The vast majority of cases of diabe

The vast majority of cases of diabetes
fall into two broad etiopathogenetic categories
(discussed in greater detail below).
In one category, type 1 diabetes, the cause
is an absolute deficiency of insulin secretion.
Individuals at increased risk of developing
this type of diabetes can often be
identified by serological evidence of an
autoimmune pathologic process occurring
in the pancreatic islets and by genetic
markers. In the other, much more prevalent
category, type 2 diabetes, the cause is
a combination of resistance to insulin action
and an inadequate compensatory insulin
secretory response.In the latter
category, a degree of hyperglycemia suffi-
cient to cause pathologic and functional
changes in various target tissues, but
without clinical symptoms, may be
present for a long period of time before
diabetes is detected. During this asymptomatic
period, it is possible to demonstrate
an abnormality in carbohydrate
metabolism by measurement of plasma
glucose in the fasting state or after a challenge
with an oral glucose load.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กรณีของโรคเบาหวานส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นสองประเภทคือกว้าง etiopathogenetic(กล่าวถึงในรายละเอียดมากกว่าด้านล่าง)ในประเภทหนึ่ง พิมพ์ 1 โรคเบาหวาน สาเหตุขาดความแน่นอนของการหลั่งอินซูลินได้บุคคลที่มีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการพัฒนาโรคเบาหวานชนิดนี้มักจะสามารถระบุหลักฐานชุกของการกระบวนการ pathologic ผิดปกติเกิดขึ้นในเกาะตับอ่อน และทางพันธุกรรมเครื่องหมาย ในอื่น ๆ แพร่หลายมากขึ้นประเภท ชนิดที่ 2 โรคเบาหวาน สาเหตุคือการรวมกันของความต้านทานต่ออินซูลินการดำเนินการและอินซูลินการชดเชยไม่เพียงพอตอบ secretory ในหลังประเภท ระดับของ hyperglycemia suffi-cient ทำ pathologic และการทำงานการเปลี่ยนแปลงในเนื้อเยื่อของเป้าหมายต่าง ๆ แต่โดยไม่มีอาการทางคลินิก อาจจะปัจจุบันเป็นระยะเวลานานของเวลาก่อนมีการตรวจพบโรคเบาหวาน ในระหว่างนี้แสดงอาการระยะเวลา เป็นการแสดงให้เห็นถึงเป็นสารคาร์โบไฮเดรตเผาผลาญ โดยวัดพลากลูโคสในการถือศีลอด หรือ หลังความท้าทายมีโหลดน้ำตาลในช่องปาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนใหญ่ของผู้ป่วยโรคเบาหวานตกอยู่ในสองประเภท etiopathogenetic กว้าง (กล่าวถึงในรายละเอียดมากขึ้นด้านล่าง). หนึ่งในประเภทโรคเบาหวานชนิดที่ 1, สาเหตุคือการขาดแน่นอนของการหลั่งอินซูลิน. บุคคลที่มีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการพัฒนาชนิดของโรคเบาหวานนี้สามารถมักจะได้รับการระบุหลักฐานทางภูมิคุ้มกันของกระบวนการทางพยาธิวิทยาภูมิที่เกิดขึ้นในเกาะเล็กเกาะน้อยตับอ่อนและทางพันธุกรรมเครื่องหมาย ในอีกมากที่แพร่หลายมากขึ้นประเภทเบาหวานชนิดที่ 2 สาเหตุคือการรวมกันของความต้านทานต่อการกระทำอินซูลินและอินซูลินไม่เพียงพอชดเชยหลั่งresponse.In หลังประเภทระดับของน้ำตาลในเลือดสูงsuffi- เพียงพอที่จะทำให้เกิดพยาธิวิทยาและการทำงานการเปลี่ยนแปลงในเนื้อเยื่อเป้าหมายต่างๆ แต่ไม่มีอาการทางคลินิกที่อาจจะนำเสนอเป็นระยะเวลานานของเวลาก่อนที่ผู้ป่วยโรคเบาหวานมีการตรวจพบ ในช่วงนี้ไม่มีอาการระยะเวลาก็เป็นไปได้ที่จะแสดงให้เห็นถึงความผิดปกติในคาร์โบไฮเดรตการเผาผลาญโดยการวัดพลาสม่ากลูโคสในรัฐอดอาหารหรือหลังความท้าทายกับการโหลดกลูโคสในช่องปาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ส่วนใหญ่ของกรณีของโรคเบาหวาน
ตกอยู่ในสองประเภท etiopathogenetic กว้าง
( กล่าวถึงในรายละเอียดด้านล่าง ) .
ในประเภทหนึ่ง ประเภท 1 โรคเบาหวาน , สาเหตุ
เป็นขาดแน่นอนของการกระตุ้นการหลั่งอินซูลิน .

บุคคลความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการพัฒนาของโรคเบาหวานชนิดนี้มักจะสามารถระบุหลักฐาน
ทางของ มีกระบวนการเกิดขึ้น

autoimmune พยาธิวิทยาในเกาะแก่งตับอ่อนและเครื่องหมายพันธุกรรม

ในอื่น ๆ ประเภทมากแพร่หลายมากขึ้น
, โรคเบาหวานชนิดที่ 2 เกิดจาก
การรวมกันของความต้านทานต่ออินซูลินและการกระทำไม่เพียงพอชดเชย

การหลั่งอินซูลิน ในประเภทหลัง
, ระดับของซี suffi -
cient สาเหตุพยาธิวิทยาและการทำงานในการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ

ไม่มีเนื้อเยื่อเป้าหมาย แต่ อาการ อาจ
ปัจจุบันเป็นระยะเวลานานก่อน
เบาหวาน ตรวจพบ ในช่วงระยะเวลาระหว่าง
นี้ก็เป็นไปได้ที่จะแสดงให้เห็นถึงความผิดปกติในการเผาผลาญคาร์โบไฮเดรต

โดยการวัดของกลูโคสในพลาสมา

หลังจากงดหรือท้าทายกับโหลดกลูโคสในช่องปาก