3. Study 2Typically, visitors' beha

3. Study 2
Typically, visitors' behavior is determined by “timing and
tracking” studies (see Yalowitz & Bronnenkant, 2009 for an overview);
that is, trained observers unobtrusively watch visitors
making their way through an exhibition and record at which exhibits
they stop and for how long they remain at an exhibit, as done
in Study 1. More advanced methods have introduced automatic
user tracking, partly combined with continuous recording of
physiological measures such as skin conductance and heart rate in
order to determine intensity of emotional and cognitive reactions
across an exhibition (Trondle, Greenwood, Kirchberg, € & Tschacher,
2014). But at least in the case of showcases containing sets of exhibits,
traditional observation methods reach their limits, as Study
1 has demonstrated: While visitor tracking is feasible for exhibitions
presenting spatially separated objects (such as paintings in an
art museum or interactive stations in a science center), it not only
lacks sufficient resolution for discrimination between objects that
are presented as ensembles in display cabinets, but also does not
allow for investigating whether visitors access additional information
and explanations, either by reading labels and placards or
by using audioguides or mobile guides. For information access via
mobile guides, analysis of logfile data comes into play. In the case of
the nexus exhibition, the digital guide plays a particularly important
role because it is the primary information source about the exhibits
on display. Thus, although Study 1 showed that indeed only a
portion of visitors used M3 and that even these visitors used it only
for a subset of showcases with about 100,000 access episodes in 31
months, M3 nevertheless provides a rich source of data concerning
visitors' strategies for accessing additional information.
Conceptually, accessing information about a particular exhibit
via M3 marks the endpoint of a number of selection processes.
Before accessing M3, the visitor has already noticed the object,
approached and looked at it, and found it sufficiently interesting to

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3. ศึกษา 2โดยปกติ พฤติกรรมของผู้เยี่ยมชมจะถูกกำหนดโดย "กำหนดเวลา และการติดตาม" (ดู Yalowitz และ Bronnenkant สำหรับภาพรวม) การศึกษานั่นคือ ผู้สังเกตการณ์ฝึกสวดดูชมทำให้ทางของพวกเขาผ่านการแสดงและบันทึกที่ซึ่งจัดแสดงพวกเขาหยุด และสำหรับพวกเขายังคงที่จัดแสดง เสร็จในการศึกษา 1 วิธีการขั้นสูงได้แนะนำโดยอัตโนมัติผู้ติดตาม บางส่วนรวมกับบันทึกอย่างต่อเนื่องของมาตรการทางสรีรวิทยาเช่นการนำพาผิวและอัตราการเต้นหัวใจในในการกำหนดความเข้มของปฏิกิริยาทางอารมณ์ และความรู้ความเข้าใจในนิทรรศการ (Trondle กรีนวู้ด บทวิจารณ์, € & Tschacher2014) แต่อย่างน้อยในกรณีที่ประกอบด้วยชุดการแสดง โชว์วิธีการสังเกตแบบดั้งเดิมถึงขีด เป็นการศึกษา1 ได้แสดงให้เห็น: