Three factors motivate the search f

Three factors motivate the search for
mathematical formulations of the relationship
between photosynthesis and light for
phytoplankton (the light-saturation curve).
First, the simulation and prediction of
changes in phytoplankton biomass by
means of mechanistic models require a
quantitative expression for photosynthesis.
Second, if in situ productivity could be estimated
with sufficient precision from more
easily measured variables (irradiance,
chlorophyll a, nutrients, temperature, etc. )
we could collect productivity data with
greater spatial and temporal resolution for
the same amount of effort. Third, a mathematical
formulation enables us to detcrmine
the physiological parameters of photosynthesis
operationally by choosing those
parameter values which produce the best
fit between the equation and the experimental
data.
Of the equations that have been proposed
to describe the utilization of light by
phytoplankton, a few are based on grossly
oversimplified models of photosynthesis;
the rest are completely empirical. This being
the case, the only valid criterion for
judging the relative merits of the different
formulations is their ability to describe
data with the minimum number of well
chosen parameters. As discussed at some
length in Platt et al. (1975), by “well
’ Present address : Lawrence Berkeley Laboratory,
Energy and Environment Division, University
of California, Berkeley 94720.
chosen” we mean parameters which are, as
far as possible, mututally independent, and
which have an informative physical interpretation,
that is a significance transcending
their role as operators in a particular
mathematical expression.
Here we compare the merits of eight different
representations of the photosynthesis-light
relation judged according to this
criterion of ability to describe experimental
data. We treat only that part of the curve
up to and including light saturation. We
shall not consider the range of light levels
above the threshold of photoinhibition,
where the introduction of at least one additional,
independent parameter would be required
for a complete description (Platt et
al. 1975).
The test data comprise measurements of
14C uptake and irradiance from 188 experiments
made at three coastal locations in
Nova Scotia over a period of 2 years. We
thank B. Irwin, P. Dickie, and D. Rudderham
for technical help and K. L. Denman
for constructive discussion. T. T. Bannister
and J. Steele made helpful comments on
the manuscript. We are indebted to S. Taguchi
for permission to refer to his unpublished
data.
Basis for compa

