Indian Textile History: Textile Images
India has a diverse and rich textile tradition. The origin of Indian textiles can be traced to the Indus valley civilization. The people of this civilization used homespun cotton for weaving their garments. Excavations at Harappa and Mohenjo-Daro, have unearthed household items like needles made of bone and spindles made of wood, amply suggesting that homespun cotton was used to make garments. Fragments of woven cotton have also been found from these sites.
The first literary information about textiles in India can be found in the Rig-Veda, which refers to weaving. The ancient Indian epics-Ramayana and Mahabharata also speak of a variety of fabrics of those times. The Ramayana refers to the rich styles worn by the aristocracy on one hand and the simple clothes worn by the commoners and ascetics. Ample evidence on the ancient textiles of India can also be obtained from the various sculptures belonging to Mauryan and Gupta age as well as from ancient Buddhist scripts and murals (Ajanta caves). Legend has it that when Amrapali, a courtesan from the kingdom of Vaishali met Gautama Buddha, she wore a richly woven semi transparent sari, which speaks volumes of the technical achievement of the ancient Indian weaver.
India had numerous trade links with the outside world and Indian textiles were popular in the ancient world. Indian silk was popular in Rome in the early centuries of the Christian era. Hoards of fragments of cotton material originating from Gujarat have been found in the Egyptian tombs at Fostat, belonging to 5th century A.D. Cotton textiles were also exported to China during the heydays of the silk route.
Silk fabrics from south India were exported to Indonesia during the 13th century. India also exported printed cotton fabrics or chintz, to European countries and the Far East before the coming of the Europeans to India. The British East India Company also traded in Indian cotton and silk fabrics, which included the famous Dacca muslins. Muslins from Bengal, Bihar and Orissa were also popular abroad.(Muslin-a very thin cotton material) (Chintz-cotton cloth, usually printed with flowery patterns, that has a slightly shiny appearance)
The past traditions of the textile and handlooms can still be seen amongst the motifs, patterns, designs, and the old techniques of weaving, still employed by the weavers.
BROCADES - THE TRADITION OF BRINGING SILK TO LIFE
Brocade weaving, especially with gold and silver, has been an age-old tradition in India. There are two broad classes of brocades. Brocades of pure silk or silk and cotton blends and zari brocades with gold and silver threads. The most important material in brocade weaving is silk. It facilitates lovely weaves, is durable, strong, fine and smooth. There are several varieties of raw silk of which the chief ones used for brocades are Tanduri, Banaka and Mukta. Tanduri is imported from Malda and other places in Bengal. Banaka is thinner and finer variety and is mostly used to weave soft fabrics such as turbans and handkerchiefs. Mukta is a coarse and durable silk used for kimkhabs, as fine silk would not withstand heavy gold patterns.
REFINING SILK FOR BROCADE MAKING
Raw silk is specially treated for brocades. It is first twisted (called 'silk throwing') after which the threads undergo reeling and checking for uniformity and roundness. When the yarn has been processed, it is bleached and "degummed", as raw silk has a gum-like substance (sericin) in its composition. This has to be removed in order to bring out the sheen and softness and to enable penetration of the dye. The task has to be done with great care as the fibers can weaken or get damaged. The silk is boiled in soap water for certain duration and then sent for dying.
IMPORTANCE OF COLOR
Color plays a vital part in weaving brocade. The charm and subtle beauty of the brocade depends upon color synchronization. Colors are surcharged with nuances of mood and poetic association in fabrics and weaving as much as in painting.
Red - the color of love. The three tones of red evoke the three states of love.
Yellow - is the color of versant (spring), of young blossoms, southern winds and swarms of bees.
Nila (indigo) - the color of Lord Krishna who is likened to a rain-filled cloud.
Hari Nila - the color of water in which the sky is reflected.
Gerwa (saffron) - the color of the earth and of the yogi the wandering minstrel, the seer, the poet who renounces the world.
Earlier, vegetable dyes were used during weaving. These produced fast colors, lasted for almost a generation, and remained as beautiful and vivid as ever. Nowadays aniline dyes have gained popularity as they are cheaper, less time-consuming and produce a larger variety of colors.
