He took your hand and started to wa

He took your hand and started to walk, the contact of his skin on yours sent an electric bolt throughout your body and you started to blush. You felt quite embarrassed at your reaction and you hoped he didn't notice, how could you get so flustered by a boy you had just met? You weren't falling for him were you?

Goodness gracious, you had actually already fallen for him, guess it was true that no girl could resist a hero. You glanced sideways and saw Kariya's face, you thought you once again saw a blush and you suddenly became super conscious of your intertwined hands. Why had he taken your hand anyway? Was it just an excuse to touch you or was it so you wouldn't get lost? You couldn't exactly figure out the reason why he grabbed your hand, but you didn't want to let go. His hand felt warm and that was just what you needed since you were quite cold.

You started to shiver, you hadn't realized you were this cold until now. The sun was down and the adrenaline had left your veins and your body suddenly felt ice-cold. Kariya seemed to notice your shivers, because he turned to you and looked at your bare arms.

"Are you cold?" he asked, that question wasn't necessary because it was clear you were cold, he probably was just asking it out of politeness. He let go of your hand and stopped walking, immediately you felt the absence of the warmth that had seeped into your body through his hand. He started to take off his hoodie and he handed it to you.

"Here" he said. You gratefully took it from him.

"Thanks" you said. You put on the hoodie, you were enveloped by its warmth, the warmth that Kariya had left behind. Once you had put on the hoodie, Kariya took your hand and started walking again. You were really grateful for his hoodie and you secretly sniffed it, trying to catch his scent, hoping he wouldn't notice. The scent that came from the jacket was sort of sweet and comforting, like a nice spring morning.

It didn't take long for the two of you to reach your house, but it was way too soon for you. You weren't ready to say goodbye to Kariya, you probably would never see him again and you just weren't ready for that yet. You stopped in front of your house.

"Is this your house?" Kariya asked.

"Y-yeah." You wanted to say more, maybe say you liked him, but you just didn't have the courage to, so you just took off his hoodie and gave it back to him. Immediately you missed the scent and the warmth it gave off, you longed to have it back.

"Here" you said and reluctantly gave it back to him. He took it from your hands, but he didn't put it on again. You walked over to your front door, ready to go in, but before you opened the door you turned around. You saw Kariya still standing there, holding his hoodie.