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สามปัจจัยจูงใจหาสูตรทางคณิตศาสตร์ของความสัมพันธ์ระหว่างการสังเคราะห์ด้วยแสงและไฟphytoplankton (โค้งความเข้มแสง)ครั้งแรก การจำลอง และการคาดเดาของการเปลี่ยนแปลงในชีวมวล phytoplankton โดยหมายถึงกลไกการทำรุ่นต้องการนิพจน์เชิงปริมาณสำหรับการสังเคราะห์ด้วยแสงสอง ถ้าสามารถประเมินประสิทธิภาพใน situมีความแม่นยำเพียงพอมากขึ้นจากตัวแปรที่วัดได้ (irradianceคลอโรฟิลล์เอ สารอาหาร อุณหภูมิ ฯลฯ)เราอาจเก็บรวบรวมข้อมูลผลผลิตแก้ปัญหาชั่วคราว และพื้นที่สำหรับมากกว่าจำนวนเดียวกันกับความพยายาม อื่น เป็นคณิตศาสตร์กำหนดทำให้เรา detcrmineพารามิเตอร์การสรีรวิทยาของการสังเคราะห์ด้วยแสงoperationally โดยเลือกที่ค่าพารามิเตอร์การผลิตดีที่สุดพอดีระหว่างสมการและการทดลองข้อมูลสมการที่ได้รับการเสนอชื่ออธิบายการใช้ประโยชน์ของแสงโดยphytoplankton กี่ยึด grosslyรุ่น oversimplified สังเคราะห์ด้วยแสงส่วนที่เหลือเป็นผลสมบูรณ์ กำลังนี้กรณี เกณฑ์ถูกต้องเท่านั้นสำหรับตัดสินบุญสัมพันธ์ของต่าง ๆสูตรมีความสามารถในการอธิบายข้อมูลจำนวนต่ำสุดของดีท่านพารามิเตอร์ ดังที่กล่าวไว้ที่ความยาวใน Platt et al. (1975), โดย "ดี' ที่อยู่ปัจจุบัน: ห้องปฏิบัติการลอว์เรนซ์เบิร์กลีย์พลังงานและฝ่ายสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยของรัฐแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ 94720เลือก"เราหมายถึง พารามิเตอร์ซึ่งมี เป็นไกลเป็น mututally อิสระ สามารถ และซึ่งมีข้อมูลความจริงที่มีความสำคัญ transcendingบทบาทการเป็นผู้ประกอบการในเฉพาะนิพจน์ทางคณิตศาสตร์ที่นี่เราเปรียบเทียบบุญแปดแตกต่างกันของแสงการสังเคราะห์ด้วยแสงความสัมพันธ์ที่ตัดสินตามนี้เกณฑ์ของความสามารถในการอธิบายการทดลองข้อมูล เรารักษาเฉพาะส่วนโค้งถึงและความเข้มแสงรวม เราจะพิจารณาช่วงของระดับแสงด้านบนของ photoinhibitionที่แนะนำอย่างน้อยหนึ่งเพิ่มเติมพารามิเตอร์อิสระจะต้องสำหรับคำอธิบายที่สมบูรณ์ (Platt ร้อยเอ็ดal. 1975)ข้อมูลการทดสอบประกอบด้วยการประเมินของดูดซับ 14C และ irradiance จากทดลอง 188ทำที่สามสถานที่ชายฝั่งทะเลในรัฐโนวาสโกเชียระยะเวลา 2 ปี เราขอบคุณบีเชอร์ P. Dickie และ D. Rudderhamสำหรับความช่วยเหลือทางเทคนิคและคุณ L. Denmanสำหรับการสนทนาที่สร้างสรรค์ ต.ต.เฟรแมนเทิ้ลและเจ Steele ทำเห็นประโยชน์ในต้นฉบับ เราเป็นหนี้ Taguchi s ได้สิทธิ์ในการอ้างถึงประกาศของเขาข้อมูลข้อมูลพื้นฐานสำหรับค่าจ้าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สามปัจจัยกระตุ้นการค้นหาสำหรับสูตรทางคณิตศาสตร์ของความสัมพันธ์ระหว่างการสังเคราะห์แสงและแสงสำหรับแพลงก์ตอนพืช(เส้นโค้งแสงอิ่มตัว). First, การจำลองและการคาดการณ์ของการเปลี่ยนแปลงในชีวมวลแพลงก์ตอนพืชโดยวิธีการแบบกลไกจำเป็นต้องมีการแสดงออกเชิงปริมาณในการสังเคราะห์แสง. ประการที่สอง ถ้าในการผลิตแหล่งกำเนิดอาจจะประมาณที่มีความแม่นยำเพียงพอจากตัวแปรที่วัดได้อย่างง่ายดาย(รังสี, คลอโรฟิลสารอาหารที่อุณหภูมิ ฯลฯ ) เราสามารถเก็บรวบรวมข้อมูลการผลิตที่มีความละเอียดเชิงพื้นที่และเวลามากขึ้นสำหรับจำนวนเงินเดียวกันของความพยายาม ประการที่สามทางคณิตศาสตร์สูตรช่วยให้เราสามารถ detcrmine พารามิเตอร์ทางสรีรวิทยาของการสังเคราะห์แสงในการดำเนินงานโดยการเลือกผู้ที่ค่าพารามิเตอร์ที่ผลิตที่ดีที่สุดพอดีระหว่างสมการและการทดลองข้อมูล. ของสมการที่ได้รับการเสนอเพื่ออธิบายการใช้ประโยชน์จากแสงจากแพลงก์ตอนพืชเป็นไม่กี่จะขึ้นอยู่กับไม่มีการลดรูปแบบสมจริงสมจังของการสังเคราะห์; ส่วนที่เหลือเป็นเชิงประจักษ์อย่างสมบูรณ์ นี้เป็นกรณีเดียวที่ถูกต้องสำหรับเกณฑ์การตัดสินบุญญาติของที่แตกต่างกันสูตรที่เป็นความสามารถในการอธิบายข้อมูลที่มีจำนวนขั้นต่ำของดีพารามิเตอร์ได้รับการแต่งตั้ง ตามที่กล่าวไว้ที่บางส่วนระยะเวลาในแพลตและอัล (1975) โดย "ดี'ที่อยู่ปัจจุบัน: อเรนซ์เบิร์กลีย์ห้องปฏิบัติการพลังงานและกองสิ่งแวดล้อมมหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนียเบิร์กลีย์94720. ได้รับการแต่งตั้ง" เราหมายถึงค่าพารามิเตอร์ที่มีความเป็นไปได้ที่เป็นอิสระmututally และที่มีการตีความข้อมูลทางกายภาพ, ที่มีความสำคัญเหนือบทบาทของพวกเขาเป็นผู้ประกอบการโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแสดงออกทางคณิตศาสตร์. ที่นี่เราเปรียบเทียบประโยชน์ของแปดที่แตกต่างกันเป็นตัวแทนของการสังเคราะห์แสงความสัมพันธ์ตัดสินตามนี้เกณฑ์ความสามารถในการอธิบายการทดลองข้อมูล เราถือว่าเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเส้นโค้งที่และรวมถึงความอิ่มตัวของสีแสง เราจะไม่รับพิจารณาช่วงของระดับแสงสูงกว่าเกณฑ์ของphotoinhibition ที่ที่แนะนำของอย่างน้อยหนึ่งเพิ่มเติมพารามิเตอร์อิสระจะต้องสำหรับคำอธิบายที่สมบูรณ์(แพลต et al. 1975). ข้อมูลการทดสอบรวมถึงการตรวจวัดการดูดซึม 14C และ รังสีจาก 188 การทดลองทำในสามสถานที่ชายฝั่งทะเลในโนวาสโกเชียในช่วง2 ปีที่ผ่านมา เราขอขอบคุณบีเออร์วินพีดิกกีและดี Rudderham เพื่อขอความช่วยเหลือทางด้านเทคนิคและเคแอลเดนแมนสำหรับการอภิปรายที่สร้างสรรค์ TT บันไดเจสตีลได้แสดงความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ในต้นฉบับ เราเป็นหนี้เอสทากุจิได้รับอนุญาตในการอ้างถึงของเขาที่ไม่ได้เผยแพร่ข้อมูล. เกณฑ์ในการ compa

