Effect on learning The special educ

Effect on learning
The special educational needs of and minimal supportive services for school-age hearing-impaired children have been well documented (Blair and Berg, 1982). The effects of hearing loss on learning from birth to 5 years have received less attention and, as Culross (1985) note, virtually no assessment instrument can adequately measure the educational potential and psychological abilities if preschool hearing-impaired children.
Lacking the necessary sensory avenue for learning speech and language, the deafened infant appears to seek out alternative ways of relating to the environment in order to learn. This shift to other sensory channels, which is described fully by Studdert-Kennedy (1976), is necessary for the child to integrate whatever information can be received. How deaf and hearing-impaired children handle this information is unclear, but it would seem logical that, with even minimal access to the auditory channel, a child has a greater potential for learning normally. We are certain of one thing: Even profoundly deaf children are capable of developing the symbolic system necessary for learning, but how well these children learn depends on inherent intellectual and external familial conditions.
On the high school level, learning takes on special significance for the deafened and hearing-impaired adolescent. Peer pressure, sexual urges, emotional lability, and self-esteem often are hooked into the person’s perception of the hearing impairment. Too often, the disability may be used as an excuse to become reclusive, deficient in studying, or antagonistic to others or to drop out. Unifortunately, such behaviors often are interpreted by other not in terms of the implications of hearing impairment but as the acting-out behavior of a non-conforming teenager. What is misinterpreted is the young person’s cry for equilibrium, emotional support, and practical assistance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลกระทบต่อการเรียนรู้
การศึกษาความต้องการพิเศษและการบริการที่สนับสนุนน้อยที่สุดสำหรับเด็กที่บกพร่องทางการได้ยินวัยเรียนได้รับการรับรองอย่างดี (แบลร์และภูเขาน้ำแข็ง, 1982) ผลกระทบจากการสูญเสียการได้ยินในการเรียนรู้ตั้งแต่แรกเกิดถึง 5 ปีที่ได้รับความสนใจน้อยลงและเป็น Culross (1985) บันทึกความจริงที่ใช้ในการประเมินไม่เพียงพอสามารถวัดศักยภาพในการศึกษาและความสามารถทางจิตวิทยาถ้าเด็กก่อนวัยเรียนได้ยินบกพร่อง.
ขาดถนนประสาทสัมผัสที่จำเป็นสำหรับการเรียนรู้ภาษาและการพูดที่เด็กหูหนวกจะปรากฏขึ้นที่จะหาทางเลือกในการที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้ . การเปลี่ยนแปลงนี้ช่องทางประสาทสัมผัสอื่น ๆซึ่งจะอธิบายอย่างเต็มที่โดย studdert-kennedy (1976), เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเด็กที่จะบูรณาการสิ่งที่ข้อมูลที่สามารถรับได้ วิธีการที่เด็กหูหนวกและการได้ยินบกพร่องจัดการกับข้อมูลเหล่านี้ยังไม่ชัดเจน แต่มันจะดูเหมือนตรรกะที่มีการเข้าถึงน้อยที่สุดแม้กระทั่งช่องหูเด็กมีศักยภาพมากขึ้นสำหรับการเรียนรู้ตามปกติ เรามีบางสิ่งหนึ่งที่:แม้อย่างสุดซึ้งเด็กหูหนวกมีความสามารถในการพัฒนาระบบสัญลักษณ์ที่จำเป็นสำหรับการเรียนรู้ แต่วิธีที่ดีที่เด็กเหล่านี้เรียนรู้ขึ้นอยู่กับสภาพครอบครัวทางปัญญาและภายนอกโดยธรรมชาติ.
ในระดับชั้นมัธยมปลายจะใช้เวลาในการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญเป็นพิเศษสำหรับวัยรุ่นหูหนวกและการได้ยินบกพร่อง . กดดันเรียกร้องให้ทางเพศ lability อารมณ์และความนับถือตนเองมักจะติดยาเสพติดเข้ามาในการรับรู้ของบุคคลของการด้อยค่าการได้ยิน บ่อยเกินไปความพิการอาจจะถูกใช้เป็นข้ออ้างที่จะกลายเป็นสันโดษขาดในการศึกษาหรือเป็นศัตรูกับผู้อื่นหรือจะปล่อยออกมา unifortunately,พฤติกรรมดังกล่าวมักจะถูกตีความโดยคนอื่น ๆ ไม่ได้ในแง่ของผลกระทบของการสูญเสียการได้ยิน แ​​ต่เป็นพฤติกรรมการแสดงออกของวัยรุ่นไม่สอดคล้อง สิ่งที่จะตีความเป็นเสียงคนหนุ่มสาวสำหรับสมดุลการสนับสนุนทางอารมณ์และความช่วยเหลือในทางปฏิบัติ.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลการเรียนรู้
การศึกษาพิเศษ และบริการสนับสนุนน้อยที่สุดสำหรับเด็กประถมอายุโรงเรียนได้รับเอกสารดี (แบลร์และเบิร์กลักซ์เชอรี่ 1982) ผลการสูญเสียการได้ยินในการเรียนรู้จากการเกิด 5 ปีได้รับความสนใจน้อย และ เป็นหมาย เหตุ Culross (1985) แทบไม่มีเครื่องมือประเมินสามารถเพียงพอวัดความสามารถศักยภาพ และจิตใจการศึกษาถ้า preschool เด็กประถม.