MAKING NAKSHAS (DESIGNS) ON BROCADES
Making of nakshas (designs) forms an important part of brocade weaving. Banaras is the main center where the nakshabandha (designer) tradition prevails. The skill and imagination of nakshabandha plays a prominent part in making of designs. Designs are associated with legends and symbolism. The most popular motifs are drawn from nature. In Banaras, it is said that nakshabandha families were brought to this country during the reign of Muhammed Tughlak (1325-1350 A.D.). They were supreme masters of the art of tying designs into the loom. Local artisans and weavers learned this art from these great craftsmen. Some of these craftsmen were also great poets-perhaps they wove their poetry into their designs. One such renowned poet was Ghias-I-Naqsband, mentioned in Abul Fazl's 'Ain-I-Akbari'. The nakshas are first worked on paper. This part of the work is called likhai (writing). The nakshabandha then makes a little pattern of it in a framework of cotton threads like a graph. This pattern gives guidance to the working of that design into weaving.
CHANGES IN DESIGNS THROUGH THE CENTURIES
Designs and motifs have undergone changes gradually and imperceptibly. These changes can be traced through paintings made during different periods. Ajanta and Bagh murals show the existence of different techniques of designs and textiles. During the Gupta period (14th century A.D.). Popular designs were formal floral motifs or scrolls entwined with hansas or sinhas -bird and animal depictions. In the 16th century, the old designs were replaced by Persian floral motifs. Akbari paintings show half-blooming flowers, the Jehangir period, full-blown blossom and the Shahjehan period, tiny blossoms with emphasis on the leaves. In the 19th century, with the advent of British rule, there was a drastic change in designs. Some brocades started depicting English wallpaper designs to suit the tastes of the British rulers.