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สามปัจจัยที่กระตุ้นการค้นหา

ทางคณิตศาสตร์สูตรของความสัมพันธ์ระหว่างแสงและไฟ
แพลงก์ตอนพืช ( ความเข้มแสงโค้ง ) .
ครั้งแรก , การจำลองและพยากรณ์การเปลี่ยนแปลงมวลชีวภาพของแพลงก์ตอนพืชด้วย

หมายความว่ารูปแบบกลไกต้อง
การแสดงออกเชิงปริมาณการสังเคราะห์แสง .
2 ถ้าในแหล่งกำเนิดผลผลิตอาจจะประมาณ
มีความแม่นยำเพียงพอจากตัวแปรที่มากขึ้นได้อย่างง่ายดาย ( irradiance

วัด , ปริมาณสารอาหาร , อุณหภูมิ , ฯลฯ ) เราสามารถเก็บข้อมูลผลผลิตด้วย


ละเอียดมากกว่าพื้นที่และเวลาสำหรับปริมาณที่เท่ากันของความพยายาม 3 สูตรทางคณิตศาสตร์ช่วยให้เรา

detcrmine สรีรวิทยาของการสังเคราะห์แสงโดยเลือก

ดีค่าพารามิเตอร์ซึ่งผลิตดีที่สุด
พอดีระหว่างสมการและข้อมูลการทดลอง
.
ของสมการที่ได้ถูกเสนอเพื่ออธิบายการใช้แสง

โดยแพลงก์ตอนพืชไม่กี่ขึ้นอยู่กับ grossly
ยอดคุณสมบัติรุ่นของการสังเคราะห์แสง ;
ที่เหลือสมบูรณ์เชิงประจักษ์ นี้ถูก
กรณีนี้ ใช้ได้เฉพาะเกณฑ์ตัดสิน ญาติของ

ต่าง ๆสูตร คือ ความสามารถในการอธิบายข้อมูลด้วย

จำนวนต่ำสุดของเลือกพารามิเตอร์ ตามที่กล่าวไว้ในบาง
ความยาวในแพล็ท et al . ( 1975 ) โดย "
' ที่อยู่ปัจจุบัน : Lawrence Berkeley ห้องปฏิบัติการ

ส่วนพลังงานและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ 94720 .
เลือก " เราหมายถึงพารามิเตอร์ซึ่งเป็น
ไกลที่สุด อิสระ mututally และ
ซึ่งมีการตีความทางกายภาพข้อมูล
นั่นคือความสำคัญบทบาทของพวกเขาเป็นผู้ประกอบการ transcending

โดยเฉพาะการแสดงออกทางคณิตศาสตร์ .
ที่นี่เราจะเปรียบเทียบความดีของแปดภาพที่แตกต่างกันของแสงแสง


เกณฑ์ตัดสินตามความสัมพันธ์นี้ของความสามารถในการอธิบายผลการทดลอง

เราทำแค่เพียงบางส่วนของเส้นโค้ง
จนถึงและรวมถึงความเข้มแสง เรา
จะไม่พิจารณาช่วงของแสงระดับเกณฑ์ของ photoinhibition

, ที่แนะนำอย่างน้อยหนึ่งพารามิเตอร์เพิ่มเติม

อิสระจะต้องสำหรับรายละเอียดที่สมบูรณ์ ( แพลทท์ et
อัล 1975 ) .
ข้อมูลทดสอบ ประกอบด้วย การวัดและการ 14c
ดังกล่าวจากการทดลองทำในสถานที่สาม 188

ชายฝั่งในNova Scotia เป็นเวลา 2 ปี เรา
ขอบคุณ บีวิน พี ดิกกี้ และ ดี rudderham
ช่วยทางเทคนิค และ เค. แอล. เด็นแมน
สำหรับการสนทนาที่สร้างสรรค์ ที ที เจ สตีล และ แบนนิสเตอร์

ให้ความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ในต้นฉบับ เราติดหนี้บุญคุณ เอสทา
ขออนุญาตอ้างถึงข้อมูลเผยแพร่

สำหรับ compa พื้นฐานของเขา