ขาดอเวนิวรับความรู้สึกจำเป็นสำหรับเสียงและภาษาในการเรียนรู้ เด็ก deafened ปรากฏเพื่อ ค้นหาวิธีการอื่นเกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้ได้ นี้กะไปช่องอื่นรับความรู้สึก ซึ่งอธิบายไว้ทั้งหมด โดย Studdert-เคนเนดี้ (1976), เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเด็กรวมสามารถรับข้อมูลใด ๆ วิธีจัดการกับเด็กหูหนวก และเทศน์ นี้ข้อมูลไม่ชัดเจน แต่ดูเหมือนตรรกะว่า ถึงช่องหูแม้แต่น้อย เด็กมีศักยภาพมากกว่าการเรียนปกติ เรามีบางสิ่งหนึ่ง: เด็กหูหนวกแม้ซึ้งมีความสามารถในการพัฒนาระบบสัญลักษณ์ที่จำเป็นสำหรับการเรียนรู้ แต่เด็กเหล่านี้เรียนรู้วิธีการที่ดีขึ้นบนโดยธรรมชาติภายนอก และปัญญาภาวะเงื่อนไข
ระดับมัธยม เรียนจะสำคัญพิเศษสำหรับวัยรุ่น deafened และเทศน์ ขอก่อนส่งเพื่อนความดัน เพศกลับ lability อารมณ์ และติดยาเสพนับถือตนเองมักจะติดในการรับรู้ของบุคคลของการยิน บ่อยเกินไป ความพิการที่อาจใช้เป็นข้อแก้ตัว จะกลายเป็นรู้สึกอุ่นใจ ขาดสารศึกษา หรือเป็นปรปักษ์ต่อผู้อื่น หรือโผ Unifortunately พฤติกรรมดังกล่าวมักจะถูกแสดง โดยไม่อื่น ๆ ในแง่ของผลกระทบ ของยิน แต่ เป็นพฤติกรรมแสดงออกของวัยรุ่นที่ไม่สอดคล้องกัน Misinterpreted คือ คนหนุ่มสาวร้องสมดุล การสนับสนุนทางอารมณ์ และความช่วยเหลือปฏิบัติงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีผลในการเรียนรู้
ตามมาตรฐานความต้องการด้านการศึกษาพิเศษและบริการสนับสนุนน้อยที่สุดสำหรับเด็กในวัยเรียนอายุการได้ยินเสียง - สำหรับผู้มีสายตาผิดปกติได้รับการดูแลรักษาอย่างดีในเอกสาร(แบลร์และไม่มีหัวใจปี 1982 แล้ว) ผลที่เกิดจากการสูญเสียการได้ยินในการเรียนรู้จากการเกิด 5 ปีได้รับความสนใจน้อยลงและเป็น culross (; Spark , 1985 )หมายเหตุ:ใช้งานได้ทุกรูปแบบไม่มีเครื่องมือการประเมินผลการปฏิบัติงานจะสามารถวัดความสามารถที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างเพียงพอและจิตวิทยาการศึกษาที่เด็กเรียนโรงเรียนอนุบาลหากการได้ยิน - สำหรับผู้มีสายตาผิดปกติ.
ขาด Avenue ไม่แข็งแรงที่จำเป็นสำหรับการเรียนการสอน ภาษา และเสียงหูอื้อไปหมดสำหรับทารกที่จะปรากฏขึ้นในการหาทางออกจากทางเลือกอื่นของเกี่ยวข้องกับ สภาพแวดล้อม ในการเรียนรู้ การเปลี่ยนแปลงนี้ไปยังช่องสัญญาณไม่แข็งแรงอื่นๆซึ่งได้อธิบายไว้อย่างครบครันโดย studdert-kennedy ( 1976 )เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเด็กรวมถึงข้อมูลไม่ว่าจะสามารถได้รับ วิธีการเด็กหูหนวกและการได้ยิน - สำหรับผู้มีสายตาผิดปกติจัดการกับข้อมูลนี้จะไม่ชัดเจนแต่ก็ดูเหมือนจะแบบลอจิกที่พร้อมด้วยการเข้าใช้น้อยที่สุดแม้จะเป็นช่องสำหรับฟังเสียงเด็กที่มี ศักยภาพ มากขึ้นสำหรับการเรียนรู้ตามปกติ เรามีบางอย่างของสิ่งหนึ่งแม้แต่อย่างลึกซึ้งสำหรับเด็กหูหนวกมีความสามารถในการพัฒนาระบบเป็นสัญลักษณ์ที่จำเป็นสำหรับการเรียนรู้ได้อย่างดีแต่เด็กเหล่านี้จะขึ้นอยู่กับเงื่อนไขทางปัญญาและ ภายนอก การเป็นครอบครัวอยู่.
ในระดับโรงเรียนระดับสูงที่จะทำหน้าที่ในการเรียนรู้ความสำคัญพิเศษสำหรับหูอื้อไปหมดและได้ยินวัยรุ่นสำหรับผู้มีสายตาผิดปกติ ความดัน peer lability อารมณ์ความรู้สึกทางเพศจึงขอเรียกร้องให้และตนเองมักจะเข้าไปในการรับรู้ของผู้ที่มีความบกพร่องด้านการได้ยิน บ่อยเกินไปหรือ ทุพพลภาพ สิ้นเชิงอาจจะใช้เป็นข้ออ้างในการเป็นไม่ชอบสังคมขาดการศึกษาหรือความเป็นศัตรูกันไปให้ผู้อื่นหรือเพื่อส่งออกไป unifortunatelyลักษณะการทำงานดังกล่าวมักมีตีความโดยอื่นๆไม่ได้อยู่ในเงื่อนไขของความเกี่ยวพันที่ส่งผลกระทบต่อการได้ยินแต่เป็นพฤติกรรมการแสดงออกของเด็กวัยรุ่นไม่สอดคล้องตามที่ อะไรคือแปลความหมายผิดไปเป็นเสียงร้องของหนุ่มคนนี้สำหรับเข้าสู่จุดสมดุลการสนับสนุนทางด้านอารมณ์ความรู้สึกและความช่วยเหลือที่มีความ.