ประวัติสิ่งทออินเดีย: ภาพสิ่งทออินเดียมีความหลากหลายและอุดมไปด้วยประเพณีสิ่งทอ ต้นกำเนิดของสิ่งทออินเดียสามารถโยงไปถึงอารยธรรมสินธุหุบเขา คนของอารยธรรมนี้ใช้ผ้าฝ้ายทอสำหรับการทอผ้าเสื้อผ้าของพวกเขา การขุดเจาะที่หะรัปปาและ Mohenjo Daro-ได้ค้นพบรายการที่ใช้ในครัวเรือนเช่นเข็มที่ทำจากกระดูกและลูกกรงที่ทำจากไม้อย่างพอเพียงบอกว่าผ้าฝ้ายพื้นเมืองถูกใช้ในการทำเสื้อผ้า ชิ้นส่วนของผ้าฝ้ายทอยังมีการตรวจพบจากเว็บไซต์เหล่านี้ข้อมูลวรรณกรรมแรกที่เกี่ยวกับสิ่งทอในประเทศอินเดียสามารถพบได้ใน Rig-พระเวทซึ่งหมายถึงการทอผ้า มหากาพย์รามายณะ-อินเดียโบราณและมหาภารตะยังพูดถึงความหลากหลายของเนื้อผ้าในครั้งนั้น รามายณะหมายถึงรูปแบบที่อุดมไปด้วยสวมใส่โดยชนชั้นสูงที่อยู่บนมือข้างหนึ่งและเสื้อผ้าที่สวมใส่โดยง่ายไพร่และฤาษี หลักฐานเพียงพอในสิ่งทอโบราณของอินเดียยังสามารถหาได้จากรูปปั้นต่างๆที่เป็นของ Mauryan และอายุแคนด์รวมทั้งจากสคริปต์พุทธศาสนาโบราณและภาพจิตรกรรมฝาผนัง (ถ้ำ Ajanta) ตำนานเล่าว่าเมื่อ Amrapali, โสเภณีจากอาณาจักรของเมืองเวสาลีได้พบพระพุทธเจ้าเธอสวมส่าหรีทอมั่งคั่งกึ่งโปร่งใสซึ่งพูดวอลุ่มของความสำเร็จทางเทคนิคของช่างทอผ้าโบราณของอินเดียอินเดียมีการเชื่อมโยงการค้าจำนวนมากที่มีโลกภายนอกและ สิ่งทออินเดียได้รับความนิยมในโลกโบราณ ผ้าไหมอินเดียได้รับความนิยมในกรุงโรมในช่วงต้นศตวรรษคริสต์ศักราช hoards ของชิ้นส่วนของวัสดุผ้าฝ้ายที่มาจากรัฐคุชราตได้รับการพบในสุสานอียิปต์ที่ Fostat เป็นของศตวรรษที่ 5 AD สิ่งทอผ้าฝ้ายที่ถูกส่งออกไปยังประเทศจีนในช่วง heydays ของเส้นทางผ้าไหมผ้าไหมจากภาคใต้ของอินเดียถูกส่งออกไปยังประเทศอินโดนีเซียในช่วง ศตวรรษที่ 13 อินเดียยังส่งออกการพิมพ์ผ้าฝ้ายหรือผ้าลาย, ไปยังประเทศยุโรปและตะวันออกไกลก่อนการมาถึงของชาวยุโรปไปยังประเทศอินเดีย บริษัท อินเดียตะวันออกของอังกฤษยังซื้อขายในผ้าฝ้ายและผ้าไหมอินเดียซึ่งรวมถึงมัสลินดักกาที่มีชื่อเสียง มัสลินจากเบงกอลมคธและโอริสสาก็ยังเป็นที่นิยมในต่างประเทศ. (มัสลิน-วัสดุบางอย่างผ้าฝ้าย) (ผ้าผ้าลายผ้าฝ้ายมักจะพิมพ์ด้วยรูปแบบดอกไม้ที่มีลักษณะมันวาวเล็กน้อย) ประเพณีที่ผ่านมาของสิ่งทอและ Handlooms ยังสามารถ สามารถมองเห็นได้ในหมู่ลวดลายรูปแบบการออกแบบและเทคนิคการทอผ้าเก่ายังคงว่าจ้างโดยทอbrocades - ประเพณีของการนำผ้าไหมในชีวิตของโบรเคดการทอผ้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยทองคำและเงินที่ได้รับกลิ่นอายความเก่าแก่ในประเทศอินเดีย . มีสองชั้นเรียนในวงกว้างของ brocades เป็น brocades ของผ้าไหมบริสุทธิ์หรือผสมผ้าไหมและผ้าฝ้ายและ brocades Zari ด้วยทองคำและเงินหัวข้อ วัสดุที่สำคัญที่สุดในการทอผ้าเป็นผ้าไหม จะอำนวยความสะดวกสานที่น่ารักมีความทนทานแข็งแรงดีและเรียบเนียน มีหลายพันธุ์ของไหมดิบของคนที่หัวหน้าที่ใช้สำหรับ brocades เป็น Tanduri, Banaka และ Mukta เป็น Tanduri นำเข้าจาก Malda และสถานที่อื่น ๆ ในรัฐเบงกอล Banaka เป็นทินเนอร์และความหลากหลายปลีกย่อยและส่วนใหญ่จะใช้ในการทอผ้าเนื้อผ้าที่อ่อนนุ่มเช่นผ้าโพกหัวและผ้าเช็ดหน้า