Acid Orange 7 (AO7) was decolorized

Acid Orange 7 (AO7) was decolorized and degraded by titaniabased
photocatalysis [51]. Sulfonated and polar intermediates
were identified using the LC-(+ESI)-MS technique (Scheme 3A). A
detailed reaction mechanism was proposed from the initial step
generating OH free radicals to the final products. It was shown that
hydroxylated AO7 underwent partial and complete oxidation of
the naphthalene ring to form stable intermediates {namely sodium
4-[(2,3-dihydroxy-1-naphthyl) diazenyl] benzene sulfonate,
4-[2-(4-sulfophenyl)hydrazino] pent-2-enedioic acid, and phenyldiazene-
carboxylic acid}. The opening of the naphthalene ring of
AO7 was explained by the attack of OH radical on the ortho position
with respect to the hydroxyl group of naphthalene ring to
form naphthaquinone. Further concerted cleavage of the naphthalene
ring resulted in the formation of carboxylic acids. LC-MS was
successfully employed to identify intermediates that could not be
identified by other techniques.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กรดส้ม 7 (AO7) decolorized และเสื่อมโทรม โดย titaniabasedphotocatalysis [51] ตัวกลาง sulfonated และขั้วโลกมีระบุโดยใช้เทคนิค-(+ESI) MS LC (ร่างผู้ใหญ่ 3 คน) Aกลไกของปฏิกิริยาโดยละเอียดถูกเสนอจากขั้นตอนแรกสร้าง OH อนุมูลอิสระผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย จะถูกแสดงที่ออกซิเดชันบางส่วน และสมบูรณ์ของแต่ละ hydroxylated AO7แหวนแนฟทาลีนแบบมีเสถียรภาพ intermediates {ได้แก่โซเดียม4-[(2,3-dihydroxy-1-naphthyl) diazenyl] เบนซีน sulfonate4- [2- (4-sulfophenyl) hydrazino] กรดเพนท์-2-enedioic และ phenyldiazene -carboxylic กรด} เปิดแหวนของแนฟทาลีนAO7 ได้อธิบาย โดยการโจมตีรุนแรง OH ที่ตำแหน่ง orthoกับกลุ่มไฮดรอกซิลแหวนแนฟทาลีนแบบฟอร์ม naphthaquinone เพิ่มเติมกันปริของแนฟทาลีนวงแหวนที่ผลในการก่อตัวของกรด carboxylic มี LC MSลูกจ้างระบุตัวกลางที่ไม่สำเร็จระบุ โดยเทคนิค

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กรดส้ม 7 (AO7) ถูก decolorized และสลายตัวโดย titaniabased
โฟโต [51] sulfonated และตัวกลางขั้วโลก
ถูกระบุโดยใช้ LC - (+ ESI) -MS เทคนิค (โครงการ 3A)
กลไกการเกิดปฏิกิริยารายละเอียดที่เสนอจากขั้นตอนแรก
ที่ก่อให้เกิด? OH อนุมูลอิสระที่จะผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย มันก็แสดงให้เห็นว่า
AO7 hydroxylated ขนานออกซิเดชันบางส่วนและสมบูรณ์ของ
แหวนเหม็นในรูปแบบที่มีความเสถียร {ตัวกลางคือโซเดียม
ที่ 4 - [(2,3-dihydroxy-1-naphthyl) diazenyl] ซัลโฟเนตเบนซิน
4 [2- (4 sulfophenyl ) hydrazino] กรดถูกกัก-2-enedioic และ phenyldiazene-
กรดคาร์บอกซิ} การเปิดตัวของแหวนเหม็นของ
AO7 อธิบายจากการโจมตีของ? OH รุนแรงในออร์โธตำแหน่ง
ที่เกี่ยวกับกลุ่มไฮดรอกซิของแหวนเหม็นไป
ในรูปแบบ naphthaquinone ความแตกแยกเพิ่มเติมร่วมกันของเหม็น
แหวนผลในการก่อตัวของกรดคาร์บอกซิ LC-MS ได้รับการ
จ้างงานที่ประสบความสำเร็จในการระบุตัวกลางที่ไม่สามารถ
ระบุเทคนิคอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กรดส้ม 7 ( ao7 ) คือพลึงและเสื่อมโทรม โดย titaniabased
photocatalysis [ 51 ] ซัลและขั้วโลก intermediates
ถูกระบุโดยใช้ LC - ( ESI ) - MS เทคนิค ( โครงการ 3 ) รายละเอียด เสนอกลไกปฏิกิริยาเป็น

จากขั้นตอนการเริ่มต้นสร้าง  โอ้อนุมูลอิสระกับผลิตภัณฑ์สุดท้าย มันแสดงให้เห็นว่า
hydroxylated ao7 รับบางส่วนและสมบูรณ์ของ
ออกซิเดชันที่แมนดารินแหวนรูปแบบตัวกลาง { มั่นคงคือโซเดียม
4 - [ ( 2,3-dihydroxy-1-naphthyl ) diazenyl ] เบนซีนซัลโฟเนต
, 4 - [ 2 - ( 4-sulfophenyl ) hydrazino ] pent-2-enedioic กรด และ phenyldiazene -
กรดคาร์บอกซิลิก } การเปิดตัวของแนพทาลีนห่วง
ao7 ถูกอธิบายโดยการโจมตีของ  โอ้รุนแรงบนตรงตำแหน่ง
เทียบกับหมู่ไฮดรอกซิลของ

แหวนแนพทาลีนแนฟธาควิโนนแบบฟอร์ม การร่วมกันต่อไปของแหวนแนพทาลีน
ส่งผลให้เกิดการก่อตัวของกรดอินทรีย์ . อินซูลินคือ
เรียบร้อยแล้วใช้ระบุตัวกลางที่ไม่สามารถ
ระบุเทคนิคอื่น ๆ