It’s dark, cramped and difficult to

It’s dark, cramped and difficult to breath alone anyway.

[Maybe if that happens, Renji would also live more properly afterwards.]

“Can you please not talk like I’m not a proper human.”

[It’s true though, Renji.]

You say such harsh things, partner.

As I shrugged, Souichi luaghed.

“Didn’t Eru-san get a bit more mellow nowadays?”(souichi) (T/n: mellow and round sound the same in japanese which’ll explain the next dialogue.)

“It’s been round from the very start, it’s a medal after all. You won’t get……fat, right?”

“……Not that way.”

Souichi looked so cute as he dropped his shoulders that I started laughing.

On that, he glared at me with puffed cheeks. His actions are still really childish. Should I say, as expected of a 18yr old kid or should I say, even though he’s already 18 he’s still like this.

“In the beginning, it was more formal, called you Renji-sama, right?”

[……I have no such memory.]

“Yeah, back when it was still pure and graceful.”

[Should I talk about various things to Aya, Renji?]

Does it really want to deny that it ever happened? Well, it’s not like I want to talk about back then much either.

I was just a company employee and was suddenly being called with a ‘-sama’ suffix. It’s an embarrassing memory.

“Talking about back then, Souichi hasn’t grown much in height from back then eh?”(renji)

“uu……”

[Don’t mind him. For men, it’s what inside you that counts Souichi.]

Wow that’s harsh in its own Ermenhilde.

Being told that, Souichi only averted his gaze and sighed.

In fact, since his face is also pretty androgynous, if he grew out his hair, won’t he look like Yayoi-chan?

“It must be nice for Renji-niichan to be so tall.”

“I pretty average I think.”

“Then I’m even below average. Even in class I’m the shortest.

[It’s fine. I know a lot of good points Souichi has.]

Like I said, you aren’t consoling him that way Idiot! I hit Ermenhilde from above the pocket.

I said that to change the topic but Ermenhilde seems to be dealing the final blow instead.

“Well, you’ll gain height sooner I’m sure.”

“I’m still drinking milk everyday by the way, you know.”

So you still are?

“You sure are leading a healthy life. Well then, let’s quickly go to the inn and then meet up with Aya and the others.”

“……yeah. if we made her wait any longer, she’ll get angry again.”

[Again?]

“No, it’s nothing, Eru-san.”

Did she get angry at him for some reason?

Seeing the easy to understand Souichi, I feel bad but still ended up luaghing.

“You sure get along well with Aya.”

“I wonder? Well, we are childhood friends. I can somehow understand what she’s thinking.”

“Well isn’t that amazing.”

When I said that, Souichi looked up at me happily.

“Envious?”

“Well, I wonder?”

[You’re not honest, as usual.]

“Nothing like that, really.”

But—–I’m really not envious, I feel that because those 2 have such a relation they can do that.

That wasn’t envy but more……jealousy.

“Well, I don’t have such a person in my life, that is.”

“What about Eru-san?”

“That’s more like we’re just stuck together.”

[………muu]

The Brave who protected his comrades. Trusted by everyone, I held very slight jealousy towards Amagi Souichi.

Hiding that, I teased Ermenhilde to change the topic.

That’s fine.

An adult that’s jealous of child 10 years younger is simply unsightly.

The comrades that fought with me died. Lost their lives.——-only then did I gain the power to fight.

Haah, I sighed inside my mind.

“Me and Aya are also the same, Eru-san.”

[…….That isn’t really consoling, Souichi.]

“It’s payback for earlier.”

I’m envious of Souichi who can smile so straightforwardly like that.

Why is it that you get better at forced smile as you become an adult I wonder?

Or is it that you become an adult when you get better at forcing your smiles?