"Bye Kariya" you said and then you turned around and opened the front door.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาเอามือของคุณ และเริ่มต้นการเดินทาง ของผิวของคุณส่งเป็นกลอนไฟฟ้าทั่วร่างกายของคุณ และคุณเริ่มหน้าแดง คุณรู้สึกอายมากที่ปฏิกิริยาของคุณ และคุณหวังว่า คงไม่ได้สังเกต วิธีสามารถคุณได้รับมาก flustered โดยเด็กที่คุณได้พบหรือไม่ คุณไม่ได้ตกเขาคุณพระเจ้า gracious คุณได้จริงแล้วตกลงเขา คิดว่า มันเป็นความจริงที่ผู้หญิงไม่สามารถต้านทานพระเอก คุณ glanced ด้านข้าง และเห็นใบหน้าของคาริยะ คุณคิดว่า คุณเห็นยังอายอีกครั้ง และคุณก็กลายเป็นซูเปอร์ตระหนักมือสองดวง ทำไมมีเขาใช้มือของคุณ เป็นเพียงข้อแก้ตัวเพื่อสัมผัสคุณ หรือถูกดังนั้นคุณจะไม่ได้หายไป นอกจากนี้คุณว่าไม่คิดหาเหตุผลว่าทำไมเขาคว้ามือของคุณ แต่คุณไม่ต้องการปล่อย มือของเขารู้สึกอบอุ่น และที่เป็นเพียงสิ่งที่คุณจำเป็นต้องใช้เนื่องจากคุณได้ค่อนข้างเย็นคุณเริ่มต้นหนาวเหน็บ คุณไม่ได้รับรู้คุณได้เย็นนี้จนถึงขณะนี้ ดวงอาทิตย์ที่ถูกลง และตื่นเต้นได้ด้านซ้ายของเส้นเลือดและร่างกายของคุณก็รู้สึกฉ่ำ คาริยะที่ดูเหมือนจะ สังเกตสะบัดหนาวของคุณ เพราะเขาเปิดให้คุณมองดูที่แขนของคุณเปลือย"คุณใจเย็น" เขาถาม คำถามที่ไม่จำเป็นเนื่องจากเป็นชัดเจนอยู่เย็น เขาคงถูกเพียงถามมันจาก politeness เขาปล่อยมือ และหยุดเดิน ทันทีคุณความรู้สึกของความอบอุ่นที่มี seeped สู่ร่างกายผ่านมือของเขา เขาเริ่มถอด hoodie ของเขา และเขามอบให้คุณ"ที่นี่" เขากล่าวว่า คุณควระเอาจากเขา"ขอบคุณ" คุณกล่าว คุณสวม hoodie คุณถูกขัด โดยความอบอุ่น ความอบอุ่นที่คาริยะได้ทิ้ง เมื่อคุณได้ใส่ hoodie คาริยะเอามือของคุณ และเริ่มเดินอีกครั้ง ขอบคุณจริง ๆ สำหรับ hoodie ของเขาอยู่ และคุณแอบ sniffed พยายามที่จะจับเขากลิ่น หวังว่า เขาจะไม่สังเกตเห็น กลิ่นที่มาจากเสื้อมีประเภทของหวานและลูกค้า เช่นเช้าสปริงดีมันไม่ใช้เวลานานสำหรับทั้งสองของคุณไปถึงบ้านของคุณ แต่มันได้เร็วเกินไปสำหรับคุณ คุณไม่พร้อมที่จะบอกลาคาริยะ คุณอาจจะไม่เห็นเขาอีกครั้ง และคุณเพียงแค่ไม่พร้อมสำหรับการที่ยัง คุณหยุดที่หน้าบ้านของคุณ"นี่บ้านของคุณหรือไม่" คาริยะถาม"วายใช่" คุณอยากพูดมาก บางทีบอกว่า คุณชอบเขา แต่คุณก็ไม่มีความกล้าหาญ เพื่อคุณเพียงเอาปิด hoodie ของเขา และให้มันกลับไปยังเขา ทันทีที่คุณพลาดกลิ่นและความอบอุ่นให้ปิด คุณปรารถนาที่จะได้กลับ"ที่นี่" คุณพูด และเต็มใจให้มันกลับไปยังเขา เขาเอาจากมือของคุณ แต่เขาไม่ได้ใส่มันอีกครั้ง คุณเดินไปถึงประตูหน้า พร้อมที่จะไป แต่ก่อนที่คุณเปิดประตู คุณหันไปรอบ ๆ คุณเห็นคาริยะยังคงตั้ง hoodie เขาถือ"คาริยะลาก่อน" ที่คุณพูด และจากนั้นคุณเปิดรอบ และเปิดประตูหน้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาเอามือของคุณและเริ่มต้นที่จะเดินติดต่อของผิวของเขากับคุณส่งกลอนไฟฟ้าทั่วร่างกายของคุณและคุณเริ่มที่จะอาย