ในขณะที่เยี่ยมชมติดตามเหมาะสำหรับจัดนิทรรศการนำเสนอ spatially แยกวัตถุ (เช่นภาพวาดในการพิพิธภัณฑ์ศิลปะหรือสถานีแบบโต้ตอบในศูนย์วิทยาศาสตร์), มันไม่เท่านั้นขาดความละเอียดเพียงพอสำหรับการเลือกปฏิบัติระหว่างวัตถุที่แสดงในตู้โชว์ แต่ยัง ไม่ได้อนุญาตให้ตรวจสอบว่า การเข้าถึงข้อมูลเพิ่มเติมและคำ อธิบาย การอ่านฉลากและ placards หรือโดยใช้ audioguides หรือแนะนำมือถือ สำหรับการเข้าถึงข้อมูลผ่านทางแนะนำมือถือ การวิเคราะห์ข้อมูล logfile มาลงเล่น ในกรณีที่นิทรรศการ nexus คู่มือดิจิตอลเล่นสำคัญอย่างยิ่งบทบาทเนื่องจากเป็นแหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับการจัดแสดงบนจอแสดงผล ดังนั้น แม้ว่าศึกษา 1 แสดงให้เห็นว่าแท้จริงมีเพียงการส่วนของผู้เข้าชมใช้ M3 และคนเหล่านี้แม้จะใช้มันเท่านั้นสำหรับชุดย่อยของโชว์กับตอนเข้าประมาณ 100,000 ใน 31เดือน M3 ก็มีอย่างอุดมสมบูรณ์ของข้อมูลเกี่ยวกับนักกลยุทธ์สำหรับการเข้าถึงข้อมูลเพิ่มเติมโดยหลักการ เข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับการจัดแสดงนิทรรศการโดยเฉพาะผ่าน M3 หมายปลายทางของกระบวนการเลือกเข้าสู่ M3 ผู้เข้าชมได้แล้วสังเกตเห็นวัตถุทาบทาม และเวลา และพบว่ามันน่าสนใจเพียงพอที่จะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3. การศึกษา 2
โดยปกติพฤติกรรมของผู้เข้าชมจะถูกกำหนดโดย "ระยะเวลาและ
การติดตาม" การศึกษา (ดู Yalowitz & Bronnenkant 2009 สำหรับภาพรวม)
ที่ผู้สังเกตการณ์การฝึกอบรมอย่างสงบเสงี่ยมดูผู้เข้าชม
การทำทางของพวกเขาผ่านการจัดนิทรรศการและบันทึกที่จัดแสดงผลงาน
ที่พวกเขา หยุดและนานเท่าไหร่ที่พวกเขายังคงอยู่ที่การจัดแสดงเป็นทำ
ในการศึกษาเพิ่มเติม 1. วิธีการขั้นสูงได้แนะนำอัตโนมัติ
ติดตามการใช้งานร่วมกันบางส่วนที่มีการบันทึกอย่างต่อเนื่องของ
มาตรการทางสรีรวิทยาเช่น conductance ผิวหนังและอัตราการเต้นหัวใจใน
การที่จะกำหนดความเข้มของอารมณ์และความรู้ความเข้าใจ ปฏิกิริยา
ข้ามนิทรรศการ (Trondle กรีนวูด, Kirchberg, € & Tschacher,
2014) แต่อย่างน้อยในกรณีของการโชว์ผลงานที่มีชุดของการจัดแสดง,
วิธีการสังเกตแบบดั้งเดิมถึงขีด จำกัด ของพวกเขาเช่นการศึกษา
1 ได้แสดงให้เห็นในขณะที่ติดตามผู้เข้าชมเป็นไปได้สำหรับการจัดนิทรรศการ
นำเสนอวัตถุแยกเชิงพื้นที่ (เช่นภาพวาดใน
พิพิธภัณฑ์ศิลปะหรือสถานีโต้ตอบใน ศูนย์วิทยาศาสตร์) มันไม่เพียง แต่
ขาดความละเอียดเพียงพอสำหรับการเลือกปฏิบัติระหว่างวัตถุที่
จะนำเสนอเป็นตระการตาในตู้โชว์ แต่ยังไม่
อนุญาตให้มีการตรวจสอบว่าผู้เข้าชมสามารถเข้าถึงข้อมูลเพิ่มเติม
และคำอธิบายอย่างใดอย่างหนึ่งโดยการอ่านฉลากและป้ายหรือ
โดยใช้ audioguides หรือโทรศัพท์มือถือ คำแนะนำ สำหรับการเข้าถึงข้อมูลผ่านทาง
คำแนะนำมือถือ, การวิเคราะห์ข้อมูล logfile มาลงเล่น ในกรณีของ
การจัดนิทรรศการ Nexus ที่คู่มือดิจิตอลเล่นเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
บทบาทเพราะมันเป็นแหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับการจัดแสดง
บนจอแสดงผล ดังนั้นแม้ว่าการศึกษาที่ 1 แสดงให้เห็นว่าแท้จริงเป็นเพียง
ส่วนหนึ่งของผู้เข้าชมใช้ M3 และว่าแม้ผู้เข้าชมเหล่านี้ใช้มันเท่านั้น
สำหรับส่วนหนึ่งของโชว์ผลงานที่มีประมาณ 100,000 ตอนการเข้าถึงใน 31
เดือน, M3 ยังคงให้เป็นแหล่งที่อุดมไปด้วยข้อมูลเกี่ยวกับ
กลยุทธ์ของผู้เข้าชมสำหรับ การเข้าถึงข้อมูลเพิ่มเติม.
แนวคิดการเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับการจัดแสดงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ผ่าน M3 เครื่องหมายจุดสิ้นสุดของจำนวนของกระบวนการคัดเลือก.
ก่อนที่จะเข้าถึง M3, ผู้เข้าชมได้สังเกตเห็นแล้ววัตถุที่
เดินเข้ามาใกล้และมองไปที่มันและพบว่ามันน่าสนใจที่จะเพียงพอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 . ศึกษา 2โดยทั่วไปแล้ว พฤติกรรมของผู้เข้าชมจะถูกกำหนดโดย " เวลา และการติดตามศึกษา ( ดู yalowitz & bronnenkant 2552 สำหรับภาพรวม )นั่นคือ ฝึกสังเกตการณ์อย่างสงบเสงี่ยมชมผู้เข้าเยี่ยมชมทำทางของพวกเขาผ่านนิทรรศการที่จัดแสดงและบันทึกที่พวกเขาจะหยุดนานแค่ไหนก็อยู่ที่การจัดแสดง เช่น ทำในการศึกษา 1 . วิธีการขั้นสูงเพิ่มเติมจะเปิดอัตโนมัติติดตามผู้ใช้รวมบางส่วนของบันทึกอย่างต่อเนื่องมาตรการทางสรีรวิทยา เช่น ระบบผิวหนัง และอัตราการเต้นของหัวใจในเพื่อตรวจสอบความเข้มของปฏิกิริยาทางอารมณ์และทางปัญญาผ่านนิทรรศการ ( trondle Greenwood , Kirchberg , โลก , tschacher & ,2014 ) แต่อย่างน้อย ในกรณีของโชว์ที่ประกอบด้วยชุดของนิทรรศการวิธีการแบบดั้งเดิมถึงขีดจำกัด เป็นศึกษา1 ) : ในขณะที่ผู้เข้าชมติดตามเป็นไปได้สำหรับนิทรรศการเสนอความแตกต่างแยกวัตถุ ( เช่นภาพวาดในพิพิธภัณฑ์ศิลปะหรือสถานีแบบโต้ตอบในศูนย์วิทยาศาสตร์ ) , มันไม่เพียงไม่มีความละเอียดเพียงพอสำหรับการเลือกปฏิบัติระหว่างวัตถุที่จะแสดงเป็นตระการตาในตู้โชว์ แต่ยังไม่อนุญาตให้ตรวจสอบว่าผู้เข้าชมสามารถเพิ่มเติมข้อมูลและคำอธิบายทั้งโดยการอ่านฉลากและใบปลิว หรือโดยใช้ audioguides หรือมือถือคู่มือ . เพื่อการเข้าถึงข้อมูลผ่านทางโทรศัพท์มือถือคู่มือ การวิเคราะห์ข้อมูล logfile มาเข้าเล่น ในกรณีของNexus นิทรรศการ , คู่มือดิจิตอลเล่นเป็นสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาท เพราะมันเป็นแหล่งที่มาเกี่ยวกับการจัดแสดงบนจอแสดงผล ดังนั้น แม้ว่าการศึกษาที่ 1 พบว่า จริงๆ เท่านั้นส่วนของผู้เข้าชมที่ใช้ M3 และแม้แต่เหล่านี้ผู้เข้าชมที่ใช้มันเท่านั้นเป็นเซตย่อยของโชว์กับเรื่อง 100000 เข้าฉาก 31เดือน , M3 อย่างไรก็ตามมีแหล่งอุดมสมบูรณ์ของข้อมูลเกี่ยวกับผู้เข้าชม " กลยุทธ์เพื่อเข้าถึงข้อมูลเพิ่มเติมแนวคิดในการเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับการจัดแสดงโดยเฉพาะผ่านทาง M3 เครื่องหมายปลายทางของกระบวนการคัดเลือกก่อนที่จะเข้าสู่ M3 , ผู้เข้าชมได้สังเกตเห็นวัตถุเข้าใกล้และมองมัน และพบว่ามันน่าสนใจที่จะเพียงพอ