Unlike his Impressionist friends, D

Unlike his Impressionist friends, Degas was an essentially urban painter, who liked to paint the enclosed spaces of stage shows, leisure activities and pleasure spots.

In a cafe, a fashionable meeting place, a man and a woman, although sitting side-by-side, are locked in silent isolation, their eyes empty and sad, with drooping features and a general air of desolation. The painting can be seen as a denunciation of the dangers of absinthe, a violent, harmful liquor which was later prohibited. Parallels have been drawn with Zola's novel L'Assommoir written a few years later and indeed the novelist told the painter: "I quite plainly described some of your pictures in more than one place in my pages." The realistic dimension is flagrant: the cafe has been identified – it is "La Nouvelle Athènes", in place Pigalle, a meeting place for modern artists and a hotbed of intellectual bohemians. The framing gives the impression of a snapshot taken by an onlooker at a nearby table. But this impression is deceptive because, in fact, the real life effect is carefully contrived. The picture was painted in the studio and not in the cafe.

Degas asked people he knew to pose for the figures: Ellen André was an actress, and an artist's model; Marcellin Desboutin was an engraver and artist. The painting cast a slur on their reputations and Degas had to state publicly that they were not alcoholics.
The off-centre framing, introducing empty spaces and slicing off the man's pipe and hand, was inspired by Japanese prints, but Degas uses it here to produce a drunken slewing. The presence of the shadow of the two figures painted as a silhouette reflected in the long mirror behind them is also expressive and significant.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ซึ่งแตกต่างจากเพื่อนของเขาดู Degas ได้เป็นจิตรกรเป็นเมือง ผู้ที่ชอบสีช่องว่างล้อมรอบแสดง กิจกรรม และความสุขจุดร้านกาแฟ ทันสมัยการประชุมสถาน ชาย และ หญิง ถึงแม้ว่าจะนั่ง--เคียงข้างกัน ล็อกแยกเงียบ ตาเปล่า และ เศร้า มีคุณสมบัติ drooping และอากาศทั่วไปของการไร้ผู้คน ภาพสามารถมองเห็นเป็น denunciation อันตรายของ absinthe รุนแรง ห้ามขายเหล้าเป็นอันตรายซึ่งภายหลัง Parallels ได้ออกกับของโซลาเปร L'Assommoir นวนิยายเขียนกี่ปีในภายหลัง และแน่นอนที่คนเขียนบอกนัก: "ฉันค่อนข้างอุปมาอธิบายรูปภาพของคุณในสถานที่มากกว่าหนึ่งในหน้าของฉัน" จริงอยู่ flagrant: คาเฟ่มีการระบุ – เป็น "ลาแรมนูเวล Athènes" ใน Pigalle ประชุมสำหรับศิลปินและเพาะพันธ์ของ bohemians ปัญญา ทำการถ่ายโอนที่ให้การแสดงผลของภาพรวมโดยการ onlooker ในตารางที่ใกล้เคียง แต่ความประทับใจนี้หลอกลวง เพราะ ในความเป็นจริง ผลกระทบต่อชีวิตจริงจะชื่นชมอย่างระมัดระวัง รูปภาพภาพ ในสตูดิโอ และ ในคาเฟ่ไม่Degas ถามคนที่เขารู้เพื่อก่อให้เกิดในตัวเลข: André เอลเลนถูก และเป็นศิลปิน Marcellin Desboutin เป็นการ engraver และศิลปิน ภาพโยนเป็น slur ในตนย่อม และ Degas ได้รัฐเผยว่า พวกเขาไม่ alcoholicsการปิดศูนย์ทำการถ่ายโอน แนะนำพื้นที่ว่าง และแบ่งท่อของมนุษย์และมือ แรงบันดาลใจพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น แต่ Degas ใช้นี่ผลิตเมา slewing ของเงาของตัวเลขที่สองทาสีเป็นภาพเงาสะท้อนในกระจกยาวนั้นยังแสดงออก และที่สำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซึ่งแตกต่างจากเพื่อนของเขาอิมเพรสชั่เดอกาส์เป็นจิตรกรเมืองหลักที่ชอบในการวาดพื้นที่ปิดการแสดงเวทีกิจกรรมสันทนาการและจุดที่มีความสุข. ในร้านกาแฟเป็นสถานที่นัดพบแฟชั่นชายและหญิงแม้นั่งอยู่ด้านชีวิน ด้านข้างจะถูกล็อคในการแยกเงียบสายตาของพวกเขาที่ว่างเปล่าและที่น่าเศร้าที่มีคุณสมบัติหลบตาและอากาศทั่วไปการรกร้างว่างเปล่า ภาพวาดที่สามารถมองเห็นเป็นกล่าวโทษถึงอันตรายของการแอ็บซินซึ่งเป็นความรุนแรงที่เป็นอันตรายซึ่งสุราที่ไม่ได้รับอนุญาตในภายหลัง Parallels ได้รับการวาดด้วยนวนิยาย Zola ของ L'Assommoir เขียนไม่กี่ปีต่อมาและแน่นอนนักประพันธ์บอกจิตรกร: ". ฉันค่อนข้างชัดถ้อยชัดคำอธิบายบางส่วนของภาพของคุณในกว่าสถานที่หนึ่งในหน้าเว็บของฉัน" มิติที่เหมือนจริงเป็นที่เห็นได้ชัด: ร้านกาแฟที่ได้รับการระบุ - มันเป็น "ลานูแวลล์เอเธนส์" ในสถานที่ Pigalle, สถานที่ประชุมสำหรับศิลปินที่ทันสมัยและแหล่งของเมี่ทางปัญญา กรอบจะช่วยให้การแสดงผลของภาพรวมที่ถ่ายโดยผู้ชมที่โต๊ะใกล้เคียง แต่ความประทับใจนี้เป็นการหลอกลวงเพราะในความเป็นจริงผลกระทบชีวิตจริงที่วางแผนอย่างรอบคอบ ภาพถูกวาดในสตูดิโอและไม่ได้อยู่ในร้านกาแฟ. เดอกาส์ถามคนที่เขารู้ว่าจะก่อให้เกิดตัวเลข: เอลเลนAndréเป็นนักแสดงและนางแบบศิลปิน; Marcellin Desboutin เป็นช่างแกะสลักและศิลปิน ภาพวาดโยนทอดเสียงในชื่อเสียงของพวกเขาและเดอกาส์มีการระบุอย่างเปิดเผยว่าพวกเขาไม่ได้ติดสุรา. กรอบปิดศูนย์แนะนำพื้นที่ว่างเปล่าและหั่นออกจากท่อของมนุษย์และมือที่ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพพิมพ์ญี่ปุ่น แต่เดอกาส์ใช้มันที่นี่เพื่อ ผลิตแกว่งเมา การปรากฏตัวของเงาของสองร่างวาดเป็นภาพเงาสะท้อนในกระจกยาวที่อยู่เบื้องหลังพวกเขายังมีความหมายและมีความสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซึ่งแตกต่างจากเพื่อน ๆของเขาเป็นจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ เดกาส์ , เป็นเมืองที่ชอบวาดล้อมรอบเป็นเวทีแสดง กิจกรรม และจุดพักผ่อนสันทนาการ