Mukta หยาบและผ้าไหมที่คงทนใช้สำหรับ kimkhabs เป็นผ้าไหมที่ดีจะไม่ทนต่อรูปแบบการทองหนักกลั่นไหมสำหรับโบรเคดการทำผ้าไหมดิบได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษสำหรับ brocades มันเป็นบิดแรก (เรียกว่า 'ผ้าไหมโยน') หลังจากที่ได้รับหัวข้อหน้ามืดและการตรวจสอบความเท่าเทียมและความกลม เมื่อเส้นด้ายที่ได้รับการประมวลผลก็จะฟอกขาวและ "กรองได้" ขณะที่ไหมดิบมีสารเหงือกเหมือน (เซริซิน) ในองค์ประกอบของ นี้จะต้องมีการลบออกเพื่อที่จะนำออกจากเงาและความนุ่มนวลและเพื่อให้การรุกของสีย้อม งานที่จะต้องมีการทำด้วยความระมัดระวังมากเป็นเส้นใยที่สามารถลดลงหรือได้รับความเสียหาย ผ้าไหมเป็นต้มในน้ำสบู่ในช่วงระยะเวลาหนึ่งแล้วส่งไปตายสำคัญของสีสีเล่นเป็นส่วนสำคัญในการทอผ้า ความงามเสน่ห์และความละเอียดของผ้าขึ้นอยู่กับการประสานสี สีที่คิดค่าบริการที่มีความแตกต่างของอารมณ์และสมาคมกวีในผ้าและการทอผ้าเท่าในภาพวาดสีแดง - สีของความรัก สามโทนของสีแดงทำให้เกิดสามรัฐของความรักสีเหลือง - เป็นสีของ Versant (ฤดูใบไม้ผลิ) ของดอกหนุ่มลมใต้และฝูงผึ้งNila (คราม) - สีของพระกฤษณะที่เอาไปเปรียบกับฝน เมฆ -filled ฮาริ Nila - สีของน้ำในท้องฟ้าซึ่งสะท้อนให้เห็นGerwa (สีส้ม) - สีของแผ่นดินและของโยคีนักร้องที่หลงผู้ทำนายกวีที่สละโลกก่อนหน้านี้สีย้อมจากพืช ถูกนำมาใช้ในระหว่างการทอผ้า เหล่านี้สีได้อย่างรวดเร็วผลิตกินเวลานานเกือบรุ่นและยังคงเป็นที่สวยงามและสดใสเช่นเคย สีย้อมสวรรค์ในปัจจุบันได้รับความนิยมเช่นที่พวกเขามีราคาถูกกว่าน้อยใช้เวลานานและสร้างความหลากหลายขนาดใหญ่ของสีทำให้ NAKSHAS (ออกแบบ) จาก brocades ทำ nakshas (ออกแบบ) แบบฟอร์มเป็นส่วนสำคัญของผ้าทอ Banaras เป็นศูนย์กลางหลักที่ nakshabandha (Designer) ประเพณีชัย ทักษะและจินตนาการของ nakshabandha เล่นเป็นส่วนที่โดดเด่นในการทำของการออกแบบ การออกแบบที่เกี่ยวข้องกับตำนานและสัญลักษณ์ ลวดลายที่นิยมส่วนใหญ่จะมาจากธรรมชาติ ใน Banaras มันบอกว่าครอบครัว nakshabandha ถูกนำตัวไปยังประเทศนี้ในช่วงรัชสมัยของพระเจ้านุ Tughlak (1325-1350 AD) พวกเขาเป็นจ้าวสูงสุดของศิลปะการออกแบบผูกลงในเครื่องทอผ้า ช่างฝีมือท้องถิ่นและทอผ้าได้เรียนรู้ศิลปะนี้จากช่างฝีมือที่ดีเหล่านี้ บางส่วนของช่างฝีมือเหล่านี้ยังเป็นกวี-บางทีอาจจะดีที่พวกเขาถักทอบทกวีของพวกเขาในการออกแบบของพวกเขา หนึ่งในกวีที่มีชื่อเสียงดังกล่าว Ghias-I-Naqsband, ที่กล่าวถึงในอาบุล Fazl ของ 'Ain-I-Akbari' nakshas จะทำงานเป็นครั้งแรกบนกระดาษ ส่วนหนึ่งของงานนี้เรียกว่า likhai (การเขียน) nakshabandha แล้วทำให้รูปแบบเล็ก ๆ น้อย ๆ ของมันอยู่ในกรอบของฝ้ายเช่นกราฟ รูปแบบนี้จะช่วยให้คำแนะนำกับการทำงานของการออกแบบที่เป็นทอผ้าการเปลี่ยนแปลงในการออกแบบผ่านศตวรรษออกแบบและลวดลายได้เกิดการเปลี่ยนแปลงทีละน้อยและไม่รู้เนื้อรู้ตัว การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้สามารถตรวจสอบได้ผ่านทางภาพวาดที่ทำในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน Ajanta และ Bagh ภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงให้เห็นการดำรงอยู่ของเทคนิคที่แตกต่างของการออกแบบและสิ่งทอ ในช่วงระยะเวลาแคนด์ (14 ศตวรรษ) การออกแบบที่เป็นที่นิยมเป็นลวดลายดอกไม้อย่างเป็นทางการหรือม้วนโอบแล้วกับ Hansas หรือ -bird sinhas และสอดแทรกสัตว์ ในศตวรรษที่ 16, การออกแบบที่เก่าถูกแทนที่ด้วยลวดลายดอกไม้เปอร์เซีย ภาพวาด Akbari แสดงดอกไม้ครึ่งบานช่วง Jehangir, ดอกเต็มเป่าและงวด Shahjehan ดอกเล็ก ๆ ที่มีความสำคัญกับใบ ในศตวรรษที่ 19 กับการถือกำเนิดของการปกครองของอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงในการออกแบบ brocades บางคนที่เริ่มภาพวาดการออกแบบวอลล์เปเปอร์ภาษาอังกฤษเพื่อให้เหมาะกับรสนิยมของผู้ปกครองของอังกฤษ
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
ประวัติ : สิ่งทอสิ่งทออินเดียภาพ
ประเทศอินเดียมีความหลากหลายและอุดมสมบูรณ์สิ่งทอประเพณี ที่มาของสิ่งทออินเดียสามารถโยงไปถึงอารยธรรม Indus Valley . ผู้คนในอารยธรรมนี้ใช้อธิบายเรื่องการทอผ้าฝ้าย เสื้อผ้าของพวกเขา การขุดค้นที่ฮารัปปา และ โม นโจ ดาโร ได้ขุดพบรายการของใช้ในครัวเรือนเช่นเข็มที่ทำจากกระดูกและแกน ทำจากไม้พอเพียงบอกว่าฝ้ายอธิบายที่ใช้ทำเสื้อผ้า ชิ้นส่วนของผ้าทอ ยังพบจากเว็บไซต์เหล่านี้
แรกวรรณกรรม ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งทอในอินเดียสามารถพบได้ใน Rig Veda ซึ่งหมายถึงการทอผ้า epics อินเดียโบราณรามเกียรติ์และมหาภารตะยังพูดถึงความหลากหลายของผ้าหนรามเกียรติ์ หมายถึง รวยแบบสวมใส่โดยชนชั้นสูงบนมือข้างหนึ่งและเรียบง่าย เสื้อผ้าที่สวมใส่โดยสามัญชน และชี . หลักฐานที่เพียงพอบนผ้าโบราณของอินเดียยังสามารถหาได้จากที่ต่าง ๆและประติมากรรมของนามบัตรอิเล็กทรอนิกส์ Gupta อายุรวมทั้งจากคัมภีร์ศาสนาพุทธและภาพจิตรกรรมฝาผนังโบราณ ( ถ้ำอชันตา ) ตำนานกล่าวว่าเมื่อวิชาการทหาร ,พวกเรามาจากอาณาจักรแห่งเวสาลี เจอพระพุทธเจ้า เธอสวมส่าหรีทอมั่งคั่งกึ่งโปร่งใส ซึ่งพูดวอลุ่มของความสำเร็จทางเทคนิคของช่างทอผ้าชาวอินเดียโบราณ
อินเดียมีหลายค้าเชื่อมโยงกับโลกภายนอก และสิ่งทอของอินเดียเป็นที่นิยมในสมัยโบราณของโลก ผ้าไหมอินเดียเป็นที่นิยมในโรมในศตวรรษแรกของคริสต์ศักราชhoards ของชิ้นส่วนของผ้าฝ้ายวัสดุที่มาจากธิเบตได้ถูกพบในสุสานอียิปต์ที่สมาคมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทางอาหารแห่งประเทศไทย ของศตวรรษที่ 5 คริสตศักราช สิ่งทอผ้าฝ้ายถูกส่งออกไปยังจีนในช่วง heydays ของผ้าไหมเส้นทาง
