป่าในคอสตาริกา.
พวกเขาเสนอว่านิสัยชอบของพื้นที่ป่าที่จะหักล้างของป่าหลักเป็นหน้าที่ของทั้งสองลักษณะชีวฟิสิกส์ของภูมิทัศน์และปัจจัยของมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับ.
เชิงปริมาณโดยความสัมพันธ์เหล่านี้พวกเขาพยายามที่จะระบุ พยากรณ์ของป่าปก
เปลี่ยนแปลงสี่ช่วงเวลาที่แตกต่างกัน ส่งผลให้สรุปตารางเปิดเผยทั้ง
ราคาและแนวโน้มของป่าในช่วงระยะเวลา 40 ปีสิ้นสุดในปี 1977 โดยทั่วไป
พวกเขาพบว่าตัดไม้ทำลายป่าน้อยได้เกิดขึ้น (1) ในโซนชีวิตกับต่ำสุด PET / P
(ศักยภาพ evapotransportation / เร่งรัด ) อัตราส่วน; (2) ในขณะที่การไล่ระดับความลาดชันเพิ่มขึ้น
(3) ในสถานที่ที่ไม่ได้อยู่ติดกับถนนและทางรถไฟ; (4) ในดินที่มีความแข็งแรงในระดับปานกลางถึง
ข้อ จำกัด สำหรับการเพาะปลูกและทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์การใช้; และ (5) ในพื้นที่ที่ได้รับมอบหมาย Stat พิทักษ์ป่า