: Chicken Soup for the Teenage Soul

: Chicken Soup for the Teenage Soul
I grew up in the south in a little community called Estepona. I was 16 when one morning, my father told me I could drive him into a remote village called Mijas, about 18 miles away, on the condition that I take the car in to be serviced at a nearby garage. Having just learned to drive and hardly ever having the opportunity to use the car, I readily accepted. I drove Dad into Mijas and promised to pick him up at 4 p.m., then to a nearby garage and dropped off the car. Because I had a few hours to spare, I decided to catch a couple of movies at a theater near the garage. However, I became so immersed in the films that I completely lost track of time. When the last movie had finished, I looked down at my watch. It was six o’clock. I was two hours late.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

: น้ำซุปไก่สำหรับชีวิตวัยรุ่น ผมโตในภาคใต้ในชุมชนเล็ก ๆ ที่เรียกว่า Estepona ผม 16 เมื่อเช้าวันหนึ่ง พ่อบอกฉันว่า ฉันสามารถขับเขาเข้าหมู่บ้านระยะไกลเรียกประมาณ 18 ไมล์ Mijas ให้ผมใช้รถในการให้บริการที่จอดรถใกล้เคียงกัน เพียงรู้ขับและไม่เคยมีโอกาสในการใช้รถ ฉันพร้อมยอมรับ ฉันขับรถพ่อเป็น Mijas และสัญญาว่า จะรับเขา ที่ 16.00 น. แล้ว ไปจอดรถในบริเวณใกล้เคียง และหลุดออกจากรถ เนื่องจากผมไม่กี่ชั่วโมงว่าง ฉันตัดสินใจจะจับคู่ของภาพยนตร์ที่โรงภาพยนตร์ใกล้โรงรถ อย่างไรก็ตาม ฉันกลายเป็นดังนั้นแช่อยู่ในภาพยนตร์ที่สมบูรณ์หายไปของเวลา เมื่อภาพยนตร์สุดท้ายได้เสร็จแล้ว ฉันมองลงที่นาฬิกา หกโมงไม่ ผมช้าสองชั่วโมง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

: ซุปไก่สำหรับวิญญาณวัยรุ่น
ผมเติบโตขึ้นมาในภาคใต้อยู่ในชุมชนเล็ก ๆ ที่เรียกว่าเอสเตโป ผมอายุ 16 เมื่อเช้าวันหนึ่งพ่อของฉันบอกฉันว่าฉันจะขับรถพาเขาเข้าไปในหมู่บ้านที่ห่างไกลที่เรียกว่า Mijas ห่างประมาณ 18 ไมล์บนเงื่อนไขที่ว่าผมใช้รถในการให้บริการที่จอดรถใกล้เคียง ต้องเรียนรู้เพียงเพื่อให้ไดรฟ์และแทบจะไม่เคยมีโอกาสที่จะใช้รถของผมได้รับการยอมรับอย่างง่ายดาย ผมขับรถพ่อเป็น Mijas และสัญญาว่าจะรับเขาขึ้นที่ 4:00 แล้วโรงรถบริเวณใกล้เคียงและหลุดออกจากรถ เพราะผมมีเวลาไม่กี่ชั่วโมงเพื่อสำรองฉันตัดสินใจที่จะจับคู่ของภาพยนตร์ที่โรงละครใกล้โรงจอดรถ แต่ผมกลายเป็นที่แช่อยู่ในภาพยนตร์ที่ผมหายไปอย่างสมบูรณ์การติดตามของเวลา เมื่อภาพสุดท้ายเสร็จผมมองลงไปที่นาฬิกาของฉัน มันเป็น 06:00 ผมเป็นสองชั่วโมงปลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

: ซุปไก่สำหรับวัยรุ่นวิญญาณ
ผมเติบโตขึ้นในภาคใต้ในชุมชนเล็กๆที่เรียกว่า Estepona . ตอนฉันอายุ 16 เช้าหนึ่ง พ่อผมบอกว่า ผมขับเข้าหมู่บ้านห่างไกลที่เรียกว่า Mijas ประมาณ 18 ไมล์ บนเงื่อนไขที่ว่าผมใช้รถเพื่อให้บริการที่จอดรถในบริเวณใกล้เคียง มีแค่เรียนรู้ที่จะไดรฟ์ และแทบจะไม่เคยมีโอกาสได้ใช้รถ ผมพร้อมยอมรับผมขับรถพาพ่อเข้าไปใน Mijas และสัญญาว่าจะมารับตอน 4 โมงเย็น แล้วให้อู่ใกล้เคียง และลงจากรถ เพราะฉันมีสองสามชั่วโมงเพื่อสำรอง , ฉันตัดสินใจที่จะจับคู่ของภาพยนตร์ที่โรงละครใกล้โรงรถ อย่างไรก็ตาม ผมก็แช่อยู่ในหนัง ฉันเลยลืมเวลา เมื่อเรื่องที่แล้วเสร็จ ฉันก้มลงมองนาฬิกา มัน 6 โมงผมอยู่ดึก 2 ชั่วโมง .