ในคาเฟ่ , สถานที่ประชุมแฟชั่น ผู้หญิง และผู้ชาย แม้นั่งอยู่เคียงข้าง จะถูกล็อคในการแยกเงียบ ดวงตาว่างเปล่าและเสียใจ กับห้อย ลักษณะอากาศทั่วไปและรกร้างภาพวาดที่สามารถมองเห็นเป็นการกล่าวโทษอันตรายของ Absinthe , รุนแรง , อันตรายเหล้าซึ่งภายหลังถูกห้าม กับได้รับการวาดด้วยโซล่า เป็นนวนิยาย l'assommoir เขียนไม่กี่ปีต่อมา และแน่นอนนักเขียนบอกศิลปิน : " ผมค่อนข้างชัดถ้อยชัดคำอธิบายบางส่วนของรูปภาพของคุณในสถานที่มากกว่าหนึ่งในหน้าเว็บของฉัน . " มิติเหมือนจริงเป็นซึ่งหน้า :คาเฟ่ได้รับการระบุและมันคือ " ลามานูแวล ATH è nes " ในสถานที่ปิกาล , สถานที่จัดประชุมสำหรับศิลปินที่ทันสมัย และเป็นแหล่งเพาะปัญญา หินกรวดมน . กรอบจะช่วยให้การแสดงผลของภาพที่ถ่ายโดยผู้เฝ้าดูที่ใกล้เคียงโต๊ะ แต่การแสดงผลนี้คือการหลอกลวง เพราะในความเป็นจริงผลกระทบชีวิตจริงเป็นอย่างที่วางแผนไว้ ภาพที่ถูกวาดในสตูดิโอและไม่ได้อยู่ในคาเฟ่

เดอกาถามคนที่เขารู้ว่าเป็นนางแบบให้ตัวเลข : เอลเลน อังเดร เป็นนักแสดง และศิลปินรุ่น ; มาร์เซลลิน desboutin เป็นช่างแกะสลัก และศิลปิน ภาพไม่ชัดและโยนพวกเขาย่อมเดกาส์ต้องรัฐเปิดเผยว่าพวกเขาไม่ได้ติดเหล้า
ปิดศูนย์กรอบ แนะนำเป็นว่างเปล่าและหั่นออกท่อของมนุษย์และมือ , ถูกดลใจโดยพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นแต่เดอกาส์ใช้มาผลิตเป็นขี้เมาแกว่ง . มีเงาของร่างสองร่างวาดเป็นเงาสะท้อนในกระจกยาวข้างหลังพวกเขายังแสดงออกและที่สำคัญ