A major source of CO 2 is the power

A major source of CO 2 is the power generation and heat supply sector whose global CO 2 emissions were 10.5 Gt CO 2 in 2004 (Sims et al ., 2007); it is estimated that emissions from this sector would rise to about 14.6 Gt CO 2 in 2030. Further to this, use of fossil fuels to provide energy in the general industrial sector resulted in direct CO 2 emissions of 5.1 Gt CO 2 in 2004. In addition there were emissions from non-energy uses of fossil fuels (e.g. production of petrochemicals) and from non-fossil fuel sources (e.g. cement manufacture) that have been estimated to release 1.7 Gt CO 2 (Bernstein et al ., 2007). By 2010, it is estimated these emissions may have grown by about 20%. Projecting to 2030, the emissions could be 20–30% higher still (depending on assumptions about growth and mitigation strategies). On this basis it is inferred that the general and industrial sector’s emissions (from energy and non-energy uses) could be 9.8 to 10.6 Gt CO 2 in 2030.
Developing nations accounted for 53% of the total industrial CO 2 emissions in 2004; this proportion is expected to grow in future.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แหล่งที่มาสำคัญของ CO 2 เป็นพลังงานไฟฟ้าและความร้อนจัดภาคปล่อย CO 2 ที่ส่วนกลางได้ 10.5 Gt CO 2 ในปี 2004 (Sims et al., 2007); มีประเมินว่า การปล่อยจากภาคนี้จะเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 14.6 Gt CO 2 โดยในปี 2030 มุมนี้ ใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลพลังงานในภาคอุตสาหกรรมทั่วไปให้ผลในทางตรงปล่อย CO 2 ของ Gt 5.1 CO 2 ในปี 2004 นอกจากนี้ มีการปล่อยพลังงานไม่ใช่การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล (เช่นการผลิตของผลิตภัณฑ์) และ จากแหล่งเชื้อเพลิงฟอสซิล (เช่นผลิตปูนซีเมนต์) ที่ได้ประเมินการปลดปล่อย CO 2 1.7 Gt (นาร์ดเบิร์นสไตน์ et al., 2007) 2010 มันคือประมาณปล่อยก๊าซเหล่านี้อาจมีการเติบโตประมาณ 20% ประเมิน-2030 ปล่อยอาจจะ 20-30% สูงยังคงที่ (ขึ้นอยู่กับสมมติฐานเกี่ยวกับกลยุทธ์การเจริญเติบโตและบรรเทาสาธารณภัย) ตามนี้ มันจะสรุปว่า โดยทั่วไป และอุตสาหกรรมของภาคธุรกิจปล่อย (จากพลังงานและใช้พลังงานไม่ใช่) อาจเป็น 9.8-10.6 Gt CO 2 ในปี 2030การพัฒนาประชาชาติคิดเป็น 53% ของการปล่อยก๊าซ CO 2 อุตสาหกรรมทั้งหมดในปี 2004 สัดส่วนนี้คาดว่าจะเติบโตในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แหล่งที่มาของ CO 2 คือการผลิตกระแสไฟฟ้าและภาคการจัดหาความร้อนที่มีการปล่อยก๊าซ CO 2 ของโลกเป็น 10.5 Gt CO 2 ในปี 2004 (เดอะซิมส์และคณะ, 2007.); มันเป็นที่คาดว่าการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคนี้จะเพิ่มขึ้นประมาณ 14.6 Gt CO 2 ในปี 2030 นอกจากนี้การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลเพื่อให้พลังงานในภาคอุตสาหกรรมทั่วไปส่งผลโดยตรงใน CO 2 การปล่อย 5.1 Gt CO 2 ในปี 2004 ใน นอกจากนี้ยังมีการปล่อยมลพิษจากการใช้งานที่ไม่ใช่พลังงานเชื้อเพลิงฟอสซิล (เช่นการผลิตของธุรกิจปิโตรเคมี) และจากแหล่งเชื้อเพลิงที่ไม่ใช่ฟอสซิล (เช่นการผลิตปูนซิเมนต์) ที่ได้รับการคาดว่าจะปล่อย 1.7 Gt CO 2 (Bernstein et al., 2007) ในปี 2010 มันเป็นที่คาดการปล่อยก๊าซเหล่านี้อาจมีการเติบโตประมาณ 20% ที่จะฉายในปี 2030 การปล่อยก๊าซอาจจะเป็น 20-30% สูงยังคง (ขึ้นอยู่กับสมมติฐานเกี่ยวกับการเจริญเติบโตและกลยุทธ์ลด) บนพื้นฐานนี้ก็จะถูกเหมาเอาว่าการปล่อยทั่วไปและภาคอุตสาหกรรม (จากพลังงานและการใช้งานที่ไม่ใช่พลังงาน) อาจจะ 9.8-10.6 Gt CO 2 ใน 2,030.
การพัฒนาประเทศคิดเป็น 53% ของอุตสาหกรรมทั้งหมด CO 2 ปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปี 2004; สัดส่วนนี้คาดว่าจะเติบโตในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แหล่งของ CO 2 คือ ผลิตกระแสไฟฟ้าและความร้อนที่อุปทานทั่วโลก CO 2 ปล่อยเป็น 10.5 GT CO 2 ในปี 2004 ( Sims et al . , 2007 ) ; มันเป็นประมาณว่า การปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคนี้จะเพิ่มขึ้นประมาณ 14.6 GT CO 2 ใน 2030 เพิ่มเติมนี้ , การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลเพื่อให้พลังงานในภาคอุตสาหกรรมทั่วไป ส่งผล Co ตรง 2 ปล่อย 5.1 GT CO 2 ในปี 2004นอกจากนี้มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการใช้พลังงานที่ไม่ใช่ฟอสซิล ( เช่น การผลิตปิโตรเคมี ) และไม่ใช่เชื้อเพลิงฟอสซิลแหล่งผลิตปูนซีเมนต์เช่น ) ที่ได้รับประมาณ 1.7 รุ่น GT CO 2 ( Bernstein et al . , 2007 ) โดย 2010 มันจะประมาณก๊าซเรือนกระจกเหล่านี้อาจโตขึ้นประมาณ 20 % ยื่นใน 2030 ,การปล่อยก๊าซจะเติบโต 30% สูงกว่ายัง ( ขึ้นอยู่กับสมมติฐานเกี่ยวกับการเจริญเติบโตและกลยุทธ์การผ่อนคลาย ) บนพื้นฐานนี้จะบอกได้ว่าก๊าซเรือนกระจกทั่วไปและภาคอุตสาหกรรม ( จากพลังงานที่ใช้พลังงานและไม่สามารถมีกับ 10.6 GT Co 2 ใน 2030 .
ประเทศกำลังพัฒนาคิดเป็น 53% ของ CO อุตสาหกรรมทั้งหมด 2 การปล่อยก๊าซในปี 2004 ; สัดส่วนนี้คาดว่าจะเติบโตในอนาคต