3.3.4. Eating out at a restaurantTh

3.3.4. Eating out at a restaurant
The majority of subjects viewed eating out as a meal
solution only suitable for the weekend (Fig. 5). Restaurant
meals were found to be too demanding in terms of time and
money to be consumed on a normal weekday. Nevertheless,
they were seen as a means of achieving valued ends
like pleasure (through the enjoyment of both food and location),
family harmony (through an increased level of socialisation
during meal time) and excitement/adventure (by creating the opportunity to come in contact with different
eating cultures). These results support the assumption that,
for Dutch consumers, eating out is more valued by its recreational
aspects than by its convenience or functionality,
being therefore reserved for special occasions or weekends
only (Verlegh & Candel, 1999).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.3.4 การกินอาหารที่ร้านอาหารดูส่วนใหญ่เรื่องการกินเป็นอาหารโซลูชันที่เหมาะสมเฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์ (Fig. 5) ร้านอาหารพบอาหารการถูกเรียกร้องมากเกินไปในแง่ของเวลา และเงินที่จะใช้ในวันทำงานปกติ อย่างไรก็ตามพวกเขาได้เห็นว่าปลายบริษัทบรรลุเช่นความสุข (ทางกายอาหารและสถาน),ครอบครัวสามัคคี (ผ่านระดับการเพิ่มขึ้นของ socialisationในช่วงเวลาอาหาร) และความตื่นเต้น/ผจญภัย (โดยการสร้างโอกาสในการมาติดต่อแตกต่างกันกินวัฒนธรรม) ผลลัพธ์เหล่านี้สนับสนุนสมมติฐานที่สำหรับผู้บริโภคดัตช์ กินเป็นมากกว่ามูลค่า โดยการหย่อนด้านกว่าตามความสะดวกหรือฟังก์ชันดังนั้นการจองสำหรับโอกาสพิเศษหรือวันหยุดสุดสัปดาห์เดียว (Verlegh & Candel, 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.3.4 . รับประทานอาหารที่ร้านอาหาร
ส่วนใหญ่ของวิชาดูรับประทานเป็นอาหาร
ทางออกเดียวเหมาะสำหรับวันหยุดสุดสัปดาห์ ( ภาพที่ 5 ) ร้านอาหาร
อาหาร พบว่ามีการเรียกร้องมากเกินไปในแง่ของเวลาและเงินเพื่อการบริโภค
ในวันธรรมดาปกติ โดย
เห็นพวกเขาเป็นวิธีการบรรลุมูลค่าสิ้นสุด
ชอบความสุข ( ผ่านความเพลิดเพลินของทั้งอาหารและสถานที่ ) ,
ครอบครัวสามัคคี ( ผ่านระดับที่เพิ่มขึ้นของ socialisation
เวลากินข้าว ) และความตื่นเต้นผจญภัย / ( โดยการสร้างโอกาสที่จะมาติดต่อกับแตกต่างกัน
กินวัฒนธรรม ) ผลการวิจัยนี้สนับสนุนสมมุติฐานที่
สำหรับผู้บริโภค ดัช รับประทานเป็นมากกว่ามูลค่าของมากกว่าความสะดวกด้านนันทนาการ

หรือการทํางานถูกสงวนไว้สำหรับโอกาสพิเศษหรือวันหยุดสุดสัปดาห์จึง
( verlegh & candel , 1999 )