ผ้าไหมจากอินเดียใต้ถูกส่งออกไปอินโดนีเซียในช่วงศตวรรษที่ 13 อินเดียส่งออกยังพิมพ์ผ้าฝ้ายหรือผ้าลาย ,ประเทศยุโรป และตะวันออกกลาง ก่อนการมาถึงของชาวยุโรปในอินเดีย บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษยังมีการซื้อขายในอินเดียฝ้ายและผ้าไหม ซึ่งรวมถึงที่มีชื่อเสียงดักกาชุดมัสลิน . ชุดมัสลินจากเบงกอล แคว้นมคธและโอริสสา ยังเป็นที่นิยมในต่างประเทศ ( วัสดุผ้าฝ้าย muslin-a บางมาก ) ( ผ้าลายผ้า ฝ้ายมักจะพิมพ์ด้วยลวดลายดอกไม้ ,ที่มีลักษณะเงาเล็กน้อย )
ประเพณีที่ผ่านมาของสิ่งทอ handlooms และยังสามารถเห็นได้ในลวดลาย รูปแบบ การออกแบบ และ เก่า เทคนิคการทอผ้ายังจ้างโดยทอ .
brocades - ประเพณีนำผ้าไหมกับชีวิต
ผ้าทอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับทองและเงิน เป็นประเพณีโบราณในอินเดีย มีสองชั้นเรียนของ brocades .brocades ของบริสุทธิ์ไหม หรือผ้าไหมผสมฝ้ายและ ZARI brocades ด้วยทองและเงินหัวข้อ วัสดุที่สำคัญที่สุดในผ้าทอเป็นผ้าไหม สนับสนุนสาน น่ารัก มีความคงทน แข็งแรง และเรียบเนียน มีหลายพันธุ์ของผ้าไหมดิบซึ่งเป็นผู้นำที่ใช้เป็น tanduri brocades , และ banaka mukta . tanduri นำเข้ามาจาก westbengal . kgm และสถานที่อื่น ๆในแคว้นเบงกอลbanaka เป็นทินเนอร์และปลีกย่อยหลากหลาย และส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อสานผ้านุ่มเช่น turbans และผ้าเช็ดหน้า mukta เป็นหยาบและทนทานไหม ใช้สำหรับ kimkhabs เป็นผ้าไหมที่ดีจะไม่ทนต่อรูปแบบทองหนัก
) ผ้าไหมผ้า ทำให้ผ้าไหมดิบ
ถือว่าพิเศษสำหรับ brocades .มันบิดแรก ( เรียกว่า " ผ้าโยน ' ) ซึ่งหลังจากที่ผ่านทั้งกระทู้และตรวจสอบความสอดคล้องและความกลม เมื่อเส้นด้ายที่ถูกประมวลผล มันอ่อน และ " ล้าง " เช่นผ้าไหมดิบมีเหงือกเหมือนสาร ( sericin ) ในองค์ประกอบของมัน นี้ได้ถูกลบออกเพื่อนำออกเงาและนุ่มและช่วยให้การเจาะของสีย้อมงานที่ต้องทำ ด้วยความระมัดระวังมากเป็นเส้นใยสามารถลดลงหรือได้รับความเสียหาย ผ้าไหมเป็นต้มในน้ำสบู่สำหรับระยะเวลาแล้วส่งไปตาย
ความสำคัญของสีสีเล่นเป็นส่วนสําคัญในการทอผ้าผ้า . เสน่ห์และสีสันความงามของผ้าขึ้นอยู่กับการประสานสีสีทั้งหมดที่มีความแตกต่างของอารมณ์และบทกวีสมาคมในผ้าและการทอผ้า เท่าที่ในจิตรกรรม
สีแดงสีแห่งความรัก 3 โทนสีแดง ทำให้สามรัฐของความรัก
สีเหลืองเป็นสีของ versant ( ฤดูใบไม้ผลิ ) ของหนุ่ม บุปผา ลมใต้และฝูงผึ้ง
Nila ( คราม ) - สีของพระกฤษณะที่เปรียบเสมือนสายฝนอิ่มเมฆ
วันนีล่า - สี ของน้ำที่ท้องฟ้าสะท้อน .
