1990 (FAO, 2003). These losses repr

1990 (FAO, 2003). These losses represent about2%per
year between 1980 and 1990, and 1% per year between
1990 and 2000.
Examples of documented losses include combined
losses in the Philippines, Thailand, Vietnam and
Malaysia of 7445 km2 of mangroves (Spalding, 1997).
In Florida, approximately 2000 km2 remain from an
estimated historical cover of 2600 km2 (Lewis et al.,
1985). Puerto Rico has just 64 km2 of mangrove remaining
from an original mangrove forest cover estimated
to have been 243 km2 (Martinez et al., 1979).
These figures emphasize the magnitude of the loss,

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1990 (FAO, 2003) การสูญเสียเหล่านี้เป็นตัวแทน about2%
ต่อปีระหว่างปี1980 และปี 1990 และ 1%
ต่อปีระหว่างปี1990 และปี 2000
ตัวอย่างของการสูญเสียรวมถึงเอกสารรวมการสูญเสียในฟิลิปปินส์ไทยเวียดนามและมาเลเซียของ7445 km2 ป่าชายเลน (ปอลดิ้ง, 1997). ใน ฟลอริด้าประมาณ 2,000 กิโลเมตร 2 ยังคงอยู่จากปกประวัติศาสตร์ประมาณ2,600 กิโลเมตร 2 (ลูอิส et al., 1985) เปอร์โตริโกมีเพียงแค่ 64 กิโลเมตร 2 ของป่าชายเลนที่เหลือจากปกป่าชายเลนเดิมที่คาดว่าจะได้รับ 243 กิโลเมตร 2 (มาร์ติเน et al., 1979). ตัวเลขเหล่านี้เน้นความสำคัญของการสูญเสียที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1990 ( FAO , 2003 ) ความสูญเสียเหล่านี้เป็นตัวแทนประมาณ 2 % ต่อปีระหว่างปี 1980 และปี 1990
และ 1 % ต่อปี ระหว่างปี 1990 และ 2000
.
ตัวอย่างบันทึกขาดทุนรวมรวม
ขาดทุนในฟิลิปปินส์ ไทย เวียดนาม และมาเลเซีย ของ 7445
ตารางกิโลเมตร ของป่าชายเลน ( Spalding , 1997 ) .
ในรัฐฟลอริดา ประมาณ 2 , 000 ตารางกิโลเมตร อยู่ จาก
ประมาณครอบคลุมประวัติศาสตร์ของ 2 , 600 ตารางกิโลเมตร ( ลูอิส et al . ,
1985 )เปอร์โตริโกมีแค่ 64 ตารางกิโลเมตรของ
เหลือป่าชายเลน จากเดิมป่าชายเลนครอบคลุมประมาณ
มี 243 ตารางกิโลเมตร ( มาร์ติเนซ et al . , 1979 ) .
ตัวเลขเหล่านี้เน้นความสำคัญของการสูญเสีย