คุณรู้สึกอายค่อนข้างที่ปฏิกิริยาของคุณและคุณหวังว่าเขาไม่ได้สังเกตเห็นวิธีการที่คุณจะได้รับเพื่อให้ลนโดยเด็กที่คุณได้พบเพียง? คุณไม่ได้ลดลงสำหรับเขาเป็นคุณ? ความดีมีน้ำใจคุณได้จริงลดลงแล้วสำหรับเขาคิดว่ามันเป็นความจริงที่หญิงสาวไม่สามารถต้านทานพระเอก คุณมองไปด้านข้างและเห็นใบหน้าของคาริยะ, คุณคิดว่าคุณเห็นอีกครั้งอายและคุณก็กลายเป็นสติสุดของพันมือของคุณ ทำไมเขานำมือของคุณหรือไม่? มันเป็นเพียงข้ออ้างที่จะสัมผัสคุณหรือไม่ก็เพื่อให้คุณจะไม่ได้หายไป? คุณไม่สามารถคิดออกว่าเหตุผลที่ว่าทำไมเขาคว้ามือของคุณ แต่คุณไม่ต้องการที่จะปล่อยให้ไป มือของเขารู้สึกอบอุ่นและนั่นก็คือสิ่งที่คุณจำเป็นตั้งแต่คุณค่อนข้างเย็น. คุณเริ่มที่จะสั่นคุณไม่ได้ตระหนักคุณเย็นนี้จนถึงขณะนี้ ดวงอาทิตย์ลดลงและตื่นเต้นได้ออกจากหลอดเลือดดำของคุณและร่างกายของคุณก็รู้สึกเย็น คาริยะดูเหมือนจะสังเกตเห็นสั่นของคุณเพราะเขาหันไปคุณและมองไปที่แขนเปล่าของคุณ. "คุณเย็น?" เขาถามคำถามที่ไม่จำเป็นเพราะมันเป็นที่ชัดเจนว่าคุณกำลังเย็นเขาอาจจะเป็นเพียงการขอให้มันออกมาจากความสุภาพ เขาปล่อยให้ไปจากมือของคุณและหยุดเดินทันทีที่คุณรู้สึกว่าขาดความอบอุ่นที่ได้ซึมเข้าสู่ร่างกายของคุณผ่านมือของเขา เขาเริ่มที่จะปิดหมวกของเขาและเขามอบให้คุณ. "ที่นี่" เขากล่าว คุณซึ้งเอาไปจากคน. "ขอบคุณ" ที่คุณกล่าวว่า ที่คุณใส่ใน hoodie คุณถูกห่อหุ้มด้วยความอบอุ่นของความอบอุ่นที่คาริยะได้ทิ้งไว้ข้างหลัง เมื่อคุณได้วางอยู่บนหมวกที่คาริยะเอามือของคุณและเริ่มเดินอีกครั้ง คุณรู้สึกขอบคุณจริงๆสำหรับหมวกของเขาและคุณแอบดมกลิ่นมันพยายามที่จะจับกลิ่นของเขาหวังว่าเขาจะไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า กลิ่นที่มาจากแจ็คเก็ตเป็นประเภทหวานและความสุขสบายเหมือนตอนเช้าในฤดูใบไม้ผลิที่ดี. มันไม่ได้ใช้เวลานานสำหรับคุณสองคนจะไปถึงบ้านของคุณ แต่มันก็เป็นวิธีที่เร็วเกินไปสำหรับคุณ คุณยังไม่พร้อมที่จะบอกลาคาริยะ, คุณอาจจะไม่เคยเห็นเขาอีกครั้งและคุณก็ยังไม่พร้อมสำหรับการที่ยัง คุณหยุดอยู่หน้าบ้านของคุณ. "นี่คือบ้านของคุณ?" คาริยะถาม. "Y-ใช่." คุณต้องการที่จะพูดมากขึ้นอาจจะบอกว่าคุณชอบเขา แต่คุณก็ไม่ได้มีความกล้าหาญที่จะเพื่อให้คุณเพียงแค่ถอดหมวกของเขาและให้มันกลับไปที่เขา ทันทีที่คุณพลาดกลิ่นหอมและความอบอุ่นให้มันออกคุณอยากจะได้มันกลับมา. "ที่นี่" คุณพูดและไม่เต็มใจให้มันกลับไปที่เขา เขาเอามันออกมาจากมือของคุณ แต่เขาไม่ได้วางไว้บนอีกครั้ง คุณเดินไปที่ประตูหน้าของคุณพร้อมที่จะไปใน แต่ก่อนที่คุณจะเปิดประตูที่คุณหันไปรอบ ๆ คุณเห็นคาริยะยังคงยืนอยู่ที่นั่นถือหมวกของเขา. "ลาคาริยะ" ที่คุณพูดแล้วคุณจะหันไปรอบ ๆ และเปิดประตูหน้าบ้าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาจับมือของคุณและเริ่มที่จะเดิน สัมผัสของผิวที่คุณส่งกลอนไฟฟ้าตลอดร่างกายของคุณ และคุณก็เริ่มหน้าแดง คุณรู้สึกอายมากที่ปฏิกิริยาของคุณและคุณหวังว่าเขาไม่ได้สังเกตเห็น วิธีที่คุณสามารถได้รับมากจากผู้ชายที่เธอเพิ่งเจอ คุณไม่ได้ตกหลุมรักเขาใช่มั้ย ?

ตายแล้ว คุณได้จริง ๆ แล้วตกหลุมรักเค้า