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันมืดแคบและยากที่จะหายใจเพียงอย่างเดียวต่อไป. [บางทีถ้าเกิดว่า Renji นอกจากนี้ยังจะมีชีวิตอยู่อย่างถูกต้องหลังจากนั้น.] "คุณสามารถโปรดได้พูดคุยเหมือนฉันไม่ได้เป็นมนุษย์ที่เหมาะสม." [มันเป็นความจริงแม้ว่า Renji.] คุณบอกว่าสิ่งที่รุนแรงเช่นหุ้นส่วน. ขณะที่ผมยักไหล่ Souichi luaghed. "ไม่รุซังได้รับอีกเล็กน้อยกลมกล่อมในปัจจุบัน?" (Souichi) (T / n: กลมกล่อมและเสียงรอบเดียวกันในญี่ปุ่น which'll อธิบาย การเจรจาต่อไป.) "มันเป็นรอบตั้งแต่เริ่มต้นมากก็เหรียญหลังจากทั้งหมด คุณจะไม่ได้รับไขมัน ...... ใช่มั้ย? " " ...... ไม่ได้เป็นวิธีที่. " Souichi มองน่ารักมาก ๆ ในขณะที่เขาลดลงไหล่ของเขาที่ผมเริ่มหัวเราะ. ว่าเขาจ้องหน้าฉันกับแก้มป่อง การกระทำของเขายังคงเป็นเด็กจริงๆ ผมควรจะพูดเป็นที่คาดหวังของเด็กเก่า 18yr หรือฉันควรจะพูดว่าแม้เขาจะมีอยู่แล้ว 18 เขาก็ยังคงเป็นเช่นนี้. "ในการเริ่มต้นมันเป็นทางการมากขึ้นเรียกว่าคุณ Renji-sama ใช่มั้ย?" [ ...... ฉันมี ไม่มีหน่วยความจำดังกล่าว.] "ใช่กลับเมื่อมันก็ยังคงบริสุทธิ์และสง่างาม." [ฉันควรจะพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่างๆที่จะอายะ Renji?] มันไม่อยากจะปฏิเสธได้ว่ามันเคยเกิดขึ้น? ดีมันไม่เหมือนที่ฉันต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับการกลับมาแล้วมากทั้ง. ฉันเป็นเพียงพนักงานของ บริษัท และจู่ ๆ ก็ถูกเรียกด้วย '-sama' ต่อท้าย มันเป็นหน่วยความจำที่น่าอาย. "พูดคุยเกี่ยวกับกลับมาแล้ว Souichi ไม่ได้เติบโตขึ้นมากในระดับความสูงจากด้านหลังแล้วใช่มั้ย?" (Renji) "UU ...... " [ไม่ทราบเขา สำหรับผู้ชายมันเป็นสิ่งที่อยู่ภายในคุณที่นับ Souichi.] ว้าวที่รุนแรงในตัวของมันเอง Ermenhilde. ได้รับการบอกว่า Souichi เพียงหันไปจ้องมองของเขาและถอนหายใจ. ในความเป็นจริงเนื่องจากใบหน้าของเขายังเป็นกะเทยสวยถ้าเขางอกออกมาจากผมของเขา พระองค์จะไม่ทรงมีลักษณะเช่นยาโยอิจัง? "มันจะต้องดีสำหรับ Renji-niichan ที่จะสูงดังนั้น." "ผมเฉลี่ยสวยผมคิดว่า." "จากนั้นฉันแม้จะต่ำกว่าค่าเฉลี่ย แม้จะอยู่ในระดับผมที่สั้นที่สุด. [มันปรับ ฉันรู้มากของจุดที่ดีได้ Souichi.] เป็นเช่นฉันว่าคุณไม่ได้ปลอบใจเขาด้วยวิธีการที่คนโง่! ฉันตี Ermenhilde จากด้านบนกระเป๋า. ผมบอกว่าจะเปลี่ยนหัวข้อ แต่ Ermenhilde ดูเหมือนว่าจะได้รับการติดต่อครั้งสุดท้ายแทน. "ดีคุณจะได้รับความสูงเร็วฉันแน่ใจว่า." "ฉันยังคงดื่มนมในชีวิตประจำวันโดย วิธีการที่คุณรู้ว่า. " ดังนั้นคุณยังมีอะไรบ้าง" คุณแน่ใจว่าจะนำชีวิตที่มีสุขภาพ ถ้าอย่างนั้นเรามาได้อย่างรวดเร็วไปถึงโรงแรมแล้วพบกับอายะและคนอื่น ๆ . " " ...... ใช่ ถ้าเราทำให้เธอรอนาน ๆ เธอจะได้รับโกรธอีกครั้ง ". [อีกครั้ง?] " ไม่มีก็ไม่มีอะไรรุซัง. " เธอไม่ได้โกรธเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง? เห็นง่ายต่อการเข้าใจ Souichi ฉันรู้สึก ไม่ดี แต่จบยังคงขึ้น luaghing. "คุณแน่ใจได้ดีกับอายะ." "ผมสงสัย? ดีที่เราเป็นเพื่อนในวัยเด็ก ฉันอย่างใดสามารถเข้าใจสิ่งที่เธอคิด. " " อืมไม่ได้เป็นที่น่าอัศจรรย์ว่า. " เมื่อฉันบอกว่า Souichi เงยหน้าขึ้นมองมาที่ผมอย่างมีความสุข. " อิจฉา? " " ดีฉันสงสัย? " [คุณไม่เที่ยงตรงตามปกติ .] "ไม่มีอะไรเช่นนั้นจริงๆ." แต่ - ฉันเป็นมันไม่อิจฉาผมรู้สึกว่าเพราะผู้ที่ 2 ได้เช่นความสัมพันธ์ที่พวกเขาสามารถทำ. นั่นก็ไม่ได้อิจฉา แต่ ...... หึงหวง. "ดีฉัน ไม่ได้มีคนเช่นนี้ในชีวิตของฉันที่เป็น. " " สิ่งที่เกี่ยวกับรุซัง? " " นั่นคือเหมือนเรากำลังติดอยู่เพียงกัน. " [ ......... Muu] กล้าหาญที่ได้รับการคุ้มครองสหายของเขา ความไว้วางใจจากทุกคนผมจัดหึงหวงเล็กน้อยมากต่อ Amagi Souichi. ซ่อนนั้นผมแกล้ง Ermenhilde จะเปลี่ยนหัวข้อ. ที่ดี. ผู้ใหญ่ที่อิจฉาของเด็กที่อายุน้อยกว่า 10 ปีที่ผ่านมาเป็นเพียงการไม่น่าดู. สหายที่ต่อสู้กับฉันตาย เสียชีวิต .--- เพียงแล้วผมไม่ได้มาซึ่งอำนาจในการต่อสู้. Haah ผมถอนหายใจอยู่ในใจของฉัน. "ฉันและอายะยังจะเหมือนกันรุซัง." [ ...... .That ไม่ได้จริงๆปลอบใจ, Souichi.] "มันเป็นคืนทุนสำหรับก่อนหน้านี้." ฉันอิจฉา Souichi ที่สามารถยิ้มเพื่อให้ตรงไปตรงมาเช่นนั้น. ทำไมมันจึงเป็นว่าคุณได้รับดีกว่าที่รอยยิ้มบังคับเป็นคุณจะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่ผมสงสัย? หรือจะเป็นว่าคุณจะกลายเป็นผู้ใหญ่ เมื่อคุณได้รับดีกว่าที่บังคับให้รอยยิ้มของคุณหรือไม่