gerwa ( สีเหลือง ) - สี ของโลกและของโยคีหลงนักร้อง , เซียร์ , กวีผู้ปฏิเสธโลก
ก่อนหน้านี้ สีผักที่ใช้ในการทอผ้า เหล่านี้ผลิตสีเร็ว กินเวลาเกือบทุกรุ่น และยังคงเป็นที่สวยงามและสดใสเหมือนเดิมทุกวันนี้สีอะนีลีนได้รับความนิยมเช่นที่พวกเขาจะถูกกว่า ใช้เวลามากน้อยและผลิตหลากหลายขนาดใหญ่ของสี
ทำให้ nakshas ( ออกแบบ ) nakshas brocades
สร้าง ( ออกแบบ ) แบบฟอร์มส่วนสำคัญของผ้าทอ พาราณสี เป็นศูนย์กลางหลักที่ nakshabandha ( ออกแบบ ) ประเพณีอายุยืนทักษะและจินตนาการของ nakshabandha เล่นเป็นส่วนที่โดดเด่นในการสร้างการออกแบบ การออกแบบที่เกี่ยวข้องกับตำนานและสัญลักษณ์ . ลวดลายที่นิยมมากที่สุดจะได้มาจากธรรมชาติ ในพาราณสี มันบอกว่า nakshabandha ครอบครัวมาประเทศนี้ในช่วงรัชสมัยของพลเรือเอก tughlak ( 1325-1350 AD ) พวกเขาเป็นเจ้านายสูงสุดของศิลปะของการ ออกแบบเป็นเครื่องช่างฝีมือท้องถิ่นและทอเรียนรู้ศิลปะนี้จากช่างฝีมือดีเหล่านี้ บางส่วนของช่างฝีมือเหล่านี้ยังอาจจะรักบทกวีของกวีที่ยิ่งใหญ่ในการออกแบบของพวกเขา กวีที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ghias-i-naqsband ดังกล่าวถูกกล่าวถึงใน " บูล ฟัซล์ ain-i-akbari ' การ nakshas ก่อนทำงานบนกระดาษ ส่วนนี้ของงานเรียกว่า likhai ( เขียน )การ nakshabandha แล้วมีรูปแบบเล็ก ๆน้อย ๆของมันในกรอบของฝ้ายด้ายเหมือนกราฟ รูปแบบนี้จะช่วยให้คำแนะนำกับงานออกแบบที่เป็นทอ
การเปลี่ยนแปลงในการออกแบบผ่านศตวรรษ
การออกแบบและลวดลายได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป และ imperceptibly . การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้สามารถติดตามผ่านภาพวาด เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่แตกต่างกันAjanta และ Bagh ภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงการดำรงอยู่ของเทคนิคที่แตกต่างของการออกแบบ และสิ่งทอ ในระหว่างระยะเวลา Gupta ( ศตวรรษที่ 14 ) ) การออกแบบที่เป็นที่นิยมเป็นลวดลายดอกไม้ หรือเลื่อนไปพัวพันกับทาง hansas หรือ sinhas - นก และสัตว์สอดแทรก . ในศตวรรษที่ 16 แบบเก่าถูกแทนที่ด้วยเปอร์เซียลวดลายดอกไม้ . akbari ภาพเขียนครึ่งแสดงดอกไม้ที่บานช่วง jehangir , ,ดอกเต็มเป่าและระยะเวลาชาร์เจฮาน , ดอกเล็ก ๆ โดยเน้นบนใบ ในศตวรรษที่ 19 กับการถือกำเนิดของการปกครองของอังกฤษ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในการออกแบบ บางภาพ วอลเปเปอร์ลาย brocades เริ่มภาษาอังกฤษเพื่อให้เหมาะกับรสนิยมของผู้ปกครองอังกฤษ
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)