Chronic pulmonary infection with Ps

Chronic pulmonary infection with Pseudomonas aeruginosa (PA) develops in most patients with cystic fibrosis (CF) and is associated with a poor prognosis. Much effort has been directed toward treating the chronic infection, but it is almost impossible to eradicate it once established; therefore, prevention is preferable. Since 1989 CF patients at the Danish CF Center in Copenhagen have been treated with an intensive three-step-protocol consisting of colistin inhalations and oral ciprofloxacin at the time of initial PA colonization. This study compares 48 patients treated according to this intensive protocol with 43 historic controls. The study was carried out over 44 months and included 218 patient-years. Only 16% of the treated patients developed chronic PA infection after 3 1/2 years compared with 72% of the control patients (Kaplan Meier estimate, P < 0.005, log rank test). This indicates that aggressive treatment prevented or delayed chronic PA infection in 78% of the patients for 3 1/2 years. Furthermore, aggressive treatment maintained or increased pulmonary function (forced vital capacity and forced expiratory volume in 1 second in percent of predicted values) during the year after inclusion compared with the control group, in which pulmonary function declined (P < 0.01, Mann-Whitney test). Although some of the treated patients eventually developed chronic PA infection, these patients had significantly better pulmonary function at the onset of chronic PA infection compared with control patients (P < 0.001, Mann-Whitney test). When the different steps in the intensive three-step-protocol were analyzed, there was a trend suggesting that 3 months of high-dose treatment with colistin inhalation and oral ciprofloxacin produced the best results in terms of postponement or prevention of chronic PA infection (P < 0.05). Pediatr. Pulmonol. 1997; 23:330–335. © 1997 Wiley-Liss, Inc.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ติดเชื้อระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง มี Pseudomonas aeruginosa (PA) พัฒนาในผู้ป่วยส่วนใหญ่โบรซิส (CF) และเกี่ยวข้องกับการคาดคะเนที่ไม่ดี ความพยายามมากมีรับตรงไปทางการรักษาติดเชื้อเรื้อรัง แต่ก็เกือบไปขจัดมันก่อตั้งกัน ดังนั้น ป้องกันเป็นกว่า ตั้งแต่พ.ศ. 2532 ได้รับการรักษาผู้ป่วย CF ที่เดนมาร์ก CF ในโคเปนเฮเกนกับการเร่งรัด 3 ขั้นตอนโพรโทคอลประกอบด้วย colistin inhalations และ ciprofloxacin ปากครั้งแรกสนามป่า ศึกษาเปรียบเทียบผู้ป่วย 48 ถือว่าตามโพรโทคอลนี้เร่งรัดควบคุมประวัติศาสตร์ 43 การศึกษามีดำเนินการกว่า 44 เดือน และรวมผู้ป่วย 218 ปี เพียง 16% ของผู้ป่วยบำบัดพัฒนาเชื้อ PA เรื้อรังหลัง 3 1/2 ปีเปรียบเทียบกับ 72% ของผู้ป่วยควบคุม (ประเมินมุนเช่น Kaplan, P < 0.005 สอบที่บันทึก) นี้แสดงว่า การรักษาเชิงรุกป้องกัน หรือล่าช้าเรื้อรัง PA ติดเชื้อประมาณ 78% ของผู้ป่วย 3 1/2 ปี นอกจากนี้ ก้าวร้าวรักษารักษา หรือเพิ่มฟังก์ชันระบบทางเดินหายใจ (บังคับกำลังชีพ และบังคับ expiratory volume ใน 2 เปอร์เซ็นต์ของค่าคาดการณ์) ปีหลังจากรวมเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ฟังก์ชันระบบทางเดินหายใจลดลง (P < 0.01 วิทนีย์มานน์ทดสอบ) แม้ว่าบางส่วนของผู้ป่วยบำบัดในที่สุดพัฒนาเชื้อ PA เรื้อรัง ผู้ป่วยเหล่านี้มีมากดีกว่าฟังก์ชั่นที่ระบบทางเดินหายใจอย่างเรื้อรังติดเชื้อ PA เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ควบคุม (P < 0.001 วิทนีย์มานน์ทดสอบ) เมื่อมีวิเคราะห์ขั้นตอนต่าง ๆ ในการเร่งรัด 3 ขั้นตอนโพรโทคอล มีแนวโน้มการแนะนำว่า 3 เดือนสูงยารักษากับ colistin ดมและปาก ciprofloxacin ผลิตสุดเลื่อนหรือป้องกันการติดเชื้อเรื้อรัง PA (P < 0.05) Pediatr Pulmonol 1997 23:330-335 © 1997 wiley Liss, inc

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรื้อรังติดเชื้อในปอดที่มีเชื้อ Pseudomonas aeruginosa (PA) พัฒนาในผู้ป่วยส่วนใหญ่มีโรคปอดเรื้อรัง (CF) และมีความเกี่ยวข้องกับการพยากรณ์โรคที่ไม่ดี ความพยายามมากได้รับการมุ่งไปที่การรักษาติดเชื้อเรื้อรัง แต่ก็เกือบจะไม่สามารถกำจัดมันเคยเป็นที่ยอมรับ; จึงเป็นที่นิยมในการป้องกัน ตั้งแต่ปี 1989 ผู้ป่วย CF ที่ศูนย์ CF ในโคเปนเฮเกนเดนมาร์กได้รับการรักษาด้วยการเร่งรัดขั้นตอนที่สามโปรโตคอลประกอบด้วย Inhalations Colistin ในช่องปากและเสริมแรงในช่วงเวลาของการล่าอาณานิคมเริ่มต้นป่า การศึกษาครั้งนี้เปรียบเทียบ 48 ผู้ป่วยที่รักษาตามโปรโตคอลที่เข้มข้นนี้กับ 43 การควบคุมประวัติศาสตร์ การศึกษาได้ดำเนินการมานานกว่า 44 เดือนและผู้ป่วยรวม 218 ปี เพียง 16% ของผู้ป่วยได้รับการรักษาที่พัฒนาติดเชื้อเรื้อรัง PA หลังจาก 3 ปีที่ 1/2 เมื่อเทียบกับ 72% ของผู้ป่วยที่ควบคุม (ประมาณการ Kaplan ไมเออร์, p <0.005 เข้าสู่ระบบการทดสอบการจัดอันดับ) นี้บ่งชี้ว่าการรักษาเชิงรุกป้องกันไม่ให้เกิดความล่าช้าหรือการติดเชื้อเรื้อรัง PA ใน 78% ของผู้ป่วยเป็นเวลา 3 ปีที่ 1/2 นอกจากนี้การรักษาเชิงรุกการบำรุงรักษาหรือเพิ่มขึ้นการทำงานของปอด (บังคับให้กำลังการผลิตที่สำคัญและบังคับให้ปริมาณการหายใจใน 1 วินาทีในร้อยละของค่าที่คาดการณ์) ในระหว่างปีหลังจากการรวมเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุมซึ่งในการทำงานของปอดลดลง (P <0.01, Mann-วิทนีย์ การทดสอบ) แม้ว่าบางส่วนของการพัฒนาผู้ป่วยที่รักษาในที่สุดการติดเชื้อ PA เรื้อรังผู้ป่วยเหล่านี้อย่างมีนัยสำคัญที่ดีกว่าการทำงานของปอดที่เริ่มมีอาการของการติดเชื้อเรื้อรัง PA เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ควบคุม (P <0.001 Mann-Whitney ทดสอบ) เมื่อขั้นตอนที่แตกต่างกันในที่เข้มข้นสามขั้นตอนโปรโตคอลวิเคราะห์มีแนวโน้มบอกว่า 3 เดือนของการรักษาขนาดสูงกับการสูดดม Colistin และช่องปาก ciprofloxacin ผลิตผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในแง่ของการเลื่อนหรือป้องกันการติดเชื้อ PA เรื้อรัง (P <0.05) Pediatr Pulmonol 1997; 23: 330-335 © 1997 Wiley-Liss, Inc

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปอดเรื้อรัง เชื้อ Pseudomonas aeruginosa ( PA ) พัฒนาในผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่มี cystic fibrosis ( CF ) และสัมพันธ์กับการพยากรณ์โรคที่ไม่ดี ความพยายามมากที่ได้รับโดยตรงไปยังการรักษาติดเชื้อเรื้อรัง แต่มันเป็นไปไม่ได้เกือบที่จะกำจัดมัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ดังนั้น การป้องกันดีกว่าตั้งแต่ปี 1989 CF ผู้ป่วยที่ศูนย์ CF ในโคเปนเฮเกนเดนมาร์กได้รับการรักษาด้วยการเร่งรัดขั้นตอนสามขั้นตอนประกอบด้วย inhalations น้ำมันดีเซลหมุนเร็วและปากซิโปรฟลอกซาซินในเวลาของการล่าอาณานิคมโดยเริ่มต้น การศึกษานี้เป็นการเปรียบเทียบ 48 รักษาผู้ป่วยตามโปรโตคอลนี้อย่างเข้มข้นกับ 43 ในการควบคุม ได้ดำเนินการมากกว่า 44 เดือน และคนไข้รวม 218 ปีเพียง 16% ของการรักษาผู้ป่วยที่ได้รับการติดเชื้อโดยเรื้อรังหลัง 3 1 / 2 ปีเมื่อเทียบกับ 72% ของผู้ป่วยควบคุม ( Kaplan Meier ประมาณการ , p < 0.005 , ทดสอบตำแหน่งล็อก ) นี้บ่งชี้ว่า ก้าวร้าว การรักษาป้องกัน หรือล่าช้าการติดเชื้อเรื้อรังในป่า 78 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วย 3 1 / 2 ปี นอกจากนี้ก้าวร้าว รักษา หรือเพิ่มสมรรถภาพปอด ( บังคับความจุปอด และบังคับให้กลุ่มเสียงใน 1 วินาทีในเปอร์เซ็นต์ของค่าพยากรณ์ ) ในช่วงปีหลังจากการรวมเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุมซึ่งในสมรรถภาพปอดลดลง ( P < 0.01 , Mann Whitney Test ) แม้ว่าบางส่วนของการรักษาผู้ป่วยที่ติดเชื้อเรื้อรังในที่สุดพัฒนาป่า ,ผู้ป่วยเหล่านี้มีสมรรถภาพปอดดีขึ้น ที่เริ่มมีอาการของการติดเชื้อโดยเปรียบเทียบกับผู้ป่วยเรื้อรังควบคุม ( p < 0.001 , Mann Whitney Test ) เมื่อขั้นตอนที่แตกต่างกันในการอบรม 3 ขั้นตอนขั้นตอนวิเคราะห์มีแนวโน้มว่า 3 เดือนของการรักษาด้วยการสูดยาไซโปรฟลอกซาซินน้ำมันดีเซลหมุนเร็วช่องปากและผลิตผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในแง่ของการเลื่อนหรือป้องกันการติดเชื้อโดยเรื้อรังอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) pediatr . pulmonol . 1997 ; 23:330 – 335 . สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2540 นิ่งลิซ , Inc