Judd's goal was to make objects tha

Judd's goal was to make objects that stood on their own as part of an expanded field of image making and that did not allude to anything beyond their own physical presence. As a result, his work, along with that of other Minimalist artists, is often called literalist.
Unlike traditional sculpture, which was placed upon a plinth, thus setting it apart as a work of art, Judd's works stand directly on the floor and as a result, force the viewer to confront them according to their own, material existence.
Judd combined the use of highly finished, industrialized materials, such as iron, steel, plastic, and Plexiglas - techniques and methods associated with the Bauhaus School - to give his works an impersonal, factory aesthetic. This served to separate his pieces from those of the Abstract Expressionists, whose emphasis on the artist's touch gave their images a confessional, personal context.
Judd often presented his work in a serialized manner, a strategy that related to the reality of postwar, consumer culture as well as to the standardization and de-subjectifying nature of identical, multiple forms or systems. The multiple was another way to reinforce their materiality. This method was also seen as a part of a more general tendency toward the democratization of art, that is, to make art more accessible to more people, because it was composed of fabricated parts.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป้าหมายของจัดด์คือการทำให้วัตถุที่ยืนอยู่ได้ด้วยตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของการขยายสาขาของภาพที่ทำและที่ไม่พูดถึงอะไรที่นอกเหนือจากการปรากฏกายของตัวเอง เป็นผลให้การทำงานของเขาพร้อมกับที่ของศิลปิน Minimalist อื่น ๆ มักจะเรียกว่า literalist.
ซึ่งแตกต่างจากรูปปั้นแบบดั้งเดิมซึ่งถูกวางไว้บนแท่นจึงตั้งกันเป็นงานศิลปะงานจัดด์ยืนตรงบนพื้นและ ผลบังคับให้ผู้ชมที่จะเผชิญหน้ากับพวกเขาตามที่ตัวเองดำรงอยู่ของวัสดุ.
จัดด์รวมการใช้งานของสำเร็จรูปสูงวัสดุอุตสาหกรรมเช่นเหล็ก, เหล็ก, พลาสติก, และเรียงราย - เทคนิคและวิธีการที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียน Bauhaus - เพื่อให้ เขามีรายได้จริงไม่มีตัวตน, ความงามโรงงาน ซึ่งทำหน้าที่ในการแยกชิ้นของเขาจากพวก Expressionists นามธรรมที่มีความสำคัญกับการสัมผัสของศิลปินให้ภาพของพวกเขาสารภาพบริบทส่วนบุคคล.
จัดด์มักจะนำเสนอผลงานของเขาในลักษณะที่ต่อเนื่องกลยุทธ์ที่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริงของสงครามวัฒนธรรมผู้บริโภค เช่นเดียวกับมาตรฐานและ de-subjectifying ธรรมชาติของที่เหมือนกันหลายรูปแบบหรือระบบ หลายวิธีที่จะเสริมสร้างความสำคัญของพวกเขาอีก วิธีการนี้ก็เห็นเป็นส่วนหนึ่งของแนวโน้มทั่วไปมากขึ้นต่อประชาธิปไตยของศิลปะที่เป็นงานศิลปะที่จะทำให้สามารถเข้าถึงผู้คนมากขึ้นเพราะมันประกอบด้วยชิ้นส่วนประดิษฐ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จัดด์ เป้าหมายคือการทำให้วัตถุที่ยืนบนของตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของการขยายตัวด้านการสร้างภาพลักษณ์ และไม่พาดพิงอะไรนอกเหนือจากการปรากฏกายของพวกเขาเอง เป็นผลงานของเขา พร้อมกับศิลปินที่เรียบง่าย อื่น ๆ , มักเรียก literalist .
เหมือนประติมากรรมแบบดั้งเดิมซึ่งวางอยู่บนฐานของรูปสลัก ดังนั้นการตั้งค่ามันเป็นงานศิลปะผลงาน จัดด์ยืนตรงบนพื้นและเป็นผลบังคับผู้ชมที่จะเผชิญหน้ากับพวกเขาตามที่ตนเองมีอยู่วัสดุ .
จัดด์ รวมการใช้สูงเสร็จสิ้น วัสดุอุตสาหกรรม เช่น เหล็ก , เหล็ก , พลาสติก , และแผ่นกระจกทนความร้อน - เทคนิคและวิธีการที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียน - เซาเปาลูเพื่อให้งานของเขาเป็น โรงงานที่สวยงามนี้ทำหน้าที่แยกชิ้นของเขาจากบรรดาของ expressionists นามธรรมที่เน้นสัมผัสศิลปินให้รูปภาพคำสารภาพ บริบทส่วนบุคคล .
จัดด์มักจะนำเสนอผลงานของเขาในลักษณะต่อเนื่อง กลยุทธ์ที่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริงของสงครามของวัฒนธรรม ตลอดจนมาตรฐานและ de subjectifying ธรรมชาติเหมือนกัน หลายรูปแบบ , หรือระบบหลายทางอื่นเพื่อเสริมสร้างวัสดุของพวกเขา วิธีการนี้ยังเห็นเป็นส่วนหนึ่งของทั่วไปมากขึ้นต่อแนวโน้มประชาธิปไตยของศิลปะที่เป็นศิลปะ เพื่อให้สามารถเข้าถึงประชาชนมากขึ้น เพราะมันประกอบด้วย
ประดิษฐ์ชิ